Archief

Wij hebben onlangs een nieuwe spelconsole aangekocht. En het grote verschil met de bestaande spelcomputers is dat er met deze ook wat fysieke inspanning wordt gevraagd.
Zo kan je ons nu zien bowlen, golven, tennissen, boxen en baseballen. Met de spelblokje in de hand zie je ons de gekste toeren uithalen om toch maar een strike, een spare of een birdy te kunnen scoren. Het leuke ervan is ook dat je het zowel alleen als met twee, drie of vier spelers kan doen.
Regelmatig sneuvelen er hier persoonlijke of groepsrecords en dat alleen is al een stimulans om meer en beter te spelen.
Wij hebben de deelnemers elk een persoonlijk accent gegeven zodat je zonder probleem Jan, Lut, Mirco en Jonathan herkent.
Binnenkort als wij nog eens de grens oversteken kopen wij de extra tools zodat het nog meer lijkt dat je tennis speelt e.d.
Er zijn nog heel wat andere spelletjes buiten het sportpakket dus wij weten nu alvast wat vragen de volgende feestelijke gelegenheden.
Vraagje dat ik er toch bij stel : ik heb last van een tenniselleboog en een voetballersknie. Kan je van een spel ook sportletsels krijgen ?

Vandaag kregen wij een verontrustend telefoontje van de werkgever waar onze jongste zoon Mirco werkt. Mirco had een arbeidsongeval gehad, was naar het ziekenhuis gebracht en er verzorgd maar mocht meteen naar huis. Hij zou naar huis gebracht worden en mocht twee dagen recupereren.
Bij zijn thuiskomst bleek het allemaal nogal mee te vallen. Hij was aan het schuren met een bandschuurmachine en die machine had zijn T-shirt meegetrokken en daardoor ook een stuk vel van zijn buik. Zijn medewerker had niet meteen een oplossing gevonden voor dat probleem maar aangezien het toch vrij pijnlijk was hadden zij de chef erbij gehaald en waren zij er gezamenlijk toch in geslaagd om Mirco te bevrijden door de bandschuurmachine gedeeltelijk te demonteren. In het ziekenhuis had de spoedarts gezegd dat hij dankbaar mocht zijn voor zulke stevige buikspieren waardoor erger was voorkomen.
Het is dus al bij al nog vrij goed afgelopen. Mirco wilde zelfs meteen terug aan het werk maar daar stak zijn werkgever een stokje voor. Dat wordt voor onze jongste 1,5 extra verlof en vooral dat zich rustig houden is al een hele opdracht....

Vandaag hadden wij afgesproken bij Paul en Greet in Oosthoven (Oud-Turnhout).
Alle brussen waren uitgenodigd (dat zijn de broers en zussen) en die waren allemaal aanwezig.In de familie noemen zij die ook de warme kant en  de koude kant (dat zijn de schoonzussen en schoonbroers) waren er op twee na.
Paul is een fervente tuinier en kweekt allerlei groenten en fruit in zijn moestuin en dus toonde hij fier als een gieter hoe goed alles groeide. Hij liet ons ook proeven van een nieuwe soort braambes die er uit zag als een framboos en superlekker smaakte.
De aspergesoogst had hij net afgesloten en nu liet hij de planten verder doorgroeien om aan te sterken.
Hij heeft ook veel soorten rozen in zijn tuin die een heerlijke geur verspreiden.
Een kiwiplant die hij naast de veranda plante leidde hij listig via een opening in de muur naar binnen zodat hij er ook binnen van kant genieten.
Greet weet al dat lekkers tot heerlijke gerechten om te toveren. Haar groentensoepje was verrukkelijk en de koude schotels met rosbief  en  gerookte zalm waren om duimen en vingers van af te likken. Zij bakken ook hun eigen bruin en rozijnenbrood.
Daarbij werd nog een lekker rood en wit wijntje geschonken dat ter gelegenheid van 150 jaar Oud-Turnhout dit jaar wordt verkocht.
Als dessert had zij dan nog maar rijstpap en chocolademousse gemaakt. Zo'n uitstap is dus altijd een aanslag op al je dieetvoornemens maar wie zou zo'n eetfestijn willen missen ? 
Wat zo'n ontmoeting ook tof maakt is dat er altijd gesprekstof te over is : de actualiteit in binnen en buitenland, de kinderen, de kleinkinderen, de individuele gezondheid enz enz.
Rond 4 uur trokken wij huiswaarts met een tevreden gevoel. 
Volgende afspraak : moederdag 15 augustus.  

De afgelopen maanden stond in onze zoo alles in het teken van de geboorte van een jong olifantje. Reeds maanden op voorhand hadden de verzorgers post gevat om toch maar niet de geboorte van het jaar te missen. Toen de kleine deugniet dan toch was geboren moesten wij vernemen dat de zoo het ultieme moment had gemist en dat er geen beelden beschikbaar waren. De jonge spruit werd ingeschreven in het bevolkingsregister van de stad.
Elke sinjoor kreeg een geboortekaartje in de bus en op 15 juni werd er een  babyborrel gegeven op het Astridplein. De zoo had alles uit de kast gehaald dat maar met Kai-Mook kon geassocieerd worden. Tassen met zijn naam , T-shirts, bier naar haar genoemd enz enz. En dan plots blijken er toch beelden te bestaan van de geboorte. Dus heeft de zoo die dan maar gebrand op een CD en die wordt nu ook weer te koop aangeboden. Het begint er meer en meer op te gelijken dat de marketingafdeling van de zoo de ene stunt na de andere wil doen. Wat mogen wij nu nog verwachten ?
Bij een gewone baby kan je nog vieren dat hij de eerste keer zijn of haar hoofdje opricht, dat hij kan kruipen, zitten en de eerste stapjes zetten. Dat heeft echter weinig zin voor onze kleine slurf want dat kon hij binnen enkele minuten.
Heeft er iemand nog ideën voor onze marketeers van de zoo ?
Zij willen dit jaar nog veel geld verdienen aan hun nieuwe aanwinst.....

Vandaag kondigde Een aan dat er in het voorjaar van 2011 (eindelijk ?)  de comedyserie "De Kampioenen" stopt. Deze serie zal dan 21 jaar hebben gelopen op onze nationale zender, een record dat niet snel zal verbroken worden.
Onze oudste zoon Jonathan heeft zijn hele leven nooit anders geweten dan dat 'die voetbalstampers' op de buis kwamen Eerst een aantal nieuwe afleveringen en dan tot in den treure herhalingen. Er verdwenen hoofdfiguren zoals de cafebaas en de garagist en er werd geprobeerd om nieuwe figuren te introduceren zoals de restaurantuitbater en de antiquair. Het publiek lustte er in ieder geval pap van want de kijkcijfers bleven hoog, ook al werd elke aflevering wel al voor de derde of vierde keer herhaald. Blijkbaar hebben mensen behoefte aan zulke vorm van amusement na hun drukke werkdag. In de zomer was het eenvoudig voor de programmatie om deze serie nog maar eens uit te zenden. Er waren tenslotte afleveringen genoeg. En zelfs toen de serie op video uitkwam was het een groot succes.
Toen vorig jaar sprake was van een film rond de Kampioenen werden de eerste barstjes zichtbaar in het concept. Er was discussie over het script en uiteindelijk werd het hele plan van tafel geveegd. Nu kondigt Een dus het einde aan van een tijdperk. Het is nu aan de scenaristen om een even sterke opvolger te creëren.

Vandaag op de radio gehoord dat Sabam een brief had verzonden naar alle onthaalouders dat zij in het vervolg moesten betalen indien zij muziek wilden spelen in de ruimte van de kinderen. Hoe zij dat in hemelsnaam gaan nagaan met het beperkt aantal inspecteurs lijkt mij een onhaalbare taak. De kindjes mogen wel gratis naar klassieke muziek luisteren maar of zij zo maar wensen af te zien van Samson, Plop en K3 lijkt mij toch niet evident. Wenste één van de bobo's van Sabam de toekomstige generatie een culturele toekomst toe ?
In de namiddag kwam er al een nieuwe versie. Alleen de grote opvanginitiatieven genri POI (prive opvanginitiatief) en crèches zullen in de toekomst moeten betalen.
Als het vandaag 1 april zou geweest zijn, ik zou gedacht hebben dat dit verhaal de aprilvis zou geweest zijn....

Ik had onlangs een prijs gewonnen bij een wedstrijd in Gazet van Antwerpen.
Ik mocht gratis een fotoalbum aanmaken. Vanmiddag had ik even tijd dus ik zou dat wel even snel doen. Dat viel dus even tegen...
Ik wilde een fotoalbum maken over ons huis en zijn bewoners doorheen de verschillende seizoenen. Dus eerst de juiste foto's geselecteerd en verzenden naar de server van de firma. Daarna de teksten ingebracht en de lay-out aangepast. Bleek dat er wel wat foto's nog niet in de juiste volgorde stonden. De bedoeling was immers de seizoenen te volgen en dan moeten de foto's van de winter niet voor die van de lente komen en die van pasen niet na Halloween. Uiteindelijk is het toch gelukt al was er even paniek toen ik door een verkeerde toets in te drukken ineens alles kwijt was. Gelukkig kon ik door terug in te loggen op de site van de firma mijn album terug 'opvissen'
Nu ben ik echt benieuwd naar het resultaat. Normaal moet het voor het einde van de week in de bus steken. Ik had ook nog een bon voor 30 gratis foto's en die heb ik dan maar gebruikt om een aantal foto's van ons mama tijdens de vakanties in Nieuwpoort, in Vossemeren en tijdens de uitstap naar de serres van het koninklijk paleis en de familiereunie samen te laten afdrukken. Zo kan ons mama aan haar medebewoners eindelijk eens iets laten zien (en vertellen) over haar vakanties en uitstappen. 
Vermits ik morgen onder het mes moet voor die kijkoperatie weet ik niet of de volgende dagen nog bijdragen op mijn blog zal kunnen zetten. Dat wordt even afwachten hoe alles verloopt.