EVERE
EVERE
In de middeleeuwen was het grondgebied van Evere verbrokkeld : het Sint-Vincentiuskapittel van Zinnik (Henegouwen), de abdij van Vorst en het kapittel van Lier bezaten er in de 12de eeuw gronden. In 1120 werd reeds een kerk vermeld die, volgens de overlevering, door de heilige Vincentius in de 7de eeuw was opgericht en die aldus in het bezit was van het Sint-Vincentiuskapittel.
In de 13de eeuw was Evere een leen van de hertog van Brabant dat door erfrecht of huwelijk van de ene familie op de andere overging. In 1722 stond de erfgename van het geslacht de Hornes het af aan de familie Walckiers, waarvan een lid in 1727 in de adelstand werd verheven. Intussen stond in de Moderne Tijd op het schepenzegel een afbeelding van St-Vincentius die een schildje vasthoudt met het wapen Clutinc of met dat van de familie Borselen.
Het wapen dat in 1928 aan Evere werd toegekend, is dat van de familie Walckiers.Een zittende St-Vincentius houdt dit schild, zoals gebruikelijk, in de linkerhand.
Gedeeld, een : van goud met een valk in natuurkleur ongewend, op de 2 poten staande op eene drietoppige rots van keel uit de punt oprijzende en overstopt met eene ster met 6 stralen van hetzelfde;
Twee: van keel met een valk in natuurkleur op de 2 poten staande op een drietoppige rots van goud, uit de punt oprijzende en overtopt met eene ster met 6 stralen van het zelfde ( hetgeen is de Walckiers), het schild met de linkerhand gehouden voor een zittende Heiligen Vincentius met een stralenkrans omgeven en eenen schepter met eene leliebloem getopt in de rechterhand houdende, het alles van zilver.
-((()))-
