Anderlecht
Anderlecht
Avec Dilbeek et le lieu dit Aa, Anderlecht constitue à l’origine un bourg rural autour d’une église consacrée à saint Pierre et où s’installe un chapitre de chanoines. En 1295, Bruxelles incorpore fiscalement le territoire, déjà séparé de Dilbeek, avant de s’y implanter juridiquement et de l’administrer jusqu’en 1795.Un échevinage commun à Anderlecht, Berchem-Sainte-Agathe et Koekelberg subsiste cependant.
Erigée en commune lors de la période française, Anderlecht reçoit en 1818 des armoiries conçues par le « Hoge Raad van Adel » de La Haye : cet emblème évoque la légende et le culte populaire voué au paysan Guidon devenu le saint patron des éleveurs de bétail et de chevaux : Guidon, le genou droit en terre devant 2 chevaux couchés et une herse, tient un fouet dans la main droite ; il lève le bras gauche, en position d’orant.
D’azur à un saint Guidon d’or .
-((()))-
Anderlecht vormt oorspronkelijk samen met Dilbeek en Aa een landelijk dorpje gevestigd rond een kerk gewijd aan St. Pieter waar zich een kapittel van kanunniken vestigde. Dit gebied was al gescheiden van Dilbeek toen Brussel het in 1295 fiscaal inpalmed.Het werd later door Brussel ook juridisch aangehecht en bestuurlijk overgenomen tot in 1795. Een gemeenschappelijke schepenbank bleef nochtans bestaan voor Anderlecht, Sint-Agatha-Berchem en Koekelberg.
In de franse tijd werd Anderlecht een zelfstandige gemeente. De Nederlandse Hoge Raad van Adel kende haar in 1818 een wapen toe. Dit emblem verwijst naar de legende en de volksverering van Boer Guido, die later patroonheilige van de veehouders en de paardenfokkers werd. Dit wapen werd in 1840 bevestigd: de heilige Guido zit geknield, met achter hem twee liggende paarden en een eg. Hij houdt een zweep in de rechterhand en heft zijn linkerarm bidden omhoog.
Een groen (= blauw) veld, met het gulden beeld van H-Guido.
