14 oktober - Sprookjeshuis

In de maand oktober staat het plaatselijke dorpsleven in het teken van de pompoen. Kasterlee is zonder meer de pompoenhoofdstad van Belgie. Iedere zondag van de maand is er wel iets te doen rond pompoenen. We hadden al de pompoenweging, de winnaar van dit jaar, Mario Vangeel werd trouwens vandaag in Ludwigsburg Europees Kamioen met een exemplaar van meer dan 1100 kg. Vandaag werd het pompoenschieten georganiseerd, volgende week is er de pompoenmarkt en tenslotte is er tijdens het laatste weekend van oktober de popoenregatta. Dan wordt er op ludieke wijze een wedstrijd geroeid in uitgeholde reuzepompoenen. Waarschijnlijk komen die onderwerpen binnenkort nog wel eens aan bod.
Vandaag was ik natuurlijk aanwezig bij het pompoenschieten. Het was er ontiegelijk druk en een goed plekje vinden om mooie foto's te maken was bijna onmogelijk. Gelukkig werden tijdens de pauzes de veiligheidshekken geopend om de schiettuigen - katapulten, of beter nog: trebuchets - wat dichterbij te bekijken. Hier staan er zeven op een rij. Toen wij weer naar huis gingen, - vóór het einde van de pret, het vrouwke was echt onderkoeld - was het verste schot 503 meter!!! Ik lees morgen wel of het daar bij gebleven is. 

Dat ik nachtfotografie leuk vind is ondertussen wel geweten bij volgers die regelmatig deze pagina bezoeken. Bruggen zijn ook vaak onderwerp van mijn late-uurtjes foto-uitstappen. Vandaag heb ik die beide interesses weer eens gecombineerd. Na een dag achter de computer wilde ik vanavond alsnog mijn dagelijkse foto scoren en ik ben naar de Aarschotseweg in Herentals gereden met Alberkanaalbrug-fotoplannen. De meeste bruggen over het kanaal zijn ondertussen vervangen door eenheidsworst-constructies, de doorvaarthoogte moest immers vergroot worden. Deze kanjer is evenwel evenwel nog altijd overeind gebleven. Ze hebben hem wel een flik stuk omhoog gehesen en de toeritten er op aangepast. Door de warme belichting op en aan de brug, contrasterend met het koude licht langs de weg, lijkt de brug wel een gouden tintje te krijgen. Hij vond het niet erg dat ik 'm tot foto van de dag nomineerde.   

Ik ben vandaag naar Kinrooi gereden om voor mezelf en enkele andere leden van de fotoclub wat spullen op te halen voor ons fotosalon dat nu toch wel dichtbij komt. Het nuttige aan het aangename paren is me niet vreemd en dat ik onderweg enkele keren stopte om wat foto's te scoren is niet meer dan normaal. Bijna terug thuis, langs de Zanddijk in Dessel Witgoor zijn er enkele visvijvers en daar heb ik al eerder leuke beelden kunnen maken. Deze panorama opname is mijn keuze van de dag. Geen vissers vandaag maar dat vond ik niet erg.

De marathon fotoshoot in de Lommelse zorginstellingen is achter de rug. Met het echte werk, de nabewerking zal ik nog wel een tijdje bezig zijn. Ik ben ondertussen wel erg blij dat fotomaatje Alex ook een deel van de klus op zich heeft genomen.
Na de laatste opname in Hoevezavel, toen de ganse flitsinstallatie al afgebroken en ingepakt was kwam er nog een bewoonster terug van het ziekenhuis samen met een begeleidster. Verrassing ! Margo en Marie-Jeanne, laat dat toch wel 2 nichtjes van het vrouwke zijn !!! Daar wilde ik alsnog ook een foto van maken. De achtergrond stond er nog en ik heb de drie dames gevraagd er vóór plaats te nemen. Met de flash rechtsteeks op mijn toestel werd het een opname met een beetje hard licht, maar ik vind het best aanvaardbaar. Voor de aardigheid heb ik 'm bewerkt zoals al de overige opnames uit de shoots, hoewel deze niet voor de tentoonstelling bedoeld is.
Wat foto-technische info: De drukker vroeg of de opnames konden aangeleverd worden in pdf-formaat, 32x46 cm, 300 ppi en voorzien van een kaderje zodat de prints niet tot op de rand zouden komen. Dat zijn dan bestanden die over de 100 mB groot zijn maar op deze pagina's is dat uiteraard niet het geval. Dit is flink verkleind maar het geeft een idee van hoe de tentoonstelling tijdens de week van de senioren er zal uitzien.

Ik heb het druk, erg druk. Vandaag pas ben ik kunnen beginnen aan de nabewerking van de seniorenfoto's uit Lommel. Er moest nog overleg gepleegd worden i.v.m. kleurinstellingen, profiel, formaat en dergelijke, daar zat dan nog een weekend tussen en eindelijk kan het... Zo'n 1000 stuks selecteren, fatsoeneren, in het goede formaat uitsnijden en van een kadertje voorzien, het wordt een klus waar ik nog wel enkele dagen mee bezig zal zijn, te meer omdat er morgen weer een opnamedag is gepland en er nog wel enkele honderden gaan bij komen.
Ik neem dan ook de vrijheid om vandaag even terug te vallen op een foto van eergisteren. Als je binnendoor naar Turnhout fietst kom je vlak bij de ring dit prachtige graffity-kunstwerk tegen. Een stop is het zeker waard, een foto ook uiteraard. Ze claimen trouwens dat het een van de grootste stripmuren van Vlaanderen is... 

Dag twee van onze fotomarathon in de Lommelse zorginstellingen. Vandaag waren we te gast in Hoevezavel. Alweer kwam ik thuis met bij de vijhonderd foto's op de geheugenkaartjes voor zo'n tachtigtal bewoners. Uiteraard mogen partners en familieleden ook mee op de foto en alle foto's zullen ook niet in de tentoonstelling terecht komen maar we gunnen iedereen zijn pleziertje. Zo heb je Frans, de koning van Hoevezavel. De verzorgsters zijn allemaal zijn beste vriendinnen en hij laat zich de attenties ook graag welgevallen. Hier poseert hij met zijn harem.
Donderdag is er nog een tweede sessie in Hoevezavel, nog ongeveer 40 te gaan, maar dat worden de moeilijkste...

Ik heb er geen idee van of ik deze foto mag onderbrengen in de categorie “architectuur” maar als afwisseling binnen de foto’s die ik hier dagelijks plaats kan ie alleszins wel tellen.
Aan de verkeerslichten in de Leistraat op de hoek met de Tielensteenweg is een enorme bouwput waar al enkele maanden geen enkele beweging meer te bespeuren valt. Het Italiaans restaurant dat er was, enkele woningen en appartementen werden opgekocht of onteigend door een bouwpromotor en er zou een giga appartementencomplex komen met winkelruimte onderin. Is de aannemer failliet, zijn er vergunningsproblemen of is er nog iets anders aan de hand? Joost mag het weten. Of de werken er ooit nog hervat zullen worden is niet duidelijk, wél duidelijk is dat het project ondertussen een smet is in het Lichtaartse straatbeeld. En toch zag ik er als onderwerp ook wel voldoende schoonheid in om er mijn camera eens op te richten. De spiegelingen, structuren, kleur, metaalvlechtwerk… het is weer eens wat anders. 

Na de repetitie voor de Kerstmusical ben ik in de late namiddag toch nog even gaan fietsen. Met zulk mooi weer zou het zonde zijn er niet van te profiteren, misschien is het wel een van de laatste mogelijkheden dit jaar. Binnendoor richting Poederlee, dan naar Gierle, langs het Gewad naar Tielen en door de Hoge Rielen weer naar huis, goed voor amper 25 km., maar ik heb me toch weer tot enige beweging gedwongen. De Aa (jazeker, dat is de naam van een rivier) kwam meerdere keren in beeld tijden mijn tocht en dan is het niet onlogisch dat ik er enkele foto's van mee gebracht heb. Uit het aanbod koos ik, na een tijdje wikken en wegen, voor deze opname.

Het fotosalon van fotoclub Anthony in Herentals wilde ik wel graag bezoeken en met zulk mooi weer zijn het vrouwke en ik er met de fiets naar toe gereden. Onderweg kom je dan langs de Snepkesvijver en vaak lokt die me net voldoende om er een korte stop in te lassen, te meer omdat er een vogelkijkhut is waar je tot aan de ingang met de fiets kunt geraken. Zoals gewoonlijk was er weinig beweging qua vogel-obsevatie. Dat belette me niet om toch een foto te maken van de binnenkant van de hut. Zoals je ziet zijn er enkele "kunstenaars" aan het werk geweest om hun gebrek aan talent aan de wereld te tonen. Ik wil ze bij deze ook op deze pagina's nog wat extra publiciteit geven.

Bij deze foto lijkt de titel misschien wat raar. Maar we zijn vanavond naar een toneelstuk gaan kijken. In de Kunstencampus in Herentals speelde Theaterspektakel het stuk "Kaatje is verdronken", een zwarte absurde komedie. Ik vond het echt amusant. Eén van de hoofdrolspelers kwam mij bekend voor en ik kon 'm maar niet herkennen of thuiswijzen. Na afloop kwam ik 'm in de foyer toevallig tegen en hij sprak me aan met Pol. Daar sta je dan. Ik heb tijdens het korte gesprek zoveel mogelijk geprobeerd te doen alsof... maar ik kwam er niet achter. Tijdens de terugrit naar huis ging er bij het vrouwke plots een lichtje branden. "Maar daar zijn we toch ooit samen mee in Schlanders geweest...???" Tja, met de jaren wordt een mens blijkbaar een beetje vergeetachtig he. Het moet al meer dan 25 jaar geleden zijn, maar toch.
Ook tijdens een toneelvoorstelling heb ik het Sonytje vaak in aanslag en hoewel dit niet meteen een relevante foto is van het gespeelde stuk wil ik 'm toch tonen. Primo, ik vind 'm leuk, niks aan gedaan, blauwe spot, klik. En secundo: Serge, de volgende keer dat we je zien in een voorstelling - zal niet zo lang duren, ergens begin december - zal ik je aanspreken met "Hey Serge"...  

De fotomarathon in de Lommelse zorginstellingen is weer van start gegaan. Zoals ieder jaar fotografeer ik, als vrijwilliger, alle bewoners van Hoevezavel en het Kapittelhof. Die foto's worden dan tijdens de week van de senioren in een A2-formaat ten toon gesteld. Vandaag kreeg ik in het Kapittelhof iets meer dan tachtig modellen voor de lens en ik klokte af op een dikke 500 opnames. Pfff...
Bij sommige bewoners was het meteen bij de eerste take helemaal goed maar er waren er ook bij waar ik het meer dan tien keer moest overdoen. En als er, al dan niet toevallig, ook nog familieleden op bezoek waren vond ik het niet erg dat die ook even mee op de foto gingen. Kortom, het was me het dagje wel. Volgende dinsdag en donderdag verplaatst zich het werkterrein naar Hoevezavel. Ondertussen heb ik wel mijn bezigheid met selecteren en fatsoeneren. Mijn vriend Photoshop zal weer stevig aan het werk gezet worden.
Uit het erg ruime aanbod koos ik vandaag voor een dame die ondertussen al 101 kaarsjes heeft uitgeblazen. Geef toe dat ze er nog goed uitzziet...

Ik wil als fotograaf niet in één vakje geduwd worden. Mijn visier staat open voor alle mogelijke richtingen en stijlen en ik probeer dan ook konstant afwisseling te brengen in de beelden die ik toon. Deze koolmees was echt helemaal niet bang van mij of mijn fototoestel. Van op redelijk korte afstand kon ik 'm te pakken krijgen. En dat dit met de kleine Sony gebeurde wil ik er toch ook nog even bij vertellen. 

Het lijkt nu echt wel een vaststaand gegeven dat het herfst wordt... of al is. Het rotweer blijft maar duren maar voor deze foto hoefde ik niet ver de achterdeur uit. Ik heb weer eens gezocht naar wat kleinere onderwerpen. In onze hof vind ik trouwens altijd wel een onderwerp. Ik heb diverse eikels (boomvruchten) gefotografeerd en in de nabewerking van deze opname heb ik die geselecteerd. Da's één druk op de knop tegenwoordig in Photoshop. "Onderwerp selecteren" en that's it. Daarna heb ik de selectie omgekeerd, de omgeving donkerder en minder verzadigd gemaakt en uiteindelijk ook nog een donker vignet toegevoegd. Een zeer eenvoudige bewerking en ik vind het best geschikt als foto van de dag.

Het blijft nog even redelijk druk in huize Pol en Josee. De voorbereidingen en het schrijven/componeren/arrangeren voor de kerstmusical en het verder schaven aan mijn AV reeks voor ons komende fotosalon hebben me de ganse dag bezig gehouden. Het was trouwens sowieso geen weer om er op uit te trekken. Gelukkig heb ik in de vorige dagen behoorlijk wat leuke beelden kunnen vangen en ik put dan ook graag uit die oogst. Zaterdagavond heb ik tijdens een nachtfoto-uitstap onder andere de brug over het Albertkanaal aan de Lierseweg kunnen vastleggen. Met een klein diafragma (F14) kon ik weer wat sterretjes in mijn beeld krijgen en in dergelijke opnames vind ik het ook altijd leuk om, met een lange sluitertijd, wat achterlichten van voorbijrijdende auto's mee te nemen in de compositie.

De repetities voor de nieuwe kerstmusical lopen vlot. Als ik één enkel minpuntje mag aanhalen dan is dat het aanvangs-uur. Om tien uur in Aarschot aanwezig zijn betekent om kwart over acht opstaan en dat is wat mij betreft nog midden in de nacht... Maar verder alles oke. We onderbreken de repetitie altijd enkele keren om de elfen wat ontspanning te gunnen en ze een versnapering, een snoepje of iets gezonds aan te bieden. In het verleden zorgde dat meestal voor een wilde stormloop en daarom hebben we er ondertussen een beetje discipline in gebracht. Eerst netjes aanschuiven en dan één voor één naar de tafel met lekkers...  

Het was alweer een tijdje geleden, maar vanavond ben ik nog eens er op uit getrokken om wat te genieten van een van mijn dada's: avondfotografie. Hoewel... voor het blauwe uurtje was ik net iets te laat, we zullen het dus maar nachtfotografie noemen, ook leuk. Ik ben naar Herentals gereden en daar heb ik enkele onderwerpen in beeld genomen. Bistro Le Paige, De Brug van de Lierseweg over het Albertkanaal, het Station met een aankomende trein... maar uit de oogst koos ik uiteindelijk voor de Bovenpoort. Uiteraard heb ik gewacht tot er een wagen voorbij kwam en ik met een sluitertijd van 10 sec. het spoor van de achterlichten in de opname kon meenemen. 

Er zijn zo van die dagen dat me de goesting bekruipt om een extra attentie voor het vrouwke mee te brengen. Zo maar. Het is niet dat ik haar de andere dagen niet graag zie he, maar een warmhoudertje op z'n tijd kan nooit kwaad. Gisteren werd ik getriggerd door de bloemen in het begijnhof en voor ik thuis kwam ben ik nog even langs de bloemenwinkel gereden en heb ik dit mooie boeketje gekocht. Ze kregen meteen een plaats langs de haard. Vandaag kwam dat al erg goed van pas want met dit weer ben ik niet buiten geweest en dus ook niet aan fotograferen toe gekomen. Ik heb de bloemen dan maar als onderwerp gekozen om alsnog een foto te scoren. 
PS 1. Een van mijn goede vrienden, ook volger op deze pagina, vindt me nu zonder twijfel een slijmbal.
PS 2. Neen, ik had niks goed te maken.

De eerstvolgende weken en maanden zullen we weer vaak in Aarschot zijn. De repetities en de voorbereidingen voor onze nieuwe kerstmusical zijn begonnen. Het verhaal en de meeste dialogen zijn klaar en dat geldt ook voor het merendeel van de muziekjes maar er wordt nog ijverig vergaderd, overlegd en bijgeslepen. Vóór ik weer naar huis reed ben ik vandaag nog eens door de stad gewandeld en in het begijnhof liggen altijd wel enkele fotomogelijkheden te rapen. Dit beeld met de kerk, de huisjes en veel bloemen op de voorgrond kon ik niet negeren.

Ik had het moeten weten maar ik was het even vergeten. Toke, de sympatieke uitbaatster van De Korte Hei had ons nog verteld dat, nu de scholen herbegonnen zijn, ze ook op woensdag sluit om quality time met de kinderen te kunnen spenderen. Dan wil je nog snel een hapje gaan eten en dan sta je voor een gesloten deur op een leeg terras. Ik zag wel snel de mogelijkheid om een leuke foto te scoren. De gesloten parasols leken op dreigende spoken, weliswaar van de verkeerde kleur, die over het terras dwaalden. Dat dit in zwart-wit moest omgezet worden had ik al bij de opname beslist.