11 december - Eindejaarssfeer

We zijn deze namiddag nog eens aan de wandel gegaan. Het was droog en het is de hele tijd droog gebleven maar omdat er de laatste tijd toch erg veel neerslag is gevallen vonden we het geraadzaam om op verharde wegen te blijven. De kans op modder en slijk op onze vaste wandelroute langs de Smallebroeken leek ons te groot. In de Vreebeemden werden we begroet door twee vriendelijke paarden die elk van uit hun eigen huisje de omgeving in de gaten hielden. Ik heb ze gevraagd of ik een foto mocht maken en wie zwijgt stemt toe he...

Zo, onze eindjaarsversiering is klaar. Huize Pol en Josee is weer in de gepaste feestsfeer gedompeld. Nu het vanavond even droog was heb ik een invalshoek gezocht om het raam van de living aan de straatkant in beeld te nemen en ook een klein beetje inkijk te tonen. De lichtjes, de opsmuk en de versiering binnen zijn nauwelijks in beeld maar misschien toon ik die later wel, of anders komen ze voorbij op Facebook.

Ik heb de agenda nog eens goed bekenen en het lijkt er op dat er deze maand maar 5 dagen meer zijn dat ik niet naar Aarschot moet omwille van mijn kerstman verplichtingen. Ik zal alleszins proberen mijn fotografie toch een beetje gevarieerd te houden. Vandaag was er weer een repetitie en we konden voor het eerst in de zaal waar de musical zal doorgaan. David en zijn crew, de mensen van de techniek, waren nog druk bezig met de opbouw en het podium was er ook nog niet maar zo konden we toch al een beetje wennen aan de locatie. Als ik niet op het podium moet zijn loop ik meestal rond met mijn camera en zo kan ik regelmatig leuke opnames scoren. Uit een van de laatste scenes plukte ik deze foto. Twelf, alias Nerdie, is ontmaskerd als de snoodaard die de drughandel opzette van uit Colombia en de Kerstman valselijk beschuldigde. Hij krijgt de volle lading van de campesinas. Zonder podium en zonder de uiteindelijke showkleding is het beeld misschien nog net iets intrigerender. 

Nu Sinterklaas het land uit is komt het kerstman-gebeuren in Aarschot pas echt op kruissnelheid. De voorbereidingen en de repetities voor de musical lopen zoals gepland maar nu komen er ook meer en meer verplichtingen, actes de présence en allerlei andere sponsor gerelateerde bezoekjes voorbij. Zo hadden we nu dus al de voorstelling van het nieuwe stadsmagazine "Arend" dat op ongeveer 17000 exemplaren wordt uitgebracht en de kerstman staat warempel op de cover. Binnenin is er trouwens ook nog een leuk artikel. Het moet zijn dat er toch enige ijdelheid in me schuilt want ik voel me net een pop-ster...

Ik was weer een hele dag bezig met kerstmanverplichtingen en pas in de loop van de avond vond ik een beetje tijd om aan fotografie te denken. Dan praat je weer over avond- of nachtfotografie he... niet dat ik dat erg vind. Met al die eindejaarsversiering en -verlichting is het voor de hand liggend dat je daar dan in eerste instantie op focust. Traditiegetrouw ga ik ieder jaar een keer op zoek naar leuke sfeerbeelden in Geel en vandaag heb ik daar een tijdje rondgewandeld. Op de markt was het nog redelijk druk maar de feestversiering was duidelijk nog niet op het niveau van de vorige jaren, misschien komt dat nog wel. Dan kies ik liever voor dit beeld van de Nieuwstraat. Ik moest even wachten tot er een verkeers-luw moment voorbij kwam en toen heb ik afgedrukt.

ISO 100 - F 11 - 2,5 sec - 20 mm.

Er kwamen voortdurend error-meldingen op het display van mijn 5D Mk IV en we zijn met z'n drieën naar Bergen op Zoom gereden naar de officiële Canon repair-service, Ludo had trouwens ook een probleempje met een lens en gemeenschappelijke vriend Alex wilde ook graag mee. Als je dan in die buurt bent maak je natuurlijk op voorhand al wat foto-plannen. De Brabantse Wal is sowieso een meer dan interessant gebied om te exploreren. Fort De Roovere hadden we aangekruist als doel en daar hebben we ondanks het belabberde weer toch een vruchtbare tijd doorgebracht. In de houten keet die dienst doet als gezellig ingerichte horeca plek gingen we eerst aan de koffie. Daarna ging de ontdekkingstocht verder langs de Mozesbrug, de naam zegt het al: een doorgang door/onder de waterspiegel, goed voor ongeveer 70 treden. Daarna kwam de Pompejustoren aan de beurt, 129 treden en ongeveer 25 m. hoog en na wat rondwandelen langs kanonnen, andere objecten en slimme reliefvormen die die het fort ooit een natuurlijke verdedingsvorm bezorgden landden we weer in de keet voor meer koffie. De foto-oogst was groot en ik gooi er morgen wel weer een aantal op Facebook maar voor deze pagina kies ik vandaag voor de Mozesbrug. 

Ik was in de loop van de vooravond op bezoek bij maatje Alex in Herentals. Ik had er op gemikt dat ik nadien, tijdens het blauwe uurtje, wat foto's zou kunnen scoren in de stad. Gezelligheid kent evenwel geen tijd, en het werd toch een ietsiepietsie later, maar... nachtfotografie is ook geen straf in Herentals en zeker in deze oudejaarstijd met alle lichtjes en versieringen. Ik heb behoorlijk wat leuke beelden mee naar huis gebracht en na rigoureuze selectie had ik er 5 overgehouden. Het vrouwke heeft me zoals zo vaak uit mijn keuzestress geholpen. De andere 4 toon ik morgen wel op het Smoelenboek.

Soms zijn de andere bezigheden zo dringend en intens dat er niet veel tijd over blijft om doelgericht te gaan fotograferen. Gelukkig heb ik altijd nog het Sonytje bij de hand als ik mijn dagelijkse wandeling aanvat. In mijn drang naar afwisseling heb ik vandaag langs de weg naar het dorp een vogelhuisje aan een kalende boom gespot en van uit een laag standpunt vastgelegd zodat alle andere potentiele beeldvervuilers geen kans kregen. Eenvoud siert denk ik dan maar.

Ik had een berichtje gekregen van André, een ex-collega muzikant, dat hij vanavond moest optreden in Kasterlee met de Westerschelde Big Band. Dat kon ik niet negeren natuurlijk. Ik ben er samen met het vrouwke naar toe geweest en het is een memorabele avond geworden, met veel herinneringen die opgehaald werden. Er waren nog andere ex-collega's aan de slag en nu we ondertussen alweer 12 jaar geleden gestopt zijn met optreden en muzikaal non actief zijn was dit een evenement dat de kriebels toch weer een beetje aanwakkerde. Ik wilde uiteraard ook wel een en ander fotograferen. Ik had de Canon, met de 70-300 er op, mee genomen en uiteraard ook het Sonytje, daar zit een objectief op dat overeen komt met een 24-200. Zo kon ik het ganse zoombereik in beeld nemen. We zaten op een redelijk ongelukkige plaats en de 70-300 werd nauwelijks gebruik en dus bewees het Sonytje weer maar eens zijn waarde. Toen de kerstmutsen opgezet werden en er een gastzangeres voorbij kwam zag ik mijn kans schoon. 

Alweer een dagje Aarschot, alweer een repetitie voor de kerstmusical. Gisteren besteedden we een ganse repetitie aan de dialogen, vandaag deden we voor het eerst een volledige doorloop van het ganse stuk. Om voor wat entertainment en wat ontspanning te zorgen tussen al dat gerepeteer hadden we een ontmoeting geregeld tussen Sinterklaas en de Kerstman. In deze tijd van het jaar moet dat kunnen he. Ik had mijn Kerstmanwerkpak aangetrokken en schoonbroer Dreeke speelde de rol van de Sint. Natuurlijk werden er ook de nodige opnames gemaakt van het gebeuren en een groepsfoto met het gros van de medespelers vond ik best geschikt als foto van de dag. Sinterklaas was de fotograaf van dienst. 

Het was best een drukke dag. We hadden een extra repetitie ingelast met de elfen om de dialogen voor de kerstmusical nog eens door te nemen, daarna zijn we naar Mol Millegem gereden om het fotosalon van Fidifok te bezoeken en toen we daarvan terug kwamen, bijna terug thuis, in Kasterlee, vond ik dat ik de kerstverlichting daar ook wel eens wilde fotograferen. Ik heb er in alle richtingen van uit diverse standpunten beelden geschoten en deze opname geeft wat mij betreft het best een overzicht. Diverse lichtobjecten, enkele slingers in de bomen en het gemeentehuis in de achtergrond geven samen een goede indruk van hoe het er daar uitziet in deze eindejaarsperiode. Achter mijn rug waren op dat moment ook nog de lichtreclames van de legendarische café's De Valk en De Leeuw, maar die kun je in elk jaargetijde fotograferen he.

Het avondrood was de trigger die me verleidde. Hoewel ik eergisteren al de kerstverlichting in ons dorp fotografeerde, met de vermelding dat het deze keer van op de begane grond was, kon ik het toch niet laten. Met dit ideale vliegweer, heldere lucht, nauwelijks wind, heb ik de drone nog eens meegenomen naar het dorp waar ik 'm in de buurt van het kerkplein de lucht in stuurde om me enkele shots van de kerstsfeer te bezorgen van uit een ander perspectief. Niet te hoog, zo'n 45 m, dat was net voldoende om ook de horizon nog mee ik beeld te houden. Met 1/10 sec. had ik nog voldoende licht om ondanks de invallende duisternis toch een voldoende goed belichte foto te scoren. Voor bewegingsonscherpte hoef je met dat ding geen schrik te hebben, die hangt echt stabiel in de lucht. Alleen de lichten van de auto onderin verraden de sluitertijd.  

De foto's die ik op deze pagina plaats zijn evenzovele beelden die in mijn jaaralbum terecht zullen komen en soms zijn ze dan ook herinneringen aan een gebeurtenis die ik wil onthouden. 
Ik had deze foto ook "Avond aan Herentals station" of "Trein" kunnen noemen. Maar de combinatie van beeld en verhaal moet kloppen natuurlijk. Here it is...
Ik heb deze namiddag doorgebracht in AZ St. Elisabeth in Herentals waar ik een coloscopie onderging. Voor volgers die niet weten wat het is... zoek het maar eens op. Leuk is het alleszins niet. Gisterenavond was ik begonnen met het drinken van een wansmakelijk papje om mijn darmen te ledigen en deze morgen kwam een tweede beurt van hetzelfde. Ik heb de hele routine alweer overleefd. Wat er in het ziekenhuis gebeurde was ook niet meteen mijn leukste ervaring, maar wat moet, moet he. Na enkele kleine ingrepen qua poliepen en zo is mijn onder/achterkant weer in optima forma. 
Na dat onderzoek mag je niet zelf rijden en het vrouwke had me gebracht, was ondertussen gaan shoppen en zou me ook wel veilig thuis brengen. We parkeren vaak op de Olympiadelaan als we naar het centrum of naar het ziekenhuis gaan en richting ziekenhuis is er dan een pad doorheen de volkstuintjes waar je onder de fiets-o-stade 105 en de spoorweg Herentals - Leopoldsburg wandelt. 
Ik had zowel mijn Canon als mijn Sonytje thuis gelaten maar met mijn smartphone kon ik toch een beeld scoren van een trein die het station van Herentals binnen rijdt. De toerit naar de foets-o-strade is prominent in beeld.

Zoals ieder jaar heeft het locale kerstcommité er voor gezorgd dat Lichtaart weer feestelijk verlicht is in de eindejaarsperiode. Als je weet dat het telkenjare een aantal vrijwilligers zijn die dat voor elkaar krijgen kan ik niet anders dan hiervoor mijn gemeende dank uitspreken. Vorig jaar heb ik er een aantal drone-foto's van gemaakt, vandaag ben ik op de begane grond gebleven om van uit diverse standpunten de lichtjes te fotograferen.  

Met enige vertraging... Seniorennet lag er deze nacht uit blijkbaar en dat ik nooit vroeg opsta is ook algemeen geweten neem ik aan.
Het was best aanvaardbaar wandelweer en ik ben dan nog maar eens de Smallebroeken in getrokken. Hoewel de herfst op zijn einde loopt is er toch nog behoorlijk wat kleur in het landschap. De warme tinten zijn aangename uitdagingen voor de amateurfotograaf. Ik had de 70-300 op mijn toestel gezet, kwestie van me weer eens te verplichten anders te kijken. Toen ik ver voor me een jonge dame met een hondje zag wandelen heb ik gebruik gemaakt van de zoom-mogelijkheden. 

Na dat we de hele dag een afwisseling van regen en gemiezer over ons heen hadden gekregen werd het in de loop van de avond eindelijk droog. Om alsnog wat stappen op de teller te zetten en ook omdat ik nog helemaal niks gefotografeerd had ben ik aan de wandel gegaan richting dorp. Amper twee huizen ver gekomen zag ik de eerste fotomogelijkheid, de Lichtaartse Kwezel, en ik heb er meteen van gebruik gemaakt. Ik vermeldde het café enkele dagen geleden al eens toen de fanfare er stopte en nu vond ik het maken van een nachtfoto er van het proberen waard. Het werd nog een flinke uitdaging want met het Sonytje en zonder statief is dat niet vanzelfsprekend. Ik vond gelukkig wat steun op de afsluiting van het terras en uiteindelijk ben ik best tevreden met het resultaat. Bij deze geef ik graag nog eens de exif gegevens. ISO 3200 - 1/25 sec. - F 2,8 met 9 mm.
(9 mm met zulke kleine sensor komt overeen met een 24 mm bij een full frame en de scherptediepte met een diafragma van 2,8 valt ook wel mee met die sensor. ISO 3200 ? ... de ruisreductie in de nieuwere versies van Photoshop is fenomenaal!) 

De intensiteit van de repetities voor onze kerstmusical wordt opgedreven. Vandaag waren we weer een ganse namiddag druk in de weer. Tussen de scenes door werd er aandacht besteed aan het in orde brengen van de kledij en ook aan de publiciteit moest gedacht worden, dus werden er ook weer de nodige foto's gemaakt. De site van het huis van de Kerstman in Aarschot moet regelmatig van nieuwe inhoud voorzien worden. De locale en minder locale pers krijgt regelmatig publiceerbare inhoud aangeleverd en ook de papa's en mama's willen wel eens een foto zien van hun kroost. Dat is natuurlijk iets wat ik me nooit twee keer laat vragen. Uit de zeer brede keuze van vandaag koos ik voor deze 4 elfjes.

Ik heb het druk, druk, druk dezer dagen en er is weinig tijd om intensief op fotojacht te gaan. Ik moet het qua dagelijkse foto dan ook vaak doen met gelegenheden die zich toevallig aandienen. Deze voormiddag, terwijl ik me al wakker wordend,  door mijn krantje aan het worstelen was hoorde ik plots fanfare muziek buiten. We wonen vlak bij café De Lichtaartse Kwezel en natuurlijk ben ik even buiten gelopen om te zien wat er aan de hand was, camera bij de hand he. De plaatselijke fanfare Vreugd in Deugd kwam aangemarcheerd over het fietstpad en ze waren duidelijk van plan iets te drinken te scoren. Dat dit niet hun gala uniform is moge duidelijk zijn en dat ze niet op volle sterkte waren is ook zichtbaar. Of het dus een officieel fanfare evenement was laat ik in het midden. Misschien was het wel een ludiek voorwendsel om ergens een gratis (?) pintje te gaan drinken. 

Vanavond was er weer de jaarlijkse verenigingenquis in Lichtaart. Natuurlijk wilden we er bij zijn. We hebben 'm met onze fotoclub al enkele keren gewonnen maar we worden allemaal een dagje ouder en tegen het jonge geweld opboksen wordt steeds moeilijker. Met een verdienstelijke gedeelde 4de plaats waren we eigenlijk best tevreden. Als lid van de fotoclub vond ik het niet meer dan normaal om de winnaars, de ploeg van het Rode Kruis, in beeld te nemen en een plaatsje te gunnen in mijn jaaralbum..