10 februari - De Rulloop

Ik had al zo vaak beelden zien voorbij komen van “The House of Nature” en omdat ik sowieso nog geen doel had om vandaag aan de wandel te gaan besloot ik er zelf eens een kijkje te gaan nemen. Gecombineerd met een pittige tocht door de Lommelse Sahara en eventueel een bezoek aan de schoonfamilie zou dit onze zondag helemaal opvullen.
Om een lang verhaal kort te maken: het vrouwke vond het al bij al toch erg frisjes, dus die lange wandeling hebben we maar overgeslagen en een telefoontje naar de schoonfamilie bleef onbeantwoord. Resultaat: enkel wat rondhangen bij the House of Nature, veel foto’s maken en dan weer terug naar huis.
Dit is een min of meer willekeurige keuze uit het aanbod. Ik vond het alleszins de moeite waard en het plan om er bij beter weer nog eens terug naar toe te gaan met de drone is aan het rijpen.

Eenvoud siert. Deze eenzame knotwilg langs de Rode Loop in het gehucht Vorsel deed erg zijn best om mijn aandacht te trekken toen ik er voorbij gefietst kwam deze namiddag. Hij leunde een beetje extra over het water om me een nog net iets leukere spiegeling te bieden en ik ben hem daar dan ook erkentelijk voor. Hij mag in mijn jaaralbum 2025. 

Afwisseling in de keuze van onderwerpen in de fotografie blijft mijn motto. Plots krijgt het woord tooghangers hier een totaal andere invulling.
We hadden besloten onze namiddagkoffie te gaan drinken bij Balance Health Center, te voet wel te verstaan, een wandeling van zo'n 10.000 stappen. Toen we daar gezellig zaten druppelden de danseresjes binnen die het volgende lesuur zouden in actie komen. Deze drie kapoenen hadden zich op een barkruk gehesen en waren druk in conversatie met juf Inge. Zoals bijna altijd had ik het kleine Sony toestelletje binnen handbereik. Ondanks de felle lampjes die in de lens schijnen vind ik het toch een leuke opname en zeker waard om als foto van de dag te fungeren. 

Het vrouwke wilde naar het shopping centrum in Olen. Ik wilde wel mee, niet om te shoppen maar om wat rond kijken in de buurt.
Ik heb voor de verandering eens niet langs het kanaal gewandeld maar enkele blokken om gelopen. Te voet zie je dingen waar je met de wagen meestal achteloos voorbij raast. Dit restaurant, 't Gerecht, had ik al wel vaker uit mijn ooghoek gezien maar deze keer schonk ik er wat meer aandacht aan en warempel, het leek me zeker een interessant oud bouwwerk. Uiteraard ben ik dat gaan opzoeken. Het dateert eigenlijk al uit 1615 en het stond oorspronkelijk in Zepperen. In 1974 moest het daar weg omdat er een verkaveling kwam. Er werd aan gedacht het naar Bokrijk te verplaatsen, maar uiteindelijk werd het heropgebouwd in Olen. Onlangs werd het volledig gerenoveerd met behoud van het authentieke karakter en ondertussen is het een klasserestaurant. Zelf hebben we er de benen nog niet onder de tafel geschoven maar na het zien van de kaart en het lezen van enkele recensies bekruipt met toch de goesting om er eens binnen te gaan hoewel het niet meteen het goedkoopste etablissement uit de buurt is...  

We moesten naar Mol, wat spullen halen en tijdens de terugrit zijn we even gestopt op de parking van Café Sas 7. Na een koffie hebben we een leuke wandeling gedaan langs het Kempisch Kanaal, rond de Dekshoeve Vijver en via de Franse Baan weer terug naar de wagen.
Het clubhuis van de Geelse kajakvaarders ligt langs het kanaal tussen Sas 7 en Sas 8 en met wat geluk kun je de atleten daar bezig zien in hun vaartuigen. Ik vond het zelf te koud om te fietsen vandaag maar deze sportievelingen zijn blijkbaar erg gehard en wintervast. De naam Bastiaens op een van de bootjes zette mij er toe aan mijn vriend en toeverlaat Google nog eens te raadplegen en zo vond ik dat de club best succesvol is in de Belgische kajakwereld en dat de nationale driekleur op dat bootje niet toevallig is… 

Van achter het raam leek het best aangenaam fietsweer en ik ben er in getrapt. Toen ik eenmaal vertrokken was bleek het toch wel erg, heel erg frisjes te zijn. Het is dan ook een zeer kort rondje geworden. Toch heb ik onderweg weer enkele foto's kunnen scoren binnen een project waar ik mee bezig ben. Misschien is het wel een idee om een reeksje te maken in zwart wit met als onderwerp de fiets- en andere tunnels in Kasterlee. Je weet maar nooit of het iets kan zijn voor het alternatieve gedeelte van ons volgende fotosalon in november. Je kunt er niet vroeg genoeg aan beginnen. Vorige week toonde ik er ook al eentje en dit is zeker ook een kandidaat. Ik kon nog een derde vangen vandaag trouwens maar op deze pagina's toon ik er elke dag slechts één he...

Ik moest vandaag even naar Bergen op Zoom om in de TechRepair Shop een toestel op te halen. Fotomaatje Alex wilde best mee en natuurlijk hadden we daar fotoplannen aan vastgeknoopt. We hebben tijdens de terugrit een klein ommetje gemaakt om in Kalmthout het Arboretum te bezoeken. In deze tijd van het jaar staat de hamamelis - de toverhazelaar - in bloei en het is niet de eerste keer dat ik daar mijn lens op richt. Eerlijk gezegd vond ik dat we al iets te laat waren maar we konden toch nog volop genieten van al dat moois. Ik heb tientallen foto's geschoten en uiteindelijk was het moeilijk kiezen. Uiteindelijk heeft het vrouwke me uit mijn twijfels geholpen: deze !!! Morgen zal ik er ook nog wel enkele andere op Facebook knallen.

Het kan niet op! Alweer zulke mooie dag, alweer hebben we van een mooie wandeling genoten. Deze keer zijn we met de wagen naar het gehucht Achterlee gereden, aan de andere kant van het dorp. Met het plan om er een koffie te nuttigen na de wandeling hebben we een parking gezocht bij café De Perenboom. De route die ik uitgestippeld had kruiste enkele keren de spoorweg Herentals -Turnhout en we liepen er ook een tijdje langs. Dat je dan wel eens een trein ziet voorbij komen is logisch. Deze treinstellen, MS75, in de volksmond “varkensneuzen” genoemd rijden na bijna 50 jaar dienst nog steeds op de lijn Antwerpen - Turnhout.
Het is vaak een optie om een relatief lange sluitertijd te kiezen om beweging in beeld te krijgen bij het fotograferen van een voorbij rijdende trein, maar met dit mooi licht heb ik eens voor een andere aanpak gekozen… erg korte sluitertijd, beeld bevriezen, en zowel omgeving, achtergrond en trein scherp er op. 
De welverdiende koffie achteraf smaakte heerlijk trouwens.

Met zulk schitterend weer wilden we liefst van al wandelen in de zon, kwestie van wat vitamine D te scoren en het depri gevoel van de voorbije grijze dagen weg te jagen. Open ruimte en liever geen schaduw, zo kwamen we terecht in de buurt van de Ark waar diverse mooie wegeltjes tussen de velden uitnodigen om er tot rust te komen. Er was weinig wind en we hadden al een tijdje twee luchballons in de gaten. Ze naderden maar traag. Pas toen we bijna terug bij de parking bij het brugje waren leek het er op dat een van de twee een plaats aan het zoeken was om te landen. Met tussentijdse gasstoten bleef ie rakelings over de grond scheren. Ik meen dat ie de bomen langs de Zeggedijk - de plek waar nu die auto is in de foto - maar nauwelijks gemist heeft. Uiteindelijk is ie toch weer omhoog gegaan op zoek naar een andere landingsplaats denk ik.   

Het vrouwke vond het te fris om te fietsen, de vorige keer was ze helemaal onderkoeld toen we thuis kwamen en dat wilden we niet meer meemaken. Dan maar wandelen, wel eerst met de wagen tot in Kasterlee, da's ook een manier om je actieradius een beetje te vergroten. Een eind langs de Nete leek ons een fijn plan om weer wat stappen op de teller te zetten. Uit de ruime foto-oogst koos ik voor dit beeld. De Nete met spiegelingen en het beginnend avondrood geven perfect de sfeer weer die we zochten en vonden.

Rond drie uur werd het warempel droog en zo zagen we toch nog kans om er even uit te trekken. Ver wilden we niet gaan maar ook tijdens een korte wandeling kun je leuke beelden vangen. Deze drie bomen solliciteerden naar een plek in mijn jaarboek en bij deze gun ik ze die eer. Ik heb thuis wat gespeeld met de opname en uiteindelijk vond ik, na diverse andere bewerkingen, dat deze zwart-wit omzetting met een redelijk dramatische lucht me het meest kon bekoren.

Om de voorspelde regen te vermijden ben ik al vóór de middag vertrokken om een fietsrondje af te haspelen. Mijn normale leefritme was de rest van de dag helemaal in de war en dat heeft gevolgen gehad... maar da's een ander verhaal. 
Tijdens mijn absurd vroege fietstocht heb ik alleszins toch ook weer enkele leuke beelden kunnen scoren. Toen ik de fietstunnel onder de N19 aan de noordkant van Kasterlee inreed zag ik een beeld waar ik niet voorbij kon zonder te stoppen. Toen ik afdrukte wist ik ook al meteen dat ik dit in zwart wit zou omzetten. 

Het zou zeker niet zo mooi worden als gisteren maar in de loop van de namiddag zou het wel droog blijven. Beetje fris, maar we zijn toch weer gaan fietsen, zij het een iets minder groot rondje. Achteraf gezien waren we toch een beetje onderkoeld toen we terug thuis kwamen maar dat hebben we samen ook overleefd. 
In Herentals, langs het Netepark is er al 40 jaar een zgn. Verkeers Educatief Centrum, een dure benaming voor een verkeerspark waar scholieren en ook senioren kunnen kennismaken met de wegcode, de moeilijkheden op onze wegen en de mogelijkheden om defensief en veilig te fietsen. Op een niet eens zo groot terrein worden allerlei verkeerssituaties meestal in net iets kleiner formaat voor de wielen geschoven. Er is onlangs zelfs een fietsstraat toegevoegd en ook een spoorwegovergang, met barelen en lichten... maar zonder trein .
We kwamen er voorbij en ik zag dat er net een groep in actie was. Dat kon ik niet laten liggen als onderwerp voor mijn foto van de dag. 

Het was een prachtige dag. We zijn gaan fietsen en ik heb een redelijk gevuld geheugenkaartje met leuke foto's meegebracht. Dan krijg je een telefoontje van fotomaatje Alex of ik geen zin had om mee naar Geel te gaan om aan avondfotografie te doen... Jazeker!!!
Uit het totaalaanbod koos ik toch weer voor een avondfoto als beeld van de dag. Met een klein diafragma ( en een goede lens ) kun je mooie sterretjes maken van alle lichtbronnen. Er zijn fotografen die het leuk vinden en er zijn er die het maar niks vinden. Ik behoor tot de eerste categorie. Nauwelijks in Geel aangekomen, geparkeerd, en nog voor we naar de markt afzakten had ik dit beeld al geschoten... sterretjes, sterretjes, en sterren!!!

We waren deze namiddag even naar Mol gereden om het fotosalon van ISO 2400, de plaatselijke fotoclub, te bezoeken, best leuk. Verder kan ik alleen maar vertellen over deze dag dat ik niet erg actief geweest ben..., tot ik me deze avond realiseerde dat ik toch maar beter wat stappen op de teller zou zetten en ook nog wat foto's moest scoren. Ik ben nu eenmaal een nachtmens en tussen het 7-uur Journaal en Sports Late Night ben ik dan toch weer even aan de wandel gegaan. Een van de eerste onderwerpen die ik voor mijn lens kreeg was het restaurant Het Torenhof. Indien de naam nog niet duidelijk genoeg was heb ik de kerktoren in de achtergrond mee in beeld genomen.

We zijn vanavond naar Turnhout geweest om de voorstelling "Bobbejaan 100" te gaan zien. We zijn tenslotte in 1973 in Lichtaart gaan wonen omdat we een kontrakt afgesloten hadden om in Bobbejaanland te komen optreden. Na afloop van dat kontrakt zijn we er blijven plakken. Het nostalgie gevoel was groot genoeg om ons naar de Warande te lokken vandaag. We hebben er van genoten. We waren een hele tijd te vroeg vertrokken want we wilden van de gelegenheid profiteren om in de stad een hapje te eten voor de show. Het Tamboerke op de Grote Markt hadden we uitgekozen en toen we er buiten kwamen zag ik enkele schaduwen over de Markt wandelen. Het kleine Sonytje kon nauwelijks snel genoeg uit mijn zak komen. 

Wat een rotweer de ganse dag, om depressief van te worden...
Pas vanavond rond 8 uur werd het een tijdje droog en ik moest er uit, gewoon wat frisse lucht happen en wat stappen op de teller zetten. Dat ik mijn Sonytje altijd op zak heb is geen geheim inmiddels en dat ik het er graag uithaal is ook geweten. Ik heb dus tijdens de wandeling door het dorp wat huizen gefotografeerd, lichtreclames, winkels en eigenlijk alles wat afwisseling in mijn fotografie kan brengen. Deze relatief nieuwe winkel "Viorome-lighting" vond ik er best blits uitzien, qua design mag ie er wezen en ik heb een hoek gezocht om dit zo goed als mogelijk in beeld te brengen. Een statief had ik uiteraard niet bij en om niet al te hoog in de ISO waarden te moeten gaan heb ik een relatief lange sluitertijd gekozen, 1/15 sec. uit de losse hand... geef toe ik heb nog geen ouderdomsbibber he. 

Het leek er even op dat het weer een beetje vriendelijker ging worden deze namiddag en wij zijn dan maar eens gaan fietsen, voor het eerst dit jaar! Ik ben geen koukleum, maar het was best frisjes en ik heb het me beklaagd dat ik in mijn overmoed geen handschoenen had mee genomen. Met de fiets is je actieradius natuurlijk veel groter en dan kom je weer op plekken waar je al een hele tijd niet meer was. Het was opvallend dat er toch nog veel nattigheid is alom. De akkers liggen nog niet meteen klaar om er met zware landbouwmachines overheen te rijden. Voor deze foto heb ik me tussen de struiken en doorheen de blubber naar een plek gezwoegd waar ik beter zicht kreeg op de toestand van de velden. Ik vond een positie van waaruit ik die schuur doorheen de, gelukkig, kale doornstruiken mooi in de compositie kon plaatsen. 

Hij blijft alleszins volhouden. Zoonlief wil gewicht verliezen en conditie (her)opbouwen. De bijna dagelijkse trainings-tochten samen met woef Gustje brengen hem regelmatig tot bij huize Pol en Josee en zoals ik al eerder aangaf word ik verondersteld de evolutie fotografisch vast te leggen. Ondertussen beweert ie dat ie al meer dan 2 kg kwijt is en hoewel ik het er niet aan zie wil ik hem best geloven, alhoewel... Als ik zie hoe hij op sleeptouw wordt genomen door Gustje lijkt het me dat hij zelf niet veel inspanning moet doen.