09 maart - Het pomphuisje

Het is niet de eerste keer dat ik het vertel het maar fietspad langs het Kempisch Kanaal is een van onze favoriete routes. Ook vandaag ben ik er weer langs gereden, deze keer richting Herentals. Misschien moet ik toch eens wat vaker ergens anders gaan fietsen, kwestie van mijn credo "afwisseling in de fotografie" vol te houden.
Ik was gestopt om de mooie wijde bocht met de rij bomen in beeld te nemen, even enkele stappen opzij dus. Er waren veel fietsers vandaag en omdat ze maar bleven voorbij komen vond ik dat ze eigenlijk wel een leuke toevoeging aan de compositie konden zijn. Ik heb gewacht tot er twee op een goede plek waren en dan heb ik afgedrukt. Nu weet ik eigenlijk niet meer of die fietsers het onderwerp zijn dan wel de rij bomen, of toch het kanaal... ???   

Voor ik ging fietsen ben ik nog even naar Balance Health Center gereden. Ik moet daar binnen twee weken weer alle dansgroepen fotograferen die zullen optreden tijdens de twee-jaarlijkse voorstelling. Vandaag was het open kijkdag en ik wilde nog wat dingen regelen en uitproberen.
Toen kleindochter Julie een 4-jarig ukje was begon zij ook te dansen bij Balance en onderussen is ze afgestudeerde dansjuf en dat maakt het voor mij natuurlijk dubbel interessant. Toen de les bijna gedaan was had ik teken gedaan dat ik graag een foto wilde maken van de groep met haar er bij en dat kon, maar dan snel want er stond nog vanalles op het programma... Er staan twee kindjes op die een beetje verborgen zijn, maar ik kreeg geen tweede kans. Bij de officiele komende fotoshoot zal dat wel het geval zijn natuurlijk, dan moet het perfect. Toch vind ik dit best een leuk beeld.

Ik kan het ook niet helpen, het Kempisch Kanaal is en blijft een van onze favoriete bestemmingen als we gaan fietsen, en met zulk mooi weer konden we niet anders. In tegenstelling tot de vorige dagen was de lucht wel een beetje gesluierd maar dat was geen beletsel, integendeel. Deze keer hebben we eens niet het fietspad aan de zuidkant, maar het onverharde grind/zand-pad aan de overzijde gekozen en eerlijk gezegd, het viel mee, zozeer dat we de volgende keer nog wel eens voor dit alternatief zullen kiezen. Het feit dat we aan deze kant konstant in de zon reden terwijl je aan de overzijde bijna altijd in de schaduw vertoeft speelt wel mee in deze conclusie. Daarenboven is het hier veel rustiger.

Een van de regelmatig weerkerende bezigheden in onze fotoclub is "Fotograferen op locatie". Er wordt willekeurig een plaats gekozen en daar gaan we dan allemaal apart fotograferen. De hoofdingang van het domein De Hoge Rielen was een tijd geleden aangeduid als jachtgebied en eind januari, meen ik, heb ik al eens een foto van mijn ijver op deze pagina's getoond. Vandaag was het de dag waarop we onze oogst mochten tonen op de vergadering en gisteren was ik nog eens terug geweest om nog iets aan mijn verzameling toe te voegen. Helaas, mijn plan lukte niet... ik kon niet hoog genoeg (of mijn armen waren te kort) om een voldoende groothoek opname te maken van wat ik als doel had. Vandaag ben ik daarom nog eens terug gegaan en ik had de drone meegenomen. Die kan zo hoog als ik wil he. De door de bezoekers mooi beschilderde tafels in de grote aankomstruimte heb ik van uit de hoogte recht naar beneden kunnen vastleggen en uit het aanbod koos ik voor dit beeld. Het lijkt een beetje abstrakt maar de vier stoelen er rond maken het misschien iets meer duidelijk? Als afwisseling in mijn uploads kan het wel tellen vind ik.   

Ik had met fotomaatje Alex afgesproken op een terrasje bij Sas7. Ik had sowieso mijn fototas bij want je weet maar nooit wat je daar of onderweg kunt scoren. Daarenboven had ik wat vragen omtrent de werking van mijn flitser en er is niemand die daar beter uitleg over kan geven. Natuurlijk hebben we van het heerlijke weer geprofiteerd en het brouwsel van de firma Moortgat hebben we ons laten smaken. Toen ik weer naar huis reed ben ik even aan de Dekshoevevijver ( ook de Kasseman genoemd, ook de Gemeentelijke visvijver ) gestopt. Windstil, spiegelglad, wat wil je meer om de avondsfeer en de rust vast te leggen.   

We hebben er vandaag een dagje Lommel van gemaakt. Om half twaalf (zo vroeg!) werden we verwacht voor het vrijwilligersfeest in Hoevezavel. Ik heb er behoorlijk wat foto’s gescoord, o.a. een aantal erg leuke van het vrouwke, maar die kwam gisteren al voorbij op deze pagina en afwisseling is mijn motto. Niet dus. Daarna zijn we nog naar de Wittering gereden omdat we gehoord hadden dat er massa’s krokusjes stonden te pronken. Met de pinksterbloemen van vorig jaar april in gedachten hoopte ik op een gelijkaardige uitgestrekte zee van bloemen. Onze verwachtingen werden helaas niet helemaal ingelost. Er waren inderdaad enkele plekken met meerdere krokusjes, maar een overvloed was het niet. Ik heb dan maar een shot van een overzicht van een stukje Wittering gecombineerd met een detailopname van een trosje krokusjes. Ik denk dat ik midden april nog eens terug ga om de pinksterbloemen weer te fotograferen. Er fladderen daar dan ook oranjetipjes rond en die combinatie lijkt me wel iets.

Met dit mooie weer stond er een volwassen fietstocht op het programma. Bijna 50 km hadden we op de teller toen we vanavond de e-bikes weer in de garage stalden. Als je er rekening mee houdt dat we allebei nog altijd herstellende zijn noem ik het toch een prestatie. Een fietstocht zonder terrasje en iets te drinken is niet "af" en we zijn dan ook gestopt bij de Lentehei na zo'n dikke 25 km. Het was er druk maar we vonden toch een plekje. Een koffie voor het vrouwke en, gewoontegetrouw, een Duvelke voor ondergetekende. Ik had mijn Sonytje klaar om mogelijke onderwerpen te tackelen en het leukste onderwerp zat gewoon voor me. Toen het vrouwke de suiker in haar koffie goot was ik net op tijd om van op de tafel tussen de bloempot en de Duvel de actie vast te leggen.

Het weer was best uitnodigend om er op uit te trekken maar de best pittige wind deed ons beslissen om niet te fietsen maar te gaan wandelen. We hebben de wagen geparkeerd bij de Korte Hei met de bedoeling na gedane inspanning er als beloning iets te gaan drinken. We zijn langs de Nete tot aan de Schoorse brug gewandeld en dan langs de andere kant terug. Bij Bobbejaanland kun je niet verder dus even rechts links en dan langs de Eerselingenstraat weer naar de Korte Hei. Een grote foto-oogst maakte de keuze voor de foto van de dag er niet gemakkelijk op maar het vrouwke heeft me, zoals zo vaak, uit mijn twijfels geholpen. En, oh ja, de Duvel bij Toke smaakte heerlijk !!!

Ik heb eigenlijk de hele dag voor de computer gezeten om me doorheen de foto's van de bruiloft van eergisteren te werken, de basisbewerkingen en ze dan in een fotoalbum plaatsen... klaar !!! Ondertussen had ik wel mijn fototoestel met de 300 mm er op klaar gelegd om vanavond mogelijk iets mee te pikken van al die planeten die zouden opgelijnd staan. Jammer... ik vrees dat wij in een te lichtvervuilde straat wonen en om in de wagen te springen om alsnog iets te gaan scoren had ik geen zin. Dan val ik weer eens terug op iets van gisteren. De rust en de stilte in de vooravond kon ik eigenlijk niet beter te pakken krijgen dan in dit beeld.  

Hoewel mijn motto "afwisseling" is als we over fotografie praten, merk ik, als ik de laatste weken nog eens overloop, dat er toch enkele onderwerpen net iets vaker aan bod komen. Alles wat refereert naar de komende lente trekt mijn aandacht en vraagt om gefotografeerd te worden. Vandaag was het weer vandattume... We waren redelijk vroeg gaan fietsen, want in de loop van de namiddag zou het gaan regenen. Onderweg, ergens in Heerle, tussen Lichtaart, Poederlee en Herentals zag ik de eerste katjes. Tja, dan stop ik he... Sonytje uit mijn zak en klik, klik, klikkerdeklik. Thuis een beetje vignet toevoegen in Photoshop om de aandacht nog net iets meer op de essentie te leggen en weer een lente aankondiging op deze pagina !!!

Ik heb nooit de ambitie gehad om beroepsfotograaf te worden of met fotografie geld te verdienen, ik ben een hobby-fotograaf. Ik fotografeer omdat ik het leuk vind en dat wil ik ook zo houden. Er werden me al enkele keren voorstellen gedaan voor een of andere opdracht maar meestal weiger ik dat. Zeker bruiloftsfotografie is iets waar ik voor pas. Alleen al die verantwoordelijkheid...
Maar als dan de zoon van de buren in het het huwelijk treedt en er wordt vriendelijk gevraagd of je het alsnog wilt doen, dan kun je niet weigeren. Voor één keer heb ik mijn principiele houding herzien en wilde ik de klus wel op me nemen. Dit zijn Steve en Valerie, op het bordes van het oude gemeentehuis in Tielen.

Wat een heerlijk fietsweer! We hebben onze e-bikes eindelijk weer eens uit de garage gehaald en na wat heen en weer gepraat hebben we beslist nog eens naar en rond Turnhout te fietsen. De vele fotomogelijkheden tijdens alle variaties van dat rondje zijn eigenlijk bijna allemaal al voorbij gekomen op deze pagina en dan wordt het zoeken naar een net iets andere benadering. Het vrouwke wilde Turnova wel eens bezoeken, want er zijn daar de nodige winkeltjes en meer. Uiteraard leek me dat ook wel een interessant doel en mijn Sonytje kirde al van de voorpret. Bij het binnengaan van het complex onder de toren was het zicht door de grote glazen overkapping naar de dik 75 m hoge reus zo uitnodigend dat ik niet kon weerstaan aan de drang om het toestelletje uit mijn zak te halen.

Bij elk bloemeke dat ik zie bekruipt me de zin om er een foto van te maken en zo mezelf ervan te overtuigen dat het lente wordt. Deze schoonheden zijn daar weliswaar niet echt een bewijs van want de gaspeldoorn - da's de naam - bloeit al van december of januari. Maar toch... ik kon het niet laten. Jullie zijn enorm bedankt bloemekes om me een lekker gevoel te bezorgen. 
Het lijkt er op dat het morgen een vroege echte lentedag wordt. Ik heb de batterijen van onze e-bikes alvast even aan de laders gehangen om zeker te zijn dat ze helemaal gevuld zijn.

Ik heb me weer eens laten verleiden om een bewerking te plaatsen als foto van de dag. Hoewel nog niet helemaal uit de lappenmand, hebben het vrouwke en ikzelf van het al iets betere weer geprofiteerd om toch een wandeling te doen op de Hoge Mouw vandaag. Fotomogelijkheden zat daar en het plan was om o.a. De Slapende Reus nog eens te fotograferen. Dat kunstwerk is trouwens al eerder voorbij gekomen op deze pagina en daarom heb ik er voor gekozen mijn Photoshop-skills nog eens aan te spreken om er een andere toets aan mee te geven en ik vind het resultaat best oke. 
Misschien is het ook wel leuk om wat info mee te geven over het kunstwerk. Het is een creatie van Gijs Van Vaerenberg en het bestaat uit 2115 driehoekige stukken Cortenstaal. Het is 6m X 5m en 3m hoog. Totaal gewicht ongeveer 2 ton. 
De originele opname zal ik morgen wel op Facebook zetten dan kun je vergelijken.

Toen het eindelijk opgehouden had met regenen, iets over negen, ben ik alsnog even aan de wandel gegaan. Tot aan de kerk, verder ben ik niet geraakt, enerzijds omdat ik er de puf niet voor had, anderzijds omdat er toch nog enkele druppeltjes leken een nieuwe natte aanval in te zetten. In mijn ijver om altijd maar afwisseling in mijn fotografie te brengen heb ik weer een beeld gescoord dat er echt wel uitspringt. Ik denk dat dit, qua kleur en variatie, in mijn volgende jaaralbum niet zal misstaan.

Ach, ik wil wel eens afwijken van de mij zelf opgelegde regel van één foto per dag... Vandaag heb ik er drie in een collage gezet zodat het uiteindelijk toch maar één upload is. Ik was eigenlijk van plan om vanavond naar de lichtjeswandeling aan de Nete in Kasterlee te gaan om er wat kleurrijke beelden te scoren maar de regen heeft dat minder aantrekkelijk, of beter gezegd, niet-te-doen gemaakt. Gelukkig had ik in de loop van de namiddag tijdens een gaatje in de nattigheid toch al een kort rondje rond de blok gewandeld - mijn enige lichaamsbeweging vandaag trouwens - en ik had van de gelegenheid gebruik gemaakt om de met foto's versierde electriciteitskasten te fotograferen. We werken als fotoclub graag mee met het gemeentebestuur om de omgeving te verfraaien en dit is een van de projecten waar wij onze bijdrage aan leveren. Voor alle duidelijkheid, deze foto's op de kasten heb ik niet zelf gemaakt. Het zijn foto's van foto's. Maar ik ben er vrij zeker van dat mijn medeleden het niet erg vinden dat ik ze gefotografeerd heb en dat ze ook eens op deze blog voorbij komen. 

We waren van plan om een hapje te gaan eten bij Toke in het restaurant van camping De Korte Hei. Ontgoocheling... toen we er aankwamen merkten we dat het gesloten was. Toke is met de kinderen zelf op krokusvakantie blijkbaar. Het is haar gegund. We zijn dan maar eens gaan rondwandelen op de in dit seizoen grotendeels verlaten camping en ik heb links en rechts ook enkele leuke foto's kunnen maken. Dit is een beeld van de grote vijver met enkele sta-caravans en chalets. Het restaurant is helemaal links in de verte ook in beeld trouwens.
En o ja... we zijn dan maar 100 m verder naar eetcafé De Nete gereden om onze honger te stillen en dat hebben we ons niet beklaagd!

Ik weet niet of dit ondertussen ook al een echte en terechte traditie is, maar als ik terug blader in de tijd dan merk ik dat ik zowat ieder jaar blij, verrukt de eerste krokusjes die ik zag een plaatsje heb gegeven op deze pagina. Vandaag is dat ook zo, de lente begint de winter voorzichtig te verdrijven... Hoera!!! Op wandel rond de blok zag ik in een tuin deze schoonheden. Precies op tijd: midden in de krokusvakantie!  

"De beste dag van de week", had de weerman ons verteld en dat was voldoende om me er toe aan te zetten om toch maar een niet al te lange wandeling te doen. Ik ben met de wagen naar Kasterlee gereden en ik ben langs de Nete gaan genieten van de rust, de omgeving en de inderdaad best aanvaardbare weersomstandigheden. Het was wel een beetje frisjes maar daar had ik me tegen gewapend met enkele laagjes extra textiel. Ik heb weer een hele mand foto's gescoord en een aantal ervan heb ik in pittig zwart-wit omgezet. Uit die verzameling koos ik voor vandaag voor dit beeld: de stuw op de Nete bij de Neterust (vandaag helaas gesloten)... Morgen komen er wel weer enkele andere voorbij op Facebook.