Archief

He he.. Ik heb een week lang dansgroepen fotograferen in Balance health Center overleefd. Na een zeer drukke en soms hectische periode waren vanmiddag Klassiek 9 en Modern 7 de laatste onderwerpen die ik voor de lens kreeg. De allerlaatste foto die ik maakte koos ik om deze serie af te ronden. Het lijkt me niet zo moeilijk om te raden of dit klassiek dan wel modern is... Kleindochter juf Julie zit tussen haar pupillen en dat vond ik het ideale beeld om deze foto-marathon af te sluiten.  

Eén na laatste dag van de fotoshoots bij balance Health Center. De foto's worden gemaakt voor het programmaboekje bij de komende voorstelling. Een van de onderdelen van het programma is een combinatie van klassieke danseressen met kleuters, meer specifiek: klassiek 7 plus kleuters 3. Dit is een opname gemaakt net na de laatste foto van de shoot voor deze combinatie. De dames en de kids zijn even de spanning van zich af aan het laten glijden en er wordt wat gelachen. Dat is het moment dat ik aangreep om nog eens af te drukken.

Het is erg druk in fotografieland voor mij dezer dagen. En ja, ik weet dat het misschien eentonig wordt en mijn motto "zoveel mogelijk afwisseling" is even niet van toepassing maar vanaf volgende week ga ik weer voor zoveel mogelijk verandering. Vanavond ging de groepen-fotograferen-marathon gewoon verder bij Balance Health Center, maar eerst, om 10 uur deze morgen had ik een tijdslot gereserveerd in onze tijdelijk opgebouwde fotostudio van de fotoclub. Kleindochter Julie, dansjuf bij Balance, had me gevraagd om wat beelden van haar te maken en dat leverde een gigantische oogst op. Bij de 300 foto's kreeg ik op mijn geheugen-kaartje. dat zijn natuurlijk vaak meerdere shots van één pose maar toch... Ze was er blij mee. Voor deze pagina koos ik een beeld dat ik als een uitdaging zag, wit op wit... Julie in een witte outfit tegen een witte achtergrond. Ik ben er zelf tevreden over, Julie ook. 

Ik heb al wel eens vaker groepsfoto's gemaakt maar dit is zeker de grootste en het was zeker niet de gemakkelijkste... Hou maar eens 45 pittige dames in toom. De naam van de richting die ze volgen bij Balance Health Center is "Girly", voor de goede verstaanders: dames die zich nog steeds al meisjes presenteren. Om er enige discipline in te krijgen heb ik deze keer mijn stem toch enkele keren moeten verheffen, al was het maar om boven het gekakel uit te komen, maar al bij al kon ik ze wel de baas... En om niet al te negatief over te komen: het zijn stuk voor stuk schatten van meisjes.

Het randgebeuren tijdens de fotoshoot-week bij Balance Health Center levert ook leuke beelden op. Voor en na, tijdens het wachten of gewoon terwijl anderen nog aan hun outfit aan het prutsen zijn er haantjes de voorste (of moeten we in dit geval zeggen kippetjes de voorste?) die de alternatieve danskriebels niet kunnen bedwingen en als ik het vraag durven ze ook wel eens moves te doen die niet in het programmaboekje zullen komen. Deze twee jongedames wilden hun talent graag tonen en dan is het de kunst om op precies het goede moment af te drukken. 

Dag twee van mijn fotomarathon in Balance Health Center. Een van de groepen die ik vandaag voor de lens kreeg was Urban Hiphop 4, zeg maar de meest gevorderde hiphoppers. Na de officiele shoot wilde juf Jutta ook nog op de foto samen met haar pupillen. Uiteraard kan ik zoiets niet weigeren. Omdat dit zeker een foto is die niet in het programmaboekje van de voorstelling komt vind ik dat er geen bezwaar is om 'm op deze pagina te posten.

Mijn fotomarathon is van start gegaan. Vandaag heb ik de eerste groepen van Balance Health Center gefotografeerd en de rest van de week gaat dat maar door. Ik ben er vrij zeker van dat er in de komende dagen dan ook wel enkele resultaten van de fotoshoots zullen voorbij komen op deze pagina. Ondertussen ben ik ook altijd wel te vinden voor enkele shots die niet gepland waren. Toen deze vriendinnen op de foto wilden kon ik niet weigeren, ik vind dat trouwens ook altijd interessant om mijn instellingen te kontroleren. De groep waar zij deel van uit maken bestaat uit 18 dametjes maar voor iedereen klaar was hadden we tijd zat om wat losse opnames te maken. Onwillekeurig moest ik denken aan een hit van Cindy Lauper: "Girls just wanna have fun"...

Dochterlief Ilse had ons uitgenodigd om te komen kijken naar een voorstelling van de KDW. Dat staat voor Knappe Durvers Wuustwezel, dat is een turn-, gymnastiek-, rhytmische dansvereniging en Ilse is er een van de juffen, leidsters, vrijwilligsters. Ik had me voorgenomen geen foto's te maken. Maar dat is natuurlijk zonder mijn kleine Sony gerekend. Die zit altijd in mijn zak en, je raadt het al..., hij wilde er uit. De omstandiheden waren weliswaar niet meteen van dien aard om mooi belichte foto's te scoren, het was er redelijk donker en de belichting was best sfeervol maar zeer ingetogen. Daarenboven zaten we op de twee na laatste rij en da's een hele afstand naar het podium om uit de losse hand scherpe foto's te maken met zulk zwak licht. Na een strenge selectie heb ik alsnog een handvol aanvaardbare beelden over gehouden. Bij de eind-scene, toen alle deelnemers op het podium kwamen en de lichten wat feller mochten schijnen, kon ik deze opname maken. Dank U wel Sonytje.
Voor de aardigheid nog eens de instellingen: ISO 4000 - 1/80 sec. - F 4. 

Tussen de buien door ben ik toch nog even aan de wandel gegaan. En alweer had ik de 50 mm lens op mijn toestel gezet. Dat is sowieso een van mijn favorieten al was het maar omdat de beeldhoek van dat ding ongeveer overeen komt met ons menselijk blikveld. Zoomen zit er natuurlijk niet in met een vaste brandpuntafstand, daar heb je voetenwerk voor nodig.
Niet ver van huize Pol en Josee is er een magnolia boom en hij staat in bloei. Dat dit een uitdaging qua fotografie was is voor de hand liggend. Ik heb er dan ook enkele foto's gescoord. Het maximum diafragma van die 50 mm-lens is 1,4 en daar kun je ook erg kleine scherptediepte mee creëren. In dit geval heb ik gefocust op de druppels op de bovenste bloem. 

Echt oergezellige bruine cafés... er zijn er niet veel meer. Toch ken ik er nog wel enkele en daar wil ik ook wel eens binnengaan. Café De Heide, langs de weg naar Herentals is er zo eentje. De naam is er al een eeuwigheid maar vroeger zegde iedereeen gewoon 'bij Marie" en lang na dat Marie overleden was bleef het nog steeds "bij Marie", daarna werd het voor de meesten "de Hei", hoewel ik me er soms op betrap dat als ik met vrienden er eens naar toe wil, ik toch gewoontegetrouw "bij Marie" blijf zeggen. Vanavond kwamen we er langs en ik had nog geen kandidaat voor foto-van-de-dag. We zijn dan maar tegenover het café gestopt en terwijl het vrouwke in de wagen wachtte heb ik even de camera op statief gezet en snel een foto gemaakt. De gezelligheid binnen is zichtbaar en de lichtsporen van de voorbijrazende auto's vind ik ook wel een leuke toevoeging aan de opname.