20 maart - Julie

Ik heb al wel eens vaker groepsfoto's gemaakt maar dit is zeker de grootste en het was zeker niet de gemakkelijkste... Hou maar eens 45 pittige dames in toom. De naam van de richting die ze volgen bij Balance Health Center is "Girly", voor de goede verstaanders: dames die zich nog steeds al meisjes presenteren. Om er enige discipline in te krijgen heb ik deze keer mijn stem toch enkele keren moeten verheffen, al was het maar om boven het gekakel uit te komen, maar al bij al kon ik ze wel de baas... En om niet al te negatief over te komen: het zijn stuk voor stuk schatten van meisjes.

Het randgebeuren tijdens de fotoshoot-week bij Balance Health Center levert ook leuke beelden op. Voor en na, tijdens het wachten of gewoon terwijl anderen nog aan hun outfit aan het prutsen zijn er haantjes de voorste (of moeten we in dit geval zeggen kippetjes de voorste?) die de alternatieve danskriebels niet kunnen bedwingen en als ik het vraag durven ze ook wel eens moves te doen die niet in het programmaboekje zullen komen. Deze twee jongedames wilden hun talent graag tonen en dan is het de kunst om op precies het goede moment af te drukken. 

Dag twee van mijn fotomarathon in Balance Health Center. Een van de groepen die ik vandaag voor de lens kreeg was Urban Hiphop 4, zeg maar de meest gevorderde hiphoppers. Na de officiele shoot wilde juf Jutta ook nog op de foto samen met haar pupillen. Uiteraard kan ik zoiets niet weigeren. Omdat dit zeker een foto is die niet in het programmaboekje van de voorstelling komt vind ik dat er geen bezwaar is om 'm op deze pagina te posten.

Mijn fotomarathon is van start gegaan. Vandaag heb ik de eerste groepen van Balance Health Center gefotografeerd en de rest van de week gaat dat maar door. Ik ben er vrij zeker van dat er in de komende dagen dan ook wel enkele resultaten van de fotoshoots zullen voorbij komen op deze pagina. Ondertussen ben ik ook altijd wel te vinden voor enkele shots die niet gepland waren. Toen deze vriendinnen op de foto wilden kon ik niet weigeren, ik vind dat trouwens ook altijd interessant om mijn instellingen te kontroleren. De groep waar zij deel van uit maken bestaat uit 18 dametjes maar voor iedereen klaar was hadden we tijd zat om wat losse opnames te maken. Onwillekeurig moest ik denken aan een hit van Cindy Lauper: "Girls just wanna have fun"...

Dochterlief Ilse had ons uitgenodigd om te komen kijken naar een voorstelling van de KDW. Dat staat voor Knappe Durvers Wuustwezel, dat is een turn-, gymnastiek-, rhytmische dansvereniging en Ilse is er een van de juffen, leidsters, vrijwilligsters. Ik had me voorgenomen geen foto's te maken. Maar dat is natuurlijk zonder mijn kleine Sony gerekend. Die zit altijd in mijn zak en, je raadt het al..., hij wilde er uit. De omstandiheden waren weliswaar niet meteen van dien aard om mooi belichte foto's te scoren, het was er redelijk donker en de belichting was best sfeervol maar zeer ingetogen. Daarenboven zaten we op de twee na laatste rij en da's een hele afstand naar het podium om uit de losse hand scherpe foto's te maken met zulk zwak licht. Na een strenge selectie heb ik alsnog een handvol aanvaardbare beelden over gehouden. Bij de eind-scene, toen alle deelnemers op het podium kwamen en de lichten wat feller mochten schijnen, kon ik deze opname maken. Dank U wel Sonytje.
Voor de aardigheid nog eens de instellingen: ISO 4000 - 1/80 sec. - F 4. 

Tussen de buien door ben ik toch nog even aan de wandel gegaan. En alweer had ik de 50 mm lens op mijn toestel gezet. Dat is sowieso een van mijn favorieten al was het maar omdat de beeldhoek van dat ding ongeveer overeen komt met ons menselijk blikveld. Zoomen zit er natuurlijk niet in met een vaste brandpuntafstand, daar heb je voetenwerk voor nodig.
Niet ver van huize Pol en Josee is er een magnolia boom en hij staat in bloei. Dat dit een uitdaging qua fotografie was is voor de hand liggend. Ik heb er dan ook enkele foto's gescoord. Het maximum diafragma van die 50 mm-lens is 1,4 en daar kun je ook erg kleine scherptediepte mee creëren. In dit geval heb ik gefocust op de druppels op de bovenste bloem. 

Echt oergezellige bruine cafés... er zijn er niet veel meer. Toch ken ik er nog wel enkele en daar wil ik ook wel eens binnengaan. Café De Heide, langs de weg naar Herentals is er zo eentje. De naam is er al een eeuwigheid maar vroeger zegde iedereeen gewoon 'bij Marie" en lang na dat Marie overleden was bleef het nog steeds "bij Marie", daarna werd het voor de meesten "de Hei", hoewel ik me er soms op betrap dat als ik met vrienden er eens naar toe wil, ik toch gewoontegetrouw "bij Marie" blijf zeggen. Vanavond kwamen we er langs en ik had nog geen kandidaat voor foto-van-de-dag. We zijn dan maar tegenover het café gestopt en terwijl het vrouwke in de wagen wachtte heb ik even de camera op statief gezet en snel een foto gemaakt. De gezelligheid binnen is zichtbaar en de lichtsporen van de voorbijrazende auto's vind ik ook wel een leuke toevoeging aan de opname.

Een keer per jaar - zo ongeveer - stellen we de studio-apparatuur van onze fotoclub op en dan kunnen alle leden er van gebruik maken gedurende een kleine twee weken. Vanavond hebben we dan een rondje kennis ophalen qua studiofotografie gedaan, niet alleen voor de nieuwe leden maar ook alle anderen hebben er weer veel van opgestoken. Gert, een van de anciens is een rerenomeerd fotograaf en die kon ons weer wat bijpraten, vragen beantwoorden en nuttige tips meegeven. Ik heb zelf ook enkele proefshots gemaakt en dit is er een van. Mede-clublid Maarten wilde graag even poseren.
Het wordt trouwens redelijk druk voor mij qua studiofotografie want volgende week ga ik alle groepen voor de dansvoorstelling van Balance Health Center fotograferen en tussendoor heb ik ook enkele slots gereserveerd in de club voor het gebruik van onze pop-up-studio. Kleindochter Julie, danslerares, wilde namelijk graag wat leuke foto's als promotiemateriaal. Ik vrees dat ik mijn credo afwisseling in de fotografie de komende week toch iets minder strikt zal moeten interpreteren... 

Ik ben vanavond even naar het kerkplein gewandeld omdat ik gezien had dat de narcissen daar uitbundig bloeien en dat zijn uiteraard onderwerpen die ik wel eens in beeld wil nemen. Ik had de macrolens op mijn toestel gezet maar eigenlijk was ik net iets te laat, het licht was niet meer zo goed. Ik had daarenboven ingeschat dat ik geen statief nodig zou hebben... dom!
Met de macrolens moet je natuurlijk geen al te groot diafragma kiezen om nog een aanvaardbare scherptediepte over te houden en ik kwam er al snel achter dat ik zelfs met Iso 1600 met een sluitertijd van 1/50 moest leren leven... De meeste opnames waren alleen maar geschikt om meteen weg te kieperen en uit de selectie van de enkele min of meer geslaagde heb ik dit beeld gekozen. Het is niet wat ik in gedachten had maar ik kan er mee leven. Het is trouwens ook de enige foto die ik in de aanbieding heb vandaag.

Ondanks het voorspelde minder goede weer waren er vandaag toch ook langere periodes met wat zon. En dan is het vrouwke niet te houden. Er is nog veel werk aan de winkel om onze tuin weer zomerklaar en toonbaar te maken en het vrouwke is er al aan begonnen. De bijdrage van ondergetekende zal nog volgen als er zich iets zwaardere karweien aandienen. Het tuinpad fatsoeneren was nummer één op de to-do-lijst. Ik heb de gang van zaken plichtsbewust gedocumenteerd met enkele foto's. De drone was me daar zeer behulpzaam bij. De UAV forecast app, - dat is zeg maar de boodschapper die aanduidt of je wel of niet mag vliegen -, gaf weliswaar aan dat het de hele tijd rood was maar dat was alleen omdat er regen voorspeld was. Geen regen, dus vond ik dat ik mijn speeltje alsnog even de lucht in mocht sturen. Het was trouwens niet nodig om erg hoog te gaan. Het beeld van de arbeid van het vrouwke van uit deze hoek vind ik zeker een plaatsje waard in mijn volgend jaaralbum. 

Zes uur vanavond. We hadden afgesproken met maatje Alex en zijn Leentje om iets te gaan eten bij De Nete. Het licht was mooi en de verleiding was te groot om niet eerst een foto te maken van het achterliggende pomphuisje. Het kwam al eerder voorbij op deze pagina een hele tijd geleden maar dat vond ik geen beletsel om van uit deze hoek nog eens een shot er aan te besteden.

Het is niet de eerste keer dat ik het vertel het maar fietspad langs het Kempisch Kanaal is een van onze favoriete routes. Ook vandaag ben ik er weer langs gereden, deze keer richting Herentals. Misschien moet ik toch eens wat vaker ergens anders gaan fietsen, kwestie van mijn credo "afwisseling in de fotografie" vol te houden.
Ik was gestopt om de mooie wijde bocht met de rij bomen in beeld te nemen, even enkele stappen opzij dus. Er waren veel fietsers vandaag en omdat ze maar bleven voorbij komen vond ik dat ze eigenlijk wel een leuke toevoeging aan de compositie konden zijn. Ik heb gewacht tot er twee op een goede plek waren en dan heb ik afgedrukt. Nu weet ik eigenlijk niet meer of die fietsers het onderwerp zijn dan wel de rij bomen, of toch het kanaal... ???   

Voor ik ging fietsen ben ik nog even naar Balance Health Center gereden. Ik moet daar binnen twee weken weer alle dansgroepen fotograferen die zullen optreden tijdens de twee-jaarlijkse voorstelling. Vandaag was het open kijkdag en ik wilde nog wat dingen regelen en uitproberen.
Toen kleindochter Julie een 4-jarig ukje was begon zij ook te dansen bij Balance en onderussen is ze afgestudeerde dansjuf en dat maakt het voor mij natuurlijk dubbel interessant. Toen de les bijna gedaan was had ik teken gedaan dat ik graag een foto wilde maken van de groep met haar er bij en dat kon, maar dan snel want er stond nog vanalles op het programma... Er staan twee kindjes op die een beetje verborgen zijn, maar ik kreeg geen tweede kans. Bij de officiele komende fotoshoot zal dat wel het geval zijn natuurlijk, dan moet het perfect. Toch vind ik dit best een leuk beeld.

Ik kan het ook niet helpen, het Kempisch Kanaal is en blijft een van onze favoriete bestemmingen als we gaan fietsen, en met zulk mooi weer konden we niet anders. In tegenstelling tot de vorige dagen was de lucht wel een beetje gesluierd maar dat was geen beletsel, integendeel. Deze keer hebben we eens niet het fietspad aan de zuidkant, maar het onverharde grind/zand-pad aan de overzijde gekozen en eerlijk gezegd, het viel mee, zozeer dat we de volgende keer nog wel eens voor dit alternatief zullen kiezen. Het feit dat we aan deze kant konstant in de zon reden terwijl je aan de overzijde bijna altijd in de schaduw vertoeft speelt wel mee in deze conclusie. Daarenboven is het hier veel rustiger.

Een van de regelmatig weerkerende bezigheden in onze fotoclub is "Fotograferen op locatie". Er wordt willekeurig een plaats gekozen en daar gaan we dan allemaal apart fotograferen. De hoofdingang van het domein De Hoge Rielen was een tijd geleden aangeduid als jachtgebied en eind januari, meen ik, heb ik al eens een foto van mijn ijver op deze pagina's getoond. Vandaag was het de dag waarop we onze oogst mochten tonen op de vergadering en gisteren was ik nog eens terug geweest om nog iets aan mijn verzameling toe te voegen. Helaas, mijn plan lukte niet... ik kon niet hoog genoeg (of mijn armen waren te kort) om een voldoende groothoek opname te maken van wat ik als doel had. Vandaag ben ik daarom nog eens terug gegaan en ik had de drone meegenomen. Die kan zo hoog als ik wil he. De door de bezoekers mooi beschilderde tafels in de grote aankomstruimte heb ik van uit de hoogte recht naar beneden kunnen vastleggen en uit het aanbod koos ik voor dit beeld. Het lijkt een beetje abstrakt maar de vier stoelen er rond maken het misschien iets meer duidelijk? Als afwisseling in mijn uploads kan het wel tellen vind ik.   

Ik had met fotomaatje Alex afgesproken op een terrasje bij Sas7. Ik had sowieso mijn fototas bij want je weet maar nooit wat je daar of onderweg kunt scoren. Daarenboven had ik wat vragen omtrent de werking van mijn flitser en er is niemand die daar beter uitleg over kan geven. Natuurlijk hebben we van het heerlijke weer geprofiteerd en het brouwsel van de firma Moortgat hebben we ons laten smaken. Toen ik weer naar huis reed ben ik even aan de Dekshoevevijver ( ook de Kasseman genoemd, ook de Gemeentelijke visvijver ) gestopt. Windstil, spiegelglad, wat wil je meer om de avondsfeer en de rust vast te leggen.   

We hebben er vandaag een dagje Lommel van gemaakt. Om half twaalf (zo vroeg!) werden we verwacht voor het vrijwilligersfeest in Hoevezavel. Ik heb er behoorlijk wat foto’s gescoord, o.a. een aantal erg leuke van het vrouwke, maar die kwam gisteren al voorbij op deze pagina en afwisseling is mijn motto. Niet dus. Daarna zijn we nog naar de Wittering gereden omdat we gehoord hadden dat er massa’s krokusjes stonden te pronken. Met de pinksterbloemen van vorig jaar april in gedachten hoopte ik op een gelijkaardige uitgestrekte zee van bloemen. Onze verwachtingen werden helaas niet helemaal ingelost. Er waren inderdaad enkele plekken met meerdere krokusjes, maar een overvloed was het niet. Ik heb dan maar een shot van een overzicht van een stukje Wittering gecombineerd met een detailopname van een trosje krokusjes. Ik denk dat ik midden april nog eens terug ga om de pinksterbloemen weer te fotograferen. Er fladderen daar dan ook oranjetipjes rond en die combinatie lijkt me wel iets.

Met dit mooie weer stond er een volwassen fietstocht op het programma. Bijna 50 km hadden we op de teller toen we vanavond de e-bikes weer in de garage stalden. Als je er rekening mee houdt dat we allebei nog altijd herstellende zijn noem ik het toch een prestatie. Een fietstocht zonder terrasje en iets te drinken is niet "af" en we zijn dan ook gestopt bij de Lentehei na zo'n dikke 25 km. Het was er druk maar we vonden toch een plekje. Een koffie voor het vrouwke en, gewoontegetrouw, een Duvelke voor ondergetekende. Ik had mijn Sonytje klaar om mogelijke onderwerpen te tackelen en het leukste onderwerp zat gewoon voor me. Toen het vrouwke de suiker in haar koffie goot was ik net op tijd om van op de tafel tussen de bloempot en de Duvel de actie vast te leggen.

Het weer was best uitnodigend om er op uit te trekken maar de best pittige wind deed ons beslissen om niet te fietsen maar te gaan wandelen. We hebben de wagen geparkeerd bij de Korte Hei met de bedoeling na gedane inspanning er als beloning iets te gaan drinken. We zijn langs de Nete tot aan de Schoorse brug gewandeld en dan langs de andere kant terug. Bij Bobbejaanland kun je niet verder dus even rechts links en dan langs de Eerselingenstraat weer naar de Korte Hei. Een grote foto-oogst maakte de keuze voor de foto van de dag er niet gemakkelijk op maar het vrouwke heeft me, zoals zo vaak, uit mijn twijfels geholpen. En, oh ja, de Duvel bij Toke smaakte heerlijk !!!