Archief

Was me dat puffen vandaag... en toch zijn we gaan fietsen!!! We hebben het rustig aan gedaan, langs het kanaal, waar het sowieso net iets koeler is, en zoveel mogelijk in de schaduw gereden. Daarenboven hebben we enkele aanleghavens bezocht waar ze iets fris verkopen. Al bij al was het op die manier nog best haalbaar. Toen we langs de Snepkensvijver kwamen vond ik het nodig om nog een extra stop in te lassen, kwestie van even te verpozen en wat foto's te scoren. Ik heb nog eens een panorama gemaakt van 7 staande opnames. Het was een hele tijd geleden dat ik me nog eens aan die routine had gewaagd en mijn vriend Photoshop knutselde in no-time dit werkstuk in elkaar. Het originele beeld is meer dan 100 MB groot, na het verkleinen om binnen de beperkingen van deze site te blijven schiet er niet veel van over maar ik vond het fijn om het nog eens te doen en in mijn jaaralbum kan ik 'm weer groter maken he... 

Wat een cultuurbar is weet ik niet maar in Lommel is er alleszins een. Vandaag was het feest voor alle vrijwilligers in Lommel en daar waren wij als wekelijkse wandelaars met de bewoners van zorgtehuis Hoevezavel ook voor uitgenodigd. We werden verwacht in het CC De Adelberg en zoals zo vaak wilde ik liever iets te vroeg dan net op tijd zijn. Dat geeft je dan wat tijd om rond te kijken en eventueel wat leuke beelden te scoren. Deze trap vond ik sowieso al erg fotogeniek en de verwijzing naar de cultuurbar maakte het nog net iets leuker. Als zwart-wit liefhebber vond ik dat dit wel eens een pittige omzetting kon verdragen en eigenlijk was ik er best tevreden mee. Maar na lang vergelijken heb ik toch gekozen voor de kleurversie, ik vermoed dat het tintje blauw dat zo mooi contrasteert met de geel-bruine tinten de doorslag heeft gegeven.  

Nog steeds snipverkouden... maar het zonnetje was dermate uitnodigend dat we toch maar zijn gaan fietsen. En ook deze keer hadden we de Lentehei als doelwit uitgekozen. Het is ondertussen een van onze favoriete aanlegplaatsen geworden. Na een deugddoende verfrissing zijn we weer een eindje langs het Albertkanaal gereden op weg terug naar huis. Bij het naderen van de Olense sluizen zag ik langs het fietspad een kolonne Canadese ganzen marcheren. Die zien we wel vaker, maar dan drijven ze op het water of zijn ze aan het grazen. Ik vond het alleszins de moeite om even de fietsen aan de kant te zetten en de stoet uitgebreid te fotograferen.

Elke tweede dinsdag van de maand organiseert FGA (Fotogroep Antwerpen) een lezing met een gekende spreker. Sedert enige tijd gaat dat door in de cantine van de voetbalclub in Zoersel. Piet van den Eynde was vandaag te gast en die zou het hebben over de nieuwe Silver Efex. Een gekende spreker en een interessant onderwerp, daar wilde ik graag bij zijn. Het was er weer erg druk trouwens. Toen we zo rond kwart voor elf weer naar buiten kwamen was de avond nog op z'n mooist. Een prachtige lucht, avondrood, de silhouetten van enkele bomen en de reflexie van de kleuren in de omheining rond het voetbalveld... meer moest dat niet zijn om mijn Sonytje uit mijn zak te lokken.

Binnendoor, tussen Kasterlee en het Prinsenpark kom je voorbij een aardewal waar honderden gaten in zitten en ieder jaar worden die bewoond door oeverzwaluwen. Vorige woensdag waren we hier al eens voorbij gefietst en ik had al geprobeerd dit tafereel in beeld te brengen maar ik had alleen maar mijn Sonytje bij en met 24-200 had ik verre van voldoende zoom vermogen om er iets aanvaardbaars van te scoren. Na nog een bezoek aan de dansers van Balance op de tweede dag van de braderij in Kasterlee zijn we met de wagen opnieuw naar diezelfde plek gereden en deze keer had ik de Canon met de 70-300 plus een 1,4 extender er op zitten meegenomen. Het bleek nog maar net voldoende om iets aanvaardbaars mee te brengen. Dit is een beeld dat alsnog gecropped is en je ziet een jong bovenin, iets minder duidelijk ook onderin en twee volwassen vogels die net zijn neergestreken zijn om hun kroost te voeden. Slechte tijd voor insecten in de buurt want het is daar een drukte van belang. De ouders vliegen op en aan in een onwaarschijnlijk tempo. Ik ga er snel nog eens naartoe en dan ga ik de gracht, waar ik nu achter bleef, proberen over te steken om wat dichterbij te geraken. Voorlopig is dit het beste binnen mijn mogelijkheden.  

Kleindochter Julie is danslerares bij Balance Health Center en telkenjare geven ze demonstraties tijdens de Pinksterbraderij in Kasterlee, zo ook dit jaar. De gevorderden en ook de minder gevorderden zetten hun beste beentje voor tijdens een programma met een gevarieerde keuze uit de diverse dansdisciplines die Balance aanbiedt. Na de voorstelling werden geïnteresseerde kinderen uit het publiek uitgenodigd voor een korte dansinitiatie en er was heel wat enthousiasme. Zo werden ze onder andere aangeleerd hoe je moet vliegen. Het opstijgen lukte al erg goed, het landen ook... iets langer in de lucht blijven is voor de volgende les denk ik. 

Het was niet meteen het fijnste weer om er op uit te trekken, niet met de fiets en ook niet al wandelend. Dan ben je blij als je maatje Alex belt of ik geen zin had om naar een tentoonstelling te gaan in Dessel, hij zou ons komen oppikken. Kermis in Dessel, nauwelijks parkeerplaats te vinden, regen... dan maar een alternatief. Euhhh... zullen we eens gaan zien in Postel of er niks te fotograferen valt? En mirakel, toen we in Postel aankwamen was het droog en scheen de zon. We hebben een tijdje rondgelopen op het terrein van de abdij en ja hoor, we zijn ook eens in de abdijkerk binnen gaan rondkijken. Eigenlijk had ik meteen spijt dat ik de Canon en statief niet bij had, maar het kleine Sonytje deed het ook voortreffelijk. Onder andere de prachtige glasramen waren evenzovele onderwerpen. Ik ben blijkbaar al helemaal hersteld van de miserie van de voorbije dagen want met een sluitertijd van 1/15 sec. is deze uit de losse hand gemaakte foto toch nog behoorlijk scherp.

Ik was een wrak vandaag. Nadat het vrouwke mij had opgepikt in het ziekenhuis heb ik de ganse dag als een zombie in huis rondgehangen en op de zetel gelegen. Hoe goed ik me gisteren voelde meteen na de ingreep, des te meer afgepeigerd was ik vandaag. Het zal wel iets te maken hebben met het feit dat ik nauwelijks geslapen heb ik St. Elisabeth. En misschien komt het ook doordat ik op het ogenblik snipverkouden ben, ik voelde het al aankomen eergisteren tijdens onze fietstocht. Ondertussen is het helemaal hoest, kuch, snuit en rochel en ik vrees dat ik daar nog wel een tijdje zal mee zitten. Toch heb ik nog de puf gevonden om na de voetbalwedstrijd op TV (wat een wanprestatie van onze Duivels) om met de Canon op statief even de straat over te steken en 20 m richting dorp te wandelen. Een blauwe uurtje foto van bistro de Lichtaartse Kwezel leek me een goed plan om mijn dagelijkse foto-reeks verder te zetten. Eigenlijk was het al iets te laat voor het blauwe uurtje maar als compensatie heb ik me dan maar gericht op de verlichting van de voorbij rijdende auto's. Verrassend hoeveel auto's er voorbij komen op 30 seconden, maar ik vond het nog niet genoeg. Dus heb ik vanaf hetzelfde standpunt nog een tweede foto gemaakt en in Photoshop is het makkelijk om meerdere foto's te stapelen. Met de modus "lichter" kon ik de lichtstrepen van de tweede foto toevoegen aan de eerste foto en zo vond ik het wel oke. Voor alle duidelijkheid: dit zijn twee foto's.  

Ik zal hier wel geen schoonheidsprijs mee winnen en al eerder had ik aangegeven dat ik geen ziekenhuisfoto zou plaatsen, maar enerzijds is dit de enige foto die ik gisteren gemaakt heb, het is trouwens een smartphonefoto, een echt fototoestel had ik niet bij, anderzijds vind ik bij nader inzien dat er ook in mijn jaar album plaats moet zijn voor mijn kort verblijf in AZ St. Elisabeth in Herentals. Foto gemaakt met de rechterhand terwijl de linkerarm met alle toeters en bellen er aan op het ziekenhuisbed steunt.
Dit onding heeft met trouwens de ganse dag wakker gehouden, ik ben een redelijk beweeglijke slaper en telkens ik mijn arm verplaatste deed het pijn. En zeggen dat het achteraf gezien helemaal niet nodig was. Indien er tijdens de ingreep iets zou fout lopen hadden ze zo een ingang om direct in te grijpen... 

't Meulenzicht in Retie is een van de pleisterplaatsen waar we wel eens aanleggen als we gaan fietsen en dat was vandaag ook de bedoeling. Maar… eigenaardig, het terras zat afgeladen vol op deze toch niet echt zonovergoten dag. Misschien waren al die bezoekers wel potentiële kanovaarders die helaas moesten vaststellen dat de afvaart van de Nete op het ogenblik niet mogelijk is omdat het waterpeil nog steeds te laag is. Als alternatief is een terrasbezoek dan ook niet verkeerd he. Voor ons leek het voor deze keer evenwel te druk. We zijn 20 m verder aan de watermolen, bij de afvaartplek toch even gestopt om enkele foto’s te maken. Een blik op het overvolle terras vond ik wel passen om de dag te illustreren.

PS. Of ik morgen in staat zal zijn om mijn alle-dagen-één-foto-routine vol te houden is zeer twijfelachtig. Ik moet even naar het ziekenhuis en ik zal minimaal één nacht daar moeten blijven. Een smartphonefoto van mijn kamer lijkt me niet meteen het beste plan. Er zal waarschijnlijk wel enige vertraging zijn bij de volgende upload.