Vrijdag 9 september 2005
Moedertje lief


Het lijkt alsof het gisteren was
dat je verdween
uit mijn toen zo jonge leven
In mijn droom zie ik je steeds staan,
en zachtjes roep je dan mijn naam
Je glimlacht en rijkt me je hand
Kon ik je nog maar eens aanraken
jou lieve gezicht,je handen zo zacht
Ik mis jou liefde,je goedheid,je bezorgdheid
ik mis je helemaal
Kon ik je nog maar eens omhelzen
en zeggen "moeke ik hou zoveel van jou"
Ons vadertje is nu bij jou
daar heel hoog ,waar de zon altijd schijnt
Nog steeds voelen we de pijn
want een stuk van onszelf is met jullie mee gereisd
De herinneringen aan jullie zijn heel fijn
en ook de gedachten
dat we ooit weer allen samen zullen zijn
Geschreven door paula om 19:50
Reageer op dit bericht





.gif)










.gif)





1 reactie op dit bericht
Lief
Stuit ik hier meteen weer op een vreselijk lief gedichtje. Prachtig!! Een mooi weekend toegewenst Paula.