Naar de inhoud

gedichten en rijmpjes

akke.beakke.be

Archief

Waarom toch?



Strompelend loopt hij
rond het sterfbed
van zijn oude vrouwtje

Diegene die hij het meest lief had
heeft pas afschijd genomen
van het leven...en van hem

Met bevende handen
neemt hij haar handen in de zijne

Niets begrijpend 
van het gebeurde

Zijn zilte tranen druppen
op de wit-gesteven lakens

Snikkend valt hij neer
Waarom toch...
toch niet Zijn vrouwtje

De roosjes die hij meenam
drappeerd hij naast haar neer

Haar lichaam wordt koud en kil
haar lach verdwijnd van haar gelaat

Heb je me dan echt verlaten?
Trillend en bevend rijkt hij de handen
naar de hemel
Waarom toch?....
Geschreven door paula om 17:20 Reageer op dit bericht

er is een tijd



Er is een tijd voor vreugde
een tijd voor verdriet
een tijd dat je alles
 door grijze nevels ziet

Een tijd van hoop
van liefde en geloof
een tijd waarop het licht
even is gedoofd

Alles in het leven
heeft zo zijn tijd
genot of verveling
opluchting of spijt

Maar wanner een tijd komt
voor troost en een warme hand
geef het dan die ander
die er ook zo naar verlangd
Geschreven door paula om 15:11 Reageer op dit bericht

zomaar nergens heen


Loop door een lege straat
niet wetend waar naar toe

Neem het leven zoals het komt
neem het leven zoals het is

Zo dicht bij een oplossing
plots lijkt alles weer zo ver weg

sta stil bij een O.L.V.kapelletje
en bid :Maria ik kom tot U
            hier bij dit kruis bid ik tot U
            hier vraag ik om raad
            ik hoop met heel mijn hart
            want jij troost menselijke smart

Hoop dat mijn gebeden worden verhoord

'k wens vreugde en vriendschap voor ieder
op deze o zo moeilijk en harde wereld
Moge er geen tweestrijd meer zijn
Maar vrede voor alle mensen
blank of zwart. rijk of  arm.
Geschreven door paula om 17:22 1 reactie Reageer op dit bericht

het oude vrouwtje



Ze woonde in een steegje
kort bij het park

Haar huisje was een krot
ramen en deuren helemaal  kapot

Behang kwam naar benee
maar daar zat ze niet mee

Kippetjes liepen door het huis
't was er helemaal niet pluis

In de tuin een varken en een geit
die wilde ze absoluut niet kwijt

Bomen welfde over het dak
struiken belemmerde het zicht
ze had bijna geen licht

'tOude  vrouwtje was gelukkig
zeurde nooit

Had geen nood aan luxe
of mooi meubilair

Haar huisje werd haar ontnomen
ze moest naar het bejaarden tehuis
wat was ze ongelukkig
't was zo onfair
Geschreven door paula om 16:11 Reageer op dit bericht

geen inspiratie


'k had vandaag een mooi gedicht
op papier willen zetten

maar bij gebrek aan inspiratie
zal het niet veel om 't lijf hebben

Ja het ligt aan mijn kop
want mijn hersens hebben verlof

'k zal er dan maar niet te veel tijd
aan besteden

'k ga liever buiten 
en geniet wat van de zon

een ritje op de fiets
dat zegt me ook wel iets

'k wens ieder nog een prettige dag
geniet van het zonnetje
zolang het nog schijnen mag!
Geschreven door paula om 16:49 Reageer op dit bericht

Pa

'K zie je nog liggen vadertje lief
in je ziekbed
Je was o zo ziek

Steeds wilde je maar mee naar huis
maar je was te ziek
je besefte het zelf niet

Je stem trillend
Je handen bevend
haast onverstaanbaar nam je ons vast

Je was het daar moe
wat had je gedacht

Die ziekte had jouw in zijn greep
Je was altijd sterk
Maar deze oneerlijke strijd
daartegen had je geen verweer

Je hebt het moeten afleggen
we hebben je moeten laten gaan

Bijna dagelijks vloeit er nog een traan
'K had je nog zoveel te vertellen
'K heb nu een kleindochter zo lief
Je hebt ze niet meer mogen kennen
maar 'k zal ze zeker over jou vertellen

Pake het gemis is toch zo groot
'k zal je missen...tot aan mijn dood.
Geschreven door paula om 19:01 Reageer op dit bericht

een dagje aan het strand

Zonnestralen flirten
met witte wolkjes in de lucht

Zwaluwen maken akrobatische toeren
in volle vlucht

Kinderen bouwen zandkastelen
op het strand

Ouders zitten met de voeten
in het mulle zand
pintje bier en glaasje wijn
komt uit de koelbox te voorschijn

IJsjes groot en klein
het hoort er allemaal bij

Zalig nietsdoen op het strand
Eerste vakantiedag was fijn
De eerste uit hopelijk
een lange rij.
Geschreven door paula om 18:47 Reageer op dit bericht

mijn lieve kleine meid

Met een lach op je mondje
je armpjes naar me uitgestrekt

Zo mocht ik je omarmen

Mijn handen trillend als riet
Een hart dat weende van geluk

Je zolang moeten missen
Kan je zomaar niet uitwissen

Hemel en aarde voor je verzetten
niets te veel alles door zetten

Jou lieve lach
Je kraaien  van geluk

Wat moet een mens meer hebben
Loop over van geluk



Geschreven door paula om 09:58 Reageer op dit bericht

Cuba, reis van mijn dromen

Palmbomen wiegend
in de azuurblauwe lucht

Hagelwitte stranden
met zijn helderblauw water

Schelpjes  en zeesterren
vissen klein en groot in
een legio van kleuren

Mannen en vrouwen flaneren
heupwiegend op salsamuziek
op Havana's Malecon
dikke sigaren binnen handbereik

Stadjes als Trinidat,Santiago de cuba
Camaguay......
een bezoek meer dan waard

Cuba-libre's ,mojito's en daiquiris ,coctails
heerlijk geserveerd aan de pool bars

Heerlijke reis liep ten einde
Zette beide voeten weer op belgische bodem

Cuba een land om nooit te vergeten
Geschreven door paula om 14:47 Reageer op dit bericht

Ik wens je...


Moge jou dag vervuld zijn
met zonneschijn en warmte

Met een kleurrijke regenboog
vol hoop en liefde

Met het zachte geruis
en de frisse geur van de wind

Moge jou dag vervuld zijn
van begin tot einde
van  geluk en
zonder zorgen
Geschreven door paula om 13:10 Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes

↑ Terug naar de berichten