ALLEEN MET JOU

De kracht
uit ons leven
is een schakel
voor de toekomst
van morgen.

Magische krachten
lopen parallel,
zij stevenen
naar het eindpunt,
naar de branding
van ons leven.

Gedachten strelen
vurige ogenblikken
van de dag
en van de nacht.

Schiller Erwin

Dit gedicht is onder bescherming van SABAM.

AFRIKA

Mijn land
vol rode aarde,
zo rood
als jouw lippen
met korrels omkranst
van je pigment
zachte huid...

Mijn land
volle golvingen
en warme bruine bergen
lokken mijn drift
om je rode aarde
zalig te zoenen
in een zon van leven.

Ik voel zacht
je twee heuvels
waar tussen in het dal
je hart trilt
in de zomerzon
en waaruit nectar
stroomt als een waterval
van het zoete leven.

Schiller Erwin

Dit gedicht is onder bescherming van SABAM.

AFRIKAANSE NACHTEN

Witte wierook nevels
sieren en dansen
over je naakte lichaam,
zij dwarrelen op - en - neer
in een kamer van tederheid.

De witte wierook walmt
heen - en - weer,
samen smelt hij
met mijn liefde
in je wonderlijke leven.

Teder zijn zachte dromen,
als een stralende regen
van gouden zonneglans
benevelen zij als zoete
rozenparfum onze liefde,

terwijl een zwarte zwoele
Afrikaanse zachte nacht
als een kobalt laken
onze harten dept en bedekt
prevelt en predikt eros...

tedere woordjes van liefde.

Schiller Erwin

Dit gedicht is onder bescherming van SABAM. 

OPEN JE DROOM

De groene draak
achtervolgt mij
in de zwoele nacht.
Hij streelt
als een streelwind
mijn gelukkig hart
van tederheid,
terwijl de vallei
van duizend heuvels
op mij wacht...
Ik kom mijn liefste
en open je droom,
hij ligt in het hart
van de krachtige draak.

Schiller Erwin

Dit gedicht is onder bescherming van SABAM. 

STIL LUISTEREN

Terwijl de avondvogels
de stilte eventjes breken
beroerd mijn hart
de vreugde
van eeuwig zwijgen
in de zwoele nacht.

Stil luisteren bomen
in mijn dal
van eeuwige stilte,
hun fluister geluiden
toveren liefde,
een eerbied
voor de Drakensberg.

Schiller Erwin

Dit gedichte is onder bescherming van SABAM.

MIJN DRAAK

Windstil dromen duizend bomen
terwijl de draak met kracht
over ons waakt,
zijn bemoste rots
tuurt over het dal
waar onze liefde slaapt.

Stoer starrt hij
naar het morgenrood
van een naderende zon,
zij tovert zijn mantel
van groen in duizend kleuren
terwijl Zulu's

vroeg op pad gaan,
dan droom ik
van mijn geliefde,
mijn zonnebloem,
mijn zonnegoud
van heldere stralen;

een nieuwe dag
is geboren in de warmte
van de gouden zon,
de draak wakkert
zijn eeuwig vuur aan
en betovert onze ogen
uit een diepe slaap.

Schiller Erwin

Dit gedicht is onder bescherming van SABAM.

DIE KAAP

Witte nevel,
dauw
in beweging
zweeft
over water
en rots.

Het eindpunt
van Afrika
zinkt
in blauwe oceanen,
hun baren
spelen in de ochtendbries.

Witte nevel
zweeft
en dekt
als een gordijn
het blauwe water toe,
terwijl bobbejanen kruipen
over de laatste bergkam.

Schiller Erwin

Het gedicht staat onder bescherming van SABAM.

ZACHT IS MIJN SCHADUW

Koud zijn herfstregens
en korrels aarde gekneed
tussen skeletvingers;
tijdelijk is de aarde verdeeld
en het morgenzaad begraven.
Kil is de nevel
uit de wortel
van de aarde.

Stil stijg ik
naar de kosmos
van nieuw leven,
slechts een boogscheut
van de blauwe maan.
De storm is getemd
en de streelwind
draagt mijn ziel
naar de hoge witte wolken.

Kleine klokjes klinken
uit het hart
van zeven meren,
zacht draagt mijn dauw
een vederlichte ziel
naar het tempelwoud
waar gezangen leven
en mijn vuursteen van licht
zal ik bewaren
tot ik jou tegenkom
ver van de aarde.

Schiller Erwin

Het gedicht is onder bescherming van SABAM. 

ONDER MELKWOUD
Koel is mijn dak
van riet,
zwoel is de wind,
hij klimt
naar de avondkim.
Rood, oranje
schemert aan de horizon;
pigmentenlicht
zakt in kobalt
van de nacht
en in het marineblauwe
meer.
De zeearend krijst
en zoekt zijn pluimennest.
De dwerguil
roept oehoe, oehoe.
De springbokken verspreiden
en verdwijnen over de bergkam.
De stilte
van de bruinmens,
blankmens luistert
naar wild nachtleven.
Tussen lamplicht
en mijn boek
lees ik...

ek pluk vir jou een dag.

Schiller Erwin

Het gedicht is onder bescherming van SABAM

Tropenwind
 
Je droeg
de zon
op jouw rug,
je daagde
de regenwind
uit;
je kwam terug.

Tropenwind,
je hitte glom
en verbrande
de aarde.
Ver was mijn tocht
in de woestenij
van de Karoo,
de warmte schroeide.

Ik een tropenkind
van stilte
verdween met dorst,
mijn huid kleefde...

in het zand.

Schiller Erwin

Dit gedicht staat onder bescherming van SABAM