Cartoon van de week

Heeft u soms ook van die momenten dat het allemaal te veel wordt, en dat u gewoon moet zingen?? Wij wel, gisteren nog. Tot een uur of 3 hebben we met z'n allen liederen gezongen van 'Anne' tot 'Zie ik de lichtjes van de Schelde' en het was zaaaalig. Ok, de noten waren allemaal zo vals als kan zijn, maar de sfeer was top!
Natuurlijk, hoe later op de avond, hoe vuiler de liekes, maar zo blijkt hoe leuk het is om met z'n allen eens goed te keer te gaan. Mensen zouden dat meer moeten doen! Maar ja, mensen van tegenwoordig komen ook al niet meer buiten, dus waarom zouden we dan samen gaan zitten om samen te zingen? Spijtig, dat wel!
Speciaal voor de mensen die het wel van plan zijn, hier een goeie ouwe:


Aan de oevers van de Schelde, zat verschooolen in het riet
nen kleinen kikker jongen bij z'n moeder op de knie
Ziede daar zo sprak die moeder
ziede daar dien ooievaar
Tis de meurdnaar van a vader
Hij vrat em op me huid en haar
Potverdomme, zo sprak die kleine
heeft die smeerlap da gedaan?
Als ik groot en sterk zal wezen,
zal ik hem op zijn kloten slaan
Een aantal jaren zijn verstreken
en die kleine is ni meer
ma dien ooievaar z'n kloten
doen nog altijd even zeer...

Veel zinggenot!
Annelies...*

Wat hebben ouderen toch tegen jonge mensen met blote buiken en/of decolletés? Ik kan er toch ook niet aan doen dat ik zo heet ben? Dit moet u in de betekenis van 'warm' zien, want ik heb geen dikke nek of zo. Maar toch, elke keer als ik buitenga, is er wel altijd iemand die me vraagt of ik niet te weinig aanheb....Hallo? Als ik het koud heb, ga ik echt niet lijden zenne, dan doe ik wel iets warmers aan, maar de jeugd is nu eenmaal 'heter' dan 40 jaar geleden. Of zijn ze soms jaloers, die oudjes? Dat zij niet meer kunnen rondlopen zoals de jeugd. Ik zal ze nooit verstaan, want waarschijnlijk denk ik er als ik bejaard ben ook zo over. Alleen is het wel knap vervelend als je in de tram rechtstaat (want je moet ouderen laten zitten!) en er zo een paar van die madammen u van top tot teen bekeuren en dan tot hun man of babbelvriendin iets zeggen waarbij ze zich allebei naar u omdraaien met een blik die meer dan genoeg zegt. Ze zouden u doodkogelen met hun ogen als ze dat konden. Dan moet je weten dat zij er vroeger ook zo rondgelopen hebben, dus nu een oproep aan iedereen: laat de jeugd zo bloot rondlopen als ze willen, en lach in uw vuistje wanneer u zo iemand ziet, en bedenk dat terwijl u een koffie zit te drinken int stad, zij met een bronchit in bed thuisliggen...

Tot de volgende! Annelies xxx

Net zoals zovelen heb ook ik gisteren genoten van een verse editie van Parijs-Roubaix. En het was me er weer eentje! Als het niet aan de coureurs lag, dan lag het wel aan goederentreinen die zo-even moesten passeren. Commentaar: 'De renners zijn veel te snel dit jaar.' Hallelujah, en ik die dacht dat zoiets enkel kon gebeuren in België, gelukkig, er zijn nog apenlanden in de wereld! Maar daardoor zijn 2 van onze beste renners uitgeschakeld, want hoezeer ik het ons Tommeke gun van tweede te zijn, hij was die tweede plaats niet waard. Maar ja, regels zijn regels natuurlijk...
Volgens mij zien de meeste mensen toch alleen maar voor de schitterend commentaren... Wist u dat Cancellara zijn moeder een kapster is? Nee? Ik ook niet , en eerlijk gezegd interesseert het mij ook niet. Zou u het erg vinden moest het gewoon even stil zijn tijdens de wedstrijd? Neen? Laat die commentators dan voor 5 minuten hun mond houden als ze toch niets zinnigs te vertellen hebben...
Maar Tommeke was niet alleen kapot van alle vorige wedstrijden, hij had ook problemen met de lies, maar ik zat daar voor niks tussen!

Tot de volgende youngsters!

AnneLIES.

Zo ben ik
zo zal ik zijn
in het heden
en in het verleden zal ik zijn
wat jij nooit bent geweest
 ____

Zoekend naar een betere plek
vond ik dit
een land vol stenen
helemaal volmaakt
zonder woorden
allemaal dezelfde kleur
genietend van de zon

zoekend naar een betere plek vond ik dit
een plek met mensen
onvolmaakt
met harde woorden
verschillende kleuren
genietend van de zon

Zo zat ik daar en keek
naar de plek waar ik zou leven
De plek waar mijn kinderen groot zullen worden
ik koos de moeilijkste-met mensen
zodat we kunnen vechten
om er samen iets moois van te maken!
____

-Annelies-

Op een mooie lentedag, bezig met de grote lenteschoonmaak kreeg ik de taak van vader alle raampjes mooi op te poetsen. Ik vraag naar instructies en krijg: neem een emmer water en wat ammoniak, een sponsje en een vod, en begin met poetsen.. Ik wil natuurlijk niet dom doen en iets anders in mijn water kappen, dus ik ruik even subtiel aan de bus die bestempeld wordt als ammoniak zijnde (er was geen etiket, het kon dus alles zijn!). Maar dankzij een sterke windvlaag vloog de ammoniak naar boven en kreeg ik de volle laag in mijn gezicht. U hoeft niet ongerust te zijn: enkel de geur, niet de ammoniak zelf. Mijn neus was lichtjes in vuur en vlam, en ik dacht dat ik nooit meer de frisse lentebloesems zou kunnen  ruiken, net als de geur van versgebakken taart.. Maar dankzij de hulp van verschillende omstaanders (vooral van mijn zusje, die dacht dat ik het niet zou overleven) kreeg ik de instructie om te gaan liggen en vele natte handdoeken en water op mijn gezicht te leggen. Hierdoor was het gauw wat beter, maar ik ruik nu nog altijd de frisse geur van ammoniak. Ik stel dus voor aan chemicussen, om in plaats van zich bezig te houden met het maken van medicijnen, ze zich beter zouden bezighouden met de geur van ammoniak! Een fris vanille-geurtje in ammoniak zou al heel wat beter zijn!
Misschien overdrijf ik, maar voor iemand die een bijna-dood ervaring heeft gehad, vind ik dat ik het redellijk goed oppak. Haha, zo ziet u maar weer, kuisen is voor niets goed, en het is zeker al helemaal niet goed voor de gezondheid.
Tot de volgende! Annelies... zonder sterk reukorgaan.                                  

Hoii, even om voor te stellen: ik ben Annelies, een onbezonnen puber, die een vrij normaal leven leidt, althans, dat denk ik toch...

Omdat de leerkracht van muzikale opvoeding ons de opdracht had gegeven een concert uit te kiezen,  om daarover later een recensie te schrijven, had een vriendin van me een concertje gevonden op de site van rataplan vzw. We maken ons helemaal op en vertrekken naar zaal de Roma, waar we een kwartier op voorhand stonden te wachten om onze kaarten af te halen. Nu, er was één probleem (eigenlijk meerdere, maar daar hebben we het later over): de Roma was niet open! We panikeerden al een beetje, des te meer omdat we langs alle kanten bekeken werden met geile blikken, en we continu uitspraken of zuchten en dergelijk naar ons hoofd kregen. Tot we besloten om een cafétje binnen te springen om daar om informatie te vragen. Tot onze grote spijt, sprak niemand in al die café's ook maar 1 woord nederlands, én wisten ze al helemaal niet wat of waar de Roma was. Als laatste hoop belde ik naar m'n vader, die gelukkig de schepen van Borgerhout naast zich had zitten (vraag me ook niet waarom, maar het was zo!), hij vertelde ons vrolijk dat Rataplan en Roma niet hetzelfde zijn! Lap, daar stonden we dan, 2 jonge grieten van rond de 16 jaar, helemaal opgemaakt, mooie kleren aan, en zelf niet al te lelijk, die de hele Borgerhoutse buurt moesten aflopen naar de Wijnegemstraat. Natuurlijk (we zijn vrouwen) vonden we de weg niet direct, waardoor het nog wat langer duurden. Ondertussen liepen we en liepen we, nog nooit zoveel uitnodigingen gekregen van mannen en complimenten (die toen absoluut vreselijk bangelijk waren, waardoor we alsmaar rapper liepen). Eindelijk!! De Wijnegemstraat!!! Wat zien we? De Rataplan is GESLOTEN! Daar stonden we dan, helemaal verwilderd door het lopen met rood aangelopen wangen, en helemaal ontmoedigd... Ondertussen was het 10uur, en we besloten dan om maar te voet naar huis te lopen. U denkt dat het dan gedaan is? Nee, onderweg hebben we nog dreigementen gekregen en zijn we uitgescholden voor 'Hoerenzonen'. Waarop we vrolijk dankuwel zeiden en verder huppelden. Op de jeneveravond van de scouts, waar m'n familie zat, ontmoette ik de man die me geholpen had, nlk de schepen van Borgerhout. We vertelden hem het hele verhaal, en zijn antwoord was: 'Dan moesten jullie maar niet zo mooi zijn hé!' Ik heb hem toen een draai rond zijn oren gegeven, of dat was ik toch van plan (maar in se ben ik zo slecht nog niet!). Voor de rest was het een enorm lieve man, hoor, maar man, het is nu officieel: Ik haat Borgerhout, en de Roma, en ja, ook de Rataplan...
 Hopelijk de volgende keer iets beter nieuws...

Tot de volgende! Annelies