|
Het revitaliseren en versterken van de lokale christelijke geloofs- en kerkgemeenschappen ,is het enige middel om de verdamping van het katholicisme in Vlaanderen te verhinderen. Het herstellen van de banden met het middenveld, de van oorsprong christelijke sociale, culturele en jeugdorganisaties, het katholiek onderwijs , is daarin een belangrijke stap. De vroegere parochieraden moeten opnieuw geactiveerd worden, zodat meer mensen, of ze nog pratikeren of niet, geïnformeerd kunnen worden en kunnen meepraten over het parochiële reilen en zeilen.
Voor de instandhouding, laat staan de bloei, van de kerkgemeenschap, zijn de Pastorale Eenheden een maat voor niets.
De eeuwenoude parochiestructuren, die zorgden voor een nabije Kerk en kerk, werden opgegeven. In de plaats daarvan kwamen pastorale eenheden, die misschien administratieve en personeelsproblemen konden verlichten, maar er niet in slaagden de verbrokkeling van de plaatselijke geloofsgemeenschappen tegen te gaan.
De kloof tussen enerzijds de pratikerenden en de vrijwilligers die met volgehouden grote inzet, het parochiële en liturgische leven in stand houden, en anderzijds structuren van het bisdom, wordt groter.
Het priestertekort is groot. Maar als er geen nieuwe vrijwilligers klaar staan om de huidige generatie van vrijwilligers, en dat zijn vooral tachtigers en zeventigers, op te volgen, dan is het einde verhaal voor de plaatselijke katholieke kerkgemeenschappen.
|
