Archief

Oma heeft zin in een ijsje. Opa biedt heel lief aan om dat te halen. Wat voor ijsje ze dan wil.

Een bolletje vanille, chocolade en aardbei.

Zal ik het even opschrijven? Vraagt ze lief. Nee, hoeft echt niet. Echt niet? Nee, echt niet.

Hij hield bij hoog en bij laag vol dat hij dat heus nog wel kon onthouden.

Komt ie terug met 2 zakken patat. Foetert oma: Zie je nou wel! Ben je toch nog de mayonaise

vergeten!

Een man wil een huis laten bouwen. Vraagt de architect hem hoe de woning er uit moet zien.

Antwoordt de man: Rond!

De architect : Ja maar mijnheer hoe moet bijvoorbeeld uw woonkamer er uit gaan zien?

De man: Rond! 

Architect: Mijnheer, ik begrijp u niet goed en uw wc dan?

De man: Rond!

Architect: Hoe moet uw gang er dan uitzien?

De man: Ook rond, ROND, ALLES rond!!

Architect: Mijnheer, dat is niet te realiseren, hoe komt u hier nu bij. Legt u me dat eens uit!

De man: Nou, ik hoorde mijn schoonmoeder gisteren tegen mijn vrouw zeggen: Als je toch gaat bouwen,

dan kun je toch hier of daar wel een hoekje voor mij vinden, om te wonen?”

Op zoek naar de ultieme smaaksensatie voor een excellente wijn vertroetelen wijnboeren hun druiven.

Ze krijgen een uitgebalanceerd dieet van voedingsstoffen gemengd met gezuiverd water waar menig

chef kok jaloers op zou zijn. Door dit te combineren met de beste grond, de juiste ligging van het

land voor een optimale inval van de zon en een zeer doordacht gistingsproces ontstaan de

heerlijkste dranken.

Dit alles wordt ons vervolgens aangeboden via gespecialiseerde slijterijen.

Sommige boeren doen het anders. Vlak voor de oogst laten ze de druiven lijden. Ze stoppen met

de toevoer van voedingsstoffen en water en laten de brandende zon zijn werk doen.

De druif krijgt letterlijk en figuurlijk op zijn donder. Het idee hierachter is dat alleen de sterkste

druif de beste wijn levert.

Eigenlijk is de leerschool van de mens is niet anders. Door tegenslagen ontwikkelen we onze

beste eigenschappen en worden betere mensen.

Louis is op vakantie in Egypte. Hij krijgt er de kans om kameel te leren rijden.

Het is zeer eenvoudig, zegt de leraar.

Om te starten of te versnellen zeg je ‘oef!’ en om te stoppen ‘karriekie’. Zo eenvoudig is het!

Zo gezegd zo gedaan. Louis gaat op de kameel zitten en roept: “Oef!” De kameel zet zich in beweging.

Opnieuw roept Louis ‘oef’, en de kameel versnelt de pas.

Na nog een paar keren ‘oef’ gaat het vrij snel met de rit. Maar plots ziet Louis in de verte een ravijn.

Hoe was dat stopwoord nu weer?, vraagt hij zich angstig af. Nog net op tijd valt het hem te binnen.

“Karriekie”, roept hij. Met een ruk blijft de kameel staan, precies op de rand van het ravijn.

“Oef”, zegt Louis opgelucht. <

De feestdagen zijn dit jaar een beetje anders, maar ik wil jullie hele

fijne feestdagen wensen, en voor het nieuwe jaar gezondheid liefde en geluk!

Zorg goed voor elkaar

Het hele jaar sta ik heerlijk in het bos, niet in een standaard, gewoon lekker los.

De hele familie gezellig om me heen, allemaal net als ik op één been.

Maar dan komt december, fijn voor de mensen, wij bomen kunnen wel iets anders wensen.

Mannen met bijlen nemen ons te pakken, staan doodleuk je hele familie om te hakken.

Daarna liggen we op een hoop in de wagen, ik lig bovenop dus mag ik niet klagen.

Bij de handelaar liggen we op de grond, een nare ervaring als je eerst stond.

Dan het gezeur van klanten over ons figuur, we zijn veel te vol, te kaal of te duur.

Er gebeurt heel wat voordat men besluit, ze pakken je bij je nek en schudden je uit.

Je verlangt naar de plek vanwaar ze je haalden, per klant verlies je tientallen naalden. 

het ergste komt als je bent verkocht, wat men dan uithaalt is zeer ver gezocht.

Je wordt in de hoek van de kamer geplant met een piek op je kop en een bal in je hand.

Pas tegen de avond is men met je klaar, ik zit onder de kaarsjes en engelenhaar.

Ik denk, dat is dat en terwijl ik geeuw komt ma met de spuitbus vol onechte sneeuw.

Ze had zitten piekeren onder het eten wat ze toch aan mij had vergeten.

Zo sta ik een aantal dagen voor gek en dan halen ze mij opnieuw van mijn plek.

Alles gaat eraf want ik wordt afgetuigd, ik voel me vrij en mijn hartje juicht.

Dan pakken ze me beet, ik ben wat verwonderd, ik word zonder meer het raam uit gedonderd.

Zeker 15 jongens rennen op mij af, slepen mij naar huis in een snelle draf.

Eindelijk zijn we er na een half uurtje en gooien ze mij ineens in een schuurtje.

Daar ben ik niet de enige boom, ik ben bij familie en denk dat ik droom.

Op een avond gaan we weer op een hoop, samen met de buurman waar ik tegen aankroop.

Dat is het laatste wat ik weet........... daarna wordt het verschrikkelijk heet !!!!!!

Het is weer herfst en vervuld de wereld met verrassende geuren en kleuren.

De natuur gaat in rust, laat het oude los en maakt zich klaar voor het nieuwe dat

komen gaat. Ik denk dat het voor mensen hetzelfde werkt.

Om ruimte te maken voor iets nieuws is het nodig om het oude dat niet meer bij ons

past, los te laten.

Zoals mijn vader eens zei: met lege handen kun je beter ontvangen.

Het is een levenskunst waarbij het gaat om geloven. Niet zeker weten, maar

vertrouwen en een vaste overtuiging hebben dat iets zo zal zijn.

Ruimte maken

Begroet de dag met blijdschap zonder zorgen, en denk bij het opstaan het wordt

een goede morgen.

Genieten gewoon van elke dag die je zomaar beleven mag.

Geniet van alles wat komt op je pad, aan het eind heb je een schitteren dag gehad.

Wat je ook doet, doe het goed,

Als je in de zomer lekker in je tuin zit een drankje te drinken kan het zijn dat je gezelschap

van wespen krijgt. Wespen komen namelijk op zoetigheid af.

Om op een vreedzame manier van de wespen af te komen hebben wij de volgende tip:

Neem een soepkommetje gevuld met koud water met daar in enkele hele kruidnagelen

en zet dit neer daar waar je de wespen niet wilt hebben.

Het geeft een lekkere lucht af die wespen in ieder geval vies vinden.

Zo kan je rustig in de tuin genieten van je drankje!

Deutzia gracilis , deze bruidsbloem, is een grote bladverliezende heester met smalle

eivormige tot lansvormige felgroene bladeren en smalle witte, geurende bloempluimen.

Deze deutzia houdt van volle zon en lichte schaduw, hij doet het goed op iedere vochtige

grond van zuur tot licht kalkhoudend.

Het is aan te raden ieder jaar na de bloei een derde van de oudste takken tot de basis terug

te snoeien, om verjonging te stimuleren.

De plant is goed winterhard, maar bescherming tegen noorden en oostenwind  is vooral in de

vroege lente belangrijk om de bloemknoppen te beschermen.

De Deutzia met z'n vele bloemen is weer prachtig om te zien in onze tuin