Woensdag 15 juli 2009
Northwest Territories
Regelmatig kijk ik deze dagen eens op TV naar IceRoadTrucks - een beetje down on memory lane.
2001/2002 hadden we onze camper overgezet naar Noord Amerika en, de Yukon en de Northern Territories hadden een diepe indruk gemaakt in ons zieltje. De Top of the world hway naar Dawson en de Dempster Hway naar Inuvik, vele honderden kms "roughroad", het baantje (!?) van Inuvik naar Tuk maar vooral de mensen die er woonden en nog wonen, de geschiedenis van de Dene (Inuit), de pioniers pelsenjagers en goudzoekers, de geschiedenis van de Royal Canadian Mounted Police en The lost patrol, en een onvergetelijke natuur. Uren en dagen hebben we er met de locals en inwijkelingen gepraat om te ontdekken dat we nog steeds, na zovele reizen, vastgeroest zaten in ons eigen denkpatroon.
Wij dachten dat de mensen hier blij zouden zijn met de zomer, het zonneke en de vele uren daglicht .... mispoes ... voor hen is de zomer een tijd van verveling, weinig werk, veel tijdverlies, veel modder en muggen.
De winter, zalig ... de mannen hebben ter plaatse werk, de bodem is hard en er kunnen bomen gerooid worden en gestapeld op het ijs van de rivieren die later als gratis transportmiddel dienen.
Tegen de witte besneeuwde achtergrond ziet men beter het wild en is het aangenaam jagen om zijn vleesvoorraad in te doen voor het hele jaar. Voor de zomer wordt het bewaard in kelders gegraven tot aan de ijslaag want alleen de oppervlakkige bodemlaag ontdooit..
De kinderen hebben allen hun eigen hondenslee en kunnen dagelijks naar school, en men gaat veel op visite bij de buren maar, van zodra de dooi intreed kan men niet meer over de talrijke rivieren en is het veel te gevaarlijk dus moeten ze les volgen via de computer.
En de dagen zonder licht vroegen wij ons af? Door de schijn van de sneeuw wordt het blijkbaar nooit echt donker, meer uren schemer (blijkbaar heel gezellig en romantisch op de slee onder het bont en met een verwarmend drankje). In de zomer moeten ze met netten rond het hoofd en de armen, met lange broeken en kousen rondlopen voor de muggen die in zwermen op de mensengeur afkomen (hebben we zelf ook ondervonden pffff)
In Inuvik kweken ze zelfs groenten in de winter in hun GreenHouse waar iedere familie een eigen perseel heeft ... 2 oogsten per jaar.
Raar zicht in 't stadje zijn de aan en afvoerbuizen van water en afvalwater die een kleine halve meter boven de grond lopen en die in de winter verwarmd zijn.
De grote verbindingswegen zijn er niet de banen maar de rivieren waaronder de machtige MacKenzie en de Peace River. Van zodra het begint te vriezen zijn zowel Inuvik als Yellowknife over land een paar weken afgesloten van de rest van de wereld tot de rivieren voldoende bevroren zijn en men ze als "baan" gebruikt. In de lente hetzelfde fenomeen, van zodra de dooi inzet is het te gevaarlijk voor voertuigen maar ook voor overzetboten.
En wij die dachten dat iedereen op het noordelijke halfrond blij was de lente te verwelkomen.
Ik zou nog veel kunnen vertellen maar ja, 't is niet de bedoeling dat ik hier een toeristische uiteenzetting doe zeker. Het is in alle geval een ervaring die ik aan iedereen wil aanbevelen. Banden, schokdempers, ruiten enz. zien af en er is slechts 1 benzinestation/garage/winkeltje waar ze een paar blikken soep en patatten verkopen en waar men ook overnachting aanbiedt. Veel verkeer is er niet maar in geval van pech zal de eerste die langskomt zeker stoppen en helpen... En, in Inuvik veel garages waar ze zowat alle onderdelen voor alle merken van wagens hebben MAAR niet voor wagens gebouwd voor de Europese markten... ze gebruiken geen decimaal stelsel en lucht- olie en dieselfilter passen dus niet - bij bandenpech kunt ge hopen dat uw reservewiel het nog niet begeven heeft en alles in de eerstvolgende garage laten herstellen anders is het 5 nieuwe banden kopen. (bandenherstellen is er wel spotgoedkoop... kwestie van een routinewerkske zeker haha)
En zo beleven wij bij 't zien van deze TV reeks heel veel plezier en duiken we telkens weer in onze herinneringen met een beetje heimwee naar dat heerlijk stukje wereld.
Zal één dezer dagen eens een paar foto's gaan zoeken die een indruk geven van de streek in de zomer...
Daarom ook een beeld uit de reeks gebruikt voor de wekelijkse les van de photoshopmailgroep:
3D tekst maken
Geschreven door ribbedebie om 00:00
Reageer op dit bericht