Naar de inhoud

Thuis in de grote wondere wereld


div
seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 20 juli 2009

NWTerritories

Nog een paar prentjes van Inuvik en begin van de closed IceRoad met zicht op de McKenzie river die in de winter als verbindingsbaan dient.
NorthWinds in Inuvik is het bedrijf vanwaar de dispatch wordt geregeld voor de transporten naar de oliewinningen en mijnen. Zij zorgen ook voor het toezicht en onderhoud.
In de zomer is de baan zeer stoffig maar bij de minste regenbui verandert ze in een modderpoel. Gevolg: alle auto's zitten onder een vies grijs laagje. Winds car wash was druk bezet....

Wij waren hier in Augustus, het was er 32°C. In het Tourist office konden we aflezen dat een kleine halve meter van de bovengrond ontdooit was.



getimage2.php?imageid=826765&albumid=15075&typeid=4
Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 juli 2009

Northwest Territories


Regelmatig kijk ik deze dagen eens op TV naar IceRoadTrucks - een beetje down on memory lane.
2001/2002 hadden we onze camper overgezet naar Noord Amerika en, de Yukon en de Northern Territories hadden een diepe indruk gemaakt in ons zieltje. De Top of the world hway naar Dawson en de Dempster Hway naar Inuvik, vele honderden kms "roughroad", het baantje (!?) van Inuvik naar Tuk maar vooral de mensen die er woonden en nog wonen, de geschiedenis van de Dene (Inuit), de pioniers pelsenjagers en goudzoekers, de geschiedenis van de Royal Canadian Mounted Police en The lost patrol, en een onvergetelijke natuur. Uren en dagen hebben we er met de locals en inwijkelingen gepraat om te ontdekken dat we nog steeds, na zovele reizen, vastgeroest zaten in ons eigen denkpatroon.
Wij dachten dat de mensen hier blij zouden zijn met de zomer, het zonneke en de vele uren daglicht .... mispoes ... voor hen is de zomer een tijd van verveling, weinig werk, veel tijdverlies, veel modder en muggen.
De winter, zalig ... de mannen hebben ter plaatse werk, de bodem is hard en er kunnen bomen gerooid worden en gestapeld op het ijs van de rivieren die later als gratis transportmiddel dienen.
Tegen de witte besneeuwde achtergrond ziet men beter het wild en is het aangenaam jagen om zijn vleesvoorraad in te doen voor het hele jaar. Voor de zomer wordt het bewaard in kelders gegraven tot aan de ijslaag want alleen de oppervlakkige bodemlaag ontdooit..
De kinderen hebben allen hun eigen hondenslee en kunnen dagelijks naar school, en men gaat veel op visite bij de buren  maar, van zodra de dooi intreed kan men niet meer over de talrijke rivieren en is het veel te gevaarlijk dus moeten ze les volgen via de computer.
En de dagen zonder licht vroegen wij ons af? Door de schijn van de sneeuw wordt het blijkbaar nooit echt donker, meer uren schemer (blijkbaar heel gezellig en romantisch op de slee onder het bont en met een verwarmend drankje). In de zomer moeten ze met netten rond het hoofd en de armen, met lange broeken en kousen rondlopen voor de muggen die in zwermen op de mensengeur afkomen (hebben we zelf ook ondervonden pffff) 
In Inuvik kweken ze zelfs groenten in de winter in hun GreenHouse waar iedere familie een  eigen perseel heeft ... 2 oogsten per jaar.
Raar zicht in 't stadje zijn de aan en afvoerbuizen van water en afvalwater die een kleine halve meter boven de grond lopen en die in de winter verwarmd zijn.
De grote verbindingswegen zijn er niet de banen maar de rivieren waaronder de machtige MacKenzie en de Peace River. Van zodra het begint te vriezen zijn zowel Inuvik als Yellowknife over land een paar weken afgesloten van de rest van de wereld tot de rivieren voldoende bevroren zijn en men ze als "baan" gebruikt. In de lente hetzelfde fenomeen, van zodra de dooi inzet is het te gevaarlijk voor voertuigen maar ook voor overzetboten.
En wij die dachten dat iedereen op het noordelijke halfrond blij was de lente te verwelkomen.
Ik zou nog veel kunnen vertellen maar ja, 't is niet de bedoeling dat ik hier een toeristische uiteenzetting doe zeker. Het is in alle geval een ervaring die ik aan iedereen wil aanbevelen. Banden, schokdempers, ruiten enz. zien af en er is slechts 1 benzinestation/garage/winkeltje waar ze een paar blikken soep en patatten verkopen en waar men ook overnachting aanbiedt. Veel verkeer is er niet maar in geval van pech zal de eerste die langskomt zeker stoppen en helpen... En, in Inuvik veel garages waar ze zowat alle onderdelen voor alle merken van wagens hebben MAAR niet voor wagens gebouwd voor de Europese markten... ze gebruiken geen decimaal stelsel en lucht- olie en dieselfilter passen dus niet - bij bandenpech kunt ge hopen dat uw reservewiel het nog niet begeven heeft en alles in de eerstvolgende garage laten herstellen anders is het 5 nieuwe banden kopen. (bandenherstellen is er wel spotgoedkoop... kwestie van een routinewerkske zeker haha)

En zo beleven wij bij 't zien van deze TV reeks heel veel plezier en duiken we telkens weer in onze herinneringen met een beetje heimwee naar dat heerlijk stukje wereld.

Zal één dezer dagen eens een paar foto's gaan zoeken die een indruk geven van de streek in de zomer...

Daarom ook een beeld uit de reeks gebruikt voor de wekelijkse les van de photoshopmailgroep:
3D tekst maken

getimage2.php?imageid=813093&albumid=15075&typeid=4
Geschreven door ribbedebie om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 juli 2009

dag blogvrienden

Neen hoor, wij waren niet ribbedebie...we waren er niet stilletjes onderuit getrokken....
Bedankt voor de vele mailtjes. Had er geen gedacht van dat het zo opviel dat het hier stilletjes was en dat sommigen me al gemist hadden.
Ben een tijdje zoet geweest met mijn konfituurpotten, een beetje gefeest in de buurt en .... de kleinkinderen die regelmatig een paar dagen kwamen logeren. Soms een beetje teveel hooi op de vork en ... een paar dagen uitzweten.
Tussenin zijn we er wel een paar dagen tussenuit getrokken naar Thieu .. met zicht op de scheepsliften. We wilden eens kort bij huis uittesten hoe het meeviel om te rijden en parkeren met mijn nieuwe aanwinst: een aanhangwagentje voor mijn scootmobiel. Rijden: geen probleem. Parkeren ...ook geen probleem zolang we niet achteruit moeten rijden haha. Karretje is klein (niet te zien in de spiegels) en heeft een lange as (draait dus heel vlug helemaal weg) maar ... heel gemakkelijk om de scooter en nog 't één en 't ander (ge wilt niet weten wat allemaal) mee te nemen. Zo een beetje zoals met een koffer om op reis te gaan: zolang er plaats in is hebt ge de neiging er nog vanalles bij te steken.
De feesten zijn door, nergens geen lege konfituurpot meer te vinden dus zal er de volgende dagen wel weer wat tijd zijn om wat meer aan mijn blog te werken en ook weer eens bij jullie op bezoek te komen .... 'k zal veel moeten bijlezen en veel mooie werkjes moeten bewonderen... ben benieuwd.
Voor vandaag ga ik mijn peceke wel weer sluiten. Zorgen dat ik morgen weer propere kleedjes en slabbetjes heb (Saartje's tandjes komen door en waar ze gewoonlijk nogal veel zevert lijkt het nu meer op een mini waterval) en op tijd naar bed want 't zal met onderbrekingen zijn en bij Mathias staat de wekker gewoonlijk op "heel vroeg"
Nogmaals bedankt voor jullie lieve mailtjes en ik spring zo vlug als mogelijk is eens binnen op jullie blog.
Slaap ze.....
Geschreven door ribbedebie om 22:16 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Thuis in de grote wondere wereld

↑ Terug naar de berichten