Velen vragen zich af waar toch die Pasar Malam's vandaan komen. Wat weinig mensen weten is dat de Pasar Malam’s al bijna 200 jaar bestaan.

Een deel van het huidige Indonesië was rond de 17^e eeuw, met een korte onderbreking (1811 – 1816) een kolonie van Nederland. Nederlands-Indië genoemd. Om het zakenleven een impuls te geven werd er in Batavia (het huidige Jakarta, ook toen al de hoofdstad) een evenement georganiseerd, waarbij handel en industrie zich kon manifesteren op een soortement ontmoetingsbeurs, waarbij ook de bevolking zoveel mogelijk betrokken zou worden. Dit allemaal onder de inspirerende leiding van Kolonel Cambier.

Er ontstond een combinatie van een fancy-fair en een kermis. Het evenement duurde een maand, om ook mensen van andere steden de gelegenheid te bieden die feestelijke gebeurtenis te bezoeken. Dit alles vond plaats op het toenmalige Koningsplein en duurde iedere dag van 18.00 tot circa 23.00 uur. Dit plein had een afmeting van één kilometer in het vierkant en was min of meer de voortuin van het paleis van de Gouverneur. De naam Cambier werd spoedig gemeengoed en korte tijd daarna heette het Koningsplein, dan Gambir. Dat enorme evenement werd alras Pasar Gambir genoemd. Het treinstation dat zich aan de oostkant van dat plein bevond/bevindt) bijvoorbeeld, heette/heet Setasiun Gambir.

Toen Nederland in 1816 weer de zeggenschap over het eilandenrijk herkreeg, werd dat evenement gewoon voortgezet en wel in de maand augustus. Koningin Wilhelmina verjaarde op 31 augustus en die datum was tevens het einde van de Pasar Gambir, de datum waarop dan het grote Oranje-bal werd georganiseerd.

Gezien de ook toen al toch enorme afstanden, en het succes werden op meer plaatsen op het eiland Java soortgelijke evenementen georganiseerd. Maar die konden natuurlijk niet ook Pasar Gambir worden genoemd. En gelet op de openingstijden kwam toen de naam Pasar Malam in zwang. Pasar is het Indonesische woord voor Markt en Malam is het Indonesische woord voor avond en vermoedelijk bestaat die naam al sinds 1817. Ziedaar -in het kort- de geschiedenis van de Pasar Malam's.

Eind 50 – 60 jaren trokken grote groepen Indonesische, Indische, Nederlandse en Molukse mensen weg uit Indonesië. Naar Australië, Hong Kong, Zuid Afrika, Brazilie, Amerika en natuurlijk Nederland. En ze namen dat eigen stukje cultuur mee. Zo heeft elk van deze landen een soortement Pasar Malam gekregen. De Pasar Malam's zijn echter het meest levend in California en in Nederland.

Nederland had zo zijn eigen Pasar Malam Pioniers. Zoals dhr. Yunus, die als eerste de Pasar Malam’s op het Haagse Malieveld organiseerde. De schrijver "Tjalie Robinson", M.Ferdinandus/Tjokro. En natuurlijk Dhr. S.Muller.

En al gauw bleek dat idee goed aan te slaan in Nederland. Metwisselend succes. Er heeft er even op geleken dat de Pasar Malam’s langzaam maar zeker zouden verdwijnen. Immers de 1 ste generaties Indische Nederlanders werden steeds minder. Maar niets is minder waar. Er blijkt een blijvende belangstelling te bestaan voor de Indo/nesische cultuur. Want momenteel kent zowat iedere grote stad en vele, vele kleinere steden eveneens een "Pasar Malam" of wat daarvoor mag doorgaan. Tot in België toe!
Veel muziek en heerlijke etenswaren blijven de basis, vanaf het begin van alle Pasar Malam's.

Een nieuwe generatie mensen die de Pasar Malam's met succes nieuw leven hebben ingeblazen zijn/waren: S.Ali, Metakohy en recent Wouter Nijland,Joubair, Mantouw en Rudolph.

De tegenwoordige Pasar Malam in het hele land een waar festijn van muziek, dans, cultuur, oosterse maaltijden. Heeft Uw bedrijf een relatie met Azië? Oosterse meubelen, kunst, antiek, stoffen, tapijten,beelden, houtsnijwerk, (woning-) decoraties, musea, dans-, muziek, sport-school, reizen, bijeenkomsten (reunies)? Dan is de Pasar Malam een unieke gelegenheid om een zeer hoge attentiewaarde voor uw bedrijf te bewerkstelligen. Sponsering, uw diensten en producten te presenteren en te verkopen aan een groot en breed publiek.

Op de hoek van de straat staat een jongen met een ratje op zijn schouder.
Een andere jongen komt voorbij, bekijkt het ratje en vraagt: `Bijt jouw rat?`
`Nee , zegt de jongen.
De andere jongen aait de rat en krijgt een ferme knauw in zijn vinger.
Terwijl hij zijn bloedende vinger met een zakdoek verbindt, zegt hij kwaad; `Ik dachtdat jij gezegd had dat je rat niet bijt!`
`Dat klopt,`zegt de jongen, `maar dit is mijn rat niet....`