Vader

Moeder
Wat was ik voor jou? Ik wou dat het je me kon zeggen
Waarin viel ik tegen, waarmee was je blij?
Begreep je mijn dromen, begreep ik de jouwe?
Ik gaf alles, wanneer je me dat nog eens zei

Je leven was zorgelijk, ik begreep het pas later
Je maakte veel uren, in een moeizame dag
en zei niet wat er met pijn in je omging
Je deed wat je doen moest met een hartelijke lach

Je was puur een stille, Bewaarde van binnen
een schat aan emoties, aan warmte en gevoel.
Nooit zei ik dat ik zoveel van je hield Mam,
daar denk ik vaak aan,als je snapt wat ik bedoel

We waren met praten  een beetje verlegen
de tijd was zo anders als nu, Waar dacht je soms aan
wanneer je me zingend en lachend
als een blad in de wind door het leven zag gaan?

Je maakte je zorgen ik was niet zo huishoudelijk
Je keek me soms aan in verwondering en pijn
Misschien had je het liefst mee willen zingen,
om nog eens jong en probleemloos te zijn

Wat was ik voor jou? Ik wou dat je het me kon zeggen
Ik hoop van heel veel, in wat ik zei, wat ik deed
Als ik je bezeerde was het nimmer met opzet
Mam, jij was een Moeder die ik nimmer vergeet.

Hier sta je dan
hopeloos en alleen,
Je weet dat je nergens meer naartoe kan,
Er is niemand om je heen
Die je kan horen of zien.
Je weet dat je zo het leven verlaat.
Al die soldaten een stuk of tien
En 1 die met een geweer klaar staat.
En dan een schot
Dat had je wel verwacht.
Dit was je lot
Dat je al die tijd al opwacht.
Al die mensen
Verzetten zich tot het einde.
Soldaten kennen geen grenzen
Dus de verzetters kunnen de dood niet vermijden.