Panorama

Panorama aan de overkant, rechts van het klooster.

Hier zie je het klooster vanaf de linkerzijde.

Dat deze klokken lawaai kunnen maken hebben onze oortjes wel ondervonden. Tot kilometers ver galmen ze door de valleien.

Het klooster is zo groot dat ik het niet helemaal op de foto krijg.

Ook deze deur bleef voor ons gesloten. Hier is er een winkeltje met allerhande prularia...ze moeten ook iets verdienen hé.

Prachtige ingewerkte deur in het klooster.
Spijtig genoeg was het klooster gesloten, anders hadden we zeker deze met een bezoekje vereerd.

De wandeling die we volgden was nr. 14.
Tot hiertoe staat het redelijk goed aangegeven.

Amaaiiiiiii...ik vraag me af wie dit alles onderhoud. Ik zou er niet graag aan beginnen. Het is een enorm groot klooster.
Vanaf hier heb je prachtige zichten op de Semois en de omgeving.

We wandelde verder langs de lange muur, waarin vele kapelletjes waren ingewerkt. Fien in haar nopjes.

Na ongeveer 1/4 van ons traject afgelegd te hebben kwamen we aan deze muur. Naar later zou blijken...van een groot klooster.

Een van de vele stroomversnellingen die we tegenkwamen.

Verder volgen we de met momenten woeste Semois. De natuur word alléén maar mooier en grilliger. Rondom ons zingen de vogels hun mooiste lied en we genieten ervan. Aan deze arduinen zuil hebben we even halt gehouden en er wat gedronken en van de natuur rondom ons genoten. Je waande je gewoon in de één of andere natuurfilm.

We zijn aan het einde van het bos gekomen en bevinden ons nu aan de brug, aan de achterkant van "Het Fort." Daar staat er dit mooie kapelletje in de rots uitgehouwen. Mooi hé !!!

Mijn echtgenote zag de wandeling wel zitten.
Hier geniet ze van de Semois en van het uitzicht.

Dat er wel degelijk grote forellen zitten op de Semois, bewijst deze foto en zo zaten er velen hoor !!!

Verder ging onze weg, bergop en bergaf, langs liefelijke tafereeltjes...!!!

Water geraakt overal door, zelfs door het hardste gesteente. Op deze foto komt het water gewoon door de rotsen heen. Helder, ijskoud, zuiver water en nog niet eens zo slecht van smaak. Ik heb er van gedronken en heuuuu...alléé ik leef toch nog

De weg (paadjes) die we volgden, langs de Semois, brachten ons langs steile bergflanken en diepe ravijnen. Heerlijk om daar te wandelen zo in de vrije natuur en vooral prachtige vergezichten.

De helft van onze wandeling volgen we stroomafwaarts de Semois. Dan weer rustig en dan weer snel stromend zal hij ons door de prachtige natuur loodsen. Volgens de eigenaar van het hotel was het één van de mooiste wandelingen in de wijde omtrek. Nou ja, we zullen wel zien wat het ons brengen zou.