Archief

Weer gaan we bergop langs de rand van het bos en ja hoor...voor ons ligt er een mooi dorpje.

Het is spijtig maar ik weet niet juist meer hoe de naam is van het dorpje.
Groot is het niet, wel mooi.

Het nodigde ons uit om eens langs te komen, maar dat ging niet meer. Het was reeds veel te laat en we zijn liever uit het bos voor het donker word.
Een andere keer misschien.
Wij moeten nu naar rechts...hop naar Bouillon.

Even wandelen we niet meer in en door de bossen. Nu zijn er alléén nog wijdse vlaktes te zien met mooie vergezichten. Het enne al mooier dan het andere.
Zoals op deze foto, van een zijweg.
Voor alle duidelijkheid: "we zijn deze weg niet ingeweest." 
Nog steeds vollop rust, vogeltjes en vlinders rondom ons.
Lieflijke taferelen en hadden we meer tijd gehad dan hadden we hier, ergens halverwege deze weg, een picknick gehouden. 
We vervolgen onze weg rechtdoor.
Godfried van Bouillon wacht op ons.

Nog een panoramisch zicht op de omgeving rondom ons.
Knap hé !!!

Verder gaan we.
Links en rechts van de weg staan er kleine en grote dennenboompjes, grote velden vol met bomen. In grote varierend van 10, 20, 30 cm tot 150 cm.
Prachtig zicht is het.

Weer duiken we en ditmaal voor de laatste keer het bos in.
We zijn bijna terug in Bouillon. We voelen het in onze benen.

Plots staan we oog in oog met een enorme toren.
Wat van beneden in het stadje Bouillon geleek op een klein pietluttig torentje, is een mastodont van een toren.
Doe wat je wilt, mijn benen doen wel pijn, maar die moet ik beklimmen.
Dus ik en Fien de toren op.

Prachtig hé !!!
Daar moet je toch op klimmen...of niet ???

Fien haar benen deden pijn en zij is maar tot de 2de verdieping gegaan.
Ik kon mij niet houden...en sprinte naar boven.