Archief

Zestien lentes was ze
vond een jongen uit haar klas heel lief
ze knuffelden hun rockidolen
schreven vaak een speelse brief

en elke ochtend in een wolk van sfeer
vertroetelde ze de teerste dingen 
zag alles zitten
ze treurde niet.

Jaren later...
afgeborsteld, uitgedost
(uit liefde word je 'ouder')
heeft elke ochtend

dezelfde kleur 
en onbewust
laat je de vogels
zingen.

Ja, toch, ze heeft nog
zoiets
als je haar toestaat
even uit de band te springen.




Rita Jouck

Ik zat altijd wel ergens op de baan
of in de file op de ring
en boven mij vlogen vliegtuigen
met overvolle koffers wasgoed

zakenman naast zakenman
een Don Juan naast een blonde babe
met een Merlot wijntje
en vonken rond hun hoofd.

De file stond er niet bij stil
en ik gaf mijn voorganger
een duwtje in de rug
omdat ik in de wolken zat

met mijn zonnebril.
Met een handgebaar
alsof ik getikt was
werd ik een filegevaar

iemand knipperde met zijn licht
tot ik met beide voeten
weer in de monsterfile schoof.
Even later klonk op de radio

dat er  een dagdromer meereed 

op de ring.

Ook dat nog!

Rita Jouck

Slaap nog maar een beetje
op jouw waterbedje
straks word je meegezogen
en spoel je aan
op het strand van de mensenzee
je hebt niet veel mee
schrik niet
wanneer je ons in een hemd en broek
en een jas aan ziet
ook jij krijgt je eerste pakje aan
even zacht als je moeder
al gauw zul je weten
dat je slapen mag en eten
terwijl wij kijken hoe je bloeit.
Het geeft niet als je de wereld naar vindt
en in de wolken wil leven
doe maar...

Rita Jouck