Als ik doodga (48)

Een oud echtpaar ging naar bed
Op het nachtkastje twee bakjes met tanden
Vol liefde keek de man haar aan
En streelde haar rimpelige handen
Hij sprak: "al meer dan 50 jaar,
zijn wij gelukkig meid,
geloof me als ik zeg,
ik wil je voor een miljoen niet kwijt"!

"Dat weet ik jongen", zei de vrouw,
"Ook jij bent niet te koop,
ook niet voor een miljoen,
al is dat nog zo'n hoop"

Ze lagen daar te samen,
Op de rand van hun leven
Twee mensen, elkaar zoveel gegeven
Ze zeiden "welterusten"
Hij gaf haar een zoen en fluisterde:
"Is de deur op slot?
Hier ligt voor twee miljoen!"

(onbekend) 

Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten
van iets waaraan men aandacht schenkt.

Een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet,
een gedicht , met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet.

Een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus over de PC,
een spontane lach, een vriendelijk gebaar
spontane hulp, een gewaardeerd bezoekje,
het zijn zo van die kleine dingen
maar "groot" aan waarde voor elkaar.

(brooky)

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tien

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht

aan haar rechterhand is Hansje
aan haar linkerhand is Grietje

Hansje heeft een rozekransje
Grietje een vergeet-mij-nietje

de menseëter heeft ze niet gegeten
ik heb ze niet vergeten

ei ei ik en gij
de ezel speelt een schalmei

Voor Hansje en voor Grietje
Hansje met zijn rozekransje
Grietje met haar lange vergeet-mij-nietje
zijn langs de sterrem gegaan

Venus is van koper
de andere zijn goedkoper
de andere zijn van blik
en van safraan
is Janneke-maan

Twee oren om te horen
twee ogen om te zien

(paul van ostaijen)

John dos Passos (am.schrijver 1896-1970)

‘Ik zou nu wel de krant willen lezen’

Pablo Casals (Spaans cellist 1876-1973)

• op weg naar het ziekenhuis – ‘Die chauffeur is een

maniak, hij jaagt ons nog de dood in.’

Thomas Dooley (zendeling,arts 1927-1961)

‘Over twee uurtjes neem ik een stuk van die taart’

Lucius, Domitius Nero (romeins keizer 37-68)

‘Wat een artiest gaat er met mij verloren !’

Auguste Comte (Frans filosoof 1798-1857)

‘Wat een onherstelbaar verlies’

Winston Churchill (Brits staatsman – 1874-1965)

‘ik heb genoeg van alles’

Paulus van Tarsus (apostel)

‘Jezus !’

Karel V (keizer van het Heilig R.Rijk 1500-1558)

‘Jezus !’

Francisco Pizarro (conquistador 1471-1540)

‘Jezus !’

Henry Luce Robinson (uitgever Time, Life 1898-1967)

‘Oh Jezus !’

Mustafa Kemal Atatürk (Turks staatsman 1881-1938)

‘Tot ziens !’

Johannes Brahms (Duits componist 1833-1897)

‘Bedankt, bedankt !’

Pierre-Auguste Renoir (Frans schilder, 1841-1919)

‘Vandaag heb ik iets geleerd’

Julie Eléonorede Lespinasse (schrijver, 1732-1770)

‘Leef ik nog ?’

Thomas Edison (uitvinder, 1847-1931)

Het is ontzettend mooi daar

Johan Wolfgang von Goethe (Duits schrijver, 1749-1832)

"Meer licht !"

Het is gelukkig in de zon te loopen,
 Met in de vingers al het warme leven
Zich in het gele heete licht te doopen
 En met het helder lijf als witte steven
En met de ziel en hare zeilen open
 Zich aan de wijde warmte prijs te geven.

De schaduwbeelden spele' om onze schreden
 En wuive' om onze wandling te verzachten,
Zij glijde' als stille waaiers met ons mede,
 Als spiegelingen onzer vreugd-gedachten -
Wij gaan door hen en zijn geheel tevreden
 En zijn gereed een wonder te verwachten.

Wij voelen geen berouw en geen verlangen
 En zien glimlachend onze medemenschen -
Die gaan voorbij als andere gezangen,
 Wij weten niet wat zij of wij nog wenschen
En zijn in eene blinde vreugd gevangen
 En toeven, gaande binnen lichte grenzen

(c.s. Adama van Scheltema)

Nu ’t rouwrumoer rondom je is verstomd

de stoet voorbij is, de schuifelende voeten

nu voel ik dat er ‘n diepe stilte komt

en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten

en telkens weer zal ik je tegenkomen

we zeggen veel te gauw: het is voorbij

Het heeft alleen je lichaam weggenomen

niet wie je was en ook niet wat je zei

ik zal nog altijd grapjes met je maken

we zullen samen door het stille landschap gaan

nu je mijn handen niet meer aan kunt raken

raak je mijn hart nog duidelijker aan. 

    (Toon Hermans)

Ik stond aan de Grand Canyon
En ik keek over de rand
Wat een diepte, wat een kleuren
Dat was meer dan interessant
De natuur die hier gevormd was
Zonder hulp van mensenhand
Gaf mij een gevoel van heimwee
Heimwee naar mijn vaderland

Ik dacht: Hoe is het mogelijk
Wat is er met mij aan de hand
Want wat wil ik als ik terugkom
Snel weer weg uit Nederland
Ik zie mezelf weer in de file
Of naakt aan het volle strand
En nu hier Grand Canyon
Heimwee naar het vaderland

Dat vlakke bijdegrondse
Stukje slib bij de Doggersbank
Een windje en een beetje springvloed
En de hele zaak staat blank
Waar je met miljoenen mensen
Geen dag meer zonder iemand bent
Als je in Roodeschool een scheet laat
Ruik je hem in Sas van Gent

Ach, dacht ik, wie houdt mij tegen
De afgrond lokt, ik spring erin
Ik weet geen antwoord op de vragen
Omtrent het leven en de zin
Maar net toen ik mij af wou zetten
Greep iemand resoluut mijn hand
En op de vraag waar die vandaan kwam
Klonk als antwoord: Nederland

Ik pakte hem beet, we liepen verder
Ik hield van haar, het was mijn vrouw
En ik vroeg haar overmoedig
Dacht je echt dat ik springen zou
De zon zakte weg achter de bergen
Weemoed kreeg de overhand
We voelden allebei hetzelfde
Heimwee naar het vaderland

Dat platte bijdegrondse
Uitgedijkte stukje wad
Een kernbom van twee megagrammen
En de hele zaak ligt plat
Tegen overbevolking
Is geen condoom of pil bestand
Als je in Zoutkamp onaneert
Raakt iemand zwanger in Cadzand

(Freek de Jonge)

De formulering

Ik trachtte mijn geluk te formuleren,

Weerspiegelde de zon in het water,

Maar verder dan heimwee kwam ik niet.

Ik poogde het geluk te vangen,

Volgde de wolken door de lucht,

Maar verder dan verlangen kwam ik niet.

Ik probeerde het geluk te dwingen

In geuren van de wind,

Maar verder dan hoop kwam ik niet.

Ik zocht naar het geluk

In het stromen van het water

In de witte lijnen op een steen,

In alles van eerder en voorbij

Maar vergat gewoon te zoeken bij mij

(Bram Vermeulen)

Het water is een wonder ding,
een wonder ding
om hooren ;
bekooren
't kan de ooren.

't Water is zulk een wonder ding
het zingt, het blinkt, het klinkt
't Water dat van de daken loopt
de daken loopt

In beken
die breken
die spreken

Het water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt...

Het water dat in de beke vliet
en henenschiet
zoo zachtjes
met lachtjes
en klachtjes

Het water is zulk een wonder ding
Het zingt, het klinkt, het blinkt

Het water dat in den zeekom ligt
den zeekom ligt
en suist
en ruischt
en buischt

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt, het blinkt, het klinkt

Het water dat in den beker blinkt
den beker blinkt
Den klaren
den raren
den waren

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
bezonderlijk als me 't drinkt°
° als men het drinkt

(Guido Gezelle)

Omdat zij fysica studeren
de kracht van wortel en plant
en, behendig diagnostiseren
kwaal van huid en ingewand ;

omdat zij sap van bast en kruiden
brouwen tot medicijn
en oordelen wat stenen beduiden
die zij rapen in de woestijn

en omdat zij zich vóór de keizer kruisen
in de naam der allerheiligste Drie
's avonds als de fonteinen ruisen
aanbidden op de rechterknie.

Omdat zij, gebroers, hun bloed vergieten
(lijk men zegt) onder Diocletiaan
en men ze op blauwe mozaïeken
altijd naast elkaar ziet staan :

om deze redenen noem ik ze beiden,
Cosmas en Damiaan, in de canon der mis
als wij samen de Artsenij bereiden
die voor de hemel is.

Ja, zo hoog worden zij verheven
niet op perkament en doctoraat
en er zijn geen dissertaties gebleven
waaronder hun handtekening staat.

Maar zij verzorgen je, geleerd en geduldig
en, wat je niet vermoedt
je blijft hun geen ereloon schuldig :
dat houden zij God tegoed !

(Gery Helderenberg 1958)

Ik heb drie schatten die ik koester en behoed:
de eerste is de liefde,
de tweede is beperking,
de derde is : nooit de eerste willen zijn.
Omdat ik de liefde heb, kan ik dapper zijn,
omdat ik matig ben, kan ik vrijgevig zijn,
omdat ik nooit de eerste wil zijn,
kan ik mezelf vervolmaken en groot worden.
Wie de liefde verwerpt en toch dapper wil zijn,
wie de matigheid verwerpt en toch vrijgevig wil zijn,
wie de laatste plaats minacht en de eerste wil zijn,
zal daaraan ten onder gaan.
Wie voor iets strijdt met de liefde als drijfveer,
zal overwinnen ;
Wie iets wil ondernemen met de liefde als motief,
zal sterk blijven.
De hemel zal hem bewaren
en met liefde beschermen.

(taoïstische tekst)