Archief

De formulering

Ik trachtte mijn geluk te formuleren,

Weerspiegelde de zon in het water,

Maar verder dan heimwee kwam ik niet.

Ik poogde het geluk te vangen,

Volgde de wolken door de lucht,

Maar verder dan verlangen kwam ik niet.

Ik probeerde het geluk te dwingen

In geuren van de wind,

Maar verder dan hoop kwam ik niet.

Ik zocht naar het geluk

In het stromen van het water

In de witte lijnen op een steen,

In alles van eerder en voorbij

Maar vergat gewoon te zoeken bij mij

(Bram Vermeulen)

Het water is een wonder ding,
een wonder ding
om hooren ;
bekooren
't kan de ooren.

't Water is zulk een wonder ding
het zingt, het blinkt, het klinkt
't Water dat van de daken loopt
de daken loopt

In beken
die breken
die spreken

Het water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt...

Het water dat in de beke vliet
en henenschiet
zoo zachtjes
met lachtjes
en klachtjes

Het water is zulk een wonder ding
Het zingt, het klinkt, het blinkt

Het water dat in den zeekom ligt
den zeekom ligt
en suist
en ruischt
en buischt

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
Het zingt, het blinkt, het klinkt

Het water dat in den beker blinkt
den beker blinkt
Den klaren
den raren
den waren

Dat water is zulk een wonder ding
een wonder ding
bezonderlijk als me 't drinkt°
° als men het drinkt

(Guido Gezelle)

Omdat zij fysica studeren
de kracht van wortel en plant
en, behendig diagnostiseren
kwaal van huid en ingewand ;

omdat zij sap van bast en kruiden
brouwen tot medicijn
en oordelen wat stenen beduiden
die zij rapen in de woestijn

en omdat zij zich vóór de keizer kruisen
in de naam der allerheiligste Drie
's avonds als de fonteinen ruisen
aanbidden op de rechterknie.

Omdat zij, gebroers, hun bloed vergieten
(lijk men zegt) onder Diocletiaan
en men ze op blauwe mozaïeken
altijd naast elkaar ziet staan :

om deze redenen noem ik ze beiden,
Cosmas en Damiaan, in de canon der mis
als wij samen de Artsenij bereiden
die voor de hemel is.

Ja, zo hoog worden zij verheven
niet op perkament en doctoraat
en er zijn geen dissertaties gebleven
waaronder hun handtekening staat.

Maar zij verzorgen je, geleerd en geduldig
en, wat je niet vermoedt
je blijft hun geen ereloon schuldig :
dat houden zij God tegoed !

(Gery Helderenberg 1958)

Ik heb drie schatten die ik koester en behoed:
de eerste is de liefde,
de tweede is beperking,
de derde is : nooit de eerste willen zijn.
Omdat ik de liefde heb, kan ik dapper zijn,
omdat ik matig ben, kan ik vrijgevig zijn,
omdat ik nooit de eerste wil zijn,
kan ik mezelf vervolmaken en groot worden.
Wie de liefde verwerpt en toch dapper wil zijn,
wie de matigheid verwerpt en toch vrijgevig wil zijn,
wie de laatste plaats minacht en de eerste wil zijn,
zal daaraan ten onder gaan.
Wie voor iets strijdt met de liefde als drijfveer,
zal overwinnen ;
Wie iets wil ondernemen met de liefde als motief,
zal sterk blijven.
De hemel zal hem bewaren
en met liefde beschermen.

(taoïstische tekst)

Zij maakt de weiden geel, de boer venijnig..
Ze is niet veel zaaks,
toch acht men haar te weinig.

't Is schoon bij zomerdag
een karavaan van bonte rundren zien de wei in gaan
en tot de buik in 't geel der bloemen staan.

Als 't laat is voor de school
gaan sluwe knapen in de wei en plukken uit
de klamme mist een ruiker voor masseur:
De boterbloem is geel en schoon gevernist.

(Paul Verbruggen - 1955)