vrijdag

Het wil maar niet 'lenteren'. Ik verlang naar de 15°C buiten. Ik moet al lang genoeg vrede nemen met een graad of 10-11 en dat maakt het moeilijk voor mij om in de tuin te wroeten. Mijn  handen zijn heel gevoelige aanhangsels en verlangen echt een minimumtemperatuur om buiten werkzaam te zijn. Tuinhandschoenen is niet echt gemakkelijk om onkruid te wieden en daar komt de koude toch ook doorheen. Nog eventjes geduld oefenen vooraleer het volop tuinseizoen zal worden. Tenandere mijn japanse kerselaars staan ook nog niet in bloei. De temperaturen zijn wel niet winters meer, maar het weerbeeld heeft nog geen keuze gemaakt welke kant het wil opgaan, het blaast tegelijk warm en koud. En eigenlijk zou het warm moeten worden om de dure brandstofprijzen op te vangen zodat de verwarming niet meer moet gebruikt worden. Het moet mij niet verwonderen dat gas, olie en benzineproducten weer duurder worden door de verhoging van de accijnzen en het 'tekort'aan die producten dat er zit aan te komen door de oorlogen en  bombardementen in de olieproducerende landen. Laat me zeggen dat,  om alles betaalbaar te houden voor 'jan modaal' en de schatkist voldoende middelen geeft om  alles te financieren, is het nodig dat de Belgische staat genoeg inkomsten krijgt van de pakjeshandel met China. Ik zeg dus, medecompatriotten, laat jullie hart spreken en bestel wat fleecekes bij een of ander Chinees bedrijf om de schatkist te vullen zodat we weer een goed betaalbaar tarief krijgen voor onze verplaatsingen en onze gezellige warmte in huis. Want buiten in de kou zitten is minder erg dan binnen.

Ik zie een weg om ons van die verdomde US president, zijn capriolen, zijn oorlogszucht, te ontdoen. Hem meesturen met Artemis II naar de maan. Hij krijgt daar een ganse planeet ter beschikking, 3 man en een vrouw om hem te dienen en zijn gouden toilet zit ook in de capsule. Dat zou pas een gesmaakte aprilvis geweest zijn. Maar ja, vier mensen om te koeionneren zou voor onze Donald toch wat te weinig zijn en janneke maan deelt geen nobelprijzen uit.  

Gisteren was dan bisschop Bonny aanwezig in de studio om het nieuwste programma van het 'Ballet van Vlaanderen' "Sancta" te bekritiseren en met recht. De directie omschrijft het als een 'feministische hoogmis op rolschaatsen', en stuurt tegelijkertijd een 'contentwarning' de wereld in voor de gevoelige kijkers. Het bevat naaktheid, expleciete sexuele handelingen, geweld enz, dat alles tijdens een 2u30 durende voorstelling. Grappen en grollen over nonnen en paters zijn schering en inslag en worden gewoonlijk met een stevige korrel zout door de katholieke gemeenschap, bekeken. Maar dergelijke babariën (zo noem ik dat) heeft niets met opera, cultuur van doen. Dat is willens en wetens mensen kwetsen in hun hart en ziel. Naaktheid is om op een andere plaats te bekijken en te beleven zoals op het 'strand van Bredene'. Daar is geen geweld te zien of te beleven want dat wordt daar in de kiem gesmoord en dat zouden ze dus ook met "Sancta" moeten doen, dat heeft geen plaats in een cultuurtempel. Tot morgen

Wat is er grappig vandaag? Ik heb nog niks gehoord op de nationale radio. Ik kan ook niks horen want ik zet mijn radio niet meer aan. Straks zal ik misschien op het geteleviseerde nieuws wat horen, als er vandaag de dag door al die oorlogsdreigingen al grappen kunnen verzonnen worden. Voor het moment vind ik de grootste grap dat de East Wing in het Witte Huis geen petit Versailles zal worden. De grootste stunt zou zijn dat Mr President de East Wing moet herstellen in zijn oorspronkelijke staat, want dat feestgebouw heeft  hij immers al met de grond gelijk gemaakt en dat mocht helemaal niet gebeuren want hij is immers geen eigenaar van dit historisch nationaal gebouw. Alle veranderingen moeten eerst door het Congres goedgekeurd worden en dat heeft hij niet gedaan. Is dit een aprilgrap? Ik zou het niet als dusdanig willen omschrijven maar Mr Bles eens een goede poets bakken en de heropbouw in de oorspronkelijke staat van het platgesmeten congrescentrum, zou ik als een grap beschouwen. Stond er een grap in de krant? Geen idee, tenzij dat de 'Duvel' 'GOD (good old days)' als concurrent krijgt op de bierschappen. Een biertje uit dezelfde brouwerij Moortgat (what's in a name als men het splitst) dat zijn productgenoot concurrentie gaat aandoen door het alcoholvrij te presenteren. Maar den Duvel, den duivel aandoen zal niet zo simpel zijn bij dit byzondere populaire goudgeel vocht. Zelf een aprilgrap bedenken? Ik zou dat wel willen kunnen, mensen iets doen geloven dat er niet is, zoals indertijd de BBC (in 1957) de mensen deed geloven dat de spaghetti-slierten aan de bomen groeiden in een Zwitsers dorp en dat er dat jaar een uitzonderlijke goede oogst was. Maar tegenwoordig nemen de mensen direct hun tablet of gsm om AI te laten uitzoeken of iets echt is of fake. En toch zijn er slimme koppen die een verhaaltje of wetenswaardigheid de wereld insturen  alsof het echt gaat gebeuren of gebeurd is en toch trapt er weer een heleboel zielen in dat fabeltje. Zou ik dat vandaag ook meemaken? Misschien als de weermannen zeggen dat het 30°C zal  worden deze namiddag. Maar daar zal ik niet intrappen, want zo rap kan de thermometer niet stijgen van 10 → 30. Deze namiddag is er koers, ik zal me warmen aan het hevig supporteren voor onze Wout. Tot morgen

Ik moest automatisch denken aan de grote hit van Margriet Hermans "Alle mooie mannen zijn zo lelijk", toen ik bij een van mijn lijstjes de mooie mannen van weleer tegenkwam: Richard Chamberlain (1934-2025) en Robert Redford (1936-2025). Mooie mannen op wie ik, toen zij en ik jong waren, verliefd op kon worden door hun beauty, looks, woorden en in het soort films waar ze presence in gaven. Maar oh wee, hun ouderdom bracht geen schoonheid mee, eerder een soort verval van hun good looks. Zoals bij iedereen natuurlijk, spijtig genoeg ook bij mij. Maar zoals bij de meeste dingen die ik kwijtspeel door mijn leeftijd, denk ik dan 'ik heb het ooit gehad, wat velen niet kunnen zeggen!'. Ik kan niet alles blijven houden wat ooit was. Ik treur niet om hetgeen ik niet meer heb of kwijt ben, maar ik heb plezier in wat ik nu heb: vrije tijd en een relatieve goede gezondheid. Ondertussen is er hier wel heel veel omgevingslawaai. Voor mijn oog zie ik 3 grote bouwkranen staan, die met het nodige gepiep van de transporter met afstandsbediening, hun materiaal op hoogte brengen. Voor de rest is er lawaai van de legeroefeningen, vooral in de lucht. Er is hopelijk wel geen oorlog op komst, maar het leger en hun werktuigen moeten wel paraat zijn en ook hun onderlinge samenwerking (marine, land-en luchtmacht) moet perfect verlopen.  Daar is dan oefening voor nodig en ditmaal is de 'kust' hun oefen- en speelterrein, want daar is alles aanwezig voor die gevechtseenheden te weten: water, zand en lucht. 

Anders heb ik niet veel te melden, dus weeral maar eens..... Tot morgen

Het was een winderige nacht. Niet dat mijn darmen té veel werkten maar door de isobaren van de depressie die te dicht tegen elkaar lagen. Veel lawaai deze nacht en ik heb van puur armoei mijn venster dan maar dicht gedaan. Het is nog altijd serieus winderig buiten, maar een blauwe lucht maakt veel goed en achter het venster zitten ook.

De Staat heeft een middel gevonden om onze gigantische overheidsschuld, van een paar miljard euro, weg te krijgen. Als dat weg is, is er een groot reservoir geld vrij om nog wat meer grote werken en uitgaven te doen en kan men dat Oosterweel project van enkele miljarden euros ook blijven financieren. Hoe komt het dat men uit de financiële put gaat geraken zonder verhoging van belastingen links of rechts? Een slimme truc van  de Belgische ministers  en Europese beleidsmakers om de ingezetenen van de West Europese landen, te blijven aanzetten om kleine pakjes met allerhande inhoud, te blijven bestellen bij onze Chinese vrienden. Zijn we kampioen in het aankopen van Chinese merkproducten? Ik zou het bijna denken!!. Per dag komen er gemiddeld 500.000 pakketjes binnen en tijdens de feestdagen zelfs 800.000, meestal via de luchthaven van Luik. En wat is nu de slimme truc van de ministers van financiën? Per pakske dat hier toekomt, 2 of 3€ surplus te vragen. Ik kan mijn ogen niet geloven als ik het bedrag zie dat zo'n maatregel zou opbrengen. Op één jaar zou België schuldenvrij kunnen zijn, misschien wel de belastingen afschaffen en we nog meer budget krijgen om aan onze koopwoede te voldoen!!!. En waarom zou men malen voor die meerkost als je bevoorbeeld voor 7€ een jas kan aanschaffen, dan is het nog maar 9€ met dat invoertarief erbij. Het leuke is dat de Belgen zelf hun gigantische nationale financiële put zullen delven zonder het zelf te beseffen en voor werkgelegenheid voor de Bpost mensen zorgen, die geen brieven meer moeten ronddragen. Voor dergelijk systeem uit te dokteren moet men wel bij de pinken zijn en verbeelding hebben onze beleidsmakers genoeg als ze er zelf niets door te kort komenwan door dit toe te passen moet er niet aan hun vergoedingen getornd worden, ook hun extra legale voordelen kunnen blijven bestaan (telefoon-en trein abonnementen, kranten, verblijf,....)  alsook hun pensioenen of ontslagvergoedingen. 

Dat was zo'n beetje alles wat ik wilde zeggen. Geen cijfer meer. Alles komt goed. Tot morgen

De hele dag is zo'n beetje naar de vaantjes gegaan door de komst van dat zomeruur. De omschakeling van het ene naar het andere geeft altijd een onwennig gevoel. Geen morgen, geen middag, geen namiddag alles loopt door elkaar. Voor vanavond zal het ook weer aanpassen zijn en hopelijk ben ik moe genoeg om in slaap te vallen op het uur (cijfer) dat ik gewoon ben. Voor de hond is dat geen probleem, voor hem tellen toch geen uren, alleen of ik wakker ben, licht en donker. Voor de rest is er geen nieuws onder de zon te melden, ze schijnt zelfs niet eens meer en de wind is ook komen opzetten. Ik heb van 'In Flanders Fields, from Middelkerke to Wevelgem' geen start gezien, ik heb wel de helikopters horen overvliegen. Straks zal ik wel op 'tijd voor den arrivee' van Willem Vermandere vóór de buis zitten en supporteren voor den beste  en hopelijk is dat Wout, maar ik kan vrede nemen met Matthieu. 

Amerika doet van zich spreken door de protesten in sommige gebieden van de USA. Acht miljoen Yankees hebben zich in verschillende steden verzameld onder het scanderen van hun slogan: no Kings, no ICE, no war. Iedereen spreekt van een succes van deze bijeenkomsten op straat maar ik bekijk dat toch eens met andere ogen. Op een totaal van 349 miljoen inwoners zijn er ocharme 8 miljoen die hun mening op straat willen verkondigen. Daar zal Mr Bless zijn slaap niet voor laten en beginnen twijfelen aan zijn succes. Men protesteert tegen zijn autoritair regime, zijn corrupte administratie, zijn immigratiepolitie, en zijn ontketenen van oorlog in gebieden waar hij niets mee te maken en te zoeken heeft? Maar Donald wil nu eenmaal King zijn en is daar de grote zaal met veel glans en glitter voor aan het voorbereiden. Zou hij zich tot koning wil laten kronen en alle egards vandien willen hebben? Als 'koning' kan hij immers aanblijven tot de dood hem scheidt van deze functie en er geen verkiezingen meer aan te pas moeten komen en zijn 'geslacht' als koninklijken voortzetten te beginnen met Donald I en opgevolgd door Barron of Eric of Donald II. Zou de monarchie na 250 jaar kunnen terugkeren in de ooit Britse Kolonie? Zeker en vast als het van deze president zou afhangen om alzo zijn plaats in de geschiedenisboeken te willen opeisen en de wereld en de Amerikanen verbluft te doen staan toekijken. We zullen zien. Tot morgen

Drie dingen tellen voor iedereen: leven, lachen, lijden. Aldus Marga den Engelsman en ik denk wel dat het een juist gezegde is.

De lente is in het land, maar nog niet helemaal. Het winteruur verdwijnt wel weer, een uur vroeger opstaan al is dat voor mij alleen symbolisch want ik sta op als ik uitgeslapen ben. Ik leef gewoon op mijn eigen ritme en na verloop van tijd heeft mijn leefwijze zich spontaan aangepast aan de reële tijd. Ik pas wel de wekker en de andere uurwerken die ik heb aan, aan het zomeruur. Nu is er een blauwe lucht en wat onschuldigen watten in de lucht te zien, de temperatuur evolueert niet naar lente-achtige cijfers met 7°C. Ik heb terug mijn winterdeken moeten opleggen vorige en deze nacht. Vriezen heeft het hier niet gedaan, maar het is wel berekoud met de noordwestenwind. Zo'n frisse temperatuur heeft wel het voordeel dat de bloeiers in de tuin, heel lang hun mooie kleuren bewaren en ze fris blijven ogen tot het einde van hun leven. Ik knip geen enkele bloem af, omdat hun leven niet voortijdig wil laten beëindigen in een vaas op mijn tafel. Alles wat buiten bloeit en groeit moet dat ook in zijn natuurlijke omgeving kunnen doen. Ik zal nooit snijbloemen kopen om dan binnenshuis te laten verleppen. En dit weekend is er weer koers en ditmaal dichtbij mijn huis. "In Flanders Fields, from Middelkerke to Wevelgem" is de nieuwe naam van Gent-Wevelgem. Dat er een nieuwe startplaats gekomen is, is niet zo vreemd gezien de kostprijs van al die wedstijden voor start en aankomstplaatsen te bekomen. Maar wat die bijkomende titel aangaat, vind ik dat toch een beetje belachelijk. Dat doet me een beeje té veel aan de 1e wereldoorlog denken, met de Menenpoort en de poppies. Maar het is niet alleen het wielrennen dat mijn sporthart verblijd maar ook de bronzen medaille van onze kunstschaatster Nina Pinzarrone. De achternaam moest ik wel eens terug opzoeken om vanf nu nooit meer te vergeten. Zo, dat was het voor vandaag. Voor de rest zijn het altijd dezelfde figuren die het nieuws maken en alleen maar oorlogszuchtige heersers zijn en net zoals hier te lande, geen tegenspraak dulden. Tot morgen

Het cijfer naast 'vrijdag' zal jullie misschien verbazen, maar in de familie is er sinds 10 dagen een zwaar ziek familielid, mijn neef, de zoon van mijn broer en schoonzus. Het is niet zomaar een ziekte, maar een coma. Dat wil zeggen dat er geen contact meer is met de persoon, dat die min of meer gevangen zit in zijn eigen lichaam. De naaste familie, vrouw zonen en ouders, zijn toegelaten als bezoek. Al 10 dagen is er geen verandering in zijn gezondheidstoestand, even afwezig als present met zijn lichaam, dat geen contact meer heeft met de wereld rondom hem. En toch mag men dit 46 jarige familielid niet vergeten want hij leeft, is aanwezig niettegenstaande hij niet reageert op externe prikkels. Het is een ware psychische lijdensweg voor al degenen die hem na staan en iedere dag present zijn om hem een bezoek te brengen en laten horen dat hij niet vergeten is. Dat wil ik ook doen door het cijfer van de dagen in coma naast de dag te zetten. Voor mij is hij ook aanwezig en ik wil minstens éénmaal per dag aan hem denken en een support voor de familie zijn, zij kunnen morele steun best gebruiken. 

Voorlopig einde van  "De Dag van Vandaag" met Bart en Fien. Een echt stukje onspannen teevee vóór het slapengaan met een plezant overzicht van de gepasseerde dag. Met af en toe hilarische toestanden om de winnaars van de dag, die in aanmerking komen voor de geldprijs, te zoeken, te vinden en te ontmoeten. Met als echt hoogtepunt gisterenavond, toen Lena de cheque van 3.000€ overhandigd kreeg van Fien, gezeten op de stoep in de regen in Brussel. Moet allemaal kunnen in een soms ludieke show, waarin men dergelijke toestanden en faits divers niet in een script kan schrijven. Het lot bepaalt soms ook de geestigheden in een realtity show. Zo, en vandaag komt mijn visite mijn chocolade met manon en marsepein in verwerkt, brengen. Het zal weer een leuke babbel worden met uitwisseling van veel nieuwtjes, onder het drinken van alcoholvrije aperitief en liters koffie met koekjes erbij. Tot morgen

Het zijn echte maartse buien die me teisteren deze week. Zoals vandaag; koude westenwind, weinig zon, regen en hagel. Rap buiten en rap binnen en wat lekkers uit  de kast halen. Maar dat snoepvak is bijna leeg, het is tijd om het eens aan te vullen. Vandaag wel dameskoers maar daar kijk ik niet zo graag naar. Het zal na mijn boodschappen wat kijken zijn naar ouwe getrouwe series die ik ontdekt heb: I love Lucy, Have you been served, Hallo hallo, Columbo..... Het lezen is nog een beetje te veel inspanning en mijn ogen raken ook rap vermoeid. Nog een maandje geduld en dat is ook weer een stuk beter. Uit Intensieve in Gent, blijft het nieuws onverandert, status quo. Het is een ware martelgang voor mijn familie. 

Is er ander nieuws onder de zon? Ze schijnt niet veel, en er valt dus weinig nieuw nieuws te rapen. In Nederland denken ze dat ze d'Artagnan gevonden hebben, de 4e musketier en de werkelijk bestaande ridder die ten oorlog trok voor Louis XIV en neergeschoten werd tijdens het Beleg van Maastricht. Ridder Charles de Batz de Castelmore, graaf van Artagnan, (1611-1673) werd geboren in Lupiac in het zuidwesten van Frankrijk. De geromantiseerde biografie "De drie Musketiers" van Alexander Dumas père (1802-1870) heeft deze soldaat wereldberoemd gemaakt en de story is  menigmaal verfilmd. Er zijn nog nazaten van deze koene ridder en men heeft de mogelijkheid via DNA- onderzoek na te gaan of het indeerdaad de restanten zijn van Charles de Batz enz.. De 'kerk' ziet zijn inkomsten verhogen als het inderdaad een historische figuur is, die daar onder de grond ligt.

Meer heb ik niet te vertellen, ik ga nog wat familieroddels lezen, want die zijn er ook natuurlijk als men onderzoek doet naar de tantes, de nonkels en grootouders. Geen kwaadsprekerij maar gesteund door werkelijke gebeurtenissen, die na al die jaren onverbloemd mogen verteld worden zonder het gevaar van een familieruzie te ontketenen.

Vandaag is het Onafhankelijksdag in Bangladesh. Een land dat in de recente geschiedenis meermaals het nieuws haalde met de oorlogen die er woedden en de hongersnoden.Tot morgen

Een gure koude westenwind van 75km/u die door merg en been snijdt zal  er voor zorgen dat ik van de zonnige momenten achter mijn venster zal genieten. Het is werklelijk binnen-blijf weer. Is er wat nieuws onder de zon gekomen? Politiek, vooral op wereldniveau blijft alles hetzelfde. Trump die onderhandelingen voert met zichzelf, Teheran dat zich van zijn felste kant laat zien en er voor zorgt dat hier in België niemand de islam op de korrel durft nemen. Lachen doen de presentatoren van radio Brussel dan wel met het katholicisme dat in onze contreien toch al veel te verduren krijgt op allerlei vlak Een lachertje meer of minder kan geen kwaad dachten Eva (what's is in a name) en Sam: we smijten alles maar aan diggelen. Gelukkig is er nog altijd dé Rik Torfs die alles wel eens in een juist perspectief komt plaatsen en dat corrrect doet. En nu moeten jullie niet verschieten lezers: ik ben waarschijnlijk van Keizerlijke komaf. De stamboom-onderzoeker is al tot de 12 generatie vóór mijn vader geraakt, nl tot 1542. En ja, wie komt daar in zicht, juist ja, niemand minder dan Keizer Karel en ook een Jan Pyl !!!. Ik ga eens goed moeten kijken hoe de edele freules zich gedragen. Ik moet geen voorbeeld nemen aan de prinsessen die via slinkse wegen tot de koninklijke hofhouding behoren. Dat is natuurlijk wel goed om de adel wat van vers bloed te voorzien want té blauw bloed is niet gezond, daar is alle zuurstof uit verdwenen. Nee, ik moet eens goed kijken hoe ons Mathilleke zich gedraagt en het een beetje nabootsen. Natuurlijk heb ik het budget niet om me keizerlijk te kleden en me automatisch gracieus te gedragen. Maar dat hoeft ook niet want 'keizers' zijn er toch niet meer alleen nog in de sport. 

Ondertussen fluctueren de prijzen van gas, benzine, electriciteit, zodanig dat ik blij mag zijn dat de zomer eraan komt en dat mijn benen en het openbaar vervoer me kunnen brengen waar ik moet zijn. Maar ik blijf graag thuis, ik heb niet zó veel verplaatsingen nodig, alleen om me te foerageren en dat is niet vandaag. In Gent is alles nog altijd hetzelfde.Tot morgen 

Ik heb de laatste week al een rollercoaster aan emoties gekend. Ik heb verdriet gehad en nog, door het droevige nieuws van mijn neef waarvan de toestand onveranderd blijft. Maar vandaag een ongekende blijde emotie, door een fotootje waarschijnlijk in 1920 genomen, waarop de ouders van mijn vader staan samen met al 5 kinderen (van de 7) die er toen waren. Wat is er zo  byzonder aan?  Het is de eerste keer dat ik een prent zie waarop de tweelingzus van mijn vader ook te zien is, die blijkbaar kort na de opname gestorven is. Al die jaren draag ik haar naam, heeft mijn vader er iedere dag aan gedacht en uiteindelijk zie ik eens hoe ze oogde. Een speciale gewaarwording. Dat alles door de naspeuringen om de stamboom van Pijltje te vervolledigen van de generaties vóór mij. Het brengt mensen bij elkaar, het brengt familie terug dichterbij. Want elkaar gaan bezoeken zit er niet zo direct aan te komen, we zijn zoals een 'pijl' alle richtingen uitgeschoten. 

Ik heb al best een drukke voormiddag gehad. Niet alleen door al die telefoontjes over mijn voorvaderen, maar ook door de komst van de 112 voor mijn buurvrouw. Waarschijnlijk zal het, hopelijk, een loze waarschuwing zijn en zal er alleen een stevige controle nodig zijn. 

Ik heb gisteren dus gekeken naar de eerste rit in de Ronde van Catalonië en meteen wist ik weer waarom ik die laatste kilometers van die reis ernaartoe, ziek was. Het is een rotsachtig, heuvelig landschap, kronkelwegen, op en af, en in een auto die niet zo comfortabel was als de huidige vervoersmiddelen. Een 'Borgward', keiharde zitbanken, slechte vering en na een rit van een dag en nacht er in gezeten te hebben, zo ziek als een hond eruit gekropen. Ik ben altijd al wagenziek geweest behalve als ik zelf aan het stuur mocht zitten. De rest van deze Spaanse Ronde interesseert me maar matig. Ik zal alleen nog kijken als het in de namiddag regenweer is. Het weer is thans niet veel 'soeps' buiten, alleen nog geen 'snert'. Een waterzonnetje probeert wat blijdschap te brengen en me op te warmen. Tot morgen

Het is niet alleen het begin van week 13 van het gezegende jaar onzes Heeren 2026 maar ook de week van de 'lentekriebels' en de week 'van het geld'. De 'lentekriebels' vallen nog af te wachten want het is voorlopig nogal aan de mistige kant. Dat heeft me natuurlijk niet belet dat ik, nadat ik uit bed ben gestapt en me een klein beetje gefatsoeneerd heb, op zijn minst 15 min buiten ga staan om wakker te worden en mijn omgeving goed in mij op te nemen en de veranderingen, die er gedurende de nacht gekomen zijn, waar te  nemen. Zo kijk ik bv naar de bouw van een appartementsblokje van méér dan 12 woongelegenheden op de plaats waar tot voor kort 2 eensgezinswoningen stonden. Niet alleen dàt is merkwaardig, maar ook de manier van bouwen. Niets wordt nog 'gemetst'. De muren uit baksteen worden nu kant en klaar geleverd per kamion en moeten enkel nog naar het juiste verdiep en de juiste plaats gehesen worden en door de buitenlandse werknemers op de vloeren/plateaus verankerd worden. Ondertussen doet de hond zijn controle van de tuin. Natuurlijk is het ook de 'week van het geld' want mijn pensioen wordt op mijn rekening gestort. Ik ben weeral een tevreden vrouw want ik kan weer spenderen.

Deze week of liever gezegd vandaag, zal het weer een herinnering zijn aan lang vervlogen tijden, met de start van De Ronde van Catalonië in San Feliu de Guixols. Ik zal dat wel moeten bekijken op Eurosport want geen een van de grote Belgische zenders zendt dit sportevenement uit. Ooit heb ik daar met mijn ouders en broer een vakantie doorgebracht in Hotel Bahia, vooraleer er al die buildings stonden. Het was vóór het begin van de grote bouwwoede aan de Costa Brava. Ik ben er ooit terug geweest in 2003 en van dat kleine kustplaatsje was er niks meer over. Er stonden toen al immense flatgebouwen voor de toeristen te herbergen en nieuwe kopers aan te trekken. Er was niks gezellig meer aan. Maar vandaag wordt er een start gegeven voor de Ronde in dit Spaanse gebied en ik wil zien of er nog een beetje te hekennen valt van mijn herinneringen aan een warme vakantie.

Ik heb gisteren naar de herdenking van de aanslagen van 10 jaar geleden gekeken. Mooie teksten werden er gelezen en mooie speeches gegeven. Hopelijk worden veel woorden toch ter harte genomen en maken we dergelijke aanslagen niet meer mee in ons land.

Zo, uit Gent geen nieuws gekregen. Dat is dan hoopvol hoop ik. Vanavond zal mijn broer en schoonzus wel een update geven. Tot morgen

Alles status quo in de familie en we proberen weer zo goed als mogelijk de draad van ons leven op te nemen en verder te zetten. De mist komt uit het zeegat en zal nog wel even over land blijven hangen. Dat maakt dat het toch wat frisjes is buiten, al doet de zon moeite om door de grijze laag te komen. Het inpakken van de winterkledij zal nog niet voor direct zijn als ik het weekweerbericht mag geloven. Aangezien we nog maar weinig water gehad hebben in maart, moeten we op deze Wereldwaterdag de voorspelde regen met open armen ontvangen. De omschrijving van onze aarde bij deze waterdag wil ik jullie niet onthouden: onze aardkloot bestaat uit 75% uit water, dat vocht is uitermate belangrijk voor het leven hier. Ja, 1 zwaluw in de lucht maakt de lente nog niet en ik heb er trouwens nog geen gezien ook, niettegenstaande mijn huis 'Rondinella' noemt. Ondertussen zijn de strandwerken volop aan de gang om de bars en cabines op tijd af te krijgen voor het begin van de paasvakantie en de rest van het toeristische jaar. Nog 14 dagen en het is weeral zover. 

Het is ook weeral 10 jaar geleden dat er hier een zware en dodelijke aanslag gebeurde in het station van Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Het eiste een zware tol: 32 doden, 340 gewonden en ontelbaren die de psychische gevolgen nog altijd dragen. Herdenken is één ding maar vooral de hoop hebben dat het hier nooit meer gaat gebeuren en dat we gespaard blijven van terroristische aanslagen of oorlogen zoals in het Midden Oosten. Wat de mensen elkaar allemaal aandoen is onbegrijpelijk en meestal voor een idee of grond of grondstoffen. Duizenden oorlogen later heeft de mens nog altijd niet  geleerd om vreedzaam met en naast elkaar te leven en ieders leven te respecteren. Er zou werkelijk eens een echte vredesapostel moeten opstaan die werkelijk de 'Nobelprijs voor de Vrede' verdient. 

Vandaag is het de zanger Roger Whittaker (1936-2023) die mijn aandacht trok met zijn liedjes  "If I were a rich man", "Love you because" maar ook "I Don't believe in it anymore". Dat is een zeer mooie song maar fors in tegenspraak is met de gedachten van de familie. Tot morgen

Het is een  emotionele turbulente week en het gaat op Intensieve zorgen in Gent de verkeerde kant uit. Tot morgen

Op deze Internationale Dag van het Geluk heb ik gelukkig niet méér slecht nieuws gekregen uit de Intensieve Zorgen van Gent. Is dat een status quo, een verbetering of licht herstel? Als tante kan je moeilijk constant aan de lijn hangen om de evolutie te kennen, en de dichtsbetrokken familie constant met vragen te overvallen. Mijn gedachten gaan er toch voortdurend naar toe. Laat het me er op houden: geen nieuws is goed nieuws. Zelf heb ik vandaag ook mijn 'pijntje' moeten doorstaan: spuit in mijn oogbol en dit keer deed het verdorie goed pijn en moest er even van bekomen. Goed nieuws was dan wel dat het vocht achter mijn linkeroogbol aan het verdwijnen was door die ingreep en dat de volgende spuit pas binnen 8 weken zal zijn, na de andere ingrepen (cataract). De gezondheid van mijn ogen zal me een tijdje bezig houden. Maar het is dan ook een belanrijk zintuig.

Van ieder conflict, waar ook ter wereld, betalen wij wel het gelag. Nu hogere benzineprijzen, hogere gasprijzen en de voeding zal dan ook nog wel volgen. Misschien zal de friet aan het frietkot wat dalen, gezien het overschot aan aardappelen. Maar dan lees ik dat de grootste aardappelverwerker van ons land, de oorspronkele eigenaars buiten het directiecomité gezet hebben. Er zal niet langer een overschot en een krimping van de aardappelprijs zijn, want de nieuwe Amerikaanse eigenaars zullen wel zorgen dat de chips naar de Trump onderdanen gaan in Amerika. Men kan toch miscchien met een lichte overdrijving zeggen, dat Mr President bezig is de wereld in de vernieling te helpen. Wij kunnen hem niet stoppen. Zeker niet zolang de Amerikaanse bevolking geen tekorten ondervind of té grote prijsstijgingen krijgt voor basale benodigdheden, zal  de wereld zijn strapatsen moeten blijven verdragen. Enkel de Amerikanen zelf kunnen deze man een halt toeroepen.

Het is door omstandigheden al een tijdje geleden dat ik de feestdag van een natie in the picture zette. Vandaag is het de nationale feestdag van Tunesië. Eén van de Maghreblanden die een sterke culturele en taalkundige band hebben met elkaar en het Maghrebijns-Arabisch spreken. Kort gezegd zijn het de landen in noordwest Afrika met als grenzen de Middellandse Zee en de Sahara. Dat zijn dus Marokko, Libië, Algerije,Tunesië en Mauretanië. Zo, dat was mijn babbel voor vandaag. Nu ga ik nog wat koers kijken. Tot morgen

Het zal me niet lukken om een normale blog te schrijven. Droevig familienieuws heeft me deze morgen bereikt en zet momenteel mijn leven een beetje op automatische piloot. Mijn schoonzus belde om mee te delen dat haar oudste zoon (46j) momenteel op de afdeling intensieve zorgen ligt in het UZ Gent. Een ongekende agressieve auto-immuunziekte heeft zich maandag gemanifesteerd in zijn lichaam. Eerst naar spoed in het plaatselijke goede ziekenhuis om de pijn te stillen maar gisteren getransporteerd naar een gespecialiseerde intensieve zorgafdeling waar veel voorhanden is aan materiaal en gespecialiseerde geneesheren. Een intubatie was nodig om hem  zuurstof te geven en een coma om hem van zijn pijn te verlossen. De evolutie is ongekend en afwachten is de boodschap en onder controle krijgen van deze ongekende auto-immuunziekte. Tot morgen

Mooie blauwe lucht, 13°C, met een goed voelbare wind uit zuidoostelijke richting. Daar maken de mensensmokkelaars handig gebruik van want hun bootjes met migranten, drijven zo gemakkelijk weg van de kust van het Europese vasteland richting Groot Britannië. Er mogen geen accidenten gebeuren of niemand mag overboord vallen want het Noordzee-water is amper 4/5°C en dat zou een zekere dood betekenen als men in het water valt. Er worden patrouilles met paarden georganiseerd in de duinen, drones uitgestuurd boven het strand en helikopters om de eerste kilometers in zee af te speuren naar de opblaasbare bootjes, die van over het hele land naar de kuststreek worden gebracht. Migranten blijven overal ter wereld, een gevoelig item en een groot probleem. Dat mensen terreur, beknotting van  hun  rechten, levensomstandigheden in eigen land beu worden, kan ik goed begrijpen zeker als ze een kans zien dat allemaal te ontvluchten dikwijls op illegale wijze. Ik denk dikwijls 'waarom er geen identiteitsbewijzen ingevoerd worden in the United Kingdom' maar de Engelsen bezien dat als een inbreuk op hun privacy, en dus komt er geen 'pas' waarop te lezen staat wie je bent. Maar vele mensen willen in een zekere vrijheid leven en wagen alle gevaarlijke wegen te bewandelen om naar een land te reizen dat hen een gerust gemoed kan bezorgen en een inkomen, al is dat in de zwarte economie, en in anonimiteit kan verdwijnen. Van hier tot in  Calais is het een jacht van de ordehandhavers op hopeloze mensen, die om te overleven op hun vlucht, overlast bezorgen aan de ingezetenen van de steden, dorpen en andere landschappen. De transmigranten zijn een tweesnijdend zwaard te noemen. Begrip en onbegrip overheerst als men aan deze mensen denkt of ze tegenkomt. Iedereen op aarde droomt van een rustig leven met voldoende voedsel en in peis en vree te leven zonder de oorlogsmachine te moeten doorstaan. 

Gisterenavond heb ik ook nog eens gekeken naar "Restaurant misverstand". Relatief jonge mensen, die door ziekte aan 'dementie' lijden. Hetzij door Alzheimer of een ander ziekte die de functie van de hersenen ontregeld of afneemt. Meteen vielen mijn ogen op de leeftijd van de mannen en vrouwen: dezelfde leeftijd als mijn kinderen!!!! Voor de rest van den avond was ik even mijn kluts kwijt en vond hem niet direct terug. Jonge gezinnen die getroffen worden door het verplichte afscheid nemen van mensen die nog naast hun lopen maar die ze niet meer herkennen. Dementie is geen ziekte van alleen oude mensen tegenwoordig, maar ook al van mensen in de fleur van hun leven. Tot morgen

Perplex!!! Zo stond Britt van Marsenille bij onze roodaangelopen burgervader, die zich verplicht zag uitleg te geven over een camera. In haar nieuwe programma "Kunnen we overeenkomen? Om geschillen buiten de rechtbank op te lossen". Ze probeerde toch een degelijk antwoord te krijgen. Maar uitleg geven over het waarom wat hij beslist heeft, is not done voor De Decker. Natuurlijk is het volgens hem weer een tweede verblijver die zeurt over een paal die haar zeezicht stoort!! Wat is er nu  belangrijker, een zeezicht waar men in feite geen recht op heeft, of een camera voor alles in het oog te houden op den dijk?Als je onbelemmerd zeezicht wil hebben moet je dus maar op de negende verdieping gaan wonen, als daar nog een studio of appartement vrij is of wachten tot een van zijn woontorens grealiseerd zijn. Het is zoals bij Trump, mijn woord en daad zijn wet en staan nooit ter discussie en daar moet ik geen verantwoording voor afleggen. 

Vandaag is er wel een zeer belangrijke feestdag te vieren, en bijna wereldwijd gekend: St Patricksday, de nationale feestdag van Ierland. Aangezien de Ieren wereldwijd, vooral in de Engselstalige wereld zijn uitgezworven wordt deze dag bijna overal gevierd. Het klavertje van 'drie' draagt men om de 'Drie-eenheid' van God weer te geven en de nationale kleur is groen die ziet men dan ook overal verschijnen in kledij en versiering. Dat is het officieuze symbool van het land en de minder gekende 'harp' is het officiële symbool  van het Ierland. 

Ik moet er nu mee stoppen want er is bezoek. Tot morgen

Een mooie spreuk om week 12 te beginnen: "Blijf denken! Verkeerd denken is nog altijd beter dan niet denken." Wijze woorden van de filosofe, wiskundige uit Alexandrië, Hypatia (350 of 370- 415). Nog een betere slogan komt van onze VRT: Kom van dat gat af!!!!. Een goede slogan gelanceerd door Maarten, Ward en Kawtar om de Belgen/Vlamingen wat meer te laten bewegen. Ik heb meteen deze woorden in daden omgezet en naar de dijk gegaan. Ik zag daar een begin met de opbouw van de strandcabines en de strandbars wat er op wijst dat het toeristische seizoen weer in aantocht is. Nog de laatste weken genieten van wat peis en vree in de straten vooraleer er allerlei activiteiten op het openbare domein zullen plaatsvinden. Het is niet echt een koude dag maar wel een winderige. Wandelen was met zonnebril en muts om het zand uit mijn ogen en haar te houden. Maar Rob de Nijs (1942-2025) zong zo mooi "En het werd zomer" en dat geloof ik sowieso als ik de mooie blauwe lucht zie en de kleuren van bloemen en struiken.

"'t Kan verkeren" zij Bredero (1585-1618), geen feestdag ergens op de wereldbol te bespeuren en dus wordt dit geen item in mijn blog. Wel een beetje de gelijkenissen tussen 3 personen die altijd om een of andere redenen in het nieuws komen als ze hun goesting niet krijgen en dan een dreigende houding aanemen en dreigende taal in de mond nemen: Trump op wereldvlak, De Wever op ons nationaal vlak en De Decker op ons gemeentelijk vlak. Voor de rest is er alleen het 4e huwelijk van Lotigiers te melden, dat ondertussen al langer duurt dan al de andere en al bijna 4 jaar stand houdt. Tot morgen 

Goede morgen beste luitjes allemaal, op deze zonovergoten zondag. Blauwe luchten en een zon die de ijskristallen van de nacht, doet smelten. Het zal een schitterende dag worden, want ik heb al babbels met de vrienden gehad, 'De Zondag' gekregen en een lekkere tas koffie of 3 gedronken om de  rozijnenboterhammen, ruim met boereboter besmeert, door te spoelen. Straks kan ik weer buiten zitten weliswaar met strohoed en zonnebril op. Mijn ogen moet ik wat beschermen. De zoektocht naar mijn stamboom gaat verder en de onderzoeker (de vader van een vriendin van mijn dochter) bezorgen me heel wat info die ik echt niet wist. Wat me vooral plezier deed was de exacte overlijdensdatum te kennen van de tweelingzus van mijn vader 'Irene'. Meermaals vertelde hij, dat er geen dag voorbij ging zonder aan haar te denken. Ze werd 4 jaar. Mijn grootmoeder langs vaderskant, zou 'tapster' geweest zijn. Kan me iemand helpen om te zeggen welk beroep dat was? Men vertaalt het als herbergierster, maar dat is een beroep dat ik nooit heb horen vernoemen in de familie en tegenwoordig gebruikt men het woord voor 'een digitale plek waar men met elkaar kan chatten over zorg'. Ik zal nog eens contact moeten nemen met mijn oudere nichten. 

Getrouw aan mijn belofte om wat meer van onze landen op te noemen en hun speciale feestdag, is het vandaag de beurt aan Hongarije, een land dat veel interesse krijgt van vakantiegangers. Een mooie natuur, goed klimaat, lekkere keuken, en niet té ver weg. Vandaag is het een nationale feestdag voor de herdenking van de opstand van 1848 tegen de Oostenrijkse bezetter, een vrijheidsstrijd die niet al te best afliep voor de Hongaren. Als je naar de Sisi-films kijkt, is het laatste deel van deze trilogie bestemd voor de weergave van de liefde von de keizerin/koningin voor dit land en laat zien dat er een zekere autonomie voor de bevolking komt. De Magyaren hebben van elke opstand of die lukte of niet een feestdag gemaakt, de laatste die aan het lijstje werd toegevoegd is 23 oktober, toen de opstand tegen de Russen in 1956 en werd neergeslagen door het USSR leger. En Rusland en zijn heerser wekt de interesse van onze premier. Die wil zoete broodjes bakken met Poetin. Dat lijkt me toch geen al te best idee te zijn. Misschien wil hij vragen hoe hij dat doet om iedereen naar zijn pijpen en woorden te laten dansen. Onze eerste minister is het beu dat iedereen kritiek op zijn beleid heeft en wil dus weten hoe ze dat bij die autoritaire regimes voor elkaar krijgen dat iedereen zomaar in het gelid springt bij het woord van de leider, zonder protest of stakingen. Tot morgen