vrijdag

Plakkerig weer!. Mijn t-shirt en andere kledij plakken gewoonweg aan mijn lijf. Het KMI  waarschuwt voor onweders en ik twijfel er niet aan dat dàt zal komen. Ik ben deze middag mondvoorraad voor mij gaan halen en muilvoorraad voor mijn huisgenoot. Op donderdag kort na de middag is het altijd rustig in de grootwarenhuizen en dat is plezanter om te winkelen en eens rond te kijken of er nieuwe dingen in de aanbieding staan. Zo af en toe wil ik dan eens ander beleg voor mijn boterham meebrengen, eens wat andere smaken op mijn boke leggen en sinds enkele weken breng ik de 'petit gervais' van het huismerk mee. Ik moet zeggen dat het me goed smaakt want tijdens het warme weer was het eten van chocola en aanverwante producten onmogelijk geworden. De repen waren gesmolten in de kast en de choco was chocomelk geworden. De vakantie is duidelijk aan zijn laatste dagen toe en het ietwat mindere weer brengt ook geen vakantiegangers meer naar hier. De parkings lopen leeg en er is weer overal plaats om de auto achter te laten.

De overstromingen in Nepal blijven de nieuwsmedia domineren.  Het is dan ook een catasrofe voor dit bergland dat leeft van het toerisme. Honderden doden en nog meer vermisten onder wie ook veel toeristen. Ze kunnen gelukkig rekenen op hulp van het buitenland om de doden te bergen, de vermisten op te sporen en de woningen en infractructuur weer in orde te brengen, al zal zoiets veel tijd vragen.

Van het koninklijk paleis in Noorwegen niets dan sombere berichten over de gezondheidstoestand van de 89 jarige koning. In Engeland is er een koningskind en zijn familie, op zijn schreden teruggestapt en is na een 6 jarig verblijf in de US, weer naar zijn geboorteland gekomen om zijn kinderen een oer-britse en degelijke scholing te geven in het koninkrijk waar hij deel van uitmaakt. Hij is tenslotte een prins en wenst zijn kinderen een prinselijke opvoeding te geven met alle gemakken en moeilijkheden dat zoiets met zich meebrengt. Vrouwtje-lief kan ondertussen wat Engelse pondjes bijverdienen door terug wat aan acteerwerk te doen en voor de camera te staan, wat in haar geboorteland niet meer lukte. In eigen land wordt er ook geschiedenis geschreven doordat er eindelijk een prins een militaire opleiding en carrière ambieert. Hij is van geen kleintje vervaart want hij kiest voor een opleiding bij de paracommando's. Voilà. Tot morgen

Ik was weer goed bezig en had voldoende inspiratie voor mijn blog en floep.... tekst weer verdwenen door per ongeluk op een verkeerde toets te drukken. Nu moet ik weer in mijn geheugen graven wat ik al geschreven had vóór mijn tekst sneuvelde. Onder andere heeft het nu nog weinig zin wat ik bij het opstaan voelde, dat gevoel is al lang verdwenen en niet meer te voorschijn te halen. Kort gezegd, wat ik al geschreven had was: ik ben uitgerust. En op deze mooie blauwe morgen, is er toch een gevoel van verdriet om het overlijden van een icoon van een All American girl en zangeres, schrijver enz van het country & western lied; Dolly Parton. Een symbool van veel Amerikanen dat een American Dream wel bestaat als je doorzettingsvermogen hebt en je talenten gebruikt. Een 'all American girl", zo kan je haar omschrijven: wit/blonde haren, gekruld, gekroest of sluik model. Een flinke boezem die regelmatig werd bijgevuld. Een handvol taille met brede ceintuur om geaccentueerd te worden en nodig om die gevulde borsten goed weer te geven en ook om de torso steun te verlenen. Klein van stuk (1,50cm) maar met een enorme sociaalvoelendheid. Geldelijke steun gaf ze aan gemeenschappen, wijken, onderwijs van minderbedeelden, kort gezegd, ze is geen biljonair geworden door haar mecenaat aan kunst, cultuur, wetenschap en 'mensen'. En Trump ordonneert nu dat de 'vlaggen halfstok' zullen hangen gedurende een week op alle overheidsgebouwen, als teken van rouw voor deze grootse dame. 

Bier schaadt: is de zin die te lezen valt onder elke commerciële boodschap voor het aanprijzen van een alcoholische drank. Nochtans, is het een natuurlijk product bereidt uit de vruchten van het veld en hemelwater. Maar zoals voor alles geldt: overdaad schaadt. Ik herinner me nog wel de tijd dat ik op internaat tafelbier gepresenteerd kreeg omdat het kraantjeswater nog niet te vertrouwen was en het water voor de bierbereiding altijd eerst gekookt werd en veilig in gebruik was. Dus ja, ik denk niet dat bier op zich een ongezond product is en alcohol ook niet, maar het gaat telkens over 'hoeveelheden'en consumptie. Ik ben geen bierliefhebber, al durf ik soms wel eens een fles 'piedboeuf' donkerbruin (1,1%), blond (1,1%) of tripel (3,8%) tafelbier meebrengen. Geeft een beetje smaak aan de drank bij het middageten. Tot morgen

Het zuiden van Europa wordt weer eens geteisterd door buitengewone weersomstandigheden. In Frankrijk worden mensen en huizen gekweld door tornado's en de Vuelta moest de rit van gisteren halverwege stoppen door echt noodweer in de Pyreneeën, met name in Andorra. Daar werden de renners liefdevol warm gehouden door directie en personeel van een hotel. Dat kreeg, van alle renners op de social media, meteen 5 sterren toegekend. Hopelijk kunnen ze vandaag weer fietsen. En in Brussel kent het geweld geen einde, een drugsoorlog is er gaande die niemand spaart noch de politie noch de gewone mensen. Net zoals ze in Antwerpen tegen de terreur het leger konden inzetten, moeten ze dat ook maar doen in onze hoofdstad  die bijna onleefbaar is geworden voor  de Belgen. Vandaag beginnen de nieuwe rekruten aan hun vrijwillige 'dienstneming' bij defensie, die kunnen ze meteen een vuurdoop geven door ze in Brussel op pad te sturen.

Hier voelt men dat de vakantie op zijn laatste benen aan het lopen is en dat de activiteiten enkel nog in het weekend plaatsvinden. De banken worden weer ingenomen door de 'derde leeftijd' die hier nog wat rust zoekt vooraleer weer op de kleinkinderen te passen. Op de caféterassen is het ook rustiger zitten want veel kinderen lopen hier niet meer rond en de meegebrachte hondjes houden zich koest. Maar ik ben niet echt een terraszitter, ik zit liever op de grote ronde bank met zeezicht wat te mijmeren of te lezen of mijn bicky te verorberen of een besmeerd broodje. Ik heb Knokke of Zandvoort (Formule 1) niet nodig om me zoals een koningin te rijk te voelen. Nu ga ik nog wat kaartjes schrijven want er zijn nog een paar verjaardagen in aantocht. Omdat de 'post' zo rap werkt moeten die al dagen op voorhand verstuurd worden om op de juiste dag toe te komen. Tot morgen

Het is al ruim na de middag vooraleer ik een beetje kan tokkelen op mijn pc. Natuurlijk kost een computer geld en dat heb ik met plezier gespendeerd omdat het bijna mijn enige hobby is, me in contact brengt en houd met de buitenwereld en een bron van allerlei informatie over mijn straat tot in de verste uithoeken in de wereld. Ik heb kunnen kiezen hoeveel ik er aan besteedde, bij welke winkel ik de aanschaf deed, een refurbished one of een gloednieuwe met alles d'erop en d'eran. Niet zo als de school beslist dat de leerlingen een computer nodig hebben op de schoolbanken en dat zij beslissen bij wie en welk merk de aankoop gedaan wordt. De prijzen swingen volgens mij de pan uit en zijn werkelijk een hele hap uit het budget van de ouders. Mijn vraag is dan ook of de schoolgaande jeugd, die meestal al een tablet en Iphone/ Ipad hebben, werkelijk zo'n duur toestel van enkele honderden euro's nodig hebben om te leren rekenen, schrijven, lezen, geschiedenis, aardrijkskunde en al die andere schoolvakken en/of eventueel hun huiswerk te maken. Sommige gezinnen met meerdere kinderen betalen zich blauw aan de benodigheden om lessen te volgen in de scholen. Is dat werkelijk zo'n besparing van potlood, schriftjes en leerboeken? Ik denk het niet, want er zijn nog altijd boeken nodig die de leerlingen moeten aanschaffen, papier, kleurpotloden, stiften en wat diets meer zij. Bij veel kinderen zal er in de brooddoos boterhammen met confituur zitten om  de kosten wat te drukken. In Wallonië begint de eerste schooldag met een stakingsaanzegging van de leerkrachten ùet steun van de leerlingen die niet in de schoolbanken gaan zitten. Dat is het nieuws van de dag en ik ben nieuwsgierig wat er gaat gebeuren in het Vlaamse onderwijs doordat onderwijs niet meer gratis zal zijn maar een dure grap. 

Ook in de krant geven ze geschiedenisles en wel over Koning Albert I. Over zijn mysterieuze dood natuurlijk. Ik ben eigenlijk 3 boeken tegelijkertijd aan het lezen. Een echt boek "Boudewijn, de biografie" van meer dan 700 blz geschreven door Vincent Dujardin. Omdat het zoveel weegt ligt dat op mijn tafel om te lezen als ik binnen moet blijven. Mijn tweede koningsboek "Het mysterie van AlbertI" van Johan Op De Beeck staat op mijn reader en is heel gemakkelijk te hanteren om buiten te lezen. Daar heb ik al den helft van gelezen. Het laatste boek dat ik bezig ben is een detectieve van de IJslandse schrijver Arnaldur Indridason, "Maandagskinderen". Aangezien die Reykjavikse namen nogal moeilijk zijn, stap ik nogal eens gemakkelijk over naar de Belgische koningen. Nu nog een beetje koers kijken. De Vuelta levert ook altijd mooie beelden en sightseeing. Tot morgen

Het zal een rustige zomerzondag in augustus worden. De zon schijnt en er is weinig of geen wind, de temperatuur is aangenaam. De vrienden hebben me "De Zondag" bezorgd want de buren zijn met verlof. Op een of andere manier word ik altijd gedepanneerd om aan lectuur 'van de dag' te geraken. Hier wonen dan ook pracht mensen rondom mij. Het is vandaag de 'Dag van de romantische muziek' en ik zal dan maar voor al die lieve mensen een romantisch liedje van Neil Diamond draaien "Beautyful noise" lijkt me een gepast nummer want ik hoor de stem van buren en vrienden, graag. 

Gisteren was er dan het symbolische einde van de reddingsdiensten aan de kust. Met fakkels wandelen de redders, die onze kustlijn bewaken, van Middelkerke naar Westende, door het water. Door de sterke golfslag moest dat deels op de dijk gebeuren maar gaat altijd gepaard met veel toeters en bellen. De meesten zijn dan ook tieners die anders op "Pukkelpop" aanwezig hadden geweest, maar nu dus hun eigen luidruchtig festival moesten houden. Dit feest werd afgesloten met lasershow en vuurwerk. Nog een weekje hebben deze jonge mensen dienst en dan zal het weer op de schoolbanken zitten zijn.Ik moet zeggen dat deze jonge mensen puik werk leveren en er voor zorgen dat er geen dodelijke ongevallen zijn. 

Anders is het natuurlijk gesteld met onze Mister Bles, die zoals vastgesteld werd, meer dan 1000 beurstransacties verrichtte in de maand juni. Van zware belangenvermenging gesproken!. Ondertussen is Mister Best President of All, opgeklommen naar een biljonaire man, die zijn eigen land eigenlijk plundert om aan zelfverrijking te doen. Iedere wereldburger kan zien wat deze man doet, Amerika in zijn portefeuille hebben; Alleen de Amerikanen zijn blind voor zijn daden en luisteren enkel naar zijn oneliners, die ze dan als evangelie aannemen. België heeft ook zijn miljardairs die alles doen onder het mom van werkgelegenheid en proberen aldus de fiscus te omzeilen. Onze miljardair Marc wil het gehele leven beheersen en investeert in gezondheid, voeding, ontspanning en werk van de Belg. Hij investeert in zaken die hij zelf leuk en lekker vindt, zoals zijn laatste verovering 'de rebbekensrestaurantketen'. Het moeten altijd 'ketens' zijn, zowel van crème glace als dessert tot het hoofdgerecht. Hij voorziet in het leven van Vlaming en Waal van kind tot oudere met zijn bossen, strand en heuvels. Iedereen vindt hem  een toffe pee die graag meedoet aan een polonaise en al eens op een podium durft kruipen om een liedje te kwelen. Daar heeft hij voor gezorgt door "Het Witte Paard" in zijn portefeuille te steken. Wie kan immers de eigenaar de Bühne ontzeggen? Onze pillendraaier is een mecenas geworden van activiteiten die hij graag doet. "Het kan verkeren " zei Gerbrand Adriaensz bredero (1585-1618). Tot morgen

Een babbel en nog een babbel, een zon, een bank, de zee en een bicky burger zijn voor mij ingrediënten die alle muizenissen in mijn hoofd een beetje kunnen doen verdwijnen. Daarbij natuurlijk 'een good night sleep' en een hond die me graag ziet en ik kan alles weer aan. Zo moet het ook want het leven zit vol verrassingen. Veel nieuws valt er niet te rapen op een zaterdagochtend in de vakantie. Ook de krant is in hetzelfde bedje ziek en de meeste roddels die ik kan lezen komen van het Verenigd Koninkrijk waar de terugkeer van Harry en Meghan groot nieuws blijft. Na 6 jaar hun gal gepuwd te hebben op alles wat hen 'Brits' en 'prinslijk' maakt, keren ze terug naar hun familie en zijn verbaasd dat ze niet met open armen en op de rode loper ontvangen worden door het volk. Hij is toch immers een prins en zij een gevierde actrice van een soapreeks? Enfin, dat is een verhaal dat in tijden van stilte goed van pas komt om er een paar pagina's mee te vullen in de kranten en de boekskes. Voor het moment is dat zo'n beetje alles wat ik te schrijven heb, want het eerst deel van de gazet heeft in een plas regen gelegen en is nog onleesbaar. Daardoor heb ik morgen wat meer nieuws te vertellen van gisteren. Tot morgen

Het is geen aangename dag. Het regent bij momenten pijpestelen en dan ben je wel kloddernat als je juist in die bui loopt zonder regenjas of paraplu. Het was wel een goede wasbeurt voor mijn auto, die zag niet meer zwart maar grijs van het stof. Vandaag had ik die wel nodig om naar de oorgarts te rijden, want de tram die ik nodig had voor mijn vervoer daarheen, zat overvol. Dat gebeurt dan in de vakanties weleens en al zeker bij slecht weer. Dat is een goed alternatief om het kleine grut bezig te houden, want niet veel kinderen zijn een tram gewoon te nemen voor verplaatsingen te doen. Ik vroeg me af, terwijl ik op de arts wachtte, hoe die oogdokters vroeger beslisten welke behandeling er moest ingesteld worden bij de patiënt. Ik heb nu weer eens vóór 4 machines moeten plaatsnemen en proberen het alfabet te lezen op een lichtbak. Jaren geleden was het uiteindelijk alleen die letters van groot naar klein proberen te lezen op een doek,  werd er eens met een lampje in je ogen geschenen en dat was het. Door al die nieuwerwetse apparaten weten ze niet alleen dat ik aan mijn linkeroog 'maculadegeneratie' heb, maar dat mijn rechteroog ook al tekenen vertoont van datzelfde mankement. Gevolg: in september terug en een spuit in die oogbol. Ik was er toch even van slag van en hopelijk kan het echt wel gestabiliseerd worden, want de gevolgen kunnen wel een hele impact op mijn leven hebben. Ik ben recht naar huis gekomen, geen boodschappen gaan doen of gaan winkelen. Ik had er echt geen goesting voor. Tot morgen

Een nieuwe dag, een nieuwe regenbui en een poetshulp die ziek is. Dat zijn de eerste berichten van deze midweek dag. Veel royalty nieuws valt er op allerlei media-sites te lezen en te bekijken. Nadat iedereen van de verrassing bekomen was in februari, is er de aankondiging van officiële erkenning van Clement als zoon van Laurent. Zonder veel poeha en vrij sec werd meegedeeld dat we een extra prins krijgen in de koninklijke familie en dat het prins Clement is die mag beslissen welke familienaam hij gaat gebruiken. Sowieso blijft Vandenkerckhoven zijn belangrijkste naam maar daaraan toegevoegd of voorafgegaan met Van  België / Saksen-Cobourg/ Van Wanten. Hij mag zelf kiezen wat hij het leukste vindt. Het voorvoegsel prins, en aanspreektitel monseigneur, mag Clement ook gebruiken. Daarenboven is hij, niet onbelangrijk, nu een wettelijke erfgenaam van Mgr Laurent en krijgt hij er 2 stiefbroers en een stiefzus bij. Gaan  we hem bij de militaire défilés en andere koninklijke plechtigheden naast prinses Delphine zien zitten op de eretribune? Ik denk het niet maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Er is in iedere geval geen lange juridische strijd geweest om zijn vaderschap van Clement te erkennen en zo hoort het ook. De tijden waren anders en niet iedereen kon toen zo maar een prins huwen en al zeker geen 'pin-up girl', zangeres en model. De adel is nu meer down to earth gecatapulteerd en op afkomst rust waarschijnlijk geen taboe meer.Dan is er ook nog het nieuws van de jarige zoon van Filip en Mathilde, prins Gabriël. Vandaag blaast hij 23 kaarsjes uit en de getoonde foto's laten een prins zien die in de voetsporen van zijn overgrootvader en grootvader treedt; alpinisme als hobby en leger als werkgever. Het ga hem goed. Misschien kan hij ook les geven in de middelbare scholen bij het nieuwe vak dat de leerlingen krijgen: "Veiligheidsdenken". Eén uur per week wordt deze lessenreeks gegeven door een medewerker van defensie en/of politie. In Engeland is er dan weer het nieuws binnengelopen dat prins Harry en zijn Meghan terug naar Harry's geboorteland komen. Hoe de ontvangst met al de andere leden van dit koninklijke hof gaan zijn, is natuurlijk de grote vraag na alle roddels die ze verspreid  hebben over William, Cate, Anne .... en het koninklijke leven. Misschien zullen ze de 2 bekendste liedjes van Jim Reeves (1923-1964) zingen: I won't forget you" en "I love you because". 

Dat is zo een beetje het nieuws op deze "Wereldmuggendag". Hopelijk gaan ze niet massaal tevoorschijn komen nu er nattigheid valt. Tot morgen

Verjaardag van het jongste lid van mijn familie,Thijs, 13 gelukkige jaren telt de jongen nu.

Voor één keer luisteren ze hierboven naar het geweeklaag van de aardbewoners: zend ons malse regen en liefst tijdens de donkerte! En waarempel, al twee dagen op rij krijgen we 's nachts zachte regenbuien over ons heen. Dat is ook een goede hulp voor de brandweerlui die in de Hoge Venen al dagenlang proberen de vuurhaard onder controle te krijgen. Fernand Huts probeert ook goddelijke tussenkomsten te verkrijgen voor al zijn bezigheden op vlak van kunst, economie en andere bedrijvigheden die niet gekend zijn. Hij ziet alles in het groots in zijn leven zodat de mensen weten dat hij een miljardair is. De waarde van zijn kunstpatrimonium is bij benadering niet te schatten. De Boerentoren is amper groot genoeg om dat alles tentoon te stellen voor bezoekers van zijn museum. Er is weer een spraakmakend project gestart van onze kunstminnende vriend en mecenas. Ditmaal een muzikale en dure onderneming: een beiaardtoren, in the middle of nowhere: Kallo, midden het Antwerpse havengebied en tussen zijn bedrijven. Wederom met zijn bedenking en 'doel' erbij nemen dat, de gewone man het 'stokkenklavier' van nabij en zichtbaar moet kunnen leren kennen en meemaken. Op een bankje zitten voor de toren van de O.L. Vrouwentoren in Antwerpen of voor Sint Romboutstoren in Mechelen geeft natuurlijk niet dezelfde muzikale beleving als de beiaardier te zien en horen spelen op de grootste carillon ter wereld. Zijn "Singlebergbeiaard krijgt een katholiek religieus tintje mee, omdat er elke dag om 12u het "Angelus" zal gespeeld worden. Ik wist niet dat zijn familie zó katholiek was om de 'Heer' elke dag te bedanken voor zijn rijkdom met een openbaar "Weesgegroetje". Het zal nog wel eventjes duren vooraleer je je naar Kallo moet reppen om dat spektakel te beleven, want de eerste van 81 klokken is nog maar net gegoten. Als de beiaard klaar is, zal het de grootste ter wereld zijn. Iets anders kan je van Fernand niet verwachten. Het brons van de klokken, klokspijs genaamd, bestaat uit 78% koper en 22% tin (dat geeft een heldere, volle en lange klank) zullen 6,5 octaven omvatten en 60 ton wegen. 

Ander nieuws, met voor mij een groot vraagteken: wat doet een Amerikaans AI chip in een nieuwe Russische kruisraket, neergekomen in Oekraïne? Blijkbaar is commerce en handel drijven geen onoverkomelijke hindernis in oorlogvoering en oorlogsuitrusting? Tot morgen

Op zijn geboortedag moet er toch een gedichtje komen van de overleden huisdichter van 'De Morgen', Stijn De Paepe (1979-2022): "Je kunt je herfstig voelen in de zomer en in de winter laaiend lentefris. Gezegend zijn de durver en de dromer voor wie een leven honderd levens is".

Het is weer even wennen aan de grijze lucht, de motregen en de frisse wind. Maar rondom mij zie ik het gras, de bomen, struiken, bloemen, herleven door het gouden vocht dat uit de hemel valt. Gelukkig had de krantenman de krant diep genoeg in de bus geduwd zodat ik een droge gazet had. Dat is natuurlijk aangenamer om te lezen en gemakkelijker om de vele spelletjes te doen. Ook in de Hoge Venen zullen ze wel tevreden zijn dat ze wat hulp van hierboven krijgen om de brand te blussen. Het gevaar bestaat dat dit natuurgebied nog maandenlang blijft smeulen. Het zal moeilijk worden om er nog winterwandelingen te organiseren en jaren duren vooraleer dit gebied zich in zijn oorspronkelijke staat zal hersteld hebben. En hier? Ik zie de mensen terug met een pulleke rondlopen maar de shorts zijn nog niet verdwenen uit het straatbeeld. Het is immers voor een gedeelte van de bevolking nog vakantie en een short dragen is vakantie hebben. Strandweer is het niet meer, er zullen andere activiteiten op het programma staan om de kroost aangenaam bezig te houden. Een bezoek aan de Atlantikwall in Raversijde of naar Plopsaland in De Panne. Voor velen ook op een mooie bank op de Dijk zitten, naar de zee turen en de blik op oneindig zetten. Internationaal is er geen verandering in het wereldbeeld: verwoestingen vieren nog altijd hoogtij. Tot morgen

Hebt ge gezien de hoeveelste week van het nieuwe jaar we ingaan? Verbazingwekkend toch hoe vlug alles voorbij gaat, zelfs een jaar!. En al zeker de verlofperiode van de werkenden. Mijn kinderen zijn terug aan het buitenshuis werken geslagen en ook de vrienden moeten weer op tijd opstaan om hun werk te doen en de baas te plezieren. Voor mij tellen enkel nog de seizoenen en dag en nacht. Daar ben ik oprecht gelukkig mee. Niet meer een gedicteerd leven maar een leven leiden dat me best past en daar ben ik als gepensioneerde oprecht gelukkig mee. En het vakantieseizoen loopt op zijn laatste benen en dat is te merken aan het weer. Het is terug onmiskenbaar een Belgisch weertje dat er aan komt. Af en toe een broodnodige plensbui, gematigde en leefbare temperaturen en 's morgens weer een natte gazet. Misschien is dit weerbeeld een hulp voor de brandweerlui in de Hoge Venen, die de brand van veen en turf maar moeilijk onder controle krijgen. Compassieus als we zijn hebben we onze brandbestrijdingshelikopters uitgeleend aan Turkije om daar bij het blussen te helpen. Gelukkig voor Wallonië komen de Nederlandse en Duitse blusvliegtuigen ons nu uit de nood helpen. De koning en de ministers zullen later op de dag eens naar de omvang van de ramp gaan kijken en onze 'sapeurs pompiers' bedanken voor het geleverde bluswerk en hun een hart onder de riem steken, want de brand smeult nog altijd en vooral ondergronds.

Gisteren hebben de 'Marlenen' enkele aangename uurtjes doorgebracht bij de onze onbekende en nu bekende buren. Geloof het of niet, maar in dit uithoekje van de gemeente wonen 3 meisjes met de naam 'Marleen'. We kunnen niet meer zeggen 'zo is er maar ééntje'. Deze week zal een rustige week worden. Een beetje was en strijk, wat tuinwerk, wat lezen en 's morgens schrijven en puzzelen. Géén enkel moment van verveling in mijn leven noch in dat van Raziel. Tot morgen 

"'tIs goed in eigen herte te kijken nog even voor het slapengaan, of ik van dageraad tot avond, geen enkele hert heb pijngedaan." Bekendste gedichtsregel van Alice Nahon (1896-1933). Zovele jaren geleden schreef deze Vlaamse dichteres deze zin en die blijft actueel en zeker het navolgen waard. Maar de kalender staat vol met bekende jarige levende mensen zoals Sheila (l'école est fini), Rocco Granata (Marina), Madonna (like a virgin). De bekendste aflijvige van deze dag is natuurlijk Elvis Presley (1935-1977) wiens songs, liedjes, serenades en gospels al de hele voorbij week te horen waren. 

De "Dodentocht" in Bornem, heeft geen doden geëist, enkel opgevers, blauwe plekken en bleinen. 3/4 van de ingeschreven stappers hebben het einde binnen het tijdsbestek van 24 u gehaald. Proficiat aan al deze niet professionele wandelaars. Tot volgend jaar. Erger is het natuurlijk voor onze natuur in de Hoge Venen. Daar staat dit mooie stuk natuurgebied in brand en is, door de turf ondergrond, moeilijk in te dijken. Dachten we dat door de hoge temperaturen alleen Zuid Europa ten prooi kon vallen aan de vlammen, dan moeten we ons idee daarover toch herzien. Daarenboven is dit kostbare en unieke plek, moeilijk te blussen. 3.000ha van dit unieke ecosysteem is al in vlammen opgegaan en een 600tal omwonenden hebben hun have en goed moeten achterlaten omdat men vreest dat de vlammen de bewoonde wereld zullen bereiken.

Voor vandaag is er een unieke uitnodiging gekomen om kennis te maken met de buren van ons driehoekske. Deze namiddag worden we verwacht op een garden party bij een van deze mensen. Niet iedereen is bekend met iedereen die hier woont of 2e verblijf heeft, vandaar het initiatief van één van hen. Wel met speciale en begrijpelijke voorwaarden: van 17-21u, ieder brengt zijn eigen drank mee, zijn eigen zoutjes en het sanitair blijft privé. Dat is natuurlijk geen probleen omdat iedereen maar 10 stappen nodig heeft om zijn eigen toilet te vinden. Maar nood breekt soms wet! Ik ben deze morgen met spoed naar het grootwarenhuis gereden om 'zoutjes' te halen, want dat heb ik alleen in huis als mijn familie komt om bij de aperitief te geven. Gelukkig was ik er vroeg genoeg zodat het er nog vrij rustig was, want als ik mijn boodschappen gedaan had, was de parking volzet. Daarna heb ik dan ook een beetje sightseeing gedaan en vol bewondering naar de spiegelgladde zee gekeken. Tot morgen

Maria Ten Hemel Opneming, moederdag in de provincie Antwerpen. Maar ik woon in de provincie West Vlaanderen, en hier viert men de commerciële moederdag in de maand mei. Tenandere, een moeder is men alle dagen vanaf het moment dat men leven geeft aan een kind. Moet er dan op 1 dag een bos bloemen of een doos pralines gegeven worden aan een mama? Liever niet, breng tussendoor al eens een bezoekje, een bloemeke of een zoetigheid. Dat is 1000 keer meer waard dan op 1 dag, gedicteerd door de commercie, met een geschenk af te komen. Dat gezegd zijnde, begin ik aan mij dagtaak op deze feestdag: neerschrijven waar ik aan denk. En vandaag denk ik dat het 'halfoogst' is en wisseling van de wacht bij de toeristen. Dan is er weer de 'trolleyterreur' waar te nemen. Valiezen met wieltjes eronder die over de straatstenen denderen en samen met hun bezitters naar hun vakantiadres sjezen. De nieuwkomers zijn gehaast om die valies te deponeren op hun verblijfsadres, de vertrekkers stappen met tegenszin naar hun vervoermiddel om huiswaarts te keren en vaarwel te zeggen aan het verlof aan zee.

Gisteren is dan ook weer de '100 km' ofwel 'de dodentocht' gestart in Bornem. Waren er vorig jaar 3 deelnemers van de familie aanwezig, dit jaar geen enkele. Maar van de 13.000 ingeschreven moedige stappers stonden er al enkelen om 7 u te wachten om door de poort van aankomst te wandelen. De organisatie meldde dat het ideaal wandelweer was, met de juiste temperatuur en geen spatje water. En van dat 'spatje' water gesproken, dat is hier nog altijd niet gearriveerd en zal er hoogstwaarschijnlijk vandaag ook niet komen.

En gisteren is dan ook mijn oudste kleinzoon, na 6 maanden Italië, terug op Belgische bodem toegekomen. Binnenkort zal die wel weer hier staan, eens dat hij uitverteld is aan zijn ouders, broer en vrienden. Het is een ervaring geweest waar hij voor de rest van zijn leven met plezier aan zal terugdenken. 

Meer heb ik deze morgen niet te vertellen. Tot morgen

Eén van mijn beste vrienden is jarig. Leeftijd heeft geen belang, wel een goede gezondheid, levensvreugde, en goed gezelschap. Gezondheid daar moet hij zelf goed voor zorgen en bij de rest kan ik hem af en toe helpen. Wat gaat het vandaag worden? Volgens de weersvoorspellers gaan we in een 'woestijnachtig' weer terechtkomen. Dat wil zeggen dat we er gloeiend bij zij: hoge temperaturen en minimale vochtigheid in de lucht. Warm en extreem droog weer dus. Om niet uit te drogen moet ik permanent een flesje water bij de hand hebben om de droogte in mijn mond kwijt te spelen. Misschien word ik beter een kameel die met 2 bulten, waterreservoirs, op mijn rug rondloop, zit, sta of lig. Momenteel is het hier al 28°C en we zijn nog niet aan het heetste van de dag gekomen. Ik heb wel de krant kunnen buiten lezen in een aangenaam temperatuurke en in een windstille tijd. Maar sinds 10u ben ik binnenshuis gevlucht en daar zal ik wel blijven tot vanavond. Door de venster zie ik hier en daar eens  een espeblad dat trilt, maar dat is het dan ook. De hitte kan genadeloos toeslaan en wordt door niets verdreven. Ondanks die hoge temperatuur zie ik hier toch veel beweging op straat. Volle trams (want het is marktdag in Nieuwpoort) en auto's, maar evengoed fietsers en wandelaars. Ik vraag me dan dikwijls af; ben ik de enige die last heeft van die warmte? Wat er ook van zij, de verlofperiode is tot hier toe fantastisch geweest voor jong en oud en zorgt er voor dat iedereen welgemutst is en voldoende vitamines kan opslagen om de winter gezond door te komen. Het wereldnieuws blijft onveranderd hetzelfde: Trump, branden, natuurcatastrofes, vluchtelingen, immigranten. Tot morgen

Wat moet ik vertellen op deze snikhete dag? Het is nu 32°C en windstil. Zéér uitzonderlijk hier in de kustregio. Vandaag was het poetsdag en een geluk dat ik een poetshulp heb die echt wel alles gedaan heeft wat moest gebeuren én alleen. Ik kon geen stap verzetten zonder dat het zweet me uitbrak. Zo dikwijls vallen dergelijke temperaturen niet voor aan zee. Gelukkig maar, want ik heb wel degelijk last van die hitte. Ik heb niet naar de zonne-verduistering gekeken al was het voor veel mensen het juiste ogenblik dat dit spektakel te zien was. Na de dagtaak even genieten van een uitzonderlijk schouwspel op een warme zomeravond. Ik heb die tijd gebruikt om de hond te verwennen met de waterspuit. In plaats van naar de bal te springen sprong hij voor de waterdruppeltjes in zijn muil te krijgen. Een mooi nat schouwspel. En daarna heb ik naar de serie "Eyecatchers" gekeken op VRT 1. Deel 2 van de reeks is al bezig en het halfuurtje dat het duurt, is een goeie afsluiter van de dag. Ik kijk er met plezier naar. Natuurlijk heb ik dan nog tijd over, vooraleer de reeks begint en daarna. De filmpkes op mijn gsm zijn een opmars bezig. Van de ene heb ik geleerd dat dat 'reels' zijn, van een ander heb ik geleerd hoe ik ze kan bewaren en terug herzien. Ik heb natuurlijk al mijn voorkeuren, die ik minstens eenmaal per dag wil  bekijken. Een liedje van Queen beluisteren dat op een heel speciale manier gebracht wordt door een jong meisje van 17 jaar, dan het liedje van het Noorse broederpaar die alle landen van de wereld noemen en mijn nieuwste vinding bij American Got Talent: "Three women hilarius audition that fooled Simon". Amusement van de bovenste plank. Als je eventjes behoefte hebt voor een schaterlach, zoek het eens op internet. Maar zo vind ik soms mooie optredens van klassiek theater, ballet, klassieke recitals, die dat klein beetje extra toevoegen die er een luchtige voorstelling van maken en amusemment pur sang brengen. Meestal zijn het grote artiesten die tevens voor een gulle lach kunnen zorgen. Tot morgen

Mijn dochter stelde me deze morgen (telefonisch) de vraag of ik naar de zonne-eclips zou kijken. Kort en bondig gezegd, neen. Ik heb geen brilleke om mijn ogen te beschermen en ik heb ook geen goesting om me naar het strand te begeven om de 'diamant aan de ring' te bewonderen. De maan die tussen zon en aarde schuift, zorgt ervoor dat we minder licht krijgen. Dat spektakel begint om 19u16 en de totale verduistering en het meest duistere punt van de dag, zou rond 20u11 zijn. Het schemerduister zal vandaag wat vroeger dan andere dagen aanwezig zijn want de zon gaat onder om 21u09. Tegenwoordig worden alle natuurlijke fenomenen, uitvergroot. Het is immer inlandse komkommertijd. Een blad in de krant wordt er volledig aan gewijd met tekeningen en al. Spijtig dat Marec met verlof is, die had er anders een mooie cartoon van gemaakt. Dat er aandacht aan besteed wordt vind ik niet zo erg, per slot van rekening komt dit spektakel niet ieder jaar voor. De vorige keer (1999) heb ik wel goed gekeken met het kartonnen brilleke, en de volgende keer zal ik hier niet meer zijn. Er zijn andere specialekes die regelmatig voorkomen maar nu meer aandacht krijgen dan gewoonlijk. Met een titel "De Noordzee verkwalt", wil men mij aantonen dat de kwallen meer voorkomen dan andere jaren. Met alle middelen en voorvallen wil men de mensen aantonen dat er een verandering van klimaat bezig is en dat daar allerlei nare gevolgen mee gepaard gaan. Maar zoals in een vorige blog al gezegd, in de polemiek van de wijziging in onze leefwereld, wil ik me niet mengen. Ik weet er niets van af en van de droogte en zomerse warmte kan ik alleen maar blij zijn. Maar een paar keer per jaar spoelen hier kwallen aan op het strand en dat gebeurd al zolang ik naar de zee kom. Iedere keer met een waarschuwing: niet op trappen want er zijn erbij die bijten. Net zoals de mensen goed gedijen (we zijn al met 8 miljard) op planeet aarde, geld hetzelfde voor de beestenboel. Iedereen vindt voorlopig voedsel genoeg om fors te kunnen uitbreiden en er zijn voor mens en dier transportmiddelen genoeg om andere levensoorden te vinden om vlotjes te kunnen uitbreiden. De mensen zoeken naar onbewoonde eilanden om daar een rustig leven uit te bouwen, de kwallen komen met het ballastwater van de schepen onze Vlaamse Noordzeekust opzoeken omdat er nog plaats is om aan land te gaan, dood of levend. Men kan een parallel trekken met de 80.000 Marokkanen die ook meer 'lebensraum' zoeken. En wees gerust, ik gebruik dat woord niet verkeerd. Het is een term uit de biologie die een 'habitat' voor plant en dier omschrijft en in de jaren 1900 overgenomen werd en de leefruimte voor mensen en volk, omschrijft. Hitler (1889-1945) misgebruikte de term om zijn oorlogen betekenis te geven en zorgde meteen voor de negatieve klank die aan het woord kleeft. Tot morgen

Zo, ik heb er al wat bezoek op zitten. En niet zo maar, maar iemand die de betontegels op mijn buitentrap kwam vastzetten. Ik kan weer veilig op en af lopen, zonder schrik van te mistrappen, te moeten hebben. Merci aan Dirksken. Ik zit nu binnen te kijken naar de steeneik waarin weer duiven aan het spelen zijn. Binnenkort zullen er wel weer eitjes zijn die hopelijk niet uit het nest vallen. Zo'n boom geeft toch altijd leven; bloemekes, bladjes, vruchten en dan de plaats voor de vogelnesten al zijn het hier meestal duiven. Veel is er anders niet te vertellen. Alles komt zo'n beetje tot stilstand in Europa. Het warme droge weer speelt vele mensen parten en boeren,tuinders, schippers sakkeren dat het een lieve lust is en de consumenten zullen dat doen vanaf september als bijna niks meer van groenten en fruit blijkt voorraadig te zijn. Deze warme hete zomer is er nu eenmaal en we genieten er massaal van en zorgen dat we vol vitaminen zitten die ons sterken voor de koudere maanden. Meer heb ik vandaag niet te zeggen, ik heb mijnen parler al gedaan. Tot morgen

Ik kan me geen voorstelling meer maken van een regendruppel. Daarvoor moet ik tegenwoordig naar het waterstraaltje kijken dat uit mijn tuinslang komt als ik mijn potplanten 'beregen'. Heel die mooie zomer geeft me een dubbel gevoel, zelfs driedubbel te noemen. Ik ben dolgelukkig, zoals de meeste mensen waarschijnlijk, dat het effectief zomerse temperaturen zijn waarmee we te maken krijgen. Langs de andere kant moet men de friste in huis proberen handhaven zonder gebruik te maken van dure electriciteit, door zoveel mogelijk de zon en dus ook het licht, buitenshuis te houden. De helft van de dag zit ik dus in de 'donkerte' binnenshuis. Rolluiken naar beneden en gordijnen toe. Maanden zat ik naar dat zonlicht en warmte te snakken en nu moet ik ze met alle middelen buiten houden. Spijtig, maar de realiteit noopt me om zo te leven. En als laatste gevoel dat me een beetje down maakt is, dat mijn mooie bomen en struiken enorm afzien van deze hitte en dat ik daar niet echt veel aan kan verhelpen. Voor mezelf zeg ik: gelukkig leef ik hier aan zee, waar al die hoge drukgebiedentemperaturen wat getemperd worden door de zeebries in de namiddag. Maar hier is de weerslag van al die hoge temperaturen nog niet groot te noemen. De impact op de natuur en de gewassen begint wel al door te wegen maar de 'branden' zoals in zuid Europa, blijven hier wel achterwege, gelukkig maar. 

Een nieuwe week en een andere verhalenreeks in de krant. Een trieste herinnering aan hetgeen er 30 jaar geleden met 'onze meisjes, Julie en Melissa, An en Eefje, Sabine en Laetitia, gebeurde. Die kwamen het monster Marc Dutroux tegen. Op verschillende tijdstippen weliswaar, maar allemaal teruggevonden in augustus-september 1996, levend of overleden. Deze vedwijningen en moorden hebben heel wat teweeggebracht bij politie en gerecht. Child Focus is er gekomen en men luistert naar de ouders als er een aangifte gedaan wordt van verdwijning of als er een vreemde man/vrouw in de omgeving van kinderen wordt  gesignaleerd. Het is goed dat men dit en andere gebeurtenissen waarbij kinderen betrokken zijn, regelmatig eens terug onder de aandacht brengt, zodat allen en iedereen die voor kinderen verantwoordelijk zijn, alert blijven. 

De rust is weergekeerd, de kasten met zoetigheid zijn leeg, alsook de frigo. En natuurlijk is de was achtergebleven. Dat zal niet vandaag afgewerkt worden. Woeffie en ik moeten nog wat bekomen van de drukte. Zo, ik ben weer klaar om van de lommerte te genieten. Tot morgen

Iedereen is uitgeslapen en heeft ontbeten en is gelukkig met de nodige stapattributen, naar de kustlijn gegaan om een frisse(!) wandeling te doen met de voetjes in het water. Dan heb ik de gelegenheid om alles weer eens wat aan kant te zetten en de lunch voor te bereiden. Ondertussen is het al snikheet geworden buiten en is 'binnen' de beste plek om te vertoeven. Dat weet mijn hondje ook al. De buienradar laat een klein regenwolkje zien, al is het afwachten of dat over mijn huis zal passeren en wat water zal lossen. Sommige bomen en struiken zijn al in herfstmodus aan het gaan en vertonen al een andere kleurenpracht dan het doorgaans groen zomerkleed. Naar de regen wordt toch met een bang hartje uitgekeken. Vooral de hoeveelheid van de eerste bui, die misschien voor overlast kan zorgen doordat het water niet direct in de keiharde aarde kan dringen. Afwachten wat het weer in petto heeft de volgende uren. Is er wat speciaal nieuws op deze zondag? Niets, dus.... Tot morgen