Berichten van 17 augustus 2026 tot 23 augustus 2026

Het zal een rustige zomerzondag in augustus worden. De zon schijnt en er is weinig of geen wind, de temperatuur is aangenaam. De vrienden hebben me "De Zondag" bezorgd want de buren zijn met verlof. Op een of andere manier word ik altijd gedepanneerd om aan lectuur 'van de dag' te geraken. Hier wonen dan ook pracht mensen rondom mij. Het is vandaag de 'Dag van de romantische muziek' en ik zal dan maar voor al die lieve mensen een romantisch liedje van Neil Diamond draaien "Beautyful noise" lijkt me een gepast nummer want ik hoor de stem van buren en vrienden, graag. 

Gisteren was er dan het symbolische einde van de reddingsdiensten aan de kust. Met fakkels wandelen de redders, die onze kustlijn bewaken, van Middelkerke naar Westende, door het water. Door de sterke golfslag moest dat deels op de dijk gebeuren maar gaat altijd gepaard met veel toeters en bellen. De meesten zijn dan ook tieners die anders op "Pukkelpop" aanwezig hadden geweest, maar nu dus hun eigen luidruchtig festival moesten houden. Dit feest werd afgesloten met lasershow en vuurwerk. Nog een weekje hebben deze jonge mensen dienst en dan zal het weer op de schoolbanken zitten zijn.Ik moet zeggen dat deze jonge mensen puik werk leveren en er voor zorgen dat er geen dodelijke ongevallen zijn. 

Anders is het natuurlijk gesteld met onze Mister Bles, die zoals vastgesteld werd, meer dan 1000 beurstransacties verrichtte in de maand juni. Van zware belangenvermenging gesproken!. Ondertussen is Mister Best President of All, opgeklommen naar een biljonaire man, die zijn eigen land eigenlijk plundert om aan zelfverrijking te doen. Iedere wereldburger kan zien wat deze man doet, Amerika in zijn portefeuille hebben; Alleen de Amerikanen zijn blind voor zijn daden en luisteren enkel naar zijn oneliners, die ze dan als evangelie aannemen. België heeft ook zijn miljardairs die alles doen onder het mom van werkgelegenheid en proberen aldus de fiscus te omzeilen. Onze miljardair Marc wil het gehele leven beheersen en investeert in gezondheid, voeding, ontspanning en werk van de Belg. Hij investeert in zaken die hij zelf leuk en lekker vindt, zoals zijn laatste verovering 'de rebbekensrestaurantketen'. Het moeten altijd 'ketens' zijn, zowel van crème glace als dessert tot het hoofdgerecht. Hij voorziet in het leven van Vlaming en Waal van kind tot oudere met zijn bossen, strand en heuvels. Iedereen vindt hem  een toffe pee die graag meedoet aan een polonaise en al eens op een podium durft kruipen om een liedje te kwelen. Daar heeft hij voor gezorgt door "Het Witte Paard" in zijn portefeuille te steken. Wie kan immers de eigenaar de Bühne ontzeggen? Onze pillendraaier is een mecenas geworden van activiteiten die hij graag doet. "Het kan verkeren " zei Gerbrand Adriaensz bredero (1585-1618). Tot morgen

Een babbel en nog een babbel, een zon, een bank, de zee en een bicky burger zijn voor mij ingrediënten die alle muizenissen in mijn hoofd een beetje kunnen doen verdwijnen. Daarbij natuurlijk 'een good night sleep' en een hond die me graag ziet en ik kan alles weer aan. Zo moet het ook want het leven zit vol verrassingen. Veel nieuws valt er niet te rapen op een zaterdagochtend in de vakantie. Ook de krant is in hetzelfde bedje ziek en de meeste roddels die ik kan lezen komen van het Verenigd Koninkrijk waar de terugkeer van Harry en Meghan groot nieuws blijft. Na 6 jaar hun gal gepuwd te hebben op alles wat hen 'Brits' en 'prinslijk' maakt, keren ze terug naar hun familie en zijn verbaasd dat ze niet met open armen en op de rode loper ontvangen worden door het volk. Hij is toch immers een prins en zij een gevierde actrice van een soapreeks? Enfin, dat is een verhaal dat in tijden van stilte goed van pas komt om er een paar pagina's mee te vullen in de kranten en de boekskes. Voor het moment is dat zo'n beetje alles wat ik te schrijven heb, want het eerst deel van de gazet heeft in een plas regen gelegen en is nog onleesbaar. Daardoor heb ik morgen wat meer nieuws te vertellen van gisteren. Tot morgen

Het is geen aangename dag. Het regent bij momenten pijpestelen en dan ben je wel kloddernat als je juist in die bui loopt zonder regenjas of paraplu. Het was wel een goede wasbeurt voor mijn auto, die zag niet meer zwart maar grijs van het stof. Vandaag had ik die wel nodig om naar de oorgarts te rijden, want de tram die ik nodig had voor mijn vervoer daarheen, zat overvol. Dat gebeurt dan in de vakanties weleens en al zeker bij slecht weer. Dat is een goed alternatief om het kleine grut bezig te houden, want niet veel kinderen zijn een tram gewoon te nemen voor verplaatsingen te doen. Ik vroeg me af, terwijl ik op de arts wachtte, hoe die oogdokters vroeger beslisten welke behandeling er moest ingesteld worden bij de patiënt. Ik heb nu weer eens vóór 4 machines moeten plaatsnemen en proberen het alfabet te lezen op een lichtbak. Jaren geleden was het uiteindelijk alleen die letters van groot naar klein proberen te lezen op een doek,  werd er eens met een lampje in je ogen geschenen en dat was het. Door al die nieuwerwetse apparaten weten ze niet alleen dat ik aan mijn linkeroog 'maculadegeneratie' heb, maar dat mijn rechteroog ook al tekenen vertoont van datzelfde mankement. Gevolg: in september terug en een spuit in die oogbol. Ik was er toch even van slag van en hopelijk kan het echt wel gestabiliseerd worden, want de gevolgen kunnen wel een hele impact op mijn leven hebben. Ik ben recht naar huis gekomen, geen boodschappen gaan doen of gaan winkelen. Ik had er echt geen goesting voor. Tot morgen

Een nieuwe dag, een nieuwe regenbui en een poetshulp die ziek is. Dat zijn de eerste berichten van deze midweek dag. Veel royalty nieuws valt er op allerlei media-sites te lezen en te bekijken. Nadat iedereen van de verrassing bekomen was in februari, is er de aankondiging van officiële erkenning van Clement als zoon van Laurent. Zonder veel poeha en vrij sec werd meegedeeld dat we een extra prins krijgen in de koninklijke familie en dat het prins Clement is die mag beslissen welke familienaam hij gaat gebruiken. Sowieso blijft Vandenkerckhoven zijn belangrijkste naam maar daaraan toegevoegd of voorafgegaan met Van  België / Saksen-Cobourg/ Van Wanten. Hij mag zelf kiezen wat hij het leukste vindt. Het voorvoegsel prins, en aanspreektitel monseigneur, mag Clement ook gebruiken. Daarenboven is hij, niet onbelangrijk, nu een wettelijke erfgenaam van Mgr Laurent en krijgt hij er 2 stiefbroers en een stiefzus bij. Gaan  we hem bij de militaire défilés en andere koninklijke plechtigheden naast prinses Delphine zien zitten op de eretribune? Ik denk het niet maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Er is in iedere geval geen lange juridische strijd geweest om zijn vaderschap van Clement te erkennen en zo hoort het ook. De tijden waren anders en niet iedereen kon toen zo maar een prins huwen en al zeker geen 'pin-up girl', zangeres en model. De adel is nu meer down to earth gecatapulteerd en op afkomst rust waarschijnlijk geen taboe meer.Dan is er ook nog het nieuws van de jarige zoon van Filip en Mathilde, prins Gabriël. Vandaag blaast hij 23 kaarsjes uit en de getoonde foto's laten een prins zien die in de voetsporen van zijn overgrootvader en grootvader treedt; alpinisme als hobby en leger als werkgever. Het ga hem goed. Misschien kan hij ook les geven in de middelbare scholen bij het nieuwe vak dat de leerlingen krijgen: "Veiligheidsdenken". Eén uur per week wordt deze lessenreeks gegeven door een medewerker van defensie en/of politie. In Engeland is er dan weer het nieuws binnengelopen dat prins Harry en zijn Meghan terug naar Harry's geboorteland komen. Hoe de ontvangst met al de andere leden van dit koninklijke hof gaan zijn, is natuurlijk de grote vraag na alle roddels die ze verspreid  hebben over William, Cate, Anne .... en het koninklijke leven. Misschien zullen ze de 2 bekendste liedjes van Jim Reeves (1923-1964) zingen: I won't forget you" en "I love you because". 

Dat is zo een beetje het nieuws op deze "Wereldmuggendag". Hopelijk gaan ze niet massaal tevoorschijn komen nu er nattigheid valt. Tot morgen

Verjaardag van het jongste lid van mijn familie,Thijs, 13 gelukkige jaren telt de jongen nu.

Voor één keer luisteren ze hierboven naar het geweeklaag van de aardbewoners: zend ons malse regen en liefst tijdens de donkerte! En waarempel, al twee dagen op rij krijgen we 's nachts zachte regenbuien over ons heen. Dat is ook een goede hulp voor de brandweerlui die in de Hoge Venen al dagenlang proberen de vuurhaard onder controle te krijgen. Fernand Huts probeert ook goddelijke tussenkomsten te verkrijgen voor al zijn bezigheden op vlak van kunst, economie en andere bedrijvigheden die niet gekend zijn. Hij ziet alles in het groots in zijn leven zodat de mensen weten dat hij een miljardair is. De waarde van zijn kunstpatrimonium is bij benadering niet te schatten. De Boerentoren is amper groot genoeg om dat alles tentoon te stellen voor bezoekers van zijn museum. Er is weer een spraakmakend project gestart van onze kunstminnende vriend en mecenas. Ditmaal een muzikale en dure onderneming: een beiaardtoren, in the middle of nowhere: Kallo, midden het Antwerpse havengebied en tussen zijn bedrijven. Wederom met zijn bedenking en 'doel' erbij nemen dat, de gewone man het 'stokkenklavier' van nabij en zichtbaar moet kunnen leren kennen en meemaken. Op een bankje zitten voor de toren van de O.L. Vrouwentoren in Antwerpen of voor Sint Romboutstoren in Mechelen geeft natuurlijk niet dezelfde muzikale beleving als de beiaardier te zien en horen spelen op de grootste carillon ter wereld. Zijn "Singlebergbeiaard krijgt een katholiek religieus tintje mee, omdat er elke dag om 12u het "Angelus" zal gespeeld worden. Ik wist niet dat zijn familie zó katholiek was om de 'Heer' elke dag te bedanken voor zijn rijkdom met een openbaar "Weesgegroetje". Het zal nog wel eventjes duren vooraleer je je naar Kallo moet reppen om dat spektakel te beleven, want de eerste van 81 klokken is nog maar net gegoten. Als de beiaard klaar is, zal het de grootste ter wereld zijn. Iets anders kan je van Fernand niet verwachten. Het brons van de klokken, klokspijs genaamd, bestaat uit 78% koper en 22% tin (dat geeft een heldere, volle en lange klank) zullen 6,5 octaven omvatten en 60 ton wegen. 

Ander nieuws, met voor mij een groot vraagteken: wat doet een Amerikaans AI chip in een nieuwe Russische kruisraket, neergekomen in Oekraïne? Blijkbaar is commerce en handel drijven geen onoverkomelijke hindernis in oorlogvoering en oorlogsuitrusting? Tot morgen

Op zijn geboortedag moet er toch een gedichtje komen van de overleden huisdichter van 'De Morgen', Stijn De Paepe (1979-2022): "Je kunt je herfstig voelen in de zomer en in de winter laaiend lentefris. Gezegend zijn de durver en de dromer voor wie een leven honderd levens is".

Het is weer even wennen aan de grijze lucht, de motregen en de frisse wind. Maar rondom mij zie ik het gras, de bomen, struiken, bloemen, herleven door het gouden vocht dat uit de hemel valt. Gelukkig had de krantenman de krant diep genoeg in de bus geduwd zodat ik een droge gazet had. Dat is natuurlijk aangenamer om te lezen en gemakkelijker om de vele spelletjes te doen. Ook in de Hoge Venen zullen ze wel tevreden zijn dat ze wat hulp van hierboven krijgen om de brand te blussen. Het gevaar bestaat dat dit natuurgebied nog maandenlang blijft smeulen. Het zal moeilijk worden om er nog winterwandelingen te organiseren en jaren duren vooraleer dit gebied zich in zijn oorspronkelijke staat zal hersteld hebben. En hier? Ik zie de mensen terug met een pulleke rondlopen maar de shorts zijn nog niet verdwenen uit het straatbeeld. Het is immers voor een gedeelte van de bevolking nog vakantie en een short dragen is vakantie hebben. Strandweer is het niet meer, er zullen andere activiteiten op het programma staan om de kroost aangenaam bezig te houden. Een bezoek aan de Atlantikwall in Raversijde of naar Plopsaland in De Panne. Voor velen ook op een mooie bank op de Dijk zitten, naar de zee turen en de blik op oneindig zetten. Internationaal is er geen verandering in het wereldbeeld: verwoestingen vieren nog altijd hoogtij. Tot morgen

Hebt ge gezien de hoeveelste week van het nieuwe jaar we ingaan? Verbazingwekkend toch hoe vlug alles voorbij gaat, zelfs een jaar!. En al zeker de verlofperiode van de werkenden. Mijn kinderen zijn terug aan het buitenshuis werken geslagen en ook de vrienden moeten weer op tijd opstaan om hun werk te doen en de baas te plezieren. Voor mij tellen enkel nog de seizoenen en dag en nacht. Daar ben ik oprecht gelukkig mee. Niet meer een gedicteerd leven maar een leven leiden dat me best past en daar ben ik als gepensioneerde oprecht gelukkig mee. En het vakantieseizoen loopt op zijn laatste benen en dat is te merken aan het weer. Het is terug onmiskenbaar een Belgisch weertje dat er aan komt. Af en toe een broodnodige plensbui, gematigde en leefbare temperaturen en 's morgens weer een natte gazet. Misschien is dit weerbeeld een hulp voor de brandweerlui in de Hoge Venen, die de brand van veen en turf maar moeilijk onder controle krijgen. Compassieus als we zijn hebben we onze brandbestrijdingshelikopters uitgeleend aan Turkije om daar bij het blussen te helpen. Gelukkig voor Wallonië komen de Nederlandse en Duitse blusvliegtuigen ons nu uit de nood helpen. De koning en de ministers zullen later op de dag eens naar de omvang van de ramp gaan kijken en onze 'sapeurs pompiers' bedanken voor het geleverde bluswerk en hun een hart onder de riem steken, want de brand smeult nog altijd en vooral ondergronds.

Gisteren hebben de 'Marlenen' enkele aangename uurtjes doorgebracht bij de onze onbekende en nu bekende buren. Geloof het of niet, maar in dit uithoekje van de gemeente wonen 3 meisjes met de naam 'Marleen'. We kunnen niet meer zeggen 'zo is er maar ééntje'. Deze week zal een rustige week worden. Een beetje was en strijk, wat tuinwerk, wat lezen en 's morgens schrijven en puzzelen. Géén enkel moment van verveling in mijn leven noch in dat van Raziel. Tot morgen