Hier ben ik weer, dankzij een trouwe vriend die ik vandaag trof op het internet en me eraan herinnerde dat er nog een blogje van me, ergens op internet, rondzwalpte

Hallo blogmaatjes,


Het zal nog even op een laag pitje staan hier gezien ik nog herstellende ben van een zware bronchites.  De koorts(  40,3°) belet me om mijn "troetelkind" te verwennen maar dat haal ik nadien wel terug in, geen nood dus...

Alvast bedankt aan de trouwe bezoekers en tot gauw,

liefs,

Vicky

REGEN




Luister naar de regen,
luister hoe hij valt
luister naar de druppels
en hoe het je bevalt

Luister naar de de regen
met elke druppel die valt
hoor je een melodie
die jou best bevalt

Luister naar de regen die valt
luister naar die melodie
die jou vertelt
hoezeer jij mij bevalt

Luister naar de regen
luister met je hart
en je zal voelen
wat ik wil bedoelen




Vicky

TEVEEL



Eenzaam in gedachten verzonken
terwijl anderen lopen te pronken
denkt ze aan die nare tijd
waarvan ze nu is bevrijd

Vechtend tegen innerlijke pijnen
die hardnekkig staande blijven
ze voelt hoe geest en lichaam
met elkaar samen gaan

ze vecht tegen de tranen
begint zich te schamen
voelt zich lui en loom
als het ware een nare droom

in het vorige leven teveel gegeven
doet nu haar lichaam beven
het ontbreekt nu de nodige kracht
nooit gedacht, nooit verwacht

ze heeft naar nieuw leven gegrepen
waar ze eindelijk wordt begrepen
die bewaarengel dankbaar indachtig
verfoeit ze haar verminderde krachten

haar lichaam wil niet meer mee
bedenkt ze bij een kopje thee
ze haat het om te falen
en wil de eindmeet halen

Ze wil nog zoveel liefde geven
het weinige met anderen delen
maar haar gemoed is verstoord
volledig, totaal ontspoord




VICKY

PAPIER


maagdelijk wit papier,
ongeschonden
hongerend naar woordjes,
onomwonden

vanuit mijn ziel,
recht uit het hart
soms heel vrolijk,
soms ietwat verward

soms diepgravend hier vanbinnen
over een strijd die men moet winnen

soms luchtig en frivooltjes
als kleurige wilde viooltjes

niets gaat dan nog verloren
het gevoel is op papier geboren

Vicky

        












ONKRUID


Langs Vicky's paden en wegen
kom je al eens onkruid tegen,
maar dat kan me helemaal niet storen,
niemand is perfect geboren.
Het hoort gewoon bij de natuur
als een vlam bij het vuur
dus laat het onkruid maar groeien
ook daaruit kunnen bloemen bloeien
Die bloemen betaal je niet duur
en zijn van alle het meeste puur


VICKY

BESTE BESLISSING

Beste beslissing van mijn leven
wil ik even met je delen...

Ik kwam terecht op seniorennet
en beleefde er meteen al veel pret

     Het begon met de chat"roemmmm"...
      goh ! wat was daar veel te doen !

Even later ontdekte ik de mailgroepen,
daar komt het één en ander uit de doeken...

Alsook al een eigen blogje, zowaar,
waar ik gedichtjes en allerlei vergaar...

Die schenk ik  aan mijn (sennet)vrienden,
de besten die ik ooit kon vinden...

Mijn leeftijd kent wel niet dezelfde hoge getallen,
maar nog niemand liet daarover iets ontvallen...

Ik weet wel héél zeker
hier word ik stukken beter...

Vandaar voor jullie allemaal,
dit kleine, simpele gebaar...

Een gebaar van erkentelijkheid
en innige dankbaarheid...
om jullie te mogen hebben leren kennen
en mijn hartje te verwennen...

VICKY

DE CLOWN

Ook een clown,
voelt zich al eens down...

Na zijn succesvol optreden
verwijdert hij moegestreden,
de schnmink van zijn gezicht
mijmerend over een gedicht...

In zijn hoofd spelen de woorden
als muzikale akkoorden
een steeds terugkerend refrein
van hoe het zou kunnen zijn...

hij ziet in de spiegel zijn verdriet,
maar dat deert hem niet...

Een traan rolt over zijn wangen,
niemand om ze op te vangen...

In gedachten hoort hij terug het publiek,
dat schaterlachend naar hem riep.

Hij neemt de pruik van zijn hoofd,
nadat hij zijn kaars heeft gedoofd.

Klautert onder het laken,
groet de sterren die waken...
kijkt naar de maan die lacht
en fluistert ....
"slaap zacht"


vicky

GEVANGEN



Ik zit in mezelf gevangen,
voel geen enkel verlangen...

tussen lichaam en geest
woedt er een strijd
van wat er is geweest
en me er niet van bevrijdt...

Dikwijls wil ik  dan schoppen
tegen onzichtbare brokken,
maar het lucht niet op
ik blijf in die strop...

En soms wil ik dan dood,
ofschoon men mij dat verbood...

Vicky