GEDICHT : GEVANGEN

GEVANGEN
Ik zit in mezelf gevangen,
voel geen enkel verlangen...
tussen lichaam en geest
woedt er een strijd
van wat er is geweest
en me er niet van bevrijdt...
Dikwijls wil ik dan schoppen
tegen onzichtbare brokken,
maar het lucht niet op
ik blijf in die strop...
En soms wil ik dan dood,
ofschoon men mij dat verbood...
Vicky






2 reacties op dit bericht
RE : gevangen
Fijn om van jou een reactie te hebben gekregen op een gedicht vanuit mijn blogje. Het doet goed wanneer iemand zich ook kan herkennen in iets dat uit mijn klaviertje verscheen. Eigenlijk ben ik een beetje verbaasd van de vele positieve reacties die ik erop krijg. Had ik in mijn stoutste dromen nooit verwacht. Ik steek dus ook niet onder stoelen en banken wat een deugd me dat doet, want dan zou ik vals bescheiden zijn. In ieder geval, ik sla twee vliegen in één klap : ik schrijf dingen van me af ( therapie) en anderzijds kan ik er nog iemand mee bekoren ook.
Gewoonweg zaliggggggggggggg !
Liefs,
Vicky
gevangen