GEDICHT : DE CLOWN

GEVANGEN



Ik zit in mezelf gevangen,
voel geen enkel verlangen...

tussen lichaam en geest
woedt er een strijd
van wat er is geweest
en me er niet van bevrijdt...

Dikwijls wil ik  dan schoppen
tegen onzichtbare brokken,
maar het lucht niet op
ik blijf in die strop...

En soms wil ik dan dood,
ofschoon men mij dat verbood...

Vicky

BEDANKT PAPA


BEDANKT VOOR AL HET GOED
BEDANKT VOOR WAT JE IN HET LEVEN HEBT GEGEVEN
EN JE VANUIT DE HEMEL NOG  ALTIJD VOOR ME DOET

IK KAN JE NOG STEEDS NIET VERGETEN
BLIJKBAAR JIJ JE DOCHTER OOK NIET
IK HEB JE ZOVEEL WILLEN GEVEN
ECHTER...KLEINKINDEREN KON NIET

JE STUURDE ME NU LANGS ANDERE WEGEN GELUK
WANT LANGE TIJD WAREN MIJN DROMEN STUK
JE HELPT NU DE ZON VOOR ME TE LATEN SCHIJNEN
EN SOMBERE WOLKEN TE VERDRIJVEN

IN DE GLIMLACH VAN DAT KIND
IS ER IETS WAT IK TERUGVIND
DE LIEFDE IN DIE KINDEROGEN
DOET MIJN STIL VERDRIET OPDROGEN

OH PAPA IK MIS JE ZO FEL
BLIJKBAAR MERKTE JE DAT AL WEL
ALS DANK WIL IK PROBEREN
DE ZON TERUG TE LATEN KEREN

IK BEN NU MAMA EN OMA TEGELIJK
EN VOEL ME KONINGIN TE RIJK
MAAR JIJ BLIJFT OP DE EERSTE PLAATS
MIJN TROUWE TROOST EN TOEVERLAAT


VICKY

DAGEN OF VLAGEN

Soms heb ik van die dagen
of van die zotte vlagen
ben moeilijk in te schatten
met geen woord te bevatten
want wordt het me teveel,
doe ik als ne makreel
dan  duik ik naar de diepere wateren
waar ik alleen het water hoor klateren...

HET SECRETARESJE



WAT OOGT ZE TOCH MOOI

DE HAARTJES IN DE PLOOI

HAAR BLOESJE OOGT KRAAKNET

MET EEN VLEUGJE EAU DE TOILETTE

HAAR VINGERS ONBERISPELIJK OP HET KLAVIER

TYPT ZE GRETIG, OH WAT IS ZE FIER

MAAR PLOTSELING KLEUREN HAAR WANGEN ROOD

EN ZE HOOPT DAT NIEMAND HET HEEFT GEHOORD

TUSSEN HET GETOKKEL INEENS

* F W I  E T T T T....*

HET WAS EEN WINDJE DIE HAAR BILLEN VERLIET



VICKY

DE KOEKJESBLUES


IK STAAR WAT IN HET IJLE...

TERWIJL IK MIJN NAGELS ZIT TE VIJLEN.

IK KAN MAAR NIET BESLISSEN...

KAN HET NIET UIT MIJN GEDACHTEN WISSEN

TOCH ZAL IK OOIT DE KNOOP DOORHAKKEN..

EN...

TOCH MAAR DAT KOEKJE PAKKEN !


VICKY