Berichten van 14 september 2026 tot 20 september 2026

Deel 2 van het weekend begint. De regen heeft de kust verlaten en het beloofd een aangename dag te worden. Dat mag ook wel op een zondag en zeker op een dag dat mijn buurvrouw/naamgenote en haar gade, 58 jaar lief en leed gedeeld hebben en nog altijd met evenveel liefde het voor elkaar doen. Dat zijn geen loze beloften geweest op 20 september 1968. Als goede echtgenoot is mijnheer het zondagse ontbijt bij de bakker gaan halen en heeft daarbij niet vergeten 'De Zondag', mijn zondagse lectuur, in de brievenbus te steken. Zo is iedereen weer tevreden in ons hoekje. Gisterenavond had ik nog onverwachts bezoek in de tuin: een egel. Ik ben tuinhandschoenen gaan halen en heb hem veilig in de grasberm gezet. De hond werd bijna zot dat er een ander beest gebruik maakte van zijn exclusief terrein, want voor doggy is mijn tuin 'zijn Knokke' en moet beschermd worden tegen elk ongewenst en minderwaardig bezoek. 

Er zijn nog altijd 3 ± oude mannen die een beetje het leven op aarde naar hun zinnen willen zetten, Trump is de ouderdomsdeken met 80 jaar, Poetin (73j) en de Chinese leider (73j). Bij zowel de 1e als de laatste zijn er speculaties over de gezondheid. De laatste dagen stelt men zich vooral vragen over de Chinese leider die in India een diner afzegde en ervan verdacht wordt een beroerte te hebben gehad ofwel een of andere kwaal heeft die zijn gezondheid in het gedrang brengt. Algehele stilte daarover in de Chinese media. De buitenwereld zal meer te weten komen als Xi Jinping wel of niet zal landen in de USA en er donderdag zal deelnemen aan gesprekken in Washington. 

Het enige andere belangrijke nieuws komt uit de sportwereld. Deze namiddag zijn er de wereldkampioenschappen tijdrijden. Laat ons zeggen dat ons land een grote kans maakt om de gouden plak te veroveren zowel bij de dames als de heren. Ik kan niet zeggen dat ik er een favoriet op nahoud, maar een Belg die wint is altijd leuk. Tot morgen

Zo, het weekend is begonnen. Rustig aan van start gegaan en daarna de ene telefoon na de andere. De ene duurde al wat langer dan de andere zodat heel de morgen aan babbelen werd besteed. Terwijl in München het 191e Oktoberfest of het grootste bierfestival ter wereld van start gaat, zijn het hier in Middelkerke wat nuchterdere en meer aardse activiteiten die een weekend duren: het landbouwweekend. Tractoren reden deze morgen al door de straten om op den dijk te parkeren tussen andere landbouwmachines en er staat ook groot en klein vee om te bewonderen. Iedereen kan eens deelnemen aan een schaapscheerderij of misschien zelfs eens een koe of geit melken als hun uiers té vol staan. Ik laat de boerderij voor wat ze is en zal me wel vermaken op mijnen eigen hof want ik zit nog altijd in pyjama en dat zal voor de rest van den dag zo wel blijven, vermoed ik. Ik moet me in ieder geval voor niets verplaatsen en dan kan zo'n nonchalante dag eens van pas komen na een zeer drukke en intense week. En ik moet zeggen, de hond ligt ook liever neer dan op zijn poten te staan. De emoties bij zijn baasje hebben ook hun weerslag op het beestje. Tot morgen

Het bezoek aan de oogarts is goed meegevallen. De controle is op een 'vrijdag de 13e' geprogrammeerd, hopelijk valt het dan evengoed mee als vandaag. Ik wilde met de tram naar de consultatie gaan, die stopt pal aan het oogkliniekje. De afspraak was vandaag om 10u15. Dan is het voor mij rekenen hoe vroeg ik moet opstaan want ik moet niet alleen rekening houden met de duur van het tramtraject (1u15) er is ook nog mijn hondje dat 's morgens de nodige aandacht moet krijgen om comfortabel op bazinneke te wachten. Ik ben om 6u30 opgestaan en alles gedaan wat ik gewoon ben te doen. Ik keek eens naar het uurrooster van de tram en zag dat mijn uitstaphalte voor onbepaalde tijd gesloten is. Dan maar de auto van stal gehaald en onderwijl gehoopt dat ik geen oogspuit moest krijgen want dan is met de auto naar huis rijden een stukje moeilijker. Dat viel allemaal mee, want ik wilde geen 'mobiele vrijwilliger' gebruiken voor mijn transport. Die had ik gecontacteerd voor huiswaarts te keren na de cataractoperatie. Was me dat wel even verschieten van de prijs van die autorit: 24,50€ terwijl mijn tramticket voor dezelfde route 3,5 € kostte. Ik denk dat in mijn brein toch een ander verklarend woordenboek zit dan hetgeen bij de CM is geprogrammeerd voor 'vrijwilliger'. Allerlei argumenten worden bovengehaald waarom dat zo duur is, maar dan zijn het voor mij geen vrijwilligers meer maar taxidrivers die evenveel vragen als een taxichauffeur.

Ik heb met verbazing gekeken naar de landing van de Nederlandse para's in Hechtel-Eksel en aan de takken van de bomen bleven hangen met hun touwen en zeil. Het deed me denken aan de film "The Longest Day" uit 1962, die de landing van de geallieerde troepen in Normandië weergaf. In de film werd het echte verhaal weergegeven van een Amerikaanse soldaat die met zijn parachute aan de kerktoren in het Franse dorp Saint-Marie-Église bleef hangen en doof is geworden van het voortdurend gelui van de klokken te moeten horen. Je kan de kerk nog altijd bezoeken en ter herinnering hebben ze daar een pop gehangen aan de galmgaten. 

De  story van Lady Di, is never ending. Na bijna 30 jaar is er nog altijd iemand die zijn ei over haar historie wil leggen. Ditmaal is het haar broer die een lijvig boek geschreven heeft over haar leven, liefdes en dood. The Boys, zoals William en Harry indertijd liefdevol werden genoemd, hebben het een en ander al moeten horen en lezen over hun moeder, vader en andere nabestaanden. Ik denk dat de betrokkenen het zelf wel het beste weten en aan een polemiek of rechtzetting niet willen beginnen. Tot morgen

Regenweer op donderdag, maar gelukkig zonder gedonder. Ik hou niet zo van onweer. Jammer genoeg heb ik de 'waterhoos' in Westende gemist. Het is dan ook een uur dat ik niet buitenkom. Het is hier met het regenwater toch niet zo erg gesteld als in Barcelona en Valencia, waar ze voor de zoveelste keer dit jaar met overstromingen te maken krijgen. Ik heb het 2x meegemaakt in mijn leven en hoop het nooit meer te moeten beleven. Dat zijn de gelegenheden dat de kracht van wind en water niet te onderschatten zijn en men leert een beetje eerbied te hebben voor onze natuur. Ondertussen is de regering en de andere parlementsleden maar aan het debatteren hoe een miljardentekort van de begroting op te lossen. Eigenlijk vrij simpel, geen uitgaven doen die niet nodig zijn en luxe projecten achterwege laten. Maar ja dat is buiten de beleidsmensen rekenen. Ieder wil op het einde van de rit komen met "zie eens wat ik verwezenlijkt heb gedurende mijn ambtsperiode, je moet terug op mij stemmen". Ik heb zo de indruk dat ons Bartje niet goed weet hoe te regeren en de eindjes aan elkaar te knopen. Dan begint hij nog maar eens over een staatshervorming die weer hopen geld zal kosten en ons langs geen kanten vooruitgang biedt. Liever of beter zou het zijn al die deelregeringen af te schaffen en het belastinggeld dat dan zou vrijkomen gebruiken voor scholen, ziekenhuizen, justitie van de hedendaagse middelen te voorzien (computers), en dan zouden er ook geen 10 ministerweddes maandelijks moeten uitgekeerd worden voor bv minister van gezondheid. Vereenvoudiging van bestuur is een begrip dat ongekend is in België, dat betekent zoveel als de burger met alles op te zadelen in plaats van de bevoegde ambtenaar. Het wordt alleen de burger maar moeilijker gemaakt om in de wirar van aanbevelingen zelf alles op te lossen via de pc maar waar er voor de mensen geen geld meer is om te leren efficiënt met de laptop te werken. Niemand wil of kan nog iemand te woord staan, alles moet online gebeuren en een menselijke stem is niet meer te horen als men hulp nodig heeft. Zelfs als je op artsenbezoek gaat zit de dokter met zijn rug naar je toegekeerd om alles in de computer te steken wat je probeert te zeggen en uit te leggen. Hij zal dan ondertussen wel AI om hulp en bijstand vragen. Maar alles moet je tegenwoordig zelf doen, zoals afspraken maken en dan verwittigd worden ter bevestiging en nog eens de avond vóór het consult met de mededeling dat het 15€ kost als je de kat stuurt, je bezoek aankondigen in een zogenaamde 'kiosk'. Voor de betaling is er wel altijd iemand present en achter een desk met betaalterminal. Afin, morgen moet ik weer op oogcontrole en dat maakt me sceptisch ten opzichte van dokters. Tot morgen

Als het kleine grut naar oma komt, dan haalt oma-zee alles in huis wat de kleinkinderen kan plezieren en wat thuis ook niet aangeschaft wordt. Ik zit dan ook met een hoeveelheid drankjes, koekjes enz dat ik de volgende maand allemaal moet nuttigen. De eerstvolgende dagen en weken zie ik ze niet want ze zijn allemaal terug op de schoolbanken van allerlei soort gaan zitten. Ik geniet nu van een 'Kidibul' iets nieuws dat ik leerde kennen. Wat zit er nog in mijn drankenkast? Lipton tea, schweppes zonder suiker in allerlei smaken, mini cola's in blik, fruitsap, chocomelk, enz. Het water in flesjes dat ik aangeboden heb, bleef gesloten. Dat zijn eenmalige aanschaffen om te leren kennen waar de voorkeur van de jeugd naar uit gaat. De zuurtjes 'peaches' lust ook iedereen en van koeken waren de frangipanes in trek, de carré confituurkes en de honingkoeken. Genoeg lekkers om de volgende maanden door te komen. Maar het is leuk als ze komen en ze gezond zien volwassen worden ook. Wat ook leuk is dat we gedurende jaren samen leuke herinneringen opgebouwd hebben en die af en toe eens ter sprake brengen. Op naar het nieuws van de dag dat weeral, voorlopig, geen nationaal nieuws brengt over de nieuwe belastingen allerhande. Dat is dan een moment dat mijn verjaardagslijstjes van pas komen. Eens mensen oprakelen die ooit de nieuwszenders en bladjes vulden. Zoals Breyten Breytenbach (1939-2024) die in de jaren '70 het nieuws beheerste. De tijd van het strenge Apartheidsregime in Zuid Afrika waar er nog wetten en straffen waren 'op de gemengde huwelijken' en 'ontuchtwet' toen het een misdrijf was om seksuele verhoudingen te hebben met iemand van een ander ras. Aangezien Breyten gehuwd was met een française van Vietnamese origine, werd hij verklikt toen hij even op bezoek was in zijn thuisland, en door de terrorismewet veroordeelt tot 9jaar gevangenis. Door wereldwijd protest kwam hij na 7 jaar vrij. Een vrouw die ook het nieuws en de roddelbladen beheerste was de 'dramatische sopraan' Maria Callas (1923-1977). Niet alleen door haar optreden in allerlei opera's en andere zangstonden maar meer nog door haar liefdesleven met de Griekse reder Aristoteles Onassis (1906-1975). Die zette haar zonder pardon na een jarenlange relatie opzij om een huwelijk aan te gaan met de ex- en glamoureuze first lady van die tijd, Jaqueline Bouvier-Kennedy-Onassis (1929-1994). Dan zag ik de adonis waar ik in mijn jonge jaren wel een dikke boon voor had, maar die zijn schoonheid was bij het ouder worden, flink verwelkt: Robert Redford (1936-2025). Leading man and actor in prachtige films zoals "All Presidents Man", The Horse Whisperer", "Out of Africa" en nog zovele meer mooie films. Ook de man die geen prijs kreeg voor beauty en elegantie maar nog alle tv-zenders beheerst met zijn serie "Columbo", Peter Falk (1927-2011). Het is een serie die ik opneem voor momenten dat ik tv wil kijken en niks van mijn gading vind. Ik kan nog wat buiten zitten want de regen zit er niet direct aan te komen. Tot morgen

Het is weer een kort bericht want ik krijg bezoek van de fleurigste meid uit mijn familie, Fleur. Kwamen ze vroeger naar hier om kastelen te maken op het zand, putten te graven of over de baren en golfjes te springen, dan komen ze nu naar oma-zee om hun 'lieven' voor te stellen. Zo is het heel de zomer een komen en gaan geweest van hun ouders, mijn kinderen dus, met de rest van hun kroost die nog niet op zelfstandige basis bij hun grootmoeder geraken. Ik ben wel blij dat ze allemaal afkomen om een klapke te doen met het 'grootje' dat nu de kleinste van den hoop is geworden. Het is prettig als dat dan allemaal gebeurd en ik het reilen en zeilen van de volgende generatie leer kennen en hun toekomstplannen hoor. Ik ga alles klaarzetten voor mijn bezoekers. Tot morgen

Het is geen pretje om met de hond naar de dierenarts te gaan. Nochtans moet hij ieder jaar zijn vaccinatie tegen allerlei hondenziektes krijgen om gezond te blijven. Vier volwassen vrouwen zijn niet in staat een 14kg zwaar hondje te temmen en vast te houden voor zijn spuit. Uiteindelijk ben ik uit het zicht verdwenen en lukte het de andere vrouwen een prik te zetten. Vol adrenaline, zowel bij mezelf als bij de hond, zijn we naar huis gereden en moesten echt wel bekomen van dat doktersbezoek. Gelukkig hoeven we maar één keer per jaar die marteling, voor hem en mij, te doorstaan. Gisteren is dan, na ons hartje gelucht te hebben en ons buikje vol  gestoken hebben met lekkernijen, mijn oudste klein/grote zoon huiswaarts gekeerd. Op een mooie dag, een van de volgende maanden, zal hij hier wel eens weer staan om van de goede zeelucht en oma te genieten. 

Voor de nationale regering is er een zoektocht naar 10 miljard euro gestart. Wat er voor de gewone burger al zeker is, dat er een verhoging van de BTW zal komen voor de verbruiksgoederen zoals bv het tarief van 21% optrekken naar 22% en de lage tarieven van 6% en 12% naar een tussentarief van 9% brengen. Dat is dan voor de regering De Wever. De Vlaamse regering van Diependaele zit ook in de rode cijfers en daar heeft men zijn oog laten vallen op de verhoging van de dienstencheques. Het proletariaat wordt langs alle kanten nog maar eens de dupe van een slecht financieel beleid van onze ministers en andere vertegenwoordigers. Tot morgen