dinsdag

Het is geen pretje om met de hond naar de dierenarts te gaan. Nochtans moet hij ieder jaar zijn vaccinatie tegen allerlei hondenziektes krijgen om gezond te blijven. Vier volwassen vrouwen zijn niet in staat een 14kg zwaar hondje te temmen en vast te houden voor zijn spuit. Uiteindelijk ben ik uit het zicht verdwenen en lukte het de andere vrouwen een prik te zetten. Vol adrenaline, zowel bij mezelf als bij de hond, zijn we naar huis gereden en moesten echt wel bekomen van dat doktersbezoek. Gelukkig hoeven we maar één keer per jaar die marteling, voor hem en mij, te doorstaan. Gisteren is dan, na ons hartje gelucht te hebben en ons buikje vol  gestoken hebben met lekkernijen, mijn oudste klein/grote zoon huiswaarts gekeerd. Op een mooie dag, een van de volgende maanden, zal hij hier wel eens weer staan om van de goede zeelucht en oma te genieten. 

Voor de nationale regering is er een zoektocht naar 10 miljard euro gestart. Wat er voor de gewone burger al zeker is, dat er een verhoging van de BTW zal komen voor de verbruiksgoederen zoals bv het tarief van 21% optrekken naar 22% en de lage tarieven van 6% en 12% naar een tussentarief van 9% brengen. Dat is dan voor de regering De Wever. De Vlaamse regering van Diependaele zit ook in de rode cijfers en daar heeft men zijn oog laten vallen op de verhoging van de dienstencheques. Het proletariaat wordt langs alle kanten nog maar eens de dupe van een slecht financieel beleid van onze ministers en andere vertegenwoordigers. Tot morgen

Ik heb een langslaper in huis. Vandaag zijn er toch alleen maar 'garnalenkroketten' gepland. Gisteren hebben we gelukkig van een aangename, zachte en met momenten zonnige dag, kunnen genieten. Met heel veel belangrijke babbels gespekt met een lekker ijsje en later op de namiddag/avond een bicky om de inwendige mens te versterken. En eens het donker werd naar binnen om samen naar een 'crimi' te kijken op de buis. Het zal veel binnen zitten zijn vandaag want het is echt aan het miezeren en daar wordt je na een uur buiten, ook kletsnat van. Dat is niet erg, nadat hij 6 maanden in Italië te zijn geweest, is er heel wat gespreksstof voorhanden. Ondanks het leeftijdsverschil van een halve eeuw, hebben we altijd heel zinnige en waardevolle gesprekken en genieten we echt van elkaars aanwezigheid en gezelschap. Tot morgen

De good news show kent geen einde. Vandaag komt mijn oudste kleizoon naar de zee om zijn bicky burger en garnaalkroketten te verorberen. Die heeft hij moeten missen tijdens zijn verblijf (6maanden) in het extra warme Genua, Italië. Er zijn weeral een paar gezellige uurtjes van 'kouten' op komst. We zijn babbelaars als we samen zijn en nu dat het een paar maanden geleden is dat we elkaar zagen, gaan we met dit goede weer ons klapke doen op den dijk van mijn kustdorp. Allebei zijn we zot van de zee en het zeezicht. Gisteren heb ik volop genoten van mijn kappersbezoek en de coiffeuse bevalt me heel erg. Een pluspunt is ook dat ik maar 50 stappen moet zetten en doordat ze jong is, de rest van mijn leven mijn haarsnit zal kunnen blijven doen. Om de 14 dagen zal ik me terug eens laten verwennen want zo'n wasbeurt mét hoofdmassage doet ontzettend deugd. En ik zie hier voor mijn ogen weer een volle kusttram rijden. Tijdens juli en augustus maakten een 5 miljoen reizigers reizigers gebruik van dit verplaatsingsmiddel. En of dat de mensen gelijk hebben zich op deze manier te willen veplaatsen van de ene naar de andere badplaats. Geen problemen met parking zoeken voor de auto en de tram brengt je telkens naar het centrum van het dorp of stad. Ik maak er ook gretig gebruik van behalve voor de grootwarenhuizen, die zijn niet bereikbaar met de tram. Wel is er een halte van de bus, die daar stopt, maar de halte voor op te stappen ligt op meer dan een kilometer van mijn huis en dat is niet altijd even handig. Hoewel ik dikwijls overweeg om mijn auto aan de kant te zetten, heeft hij toch nog een paar voordelen waar ik niet direct afstand van wil doen, zoals boodschappen doen met aanschaf in grote hoeveelheden, drank gaan halen, hondenvoeding in 12kg zakken, eens naar Gistel en het Godelievekerkje. Zo, ik ga mijn huis weer logé-vriendelijk maken. Tot morgen

Gisteren nog een paar uur zitten tokkelen op mijn toetsenbord van de computer, zoeken en opnieuw beginnen, tot ik het beu was. Na een goed nachtje slaap van mij en meer nog, van de pc, werkte bij het opnieuw opstarten alles zoals vanouds, behalve de lettergrootte. Ik begin niet terug te zoeken of iets te veranderen, alles werkt en dat is het voornaamste. Ondertussen is de tuinman deze morgen al geweest want gisteren was er voor hem té veel werk in de andere tuinen. Ik kan met recht en reden zeggen vandaag is huisje proper, hondje proper, tuin heeft zijn beurt gehad en als laatste is er voor mij deze namiddag een opknapbeurt. Alles en iedereen tevreden dus. Ik kijk er naar uit om bij mijn nieuwe kapper binnen te stappen en mijn pluimen aan haar handen toe te vertrouwen. Hopelijk is het deze namiddag gestopt met regenen. Iedereen is nog een beetje in vakantiemodus. Ook de kranten die een nieuwe reeks beginnen met verhalen over de rijkste vrouwen van België. Ik weet niet of de wetenschap te weten hoeveel sommige vrouwen waard zijn, iets toevoegt aan mijn kennis over de vrouwen in het algemeen en aan sommigen in het biezonder. Laat me zeggen dat ik het bladvulling vind zoals het feit dat Trump iedereen 5000$ belooft die op hem wil stemmen. Eigenlijk is dat een machtgeile man, om wie het alleen om macht draait voor zijn eigen portemonnee. Dat beloofde geld zal wel niet uit zijn eigen geldbeugel komen, hij zal er wel iets op vinden om dat uit de Amerikaanse schatkist te halen. Hij zal weinig of geen aandacht geven aan het feit dat het 25 jaar geleden is dat de Twin Towers in New York werden neergehaald en onze wereld daardoor voor een groot stuk blijvend veranderden. Terreur, aanvallen, bloederige aanslagen, de Taliban die wereldwijd acties voeren met Mohammed in het vaandel en als uitvalsbasis Afghanistan hebben. Dat leiden ze dan ook met stevige hand en waar vooral de vrouwen het slachtoffer van zijn. Toch zijn ze minder internationaal gericht dan IS, de Islamitische Staat. 

Een 'klavertje vier' brengt geluk, althans dat beweert toch bijna iedereen. Maar Jef vond in Vlimmeren een zevenbladig kruidje. Is dat dan een geluksbrengend 'klavertjezeven'? Ik zal het ook gaan zoeken in mijn tuin waar ook de klavers welig tieren. Tot morgen

Al laat op de middag maar, het zal toch voor een kort tekstje zijn. Weer een up date van de pc die verkeerd gelopen is en waar ik al een paar uren zoet mee ben om het recht te trekken wat langs geen kanten goed lukt. De tekst, de kleuren, schermfoto, outlook, enfin alles loopt zowat in het honderd tot mijn grote ergernis. Dat is nog een paar uren alle knoppen uitproberen zodat alles er weer uit ziet zoals ik het gewoon ben en wil. Tot morgen

Na een welverdiende en goede nachtrust stel ik bij het opstaan vast dat de wind prominent aanwezig is. Ditmaal komt die wel niet uit zuidelijke richting maar uit het frissere west-noordwest. Aanpassing van dekledij, van zomerse garderobe is de herfst outfit nodig. Vooral mijn armen hebben last van het koudegevoel. Enfin, de herfst is duidelijk in het land. En dan is er het hele gedoe over 'Pisa'. Niet de Italiaanse stad met de scheve toren maar wel "Programme for International Student Assessement". Die afkorting heb ik natuurlijk moeten opzoeken. Het is een internationaal vergelijkend onderzoek over de kennis en vaardigheden van onze 15 jarigen in verband met leesvaardigheid, wiskunde en wetenschappen. Om de 4 jaar vindt dergelijk onderzoek plaats en de vaststelling is dat we lager en lager zakken op het gebied van allerlei kennis maar zeker in verband met de leesvaardigheid bij de jongens. Een uitleg waar ik echt een groot vraagteken bij plaats is het feit dat er in de bibliotheek meer meisjesboeken voorhanden zijn dwz leesvoer met romantische inslag en dat de knapen in hun puberteit niet graag liefdesgeschiedenissen lezen. Ik denk dat de versnippering van het aanbod in de middelbare scholen en grotere inpact heeft op de mindere prestaties van onze middelbare scholieren. Vanaf 12 jaar is er geen nadruk meer op algemene vorming maar op specialisatie in allerlei vakken die niks van doen hebben met wiskunde, wetenschappen en leesvaardigheid. Ik ben altijd voorstander geweest van een algemene vorming, een gewone humaniora,  waarin plaats was en is voor aardrijkskunde, geschiedenis, talen, ....., kortom zo veel mogelijk kennis doorgeven aan de jeugd want eens men aan de slag is in het arbeidscircuit is er van extra kennis vergaren geen sprake meer. Hoe gaat Zuhal de problemen van mindere kennis en aanpakken? 

Ik heb een uur of twee schrijverstijd onderbroken omdat er een eredienst was op teevee, die ik wilde volgen. De uitvaartplechtigheid van Koning Harald V van Noorwegen in de kathedraal van Oslo. Ik zal het niet nalaten om dergelijke erediensten te bekijken  en te beluisteren, zeker als het ritueel gehouden wordt in een andere godsdienst dan de Roomse. Een lutherse eredienst komt niet zo vaak op de buis en al zeker niet een Noorse. Ik moet zeggen dat het veel indruk op me maakte vooral door de ingetogen sfeer, de soberheid van de plaats en een warm menselijke dienst met mooie hymnes en Noorse liederen. Ik leer nu de overleden koning kennen als een humaan en menslievende vorst en mens. Iemand die zijn woorden van verdraagzaamheid niet alleen in zijn speeches gebruikte. Na 7 jaar opboksen tegen het vooroordeel van te huwen met een burgermeisje, is er in zijn gezin niet alleen een zoon die huwt met een ongetrouwde moeder, maar ook een dochter die scheidt van haar echtgenoot en een sjamaan verkiest als echtgenoot en wel met een andere kleur als blank. Blijkt hij ook zijn stiefkleinzoon een thuis te bieden nadat die veroordeelt werd voor huiselijk geweld en verkrachting. Hij had voor ieder familielid een plaats in zijn hart en paleis. Tot morgen

Tot hiertoe is het een vermoeiende dag geweest. Afspraken maken om de tuin te snoeien en het gras te verzorgen, afspraken maken om mezelf een fatsoenlijk kapsel te bezorgen en Raziel naar zijn kapsalon te brengen, vergt heel wat organisatie en planning. Het enige dat al vast stond was de knipbeurt voor de hond. Dan voor mezelf een kapper zoeken is niet zo evident als het zou lijken. De ene is volzet, de andere doet alleen maar extensies en korte coupes enz. Uiteindelijk iemand gevonden die me om de 14 dagen een verzorgd kopke wil geven. Sinds mijn kapper een jaar geleden op pensioen ging had ik het moeilijk om naar een andere coiffeur te zoeken en te gaan, maar nood breekt wet. Zeker als ik dan naast een perfect geknipt en geföhnd hondje moet stappen. Dus vanaf vrijdag naar een jonge kapster zodat ik voor de rest van mijn leven bij dezelfde persoon kan blijven gaan en haar niet alleen mijn haar kan toevertrouwen maar ook mijn zieleroerselen. Dat gebeurt ook bij een kapper die bijna de functie van welzijnswerker en psycholoog uitoefent en jan en klein peerke kent. Dan de tuinman. Gelukkig weet die dat er veel werk is op mijnen hof, maar niet bij mij alleen, al wordt mijn geduld niet lang op de proef gesteld. Donderdag zal ik hem zien verschijnen. Gelukkig had ik vandaag tussen de pijpenstelenregen door, tijd om een lekkere croque monsieur te gaan eten, zodat ik de rest van de dag niets meer speciaals moet klaarmaken. Morgen is het rustdag, gelukkig.

Ik weet niet welke job onze premier voor ogen heeft na zijn leiderschap van de Arizona-regering, het zal in ieder geval een wereldomvattend aspect hebben. Overal is hij te zien behalve in de Wetstraat van onze hoofdstad. En overal wil hij de leiders van de bezochte landen laten horen dat hij iedere taal machtig is om gesprekken te kunnen voeren over economie en ander beleid. Een groot stuk van Azië heeft hij dus al afgedweild met als laatste vorige week in Indië, waarschijnlijk zal de voertaal Engels geweest zijn. Al kent hij vele talen, ons Bartje, ik denk niet dat hij het Hindi of een andere Indische taal meester is. Na een tussenstop in Antwerpen om wat vers ondergoed op te halen, was het richting Italië. Daar ontmoette hij zijn beste en 'grande amica' Maloni die hij vlot in het Italiaans toesprak met waarschijnlijk wat Latijnse teksten en spreekwoorden gelardeerd. Ik weet niet of er nog een land is waar hij zijn kennis over politiek en economie voeren, moet gaan etaleren. Misschien zal hij toch zijn Arizona-regering eens gaan leiden nu de gas- en electriciteitprijzen zijn aandacht vergen. Tot morgen

Volgens de weerkundigen de laatste zomerse dag voor de volgende weken. Spijtig, zou ik zeggen, want veel buiten zitten met aangename temperaturen, bevalt me wel. In ieder geval is de zomer prachtig geweest. En eens dat er wat regen kwam en wat frissere temperaturen, herstelden de bomen, struiken en andere planten zich toch snel, behalve de zomerbloeiers. Die houden het rapper voor bekeken dan de rest. Maar ik heb nog veel plantwerk te doen. De hond maakt er een gewoonte van met zijn poten eens wat aarde achter zich te smijten met het gevolg dat hij soms diep genoeg in de grond zit en mijn bloembollen uit hun plaats haalt en ze rondgestrooid in de tuin terecht komen. Ik raap die allemaal op en moet ze binnenkort weer allemaal planten om in het voorjaar weer een gele weide te krijgen van narcissen. Mijn compagnon heeft vele goede kanten maar ook een paar minpuntjes zoals putten graven en zand verplaatsen.

Ik kijk altijd uit naar de maandagkrant om het verslag te lezen van de voorvallen van het weekend. Een prominente plaats is voorzien voor Wout, na zijn ritzege onder een broeierige en snikhete Spaanse zon, de overwinning van de extremistische partij AfD in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, het Anderlecht van Coucke dat zeer slecht presteert in de nationale voetbalcompetitie (Coucke kan niet altijd en overal winnen), de jonge Belgen die het tandartsbezoek alsmaar uitstellen ( té duur, lange wachttijd voor een consult...) en vooral verslag van de bevindingen van arbeidseconomen en arbeidspsychologen: het thuiswerk kan minder en minder mensen bekoren. Dat is ook niet zo moeilijk te verstaan: geen collega's meer, geen overleg, geen kwartiertje om eens te keuvelen en nieuwtjes uit te wisselen, geen vaste plaats als men dan toch naar 'den bureau' gaat enz. En last but not least, verslag van de nieuwe teevee-spelletjes die ik weer aan mijn alziend oog heb laten voorbijgaan zonder er naar te kijken: de "verraders" en "is't gelukt". Ik ben allergisch aan de lachbanden die afgespeeld worden en de tussenin commentaar van een stem van 'god weet wie'. Ik kan er dus geen zinnig woord over schrijven en lees ook de bevindingen 'van goed of slecht' niet in de krant. Dat geschreven zijnde, ga ik nu nog buiten profiteren van de prachtige dag en deze namiddag op den dijk gaan zitten en de laatste vakantiegangers keuren. Tot morgen

De schapenwolkjes drijven voorbij op een zachte zondagmorgen en ondertussen kan ik mijmeren over veel en over weinig. 'Veel' staat gelijk met de slogan van Standaard Boekhandel: "geschenken doen aan boeken denken"  En als dat geschenk dan een hardcover boek over honden is, met mijn hond als model op de kaft, is er me meer plezier gedaan dan een garnaalkroket te gaan eten in een prachtige bistro. Mooi verpakt met in streepjespapier kreeg ik het boek "HONDEN, in het museum" van Arthur Japin, in handen. Een boekje dat laat zien, dat in de schilderijen die in de musea hangen, de viervoeter prominent aanwezig is als geleider en  begeleider van mensen van allerlei stand. Altijd trouw, nooit ver weg, doorgronder van de natuur van zijn baas en aan de hand van zijn eigen observaties, weet wat zijn baasje wil en hoe die zich voelt. Door dat boekje wordt hem eens recht gedaan. Voor alle bezoekers van mijn huis, de schilderijen van de honden is voor iedereen in te kijken want het ligt op mijn tafeltje.

De krant mag ik ook weeral niet geloven!!! Ik heb geen boekje met de de teevee programma's omdat in mijn krant wel iedere dag te lezen valt wat er te zien is op de beeldbuis. Gisterenavond zag ik andere programma's tevoorschijn komen dan hetgeen ik wilde zien en gelezen had wat er te zien was. Niet getreurd, ik heb opnames genoeg om een avond te passeren met beeldmateriaal. Deze morgen kijk ik dus naar de programma's van deze avond en tot mijn verbazing zie ik dat op zaterdag de programmatie van zondag gegeven werd en dat ik vanavond kan kijken naar hetgeen er gisteren te zien was. Dus voor vanavond moet ik kijken naar hetgeen er in de krant voor gisteren geprogrammeerd staat om te weten of het de moeite van het kijken waard is. Kunnen jullie volgen? Enfin, het doet er niet toe wat er te zien is, ik heb mijn leuk boekje bij de hand om naar de schilderijen met de honden te kijken en er de uitleg over te lezen waarom 'Anubis' zowel in het Oude Egypte als op gewone hedendaagse kerkhoven te vinden is. Tot morgen

Verjaardag van Faroukh Bulsara, beter gekend als Freddie Mercury (1946-1991), bij leven zou hij dus een tachtiger zijn. Maar ja, hij is al een tijd van de aardbodem verdwenen. Gelukkig heeft hij, solo en/of samen met Queen en Montserrat Caballé  (1933-2018), een reeks formidabele songs, liedjes, video's en optredens nagelaten. Velen hebben hem geïmiteerd, slechts een paar hebben de toets van zijn grootse stem kunnen evenaren of aan de song een gesmaakte eigen versie kunnen geven; zoals George Michael (1963-2016) met "Somebody to love" of zoals Angelina Jordan in America's got talent met "Bohemian Rhapsody". Kort gezegd, het zal een 'Queen/Freddie'dag worden. Dat is niks speciaals want iedere dag is er wel een of ander lied uit dat rijke repertoire dat ik beluister en tot afgrijzen van de hond, meekweel.

Ernest Hello (1828-1885) schreef zovele jaren geleden een zin waarvan ik vind dat die een beetje past voor mij én vandaag: "Iedere idioot kan werken, maar om te rusten moet je verstand hebben". Tot morgen

De wind blaast nog niet zo hard dat ik me aan de takken van de bomen moet vasthouden om niet omver te waaien. Maar het is wel een stevig windje dat uit zuidelijke richting komt en er voor zorgt dat het hier toch al 20°C is. Ik kon het toch niet laten, om weliswaar uit de wind, mijn krant buiten te lezen. Gisterenavond, vooraleer dat de zon onderging, ben ik toch nog op een bank op den dijk gaan zitten. Er was niets op tv voor thuis te blijven en op zee is er altijd wat te zien. De rust is hier weergekeerd en de blauw-witte banken staan weer ter beschikking van de inwoners. Er was ook voldoende wind voor de kitesurfers om nog even de baren te trotseren, maar de mannen in de rubberen boten geraakten niet voorbij de branding. Meestal zijn dat oefeningen die de soldaten van de kazerne van Lombardsijde doen. En ik krijg nieuwe buren! De woning naast mij, in drie apartementen verdeeld, zijn er 2 die hun eigendom te koop aangeboden hadden en ondertussen zijn ze verkocht. Dat wordt weer uitkijken.

Eigenlijk heb ik verder geen nieuws vandaag. De voorbije week is op alle vlakken een rustige week geweest. Dat mag er gerust eens tussen komen, dan moet ik ook mijn hersenen niet pijnigen om goed uit de hoek te komen. Zo, schatten van mij, Tot morgen 

Miezeren en wind, dat zijn de weer-ingrediënten voor vandaag. En onze investeerder van het moment is naar het midden van de krant verhuisd met zijn nieuwste aankoop. Marc Coucke schaft het grootste Ritzhotel in Kaapstad aan voor enkele miljoenen euro's. Het legendarische hotel moet nog wel wat gerenoveerd worden want het Mandelahotel staat al enkele jaren leeg. Voor spelen en ontspanning heeft onze miljardair al veel geïnvesteerd, misschien kan hij in zijn portefeuille ook een broodimperium uit het Gentse opnemen. Dat staat namelijk ook te koop. Dan voorziet hij met recht en reden de rijke mens van  'brood en spelen'. Bijna alles zit in zijn vestzak, alleen 'drank' ontbreekt nog. Misschien investeert hij ook in Zuid Afrikaanse wijn? Het is wel goed dat er iemand in zwalpende bedrijven investeert, maar het draait erop uit dat het uitgebouwd wordt voor de kapitaalkrachtige mensen onder ons. Voor de rest heb ik niet veel te vertellen. De krant staat wel vol met items die ik lees, maar niet interessant genoeg zijn om hier verder te bespreken of uit te diepen of van commentaar te voorzien. Tot morgen

Niks is zeker, maar er zou regen kunnen komen. Omdat de temperatuur nog best aangenaam is heb ik dan de krant, met bijhorende spellekes, buiten gelezen. Ik profiteer er van om zoveel mogelijk buiten te vertoeven, binnen zitten daar kan ik de komende maanden toch niet aan ontkomen. Ik heb hier werk genoeg liggen om na te kijken: de kwartierstaten van mijzelf en voorouders. Zes goedgevulde fardes heb ik gekregen en wil ik ook grondig nalezen en bekijken. Dat is natuurlijk geen buiten tijdverdrijf. En gisteren hebben we dus onze broodnodige babbelnamiddag gehad. Elkaar een luisterend oor bieden is dikwijls al genoeg om verder te kunnen in het leven op een prettige manier. Dat zeggen ze toch van Marleentje: zo is er maar eentje, in dit geval twee. En we zijn inderdaad 'enig en uniek' en dat is beter dan 'perfect'. 

Het moet niet altijd Trump zijn die de voorpagina's van de dagbladen beheerst. Ook onzeste eigen Marc staat graag op de frontpagina als hoofdartikel. Weliswaar met investeringen die altijd maar exclusiever worden. Nu een 'lodge' in Zuid Afrika waar exclusieve safari's en andere verblijfsamusement te beleven vallen. Het joviale en volkse Marcske van jaren geleden dat de polonaise danste tijdens het tv-programma "Vive le Vélo" op Vrt 1, is echt wel verdwenen. De verkoop van zijn 'vitaminenfabriek' hebben hem geen windeieren gelegd en hij investeert in een business voor de kapitaalkrachtigen: ecxlusiviteit van vakanties, leven, ontspanning, kortweg genieten van de fijne dingen van het aardse leven weg van nieuwsgierige blikken en het bekijken vanuit een jeep naar de wilde beesten. Daarvoor hoef ik niet naar Zuid Afrika te gaan en in een lodge te verblijven om dan buiten de omheining van zijn eigendom, gevaarlijke wilde dieren waar te nemen. Hier zijn de gevaarlijke beesten de wolven, de vossen en de dodelijkste van allemaal ' de hoornaars'. Dat tref je hier allemaal gratis aan als je in openlucht een gezonde wandeling wil doen. Tot morgen

244e dag van het 'nieuwe jaar 2026'. Nog 121 dagen te gaan vooraleer het 'nieuwe  jaar' 'oudjaar' is. Vandaag openen de scholen opnieuw hun poorten en de directies en leerkrachten begroeten met een brede glimlach 1,2 miljoen leerlingen. Maar ook voor degene die niet naar school gaan begint een nieuw leven of een voortzetting van lidmaatschap van turnclub, zwemclub, wandelclub, petanqueclub, tennisclub, golfclub. Voor mij gaat terug de 'babbelclub'van start. Bijeenkomst van de buren om alles weer eens onder ogenschouw te nemen wat moet bekeken en besproken worden. De burenpraatclub bestaat uit 2 leden, mijn buurvrouw en ik. We zijn het altijd roerend eens over de té bespreken onderwerpen en dat zijn er altijd genoeg als je weet hoe de praktijken zijn van onze burgervader die niet altijd een vader kan genoemd worden. Natuurlijk doen onze opmerkingen thuis niets ter zake want een luisterend oor heeft onze Jean Marie, niet. Het is wel gewoon goed dat we de wrevels eens uitspreken. Via de buurvrouw weet ik dan ook wat er zoal leeft onder de andere Westendenaars. Mijn buurvrouw, met dezelfde naam als ik, gaat een paar keer per week met echtgenoot eens op een terras zitten om een sjatte kaffe te drinken. Zo hoort ze dan wat er zoal gebeurd is en welke schandalen er weer losgebarsten zijn. Maar vandaag komt ze alleen koffiedrinken want er komen ook typische vrouwverhalen aan bod, waar een man niks van af weet en ook onderwerpen die een echtgenoot niet interesseren. Het wordt tijd dat ik mijn pyjama ga uit doen en me op mijn paasbest ga zetten om mijn gaste te ontvangen.

Gisterenavond heb ik ook gekeken naar de 1e aflevering van "Time: out". Een halfuurtje bijna 'feel good' teevee voor het slapengaan. Belevenissen van jongeren, volgens sommigen in het spoor van "Dertigers", dat ik nooit bekeken heb. Ik keek ook graag naar het halfuurtje "Eyecatchers" tijdens de vakantie periode. Hopelijk is het even meeslepend als het programma over 'interieurdesigners'. Tot morgen 

De wind in de zeilen, dan krijg je prachtige wolkenformaties die geen regen met zich meehebben. Ik zal straks in mijn zetel, in rusttoestand liggend buiten, eens bekijken welke figuren en voorwerpen ik kan onderscheiden in die grote witte wattenplukken hoog boven mijn hoofd. Een bezigheid zoals een andere als ik van de buitenlucht wil genieten. En genieten van verlof doet onze premier al màààààànden. Onder het mom van de zoon naar 'het land van de rijzende zon' te vergezellen alwaar die zijn studies gaat aanvangen, moest hij toch wel weten in wat soort omgeving deze zijn laatste jonge jaren zou doorbrengen. Rondreis door Japan, en famille, was dus wel het minste dat hij kon doen. België leiden en besturen liet hij over aan de ministers met wie hij zogezegd dagelijks in videogeprekken overleg pleegde. Maar ons Bartje moet overal elders zijn kop nog laten zien voor gesprekken met buitenlandse leiders, conferenties, vergaderingen, bezichtigingen, ontmoetingen want zijn aanwezigheid op wereldvlak is echt prioritair voor een job na zijn premierschap op internationaal niveau. Kort gezegd, we mogen blij zijn met onze vorst die het liefst van al in eigen land blijft en de honeurs allerhande, waarneemt. Een man die niet persé afgeschermd moet worden en die op de foto wil met een groep wandelende scouts die dezelfde pad als Hij en de Queen deden. Onze ministers trekken liever naar verre oorden waar ze geen landgenoot tegen komen om goedendag tegen te moeten zeggen. 

Wat zou Leopold Lippens (1941-2021) jaloers geweest zijn op de hr Marc Coucke!!! De frigoboxtoeristen zonder woorden of wat dan ook de toegang tot het Knokse Zoute Zand te kunnen ontzeggen door een exclusieve strandbar te kunnen bemachtigen. Natuurlijk komen daar een beetje protesten tegen. Al heeft Marc er een prachtige villa en een droom van een appartement in de gemeente, een inwoner van die plaats is hij niet. Dat was nochtans één van de criteria voor het bekomen van een concessie op het strand. Gelden stromannen ook om deze dure strandbar te bekomen? Natuurlijk zijn de echte Knokkenaars niet opgezet met de kaping van het strand door een ingezetene van Merelbeke. Wordt vervolgd. 

En ja, onze vredesapostel is op oorlogspad!!!. Donald leeft in onmin met Iran, dat het bestookt, om weer een kostenvrije doorgang naar de olievelden te krijgen in die gebieden. Ondertussen is er wel een 'lucht'deal gesloten met Venuzuela voor het bekomen van 65 miljard vaten ruwe olie. Grote angel in het gras; die olie zit nog onder de grond en het vergt miljarden dollars om die velden operationeel te maken en de vaten op te halen. Luchtbellenpolitiek om de mensen een rad voor de ogen te draaien. Tot morgen

Verjaardag van mijn jongste kind, dat vandaag 47 kaarsjes mag uitblazen. Het is  zoals je kan zien geen kind meer, maar zolang als ik leef en hoe oud hij ook zal worden blijft hij mijn kind waarover ik de rest van mijn leven moet waken. Al heeft hij zelf een groot gezin, een kind blijft een kind en dat weet iedere ouder wel. Een kind brengt gevoelens teweeg die voor geen uitleg vatbaar zijn en levenslang aanwezig zijn. 

Het laatste weekend van de vakantieperiode is al meer dan halfweg en je ziet de mensen dan ook met slome tred rondlopen. De normale bezigheden roepen en de job die Dolly Parton (1946-2026) bezingt in "Nine to Five" lonkt weer. Het helpt dat het 'weer' op Belgisch  niveau gekomen is, wat meer regen, wat meer wind, wat minder hete temperaturen, wat minder zon en wat minder licht. De herfst is in aantocht en dat helpt om uit vakantiemodus te geraken. Voor de niet-gepensioneerden natuurlijk. Voor die oudere groep blijft alles hetzelfde tenzij men baby-oppas moet zijn, of de kinderen opvangen na schooltijd of de kleine verletdagen. Niets van dat alles voor mij. Iedere dag is een werkdag, iedere dag is een vakantiedag, iedere dag is het genieten van de kleine dingen van het leven. Zoals daarnet, buiten in mijn zetel in slaap vallen. Ik heb de luxe om dat te kunnen doen, na een nacht dat ik geen slaap kon vatten. Ik heb ook luxe buren te hebben die me "De Zondag" brengen zodat ik ook het nieuwste van het nieuwste te weten kom en niet moet wachten op de maandagkrant. Tadej heeft met een heuse valpartij het een en ander gebroken en staat voor enkele weken op non-actief. De "Zomerhit 2026" gaat naar K3, die echt al heel verschillend zijn van de oorspronkelijke meisjes: 2 Nederlandse blondines en 1 Vlaamse rosse. Tijdens hun optreden voor eurovisie (1998) werden ze uitgelachen maar Karen, Kristel en Katleen gaven hun naam aan dit, nog altijd succesvolle trio. Het is nu wel een commercieel setje geworden, met een ongekende professionaliteit dat elke spontaniteit mist. De 'Studio 100' building is overal aanwezig: koeken, vleesjes, schoolgerei, kledij en vooral Plopsaland, in- en outdoor, films, shows. Ik ben welblij dat ik die hype gemist heb voor mijn kinderen. Toen was het "Ti Ta Tovenaar" en de "Smurfen". Tot morgen

Het is nog redelijk zacht buiten maar de regen zit eraan te komen vanaf het zuiden = Frankrijk. De watertekorten worden stelselmatig weggewerkt en de boeren, veehouders en andere telers voorzien al de nodige prijsstijgingen door de verminderde aanvoer van regenwaterin de voorbije maanden, te compenseren. Als ik goed gehoord heb, hebben de koeien té weinig gras kunnen eten en zijn ze al hun voorraad wintervoedsel aan het opsouperen. De goede verstaander heeft maar 1 woord nodig om te weten dat de prijs van de melkproducten de hoogte zullen ingaan. Tot een paar jaar geleden betaalde ik voor mijn dagelijkse portie yoghurt van 450 gr welgeteld 1€05. Het laatste jaar betaal ik voor een potje huismerk vruchtenyoghurt van 200gr (150gr melkproduct) even veel. Ik heb ondertussen wel min of meer afgeleerd naar de prijs van 'mijn' basisvoedsel, waaronder melk in al zijn varianten, te kijken. Ik wil me de eetlust niet laten ontnemen door de stelsmatige toename van de prijs die om welke redenen dan ook, telkens verhoogd. Mijn gras staat weer groot en mals, blijkbaar is dat niet op de grasweide voor de koeien die nu al op stal gezet zouden worden. Elke reden om aan prijsstijgingen van allerhande producten te doen, is goed. Het zal een dure herfst worden en hopelijk geen koude, want de gasprijs gaat sowieso de hoogte in. En dan heb je natuurlijk een groep mensen die alles'exclusief' maken, zelfs het zonnebaden en op het strand zitten, is binnenkort voor de happy few. Ons kent ons en dat moet zo blijven. En zo rijft ons Markske de ene na de andere business van Knokke binnen. Binnenkort zijn alle lucratieve bedrijven van deze West Vlaamse gemeente ook van hem te noemen. Na het Zoute Grand Prix, het hotel, restaurants, crème glace, rebbekes,... komt er nu ook het duurste en meest gewilde stukje van de kust in zijn portefeuille: een zomer beachbar op Het Zoute. Speciaal door een architect ontworpen om zeker te zijn dat hij de concessie zou binnenhalen voor 9 jaar. De verankering met Knokke is de stroman die er aanwezig zal zijn en een Knokkenaar zou zijn. Europese richtlijnen zetten vele lokale investeerders, handelaars en exploitanten van zomerse gelegenheden buiten schot en maken plaats voor grootkapitaal. Ja, de pillendraaier wil het overal voor het zeggen hebben in ons landje, alleen de hoofdstad laat hij voorlopig links liggen. Daar is geen geld te rapen. Tot morgen

Ik heb gisterenavond de 'hap' uit de maan niet gezien of kunnen bekijken. Het was hier 'verdonderd'. Lang heeft het onweer niet geduurd maar de bewolking is wel gebleven voor de rest van de nacht. Ook deze voormiddag heeft de zon zich nog maar eventjes laten zien. Volgens de buienradar van het KMI zou er hier straks weer een watergolf (niet de 'mise en plis' van het haar) over de kuststreek trekken. Ik zal wel zien en ook met welke intensiteit regen, wind en bliksemschichten over mijn huis trekken. Zonder meer is de tijd van de natte gazet en de modderpoten in huis, aangebroken. In Noorwegen is dan eindelijk gebeurd waar er al een week voor gevreesd werd, het overlijden van de 89 jarige vorst en meteen ook het aantreden van een nieuwe koning. Kreeg de oude koning met nogal wat schandalen te maken van schoondochter, plus-kleinkind, dochter en schoonzonen. De nieuwe koning zal toch ook stevig in zijn schoenen moeten staan om alle berichten van de paparazzi op te vangen want de gemoederen zijn nog niet gaan rusten als het over Mette-Marit en haar eerstgeboren zoon gaat. 

Na de Straat van Hormuz, Groenland, zou hij ook het Canadese Ontariomeer tot Amerikaans grondgebied willen inlijven. Zijn expansiedrift kent geen grenzen en negeert de zelfstandigheid van de staten en volk. Waarschijnlijk zal de volgende inname  de Atlantische Oceaan zijn om passeergeld en tol te kunnen opstrijken. Hopelijk heeft hij voordien al lang het lot van Harald gevolgd en is hij naar hemelse oorden vertrokken. Maar ondertussen voelt ons land zich gesterkt door het militaire bolwerk dat we fors aan het uitbreiden zijn met de 300 nieuwe rekruten en een koningskind dat zich geroepen voelt om aan het hoofd van ons leger te integreren en er te staan als boomlange generaal. Ondertussen weten we dat hij van geen kleintje vervaard is en zoals Hannibal over de Alpen kan klimmen. Iedereen in Europa zal hem aanvaarden als toekomstig hoofd van het Europese leger en als broer van een toekomstige koningin. Het 'leed' van de Noorse bevolking bij het overlijden van hun vorst wordt dikwijls aangehaald in de rouwbetuiging van andere leiders, maar dat 'leed' is toch wel enigszins anders te interpreteren dan het leed dat de Nepalese bevolking meemaakt door de gigantische catastrofe die hun land en de bevolking getroffen heeft. Een gemeenschap die van 'nul' moet herbeginnen en zelf geen middelen heeft voor een heropbouw van hun land. Wie gaat zich daar in mengen om het land onder zijn bevoegdheid te krijgen? Waarschijnlijk de Chinezen want het grenst aan China en kan op die manier zonder veel problemen onder de invloedsfeer komen van Xi-Jinping. Aangezien er te weinig natuurlijke rijkdommen zijn is Trump niet geïnteresseerd om méér dan humanitaire hulp te bieden en dan nog wel pro forma. Tot morgen

Plakkerig weer!. Mijn t-shirt en andere kledij plakken gewoonweg aan mijn lijf. Het KMI  waarschuwt voor onweders en ik twijfel er niet aan dat dàt zal komen. Ik ben deze middag mondvoorraad voor mij gaan halen en muilvoorraad voor mijn huisgenoot. Op donderdag kort na de middag is het altijd rustig in de grootwarenhuizen en dat is plezanter om te winkelen en eens rond te kijken of er nieuwe dingen in de aanbieding staan. Zo af en toe wil ik dan eens ander beleg voor mijn boterham meebrengen, eens wat andere smaken op mijn boke leggen en sinds enkele weken breng ik de 'petit gervais' van het huismerk mee. Ik moet zeggen dat het me goed smaakt want tijdens het warme weer was het eten van chocola en aanverwante producten onmogelijk geworden. De repen waren gesmolten in de kast en de choco was chocomelk geworden. De vakantie is duidelijk aan zijn laatste dagen toe en het ietwat mindere weer brengt ook geen vakantiegangers meer naar hier. De parkings lopen leeg en er is weer overal plaats om de auto achter te laten.

De overstromingen in Nepal blijven de nieuwsmedia domineren.  Het is dan ook een catasrofe voor dit bergland dat leeft van het toerisme. Honderden doden en nog meer vermisten onder wie ook veel toeristen. Ze kunnen gelukkig rekenen op hulp van het buitenland om de doden te bergen, de vermisten op te sporen en de woningen en infractructuur weer in orde te brengen, al zal zoiets veel tijd vragen.

Van het koninklijk paleis in Noorwegen niets dan sombere berichten over de gezondheidstoestand van de 89 jarige koning. In Engeland is er een koningskind en zijn familie, op zijn schreden teruggestapt en is na een 6 jarig verblijf in de US, weer naar zijn geboorteland gekomen om zijn kinderen een oer-britse en degelijke scholing te geven in het koninkrijk waar hij deel van uitmaakt. Hij is tenslotte een prins en wenst zijn kinderen een prinselijke opvoeding te geven met alle gemakken en moeilijkheden dat zoiets met zich meebrengt. Vrouwtje-lief kan ondertussen wat Engelse pondjes bijverdienen door terug wat aan acteerwerk te doen en voor de camera te staan, wat in haar geboorteland niet meer lukte. In eigen land wordt er ook geschiedenis geschreven doordat er eindelijk een prins een militaire opleiding en carrière ambieert. Hij is van geen kleintje vervaart want hij kiest voor een opleiding bij de paracommando's. Voilà. Tot morgen