zondag
De schapenwolkjes drijven voorbij op een zachte zondagmorgen en ondertussen kan ik mijmeren over veel en over weinig. 'Veel' staat gelijk met de slogan van Standaard Boekhandel: "geschenken doen aan boeken denken" En als dat geschenk dan een hardcover boek over honden is, met mijn hond als model op de kaft, is er me meer plezier gedaan dan een garnaalkroket te gaan eten in een prachtige bistro. Mooi verpakt met in streepjespapier kreeg ik het boek "HONDEN, in het museum" van Arthur Japin, in handen. Een boekje dat laat zien, dat in de schilderijen die in de musea hangen, de viervoeter prominent aanwezig is als geleider en begeleider van mensen van allerlei stand. Altijd trouw, nooit ver weg, doorgronder van de natuur van zijn baas en aan de hand van zijn eigen observaties, weet wat zijn baasje wil en hoe die zich voelt. Door dat boekje wordt hem eens recht gedaan. Voor alle bezoekers van mijn huis, de schilderijen van de honden is voor iedereen in te kijken want het ligt op mijn tafeltje.
De krant mag ik ook weeral niet geloven!!! Ik heb geen boekje met de de teevee programma's omdat in mijn krant wel iedere dag te lezen valt wat er te zien is op de beeldbuis. Gisterenavond zag ik andere programma's tevoorschijn komen dan hetgeen ik wilde zien en gelezen had wat er te zien was. Niet getreurd, ik heb opnames genoeg om een avond te passeren met beeldmateriaal. Deze morgen kijk ik dus naar de programma's van deze avond en tot mijn verbazing zie ik dat op zaterdag de programmatie van zondag gegeven werd en dat ik vanavond kan kijken naar hetgeen er gisteren te zien was. Dus voor vanavond moet ik kijken naar hetgeen er in de krant voor gisteren geprogrammeerd staat om te weten of het de moeite van het kijken waard is. Kunnen jullie volgen? Enfin, het doet er niet toe wat er te zien is, ik heb mijn leuk boekje bij de hand om naar de schilderijen met de honden te kijken en er de uitleg over te lezen waarom 'Anubis' zowel in het Oude Egypte als op gewone hedendaagse kerkhoven te vinden is. Tot morgen


1 reactie op dit bericht
Marleen,