Archief

Dit is de middelste dag van het jaar als het geen schrikkeljaar is, de 182e dag is halfweg, nog 182 dagen te komen. In de annalen van de 2e juli, is er veel gebeurd. Zo ook in mijn familie is het een dag om te gedenken. Mijn vader zou op deze dag, bij leven, 110 jaar zijn geworden en mijn ouders zouden 80jaar getrouwd zijn. In al die tijd is van alles in het dagelijkse leven in de familie, veranderd behalve 1 ding: het abonnement op 'Het Nieuwsblad'. Om het zo te zeggen, ik heb 'het Nieuwsblad' met de paplepel binnengekregen. Zelfs op zijn sterfbed moest mijn vader de verse gazet van maandag 8 oktobeer eens kunnen vasthouden. De voetbaluitslagen wilde hij weten om dat in zijn eeuwige leven nog van het aardse leven mee te dragen. Maar er is nog een derde herinnering die vastplakt aan die dag: mijn eigen burgelijk huwelijk. Om het zo te zeggen, een dag die niet zomaar zonder betekenis is. 

Ik heb niet naar de voetbalmatch van de 'Rode Duivels' gekeken. Ik had er geen zin en ben bij 0-1 in mijn bed gekropen. Ik dacht als ze winnen, zal ik het wel horen, want ik liet mijn venster openstaan. En waarempel, ben ik na het einde van de match wakker gemaakt door  gejoel en ander lawaai. Ze hebben dus gewonnen, dacht ik!. Ik draaide me om en heb verder goed geslapen. Dat zullen de mensen van het woonblok in Antwerpen niet gedaan hebben. 5 doden en enkele tientallen gewonden na een verwoestend vuur in een appartementsgebouw van 10 verdiepingen. Zo'n brand in die blokken vind ik altijd hallucinant en zie ook altijd halsbrekende toeren van die inwoners om toch maar aan het vuur te ontsnappen. In Oostende staatt momenteel het hoogste appartementsblok van West Vlaanderen, 103 meter hoog en 34 verdiepingen. Alleen het gedacht dat er in dat dorp in de hoogte, brand zou uitbreken doet me rillen. Maar al die wooncomplexen vormen voor de brandweer meer en meer uitdagingen om hun job efficiënt te kunnen uitvoeren. Ook hier aan de kust ontsnapt men niet aan de tendens van wolkenkrabbers met als enige argument dat de mensen die aan de kust een 2e verblijf willen, de zee willen zien. Er is geen grond meer beschikbaar voor gewone huizen. Om dat te bekomen, is de hoogte de enige optie. Ik neem de titel van een tv-programma: the sky is the limit. 

Heuglijk nieuws voor onze smaakpapillen; de Belg heeft zijn eigen mosselboerderij even in zee, ter hoogte van Nieuwpoort. Gedaan met de mosselen uit Zeeuws Vlaanderen, gedaan met mosselen te gaan eten in Yrseke. Alleen moeten de zeeboeren nog leren zelf de mosselen te verpakken, dat moeten ze nog uitbesteden. Tot morgen

Den helft van het jaar zit er weeral op. Naar goede gewoonte zorgt de regering ervoor dat er telkens op de eerste van iedere maand wat verandert, meer belastingen gevraagd worden of subsidies afgeschaft. Dat is deze 1e dag van deze maand niet anders. Het grootste offer dat we moeten brengen zijn onze private handelsrelaties met China. Per pakje dat we van dàt land hierheen laten komen, moeten we 3€ extra betalen. Goed nieuws voor de schatkist, slecht nieuws voor de consument. Geen pakjes meer door de koerier laten leveren maar zelf gaan zoeken in de Action, de Lidl, den Aldi.... die ook die producten van ginds verkopen en waar er geen heisa over gemaakt wordt als we ze aanschaffen. Slecht nieuws dus voor de consument die graag veel pakjes heeft voor weinig geld. Gaat deze maatregel onze economie ten goede komen? Geen idee. De handel met China zal in ieder geval wel wat slinken tenzij onze Chinese broeders met een tegenmaatregel afkomen zodat we evenveel zouden bestellen als voorheen. Een fysieke winkel met die spullen is ook een mogelijkheid waar online kopen dan toch de belangrijkste activiteit is. Vandaag is het 'de Dag van de Komkommer'. Ik dacht altijd dat die pas gevierd werd als de regering verlof nam, niet dus. Er is wel wat randnieuws dat geraapt kan worden. De ene miljonair die de andere helpt door zijn aandelen over te kopen om hem uit een financiële penarie te helpen. De baas van Ghelamco die zijn aandelen in 'good old Antwerp' zou verkopen aan de baas van Woestijnvis, die uit Anderlecht gebonjourd werd. Die twee haantjes, allebei selfmade, allebei kenners van voetbal, allebei kenners van koers, allebei kenners van entertainment, bij elkaar zetten is nooit een goed idee geweest en moest op een scheiding uitdraaien. Marc en Wouter konden niet meer door dezelfde deur en één zoekt dan maar een andere deur met aanzien om als seigneur en redder ontvangen te worden. Dat zou, enigszins voorwaardelijk gezegd, dan Den  Antwerp worden. 

Minder mooi nieuws zijn de pijnlijke strapatsen van Autocars Ros Beiaard, die in onderaanneming werken voor de Lijn en dan vooral het schoolvervoer van het Buitengewoon Onderwijs, op zich nemen. De meest kwetsbare kinderen van en naar hun school brengen, vergt veel van de kinderen die soms uren op een aftandse autocar moeten zitten. Een bus, met chauffeur en begeleiding, die 4 kinderen vervoerden, weten zelfs niet hoeveel kinderen ze van de bus gehaald hebben en laten er een jongetje gedurende 12u alleen op een afgesloten bus zitten. Beide volwassen beweren dan dat ze de kinderen aan school afgezet hebben om de schuld van deze zware blunder op een ander te schuiven. Tot morgen

De zon zit een beetje verscholen achter, mogelijks, wat regenwolken. Het is weer even wennen aan de friste, al belooft men vóór het einde van de week, weer 25°C en het begin van een nieuwe hittegolf. Hopelijk volg ik dan niet de duizend die beroep moesten doen op de spoedafdeling om extra vocht en electrolyten te krijgen. Bij warmte komt het er op aan voldoende 'lui' te zijn om zichzelf niet in de penarie te werken. En 'lui' zijn is niet moeilijk aan te leren, één van de simpelste dingen in ons leven: leven en laten leven en pluk de dag. Dat is natuurlijk moeilijk voor mensen die niet stil kunnen blijven zitten of altijd iets om handen te moeten hebben. In normale omstandigheden en dus menselijke temperaturen, ben ik ook een bezige bij, maar mijn lichaam zegt vanzelf 'stop' als het naar de 24-25°C als buiten temperatuur gaat.Het zweet gutst uit mijn poriën en kom precies vanonder den douche vandaan. Om dat ongemak te beperken is het een stil leven dat ik moet leiden/lijden om me comfortabel te voelen. Veel drinken is de boodschap en liefst water nuttigen. Alcohol zal ik niet drinken maar water is nu ook niet mijn lievelingsdrank waar men 1,5-2 liter per dag zou moeten van drinken. Eén glas water krijg ik wel binnen maar de rest van het vocht neem ik op met koffie, melkproducten of fruitsap. Een plas van de vooropgestelde 2 liter krijg ik nooit verteerd, dan krijg ik een golfbad en dat neem ik liever in zee. 

Het krantennieuws is wat men noemt 'randnieuws'. Niet noodzakelijke weetjes en de verheerlijking van allerhande gewone daden. Celien krijgt een ganse bladzij omdat ze na het overlijden van haar mama terug optreed, met de nodige emoties vandien en met uitdrukking van 'hoe moedig terug op een podium te staan'.  Maar bijna iedereen moet bij een overlijden na een week terug aan de slag gaan en zijn/haar  verdriet opzij zetten en het leven weer opnemen. Ook de klassieker van de 'vrouwen verdienen nog altijd minder dan de mannen', komt in tijden van 'geen' nieuws, weer eens aan bod en weer op een verkeerd moment, want de regering zit te wachten op het 'reces' en is dus té moe om nog enige daad van welke aard dan ook, te verrichten. Er is dan ook nog eens Hans Bonte die van minister terug naar een eenvoudige burger moest stappen en nog eens graag een natrap geeft. Ook het feest van 250jaar Amerika krijgt een blad aandacht, al zie ik niet in waarom België dat moet vieren. Tot morgen

Wat vindt ge daar nu van; week 27 van het gebenedijd jaar 2026 gaat beginnen. In ons nieuwe jaar is dat de 180e dag of de dag van Sinte Pieter met als  bijzondere weerpspreuk: als op Sinte Pieter het haantje kraait, komt het regenweer aangewaaid. Ik heb er in ieder geval nog geen horen roepen naar zijn kippetjes, want er zijn geen hoenders in de omgeving. Men kan stellen dat het droge weer blijft aanhouden en de mooie temperaturen ook. Het is nu zomer op zijn best: blauwe lucht, een mooie zon en een verkoelend zeebriesje. Ook veel kindergejoel op deze voorlaatste dag van het schooljaar. De schoolreizen die richting kust komen en de kinderen van gewone pret voorzien: water en zee, strand en zand. En daarna komen dan de toeristen die voor veel lawaai tot diep in de nacht zullen zorgen aangemoedigd door Radio Joe op den dijk. Het begin van het toeristisch seizoen vind ik altijd plezant, de slameur en de eentonigheid van iedere dag wordt doorbroken, er gebeuren wat plezante evenementen, avondmarkten, optredens, fanfares, enfin tout court, een grote levendige kermis tot de overlast begint..... lawaai van dronkenschap, baldadigheden, vuiligheid, respectloosheid enz. Dan verlangt men naar het einde van de vakantie. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet, alles oogt nog fris en nieuw en de plantjes en groen zorgen voor een mooie promenade met zicht op zee. 

Ik zag in mijn verjaardagskalender de naam van Katharine Hepburn (1907-2003) staan. De 'grote dame' van het witte doek met de onvergetelijke films "The African Queen", "Guess Who's Coming to Dinner", "On Golden Pond". Ideale films voor op een snikhete dag of een ijskoude, te bekijken en te genieten van deze prachtige actrice. Maar eens dat ik buiten kan is er 's morgens de krant en in de namiddag een boek tenzij natuurlijk den Tour d'r is. Nu is het tijd om te foerageren. Tot morgen 

Mijn familie is er gisteren niet geraakt. Spoorslags richting spoed wegens zware onpasselijkheid van een dochter in de wagen. In plaats van van een verkoeling aan zee te kunnen genieten was het verkoeling krijgen met airco in het ziekenhuis met extra vocht voor het 15 jarige meisje. Zelfs de autorit naar hier in dergelijke weersomstandigheden is bijna niet te doen. Alles is goed gekomen, tot eenieders opluchting. Iedereen is blij met dergelijk zomerweer, maar het weegt soms zwaar op de gezondheid en aanpassing aan dergelijk weerbeeld is niet voor iedereen even simpel. Het is nu draaglijk weer, 22°C, maar je voelt de 'hoge druk' zo bij iedere verplaatsing en als de zon er zo weer is. Er zijn nu wat wolken aan de hemel, die af en toe de hitte wegnemen. Ik zou zeggen, ocharme de coureurs die vandaag hun Belgisch kampioenschap moeten rijden. Konden ze deze week de 'tijdrit' nog inkorten, zal dat toch moeilijker zijn voor de wegrit. Ik zal het straks wel horen. Want de hele week is er al discussie geweest of er een 'hitteplan' moet ingevoerd worden 'ja dan nee'. Misschien is het mogelijk om bij het ochtendkrieken aan de slag te gaan en op het heetste van de dag stoppen met werken. Met temperaturen van boven de 25-30°C is niemand nog fit en productief genoeg denk ik, om degelijk werk uit te voeren. Voor die beslissingen heb ik als gepensioneerde natuurlijk geen inbreng. Dat geluk heb ik dan om mijn 'werkzaamheden' aan te passen zonder iemand last te bezorgen. 

Naast "De Zondag" brengt mijn buurvrouw ook de reclamebladjes van al die grootwarenhuizen zodat ik ook de promo's eens kan bekijken. In een zijstraatje van de grote baan worden er geen papieren verdeeld die enig profijt zouden kunnen opleveren. Ik bekijk die dan eens uitgebreid en bedenk dan, dat om niet in te gaan op al die voordeeltjes van 2+2gratis of zelfs meer, hoeveel ik daarmee uitspaar. Als alleenstaande moet ik bijna alle voordeeltjes aan me laten voorbij gaan. Ik ben niks met 2 of 3 kroppen sla, 2 kg kersen of aardbeien, een veelvoud aan waspoeder, douchecreme of shampoo. Ik ben profijtiger met de aanschaf wanneer het nodig is of in kleine hoeveelheden dan een grote hoeveelheid aan te schaffen die er na jaren nog altijd staat en stof aan het vergaren is. Natuurlijk is dat goed voor gezinnen dat er dergelijke goedkope aanbiedingen zijn. Dat zijn de grootverbruikers die met 2 kg kersen of 2kg aardbeien iedereen eens goed kunnen laten smullen van die lekkernijen. En ja waspoeder, zeep, shampoo.... gaat er ook in gezinnen met de kilo en de liter erdoor. Voor hen zijn al die kortingen goed om de kosten toch wat te kunnen drukken. Tijd voor wat recup. Tot morgen

Hier is het in ieder geval verandering van weer. Onweer en regenvlagen zorgen voor een verfrissing van mens, dier, planten en stenen. Het huis kan ook weer eens afkoelen, de vensters kunnen wagenwijd open en de planten krijgen natuurlijk water. Een bewolkte dag is een goed intermezzo want het goede zomerweer mag terugkomen, misschien in een frissere versie. Vandaag zal er ook niet veel gedaan worden want seffens komt de 6 koppige familie langs. De school is gedaan en de vakantie kan beginnen. In de familie hoor ik alleen maar positieve geluiden over de examenperiode van jan en klein pierke, er zal dus een echte vakantiestemming zijn zonder een negatieve klank van herexamen. Die goede geluiden hoorde ik ook bij de 2 andere families. Iedereen blij en ik ook. De weermannen zullen hun eerste plaats verliezen bij het nieuws  en in andere media en hun plaats zal weer ingenomen worden door de kommer en kwel van politici, regeringen, ongelukken en Mr Orange. Terug naar bussiness as usual en dat zal weer de frontpagina sieren. Maar straks is het eerst genieten van kinderen en kleinkinderen. Tot morgen

Een loden zon, een loden hitte. Uitdrukkingen en weergezegdes waarvan ik niet wist wat ik me daarbij moest voorstellen. Tot nu!!!!! Om 10u was het hier al 30°C met een licht briesje dat nauwelijks verkoeling bracht. Na de middag zou er wat bewolking komen en een deken leggen zodat de zonnestralen niet meer tot aan de mens, dieren en aarde geraakt. Het is een 'weer' van alles 'ondergaan'en 'aanpassen'. En het lichaam doet dat ook wel als men er rekening wil mee houden. Spijtig genoeg is dat 'binnen' zo  veel mogelijk verduisteren en de zonnestralen buiten houden. Langs de noordkant de vensters al eens open zetten en voor de andere windstreken wachten tot vanavond en vannacht. Airco is voor mij uit den boze. Ik gebruik dat ook niet in de wagen. Het is acceptatie van hetgeen er is, wat stiller zitten, weinig bewegen, en naar buiten kijken en zien dat er dit jaar vroege vlinders zijn. De vlinderstruik staat nog niet in bloei en toch heb ik hier al citroentjes en koolwitjes met stippen en zonder, die vrolijk rondfladderen. Eens puffen en zuchten en die mooie zomer zal ook weer rap voorbij zijn, zoals Gerard Cox (1940-2025) zo mooi bezingt. Ik moet zeggen dat mijn lichaamlijke activiteiten wel op een laag pitje staan. Ik ga me niet in het zweet werken, die druppels komen gewoon al te voorschijn bij een verplaatsing van de ene stoel naar de andere. De enige inspanning die nu getolereerd wordt, is genieten van deze uitzonderlijke dagen. Hou het allemaal fris en gezond. Tot morgen

De wereld staat precies stil rondom mij. Van interesse voor gebeurtenissen in de wereld of zelfs in het naast gelegen dorp, is er bij mij nog nauwelijks sprake. De hitte, het is hier 28°C in de schaduw, belet me de wereld een interessante plek te vinden. Ik ben bezig die hittekoepel te overleven en dat is niet gemakkelijk als de omgevingstemperaturen zo hoog zijn. Ik heb wel eens naar het nieuws gekeken en daat is het enige item ook het 'weer' dat interessant genoeg was om over te praten en ook de plaatsing van Zuid Afrika, de ploeg van Hugo Broos, voor een volgende ronde op het WK voetbal. Net zoals de hond beweeg ik me rustig en zit ik af en toe met mijn voeten in een koudwaterbadje om af te koelen. Ik vind het uiteindelijk wel fijn dat het zo'n goede zomer is, maar soms is té veel net iets té veel van het goede. Ik beleef zo'n beetje "De fanfare van honger en dorst" gezongen door Jan De Wilde, maar met de nadruk op 'dorst'. Het is wel nodig om veel te drinken en ik voel ook wel dat het nodig is.Ik hou me wel mbij water drinken, dat is tenslotte de beste dorstlesser en dat vindt de hond ook. Tot morgen 

Het populairste onderwerp voor gesprekken met buren en kennissen, in de kranten en op teevee is natuurlijk de hittegolf die over bijna heel Europa aanwezig is. Temperaturen van + 30°C zijn geen uitzondering meer, zelfs niet aan zee. En ook de hond, heeft net als bazinneke, toch wel wat last van de hitte. Vandaag is het de naamdag van Sint Jan Baptist of Sint Jan de Doper die ons een paar prachtige weerspreuken geeft en waar de meteorologen handig gebruik van maken dezer dagen. "Met Sint Jan, de wind uit het noorden, het goede weer is geboren". En vervolgens; het weer met Sint Jan, houdt 30 dagen an. De heiligen geven hun eigen voorspellingen en dat is meestal gebaseerd op jarenlange ervaring van Jan MetDe Pet. Wat is het nadeel, althans voor mij, dat met dergelijke temperaturen, het zonlicht, waar ik heel de winter naar snakte, nu buiten moet blijven en ik dus min of meer in de donkerte leef. De minste beweging geeft een stroom water uit mijn poriën zodat ik altijd met een handdoek rond mijn nek rondloop. Straks is de zon aan de oostkant van mijn huis verdwenen en kan ik weerom in de schaduw buiten zitten. Ik vind het eigenlijk triest dat ik nu met de start van deze prachtige zomer, veel  binnen blijf zitten. Overdag bedek ik mijn bovenarmen, want de zwabbers die er aanhangen maken me een beetje triest, doen pijn aan mijn ogen en zijn verre van good looking, niet alleen voor de buren maar ook voor mezelf. Maar geen nood, ik heb terug een zomers slaapkleed ontdekt, dat in de duisternis van de nacht alles onbelicht en dus onzichtbaar maakt: het kleed van Eva. Sinds 2 dagen gebruik ik dat en kan ik 'De Vlaamse Leeuw' zingen; van de kluisters bevrijdt. Het doet deugd en ik slaap goed ook omdat ik met natte voeten 'mij te ruste leg'. Ik heb ook terug mijn voorraad zomers eten in huis gehaald. Al breng ik wel een klaargemaakt schoteltje mee als ik boodschappen ga doen, maar een pêche met tonijn  kan ik thuis ook klaarmaken. Groenten zijn dan de klassiekers zoals tomaten en witloof. Voor de rest zijn er de haringfilekes in de ijskast en de eieren. Dat zijn niet veel ingrediënten, maar die kan men op ontzettend veel manieren klaarmaken en er een gezonde hap van maken. Mits natuurlijk gebruikmaking van de alles bindende mayonnaise. Tot morgen

Een niet voorspelde regenbui maakte me deze morgen wakker en straks komt er nog eentje af. De temperatuur zal daardoor niet zo hoog klimmen, al hebben we tot hiertoe aan zee niet te klagen over de 'hittegolf'. Natuurlijk kan dat draaien en zitten we hier ook te puffen en te zweten, zoals in het binnenland. Allerlei maatregelen worden er genomen om gezond de hoge temperaturen te overleven, die alleen deze morgen eens eventjes een inzinking krijgen. Het is nog niet zoals in de zuiderse helft van Europa waar de temperaturen het bijna  onmogelijk maken om een gewoon leven te leiden, dat eerder lijden is. Met veertig graden, die dan in de schaduw worden gemeten, zijn normale activiteiten bijna niet doenbaar geworden. Binnenkort is er ook hier een nachtleven omdat ook de hitte ons zal beletten om een goede slaap te hebben. We zouden beter ons actief leven voor de nachturen houden en overdag het leven volmaken met siëstas. Natuurlijk is dat als gepensioneerde best mogelijk om dag- en nachtritme te switchen en dat zou nog niet eens een slecht idee zijn voor de zestig plussers. Nu dat er eens goed weer is, worden er toch, om veiligheids-en gezondheidsredenen, veel buitenactiviteiten afgeschaft. Veel organisaties zullen mischien wel met een dikke financiële kater blijven zitten want het geld is al gespendeerd en de inkomsten blijven achterwege. De rest van het nieuws is de ver van mijn bed show, dat al dagen en wekenlang hetzelfde spellertje is: het welles nietes spelletje tussen Iran en de USA. Tot in het onnozele toe wordt dat gekrakeel gevoerd. Iraanse voetballers die niet op Amerikaanse bodem mogen vertoeven vóór en na een match ballen sjotten. Die mannen zijn dus heel gedreven om wereldkampioen te worden en wie weet lukt ze dat ook nog wel. Tot morgen