Archief

De vierde ijsheilige vertoont hetzelfde weerbeeld als de 3 andere, grillig, winderig, nat en koud. De Heilige Bonifatius ( †307) heeft er, als laatste ijsheilige, voor gezorgd dat er geen vorst is gekomen en dat de bloesems aan de struiken en bomen vruchten zullen worden. Zo, geraniums, petunias, vlijtige liezen enz kunnen buiten gezet worden in potten of volle grond. Maar eerlijk gezegd, 11°C is nu niet direct een temperatuur om buiten bezig te zijn, vooral omdat er nog een snedige westenwind bijkomt. En op deze Rerum Novarum is dat weerbeeld slecht voor de Bloedprocessie die seffens in Brugge rondgaat. De deelnemers werd aangemaand warm ondergoed en een pulleke meer aan te doen, maar dat zal moeilijk gaan voor degene die Jezus uitbeeld en normaal gezien, in zijn bloot bovenlijf met zijn kruis op zijn schouder, naar Golgotha stapt. Men zal deze keer wel niet vragen om dat met naakte torso en shorts te doen want dan is de man werkelijk en letterlijk met zijn kruisweg bezig met een sneuverink en misschien longontsteking tot gevolg. In deze moeilijke economische tijden is het maar beter er voor te zorgen dat men niet ziek wordt want de ziekenkassen worden serieus op de korrel genomen omdat  ze de mensen te gemakkelijk 'ziekenverlof' geven en goedkeuren. Het zal op deze dag in Brugge wel een serieuse begankenis worden, want deze stoet is sinds 2009 door de UNESCO erkent als immaterieel erfgoed waarbij er een 1800 mensen zijn die deelnemen aan een stadstoneel, dans, zang, choreografie van de lijdensweg van Christus, muziek. Middenin de stoet wordt het reliekschrijn gedragen door de 'Edele Leden van de Confrèrie van het H. Bloed'. Sinds 2023 is er ook een dame verkozen om bij het gezelschap aansluiting te hebben. Het schrijn dateert van 1617 en werd gemaakt door een Brugse goudsmid die daarvoor 30 kg zilver en goud gebruikte en het inlegde met 100 edelstenen. Ik duim voor de deelnemers en kijklustigen op een droge editie van deze jaarlijkse Bloedprocessie. 

Voor de rest is er tot hiertoe op deze zondag geen belangrijk nieuws te melden. Wel dat Fernand Huts eens belastingen moet betalen op zijn geld dat hij doorsluisde naar het belastingvrije Jersey en is de gigant Mondelez, Milka-eigenaar, veroordeelt voor zijn toepassing van de krimpflatie, zie maar naar de paaseitjes, zelfde prijs minder product minder inhoud. Tot morgen

Ik heb naar het Laat Avond journaal gekeken om te weten of onze Belgische inzending zou doorgaan naar de finale van 'The Eurovion Contest' op zaterdagavond. Naar de show heb ik niet gekeken. Ik noem het geen echte wedstrijd met liedjes meer: show, extravagante kledij, zangprobeerels van allerlei slag maar vooral veel lawaai en lichtflitsen. En dat wil ik niet hebben op een doordeweekse avond. Tenandere, ik had een hele lange telefoon met één van mijn kinderen, dat gebeurt ook  weleens. Nu is er de 3e ijsheilige, Sint Servatius († 384). Die brengt ook geen vriesweer maar buien van regen en hagel, een straffe westenwind en zorgt ervoor dat ik het grootste deel van de tijd binnen zal blijven. 10°C is nu ook niet de temperatuur om rustig buiten te zitten. Ik moet vandaag in ieder geval niet met mijn emmerke water sjouwen, wat dan ook weer goed nieuws is. Is er verder nog wat gebeurt op wereldvlak? Niks spectaculairs, wel de gewone figuren die het al een paar jaar voor het zeggen hebben, laten weer van zich horen, zoals ze iedere dag doen. Men zou eens kunnen vergeten dat ze bestaan! Leuk is wel dat ik een site met bloopers gevonden heb van de The Caroll Burnett Show, met Harvey Korman en Tim Conway als humoristen van dienst. Een thema, wat improvisatie tot de andere van het tweetal de slappe lach krijgt door een onvoorzien intermezzo. Ik beleef er ook plezier aan. Omdat er zo weinig op teevee dat boeiend is, zoek ik via mijn gsm naar vrolijke items, zang, dans of sketches, om een aangename avond te hebben. En zoals steeds merkt internet waar mijn interesses liggen en moet ik niet meer zoeken naar de humoristen maar krijg ik ze voorgeschoteld. Tussenin kijk ik dan naar de Koningin Elisabethwedstrijd voor cello. Deze avond zal Mathilde ook wel op het appél zijn, want ze is vervroegd van Turkije naar België teruggekeerd om haar steun te verlenen aan alle solisten. Tot morgen

Ik heb goed geslapen en ben weer klaar om deze zonnige frisse winderige dag met fris gemoed aan te vatten. De Heilige Pancratius († 304) heeft geen nachtvorst gebracht, al 2 van  de vier ijsheiligen zijn ons gunstig gezind. Er is ook goed familienieuws: mijn neef is na 8 op op intensieve zorgen naar een revalidatie afdeling overgebracht. Alles gaat de goede kant op en iedereen kan weer wat rustiger ademhalen.

Een nieuw woord voor mij: blurren =digitaal onherkenbaar maken van foto's, video's, vooral dan gezichten hier dus prijzen. Dat is het nieuwste snufje dat de grootwarenhuisgiganten gebruiken om de concurrentie een hark te zetten in de prijzenslag om de consumenten binnen te halen op hun promo's. Blijkbaar worden er op de reklamebladjes geen prijzen meer meegedeeld van de verse producten en dus ook niet meer op de online folders. Het kan mij niet schelen want reklamefolders krijg ik  nooit, zelfs de Colruyt heeft me uit hun mail geschrapt. Ik ben geen klant (tot hiertoe) van Delhaize, Carrefour, Albert Hein, Jumbo, Aldi en Lidl en ook niet van Wawel, de Poolse voedingsketen. Ik ben daar nog niet binnen geweest en ken dus ook het aanbod niet van Poolse, Oekraïnse en Bulgaarse producten die er in de schappen liggen naast de verse groenten, fruit, vlees en vleeswaren. Ik zal er toch  eens moeten binnenstappen, maar op de parking zie ik nooit een auto staan en binnenin zie ik ook weinig beweging, zodat het me een beetje onzeker maakt er binnen te gaan. Maar bij sommige grootwarenhuizen is er nog een oorlog aan de gang. De bazen van deze voedingsconcerns vinden dat hun werknemers geen zondagsrust verdienen aangezien ze nog altijd niet de grootste en niet de meeste klanten over de vloer krijgen en het clientèle nog té veel geld besteed in andere winkels. De eigenaars, zoals van Lidl en Aldi, hebben nood aan de vele miljoenen die de mensen te besteden hebben om hun yachten, villa's, eilanden, jets..... veilig te stellen, om exclusieve feesten te kunnen geven en de exclusieve objecten zoals juwelen en handtassen, te kunnen aanschaffen. Natuurlijk gun ik al die uitzuigers van de gewone mensen die rijke voorwerpen, want die houden een bijna verloren ambacht in stand, zoals houtbewerkers, leerlooiers, schoenmakers,..... die er dan op hun beurt ook niet voor betaald worden zoals het zou moeten. Die verdiensten blijven dan weer aan de vingers kleven van de verdelers en winkeliers. Hoe graag een jan-met-de-pet ook die mooie objecten, die kunstwerkjes van huisvlijt ziet, het is hen niet meer gegund dit aan te kopen. Tot morgen 

Jarigen in de familie!!! De tweeling wordt 20 jaar. Feest in de familie, maar niet vandaag want het zijn kotstudenten. Dat zal op een later tijdstip van de maand gebeuren. 

En de opvarenden van de MV Hondius zijn veilig en wel aan wal geraakt en direct afgevoerd naar een ziekenhuis in hun geboorteland. Ze hebben volgens de laatste berichten geen ziektverschijnselen van het hantavirus maar misschien staat hen wel een paar dagen een MdDS oftewel een 'mal de debarquement syndroom' te wachten, het wiegen en deinen op de zee-gevoel. Ben ik gerustgesteld door die mededeling? Niet echt, het virus heeft zich wel degelijk gemanifesteerd en is aanwezig op de wereld. Gaat het rondtoeren zoals covit? Laat ons hopen van niet. Geen pandemie meer!

De Koningin Elisabeth Wedstrijd voor Cello is uit de startblokken gestreken. Ditmaal beginnen de cellisten zonder hun beschermvrouwe Koningin Mathilde. Die is immers voor de eerste keer mee als hoofd van de Belgsiche delegatie van een economische missie en wel in een zeer belangrijk land voor de Europese en Belgische staat: Turkije. Ze zal er korter verblijven dan de rest van de delegatie en dus niet alle aspecten van de missie meemaken. Haar aanwezigheid in Brussel is immers vereist om uit de 24 cellisten de 12 competentste te kiezen voor de finaleweek van het concours. Deze week is de muziek te beluisteren, een deel op canvas en een deel op ketnet/canvas. Een hele verademing tijdens de week van het Eurovisie Songfestival in Wenen. Dat heeft natuurlijk ook zijn nut en brengt soms ook mooie muziek ten gehore. Dat zijn dan meer de deuntjes die maar een 3-tal minuutjes duren en het populaire genre genoemd worden. 

Wat is er nog speciaal vandaag? De komst van de ijsheiligen !!. Vandaag is er de eerste aan de beurt, de Heilige Mamertus (?- 475). Na de 4e Sint mag men alle eenjarige plantjes in de grond steken want dan is het gevaar voor negatieve temperaturen, die die plantjes niet kunnen verdragen, geweken. Tot morgen

Op zondag begin ik best met de wijsheid van de dag: "vrouwen knipperen met de ogen, omdat ze niet mogen knipogen". Een gezegde van psychiater, sexuoloog, filosoof, levenskunstenaar en nog altijd in leven, de 88 jarige Piet Nijs. Eens een geliefde verschijning op teevee, tot La Liekens de Vlamingen leerde vrijen. 

De dag is vandaag niet zo mooi als op de grote kustdagwandeling van gisteren. De tevredenheid van de stappers was groot, dat hoorde ik van de kennis die mee stapte en liep tussen de duizenden deelnemers. Veel zon, een licht briesje en een mooie omgeving. Dat vergeten onze landgenoten soms, dat de Noordzee, de kust, het strand en de duinen een mooie brok natuur zijn. Het wordt meestal gezien als een plek waar men veel tijd moet hebben om er te geraken, de plaats van luilekker op het zand te liggen, de plaats van de ijsjes en wafels, terraskes en gocarts voor de kinderen. Gezonder zal het in ieder geval geweest zijn dan te vertoeven op het cruiseschip  MV Hondius, dat op de Atlantische Oceaan dobberde vooraleer aan te kunnen meren in Tenerife. Een luxe expeditiereis annex vakantie, die eindigt in mineur door een besmetting met 'hantavirus'. Waarschijnlijk doorgegeven aan mensen door een beet van muizen, ratten of hun uitwerpselen. Een dure opgedane ziekte, zou ik zo maar durven zeggen, die sommigen met hun leven bekochten. Want dergelijke uitstappen naar Antartica lopen al gauw op tot 15.000€ exclusief verplaatsingskosten. De rare besmettingen volgen elkaar op, komen van overal en verspreiden zich wereldwijd omdat mens en dier niet meer op één plaats blijven. De inentingen die men verplicht moet krijgen als men naar exotische oorden reist, volstaan al lang niet meer om de reizigers gerust te stellen. Eerst bracht een enkeling 'covid' naar Europa en daarna wereldwijd. Gaan we nu een 'hantavirus' epidemie meemaken? Hopelijk niet, want terug een bubbel vormen, met een masker lopen en 'blijf in uw kot' als slogan, is niet zo plezant. De mens die een wereldburger is, is niet altijd even gezond. Tot morgen 

Prachtig weer voor al degenen die deelnemen aan de Belgian Coast Walk, ondertussen de 7e editie al. Een 15.000 sportievelingen hebben zich ingeschreven en aangemeld om één van de 5 afstanden (80-60-42-25-10 km) af te leggen. Ditmaal is de startplaats Knokke-Heist en eindpunt De Panne. Kennissen (dochter van vroegere collega) zijn in Middelkerke gestart om de 25 km af te leggen. Dat zijn fervente wandelaars maar geen fanatiekeingen om de 80 km aan te vatten en te beëindigen. Er zijn genoeg stappers te bespeuren op het strand, de dijk, maar ook gewoon langs de baan. Allemaal met het doel beweging te hebben en de gezonde zeelucht op te snuiven. Van heinde en verre komen ze naar de kust want er zijn maar liefst 20 nationaliteiten genoteerd. Ik zal me wel met mijn bloempotten en hun inhoud bezig houden. Het is zeer aangenaam weer om buiten bezig te zijn. Wat onkruid wieden, want dat groeit als kool. Of ik ook gewone geraniums/pelargoniums ga planten, weet ik nog niet. Het weer blijft zodanig droog met een uitdrogend windje op de koop toe, dat ik bij die eenjarigen iedere dag moet water geven en dat durf ik nogal eens te vergeten.

Speciaal wereldnieuws is er niet, ook geen Belgisch of Vlaams nieuws. Tot morgen

Een drukke week eindigt met een gewone huiselijke activiteit: poetsen. Niet alleen een fris huis kan me gelukkig stemmen, maar ook een titel in de gazet. Vandaag doet die me vergeten dat ik deze week de naam van een zorgvolmachtdrager moest officialiseren. Daardoor moest ik diep nadenken over welke zorgen en specialekes, in geval van mijn onbekwaamheid, ik eiste dat er op schrift werden gesteld. Geen nood, als een vrouw van 104 nog bekwaam is om in haar voituur rond te toeren moet ik er voor ijveren en er naar streven, die ouderdom en die activiteit nog te kunnen verrichten. Dat zàl de bucketlist van mijn leven worden: mezelf vrij en onafhankelijk kunnen bewegenen en met de auto rondtoeren. Ik ga natuurlijk geen grote autoreizen meer maken of me in de files van het binnenland wagen, maar als ik zelf mijn boodschappen kan doen, mijn bloemekes in de tuincentra kan uitzoeken, eens naar Gistel rijden om een noveenkaars bij de H. Godelieve aan te steken, dan is dat ook een plezant uitje. 

8 mei is niet alleen een feest van de Vrede in ons land om het einde van de 2e WO te herdenken, maar ook een persoonlijke herdenkingsdag. In mijn geheugen is deze dag met onuitwisbare inkt gegrifd: mijn Eerste Communie in 1955 en mijn Plechtige Communie in 1960. Al sta ik op geen enkele foto van die dagen te glimlachen of te lachen, toch blijven het speciale belevenissenin mijn leven. De familiefeesten die voor die gebeurtenissen werden gegeven, de afschuwelijke kleren die ik toen moest aandoen en de pijpekrullen waarvoor ik een nacht met ijzers in mijn haar had moeten slapen. 

Aangezien ik deze week nog niet veel heb kunnen lezen en het vandaag een rustige aangename dag is, zal ik deze namiddag mijn schade eens inhalen en buiten op mijn bankske gaan zitten. Ik moet wel een zonnebril opdoen om  de stralen van de zon wat uit mijn ogen te houden of een grote zonnehoed opzetten als ik een leesbril moet opzetten. Voorlopig kan ik het nog stellen met een brilletje van een of ander grootwarenhuis van + 2,5 of 3 om tekst en uitleg te kunnen lezen. Zo, beste luitjes. Tot morgen

Weer een dag dat ik heel laat aan mijn schrijftafel zit. Het is deze week niet anders. Vandaag was er de controle na de catarctoperatie aan mijn linkeroog. Heeft het geholpen om meer zicht te krijgen? Niet echt want die matula is niet echt omkeerbaar. Blijkbaar moet men de 2 ogen een bijna dezelfde behandeling geven om een gunstig resultaat tee hebben. Maar mijn rechteroog werkt goed en voorziet mij van het nodige kijk- en leesplezier. En ik ben met de auto ernaar toegereden, want mijn ogen zijn goed genoeg om het verkeer te zien en me er ongevalvrij tussen te bewegen. Op het einde van de maand nog eens naar de oogarts om te bespreken welk soort glazen er nu het beste in een bril zouden passen om mijn kijk-en leesplezier te vergroten en te vergemakkelijken. Na mijn bezoek aan de notaris, gisteren, heb ik ook intensieve gesprekken gehad met mijn kids over de beslissingen die ik genomen heb als mijn oude dag aan de deur klopt. Ze konden er zich alledrie in vinden en dat stemt me tot tevredenheid. 

Ik ga nu nog wat 'oogdruppeltjes' doen, om mijn ogen vochtig te houden. En dan doe ik mijn ogen even dicht om die goed te laten inwerken. Tot morgen

Of ik nu wil of niet, ik ben geboren met één zekerheid voor het leven dat ik kreeg op deze planeet: het is eindig. Na bijna 78 jaar op deze aardbol te hebben vertoefd, is er de 'eeuwigheid' die op de drempel zal gaan staan. Ik kijk daar niet naar uit, het is hier echt nog plezant om te verblijven. Er wordt mij echter op gewezen dat ik toch al mijn wensen vóór mijn heengaan op papier moet zetten zodat iemand anders mijn laatste wensen in vervulling kan doen gaan, vooral als ik geen 100% zelf meer kan beslissen. Dat moet dan liefst officieel gebeuren, beschreven en onderschreven door een beëdigd ambtenaar, met name een notaris. Natuurlijk is mijn bucketlist niet afgewerkt, maar ik heb toch veel kunnen beleven en doen en ik woon op de plek die voor mij alle rijkdom inhoud. Ik heb echt wel moeten nadenken 'wat' als het dit is, 'wat' als het dat is. Dat zijn echt niet de fijnste momenten om te besteden, nadenken over ziekte, lijden en sterven. Toch moest dat eens gebeuren en dat heb ik deze laatste dagen wel intensief mee bezig geweest. Zelfs met heel veel plezier, omdat ik plots besefte dat ik nog eenmaal in mijn leven mijn kinderen kon zeggen wat ze moeten doen en dat ze dus naar mijn pijpen moeten dansen. Dat gaat gebeuren, ze zijn met 3 en d'er zal geeneen zijn die wil gezegd hebben dat ze niet naar de verlangens van hun moeder willen luisteren en doen wat ze vraagt. Het is plezant dat ik nog eens één keer mijn kinderen naar mij kan doen luisteren en dat ze moeten uitvoeren wat ik nog graag wil hebben. Maar niet getreurd, vandaag is er weer een verjaardag en wel van mijn viervoeter, Raziel. Mijn cherubijntje dat ook 8 hondenbrokjes mag doen verdwijnen in zijn maag. Hij wordt, net als zijn baasje wat ouder, maar ik zal hem wel een mooie oude dag bezorgen in mijn gezelschap. Deze dag eindig ik natuurlijk met een lied van Queen: "Who wants to live forever?". "Me" of "Ik" natuurlijk. Tot morgen

Vandaag is er een kleindochter jarig: 15 prille lentes!!

Zo, mijn tweede oog is ook hersteld!. Vandaag voelt alles zo'n beetje geforceerd aan door die ingreep. Die doet geen pijn maar het is een ongemakkelijke houding doordat je echt letterlijk en figuurlijk vastgekleefd ligt op de behandelingsstoel. Ook de verdoving (oogdruppels) werkt nog na. De oogschelp, geen zeeschelp  wel een hardplastieken exemplaar, heb ik daarjuist afgedaan en zal ze bij het slapengaan er wel terug opkleven. Ze dient voornamelijk om het oog stofvrij te houden en daarom loop ik maar met een zonnebril rond die is toch comfortabeler dan dat gratis (!) medisch beschermingsmiddel. Maar ik ga het bij deze zinnen laten, evenwel niet zonder jullie een mooi gezegde mee te geven: "Zelfs de rosse buurt kan niet zonder Windows". Tot morgen