Archief

Kappersdag en dan zit ik altijd wat later aan mijn gerenomeerde desk om mijn verhaaltje te schrijven. De wind is nog altijd van de partij, eigenlijk al heel lang dat hij amper uit het weerbeeld is verdwenen. Het gevolg laat zich wel raden. Ik heb vijf minuten nadat ik het kappersalon verliet, weer rechtendoor krullen en dàt na een uur met krulspelden op mijn hoofd onder den droger te hebben gezeten. Eigenlijk maakt dat niet zoveel uit, ik heb een goede hoofdmassage gehad en 45 minuutjes van de wereld kunnen zijn onder de groten haardroger. Het zal binnenkort zoeken worden waar ik op voetafstand nog een kapper kan vinden die over dergelijk ouderwets machien beschikt. Op 1 juli gaat de coiffeur met pensioen en ik zal hem/haar missen, voor hun jarenlang vakmanschap, babbel en weetjes. En zo draait de wereld maar door met een komen en gaan van vakbekwame mensen. Het heeft gisterenavond en het eerste deel van de nacht goed geregend. Ik zie er nu bijna niets meer van, want de forse wind (60km/u) droogt ook alles weer rap op. Enfin, de planten hebben hun grootste dorst toch kunnen lessen. Door het minder goede weerbericht, de communiefeesten, lentefeesten, blok en examens, was er echt wel heel weinig beweging op de dijk en in de winkelstraat. In tegenstelling tot andere jaren zijn er ook veel winkels en restaurants die deze week sluiten om nog rap een vakantie nemen. Sinds corona is er heel veel dat maatschappelijk en sociaal veranderd is en blijven we alles voelen in onze portemonnee. Niks gaat naar de prijzen van vóór de epidemie, integendeel, alle prijzen blijven stijgen. Je hebt dan wel producten in aanbieding met 2+2 gratis  maar ik ben niks met 4 tonnen waspoeder. Awel, wat zegden vroeger de katholieken altijd? En dat ga ik nu ook doen: niet klagen en zagen maar bidden om kracht!!!

Buiten de ruzie tussen 2 schatrijke mannen om de meeste macht, is er niet al te veel te melden. Een woordenwisseling en een robbertje woordenvechten tussen 2 miljardairs, die eigenlijk bij machte zijn de wereld de dieperik in te sturen zowel economisch, maatschappelijk, sociaal en waar niemand tegen kan opboksen. Laat ons hopen dat ze bij hun zinnen blijven en is het Amerikaanse Congres bij machte die kemphanen in het gareel te houden. Zij dienen beiden 2 meesters 'geld' en 'macht'. Tot morgen

Er loopt weer van alles mis met mijn personal computer. Ik zal tot Pinksteren moeten wachten om alles op te lossen, dan daalt de Heilige Geest waarschijnlijk in vurige tongen op mij neer en zie ik weer alles klaar en duidelijk en weet ik wat te doen. Het kan natuurlijk ook zijn dat de 'vrienden' eerder langskomen en dat mijn probleem met mijn 'outlook' op pc rapper hersteld is. Gelukkig werkt alles op mijn gsm nog. Tot daar mijn tandengeknars sinds deze morgen. Er zijn nog meer redenen van mijn boosheid deze morgen en wel omwille van de volgende cijfers: 20.500€ + onbelaste onkostenvergoedingen + auto-met-chauffeur + trein-busabonnementen + gratis eten op het kabinet en maatijdcheques op verplaatsing + bureau met secretaris/resse...Dat alles is het maandelijkse inkomen van onze Vlaamse Ministers. Er is nu ontevredenheid bij deze belangrijke zwaar werkende mensen, omdat de 'woontoelagen' van 1.100€ zouden afgeschaft worden. Dat bedrag is nodig omdat ze af en toe in Brussel blijven slapen. Bon,  ieder denkt er het zijne van. Maar scrupules kent dat volk niet meer om geld af te troggelen van de belastingbetaler. Voor de rest heb ik niet veel te melden na de poetsbeurt in mijn huis. Er valt een minieme hoeveelheid regen. Maar hier geldt het spreekwoord; wie het kleine niet geert is het grote niet weert, al zit ik niet te wachten op plensbuien of overstromingen. Tot morgen

Midweek. Mijn taaloefeningen waren niet fabuleus te noemen, maar ik heb ze weeral eens gedaan. Het is zo'n beetje zoals het schrijven, ik wil ze doen, ik wil ze goed doen en nog wat taalkundig bijleren in Duits, Frans, Engels, Nederlands en nog wat bijbelwijsheden ook. Filosofie spreekt me ook iedere dag weer aan. Vandaag in de kalender weer een oude wijsheid van Seneca (..-64n C): "Als je filosofeert, maak je het goed". Dat is zo, nadenken doe je alleen als je je goed voelt. Zoals ik nu , ik heb al een uitgebreide babbel en gesjouwel met mijn dochter gehad en dan voel ik me goed en kan nadenken over de wind, de droogte, de bijtjes, de bladjes, de bomen, en de mieren strontvliegen die me buiten ambeteren. Of reflecteren over de zogenaamde grootste vrouwenversierder aller eeuwen die ik eigenlijk de lelijkste man vind: Giacomo Casanova (1725-1798). Avonturier die ons via zijn uitgebreide memoires, een 18e eeuws tijdsdocument bezorgde van het reilen en zeilen van het gewone volk en de edellieden. En vandaag kwam ik ook de naam tegen van een schrijver die me wel een beetje jaloers maakte, Guido van de Wiel, man van bijzondere en bijna onmogelijke vertalingen, schrijfcoach, ghostwriter. Een man die het aandurfde de werken van Georges Perec (1936-1982) te vertalen: "Manco" een 316p tellende roman die géén enkele letter 'E' bevat. Van dezelfde schrijver de vertaling van "De Wedergekeerden" die de 'E' als enige klinker bevat. Nu presenteerde hij de vertaling van een roman van Walter Avish (1931-2022) "Alfabetical Africa". Een boek waarvan de eerste hoofdstukken en de laatste, allemaal woorden met 'A' beginnen en bevatten. Een ware zoektocht voor de man door de woordenboeken en de laatste jaren met de hulp van AI (artificial intelligence) om woorden te vinden. Hoe hij ook de woorden gevonden heeft, het blijft een hele prestatie om over dergelijke woordenschat te beschikken. Een boek waar ik toch eens moet naar uitkijken. Tot morgen

Ik heb van mijn kopjes koffie genoten deze morgen en heb er een gratis extra bijgekregen via mijn  blog. Van harte bedankt voor de uitschenker. Al méér dan een jaar luister ik niet meer naar de radio (radio 1) en probeer ik het tv-nieuws te vermijden. Ik wil niks meer van oorlogen, schietpartijen, protesten en hooliganisme....horen. Ik lees het nieuws op gsm, pc en luister naar de korte nieuwsflash om 18u. Is er iets bij waar ik dan wat meer uitleg over wil weten, zal ik wel naar het uitgebreide nieuws, Ter Zake, De Afspraak kijken of luisteren en dan is er ook nog altijd mijn trouwe metgezel 'Het Nieuwsblad' dat me vanalles op de hoogte brengt weliswaar met 1 of 2 dagen vertraging. Ik heb een hekel aan geweld gebruikt dat om allerlei redenen gebruikt wordt. Dat brengt nooit oplossingen alleen maar escalatie van geweld en onvrede. Als gewone burger heb je daar natuurlijk weinig over te zeggen, het zijn de hoge omes die daarover beslissen of het gespuis op straat. Om toch weer een glimlach op mijn snoet te krijgen of in mijn hart, zocht ik wat grappige spreuken op. Zoals: ik lees geen handleidingen, ik druk op de toetsen tot het lukt!. Ik denk niet dat ik de enige ben die dergelijke methode toepast. Zoals nu: ik moet weer uitpluizen hoe ik de boeken uit de krant moet downloaden en op mijn e-reader zetten om ze te lezen.  'Ik ben niet 'perfecd'en wat is daar mis mee?' Dat hebben jullie waarschijnlijk ook allemaal wel al opgemerkt. Dat maakt me meer menselijk, zou ik zeggen. 'De kunst van het weten, is weten wat te negeren'. Daarom gebruik ik veel Wikipedia omdat ik al té veel vergeten ben en genegeerd heb in mijn vorige leven. 'Het beste medicijn is 3x daags een complimentje krijgen of geven'. Veel complimentjes van anderen krijg ik niet, ik woon alleen, daarom geef ik mezelf regelmatig wat opstekers zoals amai, dat heb je weer rap gevonden of amai dat je dat wist.... 'Logica brengt je van A → B, verbeelding brengt je overal'. Niets is minder waar, maar ik hoef niet meer overal te zijn. Maar met mijn verbeelding had ik nooit durven dromen hier mijn levensplaats te vinden. En aan iedereen zeg ik nu: 'oordeel niet, verbaas je slechts' over mij of een ander. Tot morgen

Er is eventjes rust op alle fronten. De muziekwedstrijden zijn afgehaspeld, de voetbal zowel nationaal en internationaal is beslecht, de wielrenners kunnen wat uitrusten, alleen is er op sportvlak nog tennis in Parijs. Volgens de krant zijn het de extreme sporten die aan belangrijkheid winnen: ultra-marathons, triatlons, ironman, ultra-endurance...eigenlijk alle sporten die  meer dan 6u intensieve uithouding van het lichaam vragen. Tegenwoordig vooral de 30-40 jarige sportievelingen die dat nog op hun bucketlist hebben staan vooraleer de pensioengerechtigde leeftijd te bereiken, of de penopauze en menopauze in het zicht krijgen. Ik ben echt wel een sportliefhebber, vooral supporter ik vanuit mijn zetel en eerlijk, dat kan soms ook vermoeiend zijn. Maar lezen is mijn vermoeiende sport. Vandaag zijn er weer 2 nieuwe boeken gekomen van 'Het Nieuwsblad'. Ik moet echt jààààààààren in goede gezondheid verkeren om al mijn lectuur gelezen te krijgen. Niet alleen op mijn e-reader staan er enorm veel boeken te wachten op mijn aandacht, maar ook in mijn eigenste papieren bibliotheek zijn er nog ettelijke boeken die gelezen moeten worden. Het is ook moeilijk, om van bij het ochtendgloren tot de duisternis valt, verhalen te verslinden en prentjes te bekijken. Vroeger ging dat vlotjes om 's nachts ook te lezen, dat zit er nu niet meer in, zelfs als ik de slaap niet kan vatten. Er zijn ook meer buitenlandse vertalingen bij, waarbij de namen van de personages, dorpen of gemeenschappen soms onuitspreekbaar zijn voor een Vlaming en dat bemoeilijkt voor mij wel het lezen. Niet geklaagd, deze naiddag zit ik terug weer met mijn boekske in mijn hoekske op mijn bankske met dear woefie aan mijn voeten.

Ik heb ook een compromis met mezelf gesloten om geen eten meer weg te gooien. Ik breng nu van het grootwarenhuis 2 klaargemaakte schoteltjes mee. Per schotel is dat 2 dagen middageten. De andere dagen eet  ik dan eitjes in een of andere vorm, want dat voedingsmiddel heeft een resem van mogelijkheden om een lekkere lunch klaar te maken. Dat is mijn oplossing om verspilling van voedsel tegen te gaan. Vandaag zijn het 'balletjes in tomatensaus' met een of andere bereiding van aardappelen erbij. Enfin, dat was mijn blog voor vandaag, voor iedereen smakelijk eten. Tot morgen

'Sommige dingen leer je bij windstilte, andere bij storm'. Gisteren en vannacht heb ik geleerd dat méér dan 5u teevee kijken nefast is voor mijn slaap. Er was een spannende etappe in de Giro voorzien, en dat werd het ook, zoals ik op teevee kon vaststellen. Dan nog een beetje lezen en een babbeltje vooraleer ik me voor de avond- en laatste sessie van de KEW, voor de kijkbuis ging installeren in mijn fauteuil. Rond 23u begon de moeite toe te slaan en zat ik naar de laatste kandidaat met stokskes in mijn ogen te kijken en te luisteren. Maar natuurlijk wilde ik de proclamtie meemaken om te horen welke prijs, naast de publieksprijs, Valère nog zou krijgen. Na 0u30 begonnen de stokken, die probeerden mijn ogen open te houden, op  de grond te vallen en was ik echt genoodzaakt naar mijn bedstede te sjokken. Zo'n lange avond tv kijken is echt niet goed om vlot in slaap te geraken en dus heb ik vele schaapjes geteld en daardoor doodmoe opgestaan deze morgen. Ik heb dan op de nieuwsberichten gelezen dat de "Eerste Prijs" werd toegekend aan de jonge Nederlandse pianist Nikola Meeuwsen. Ik heb hem zien er horen het 'Pianoconcerto van Prokofjev' spelen. Hij is de jongste van den hoop en schopt het tot overwinnaar. Ik denk wel zééééér verdiend. Valère kreeg de 3e prijs, wat het beste resultaat is voor een Belg ooit, in de geschiedenis van dit alom geprezen concours.

De weerkundigen hebben de 'lente' vaarwel gezegd en verwelkomen de 'zomer cyclus',  met grijs weer. Misschien dat er wat gaten in die grijze wolken komen en we toch een zomerse dag krijgen.  Ik heb weer wat nieuwe boeken en ben begonnen met de nieuwste van Camilla Läckberg "Bronzen dromen". Lezen zal me nog lukken vandaag, voor al de rest ben ik veel te moe. Tot morgen                                                                                      

Gelukkig is het vanavond de laatste avond van KEW. Gisterenavond kon ik de moed niet meer opbrengen om nog eens naar Prokofjev te luisteren en een deel van mijn nachtrust te missen. De laatste pianoconcerten zijn voor Brahms (1833-1897) en Camille Saint-Saëns (1835-1921). Ik zal toch proberen wakker te blijven tot na de proclamatie, in de hoop dat onze nationale trots binnen de '6 eerste prijzen' valt of misschien wel de Eerste Prijs in de wacht sleept. Dat zou een verrassing van formaat zijn, maar eigenlijk ook verdient. Hij zal wel de publieksprijs krijgen, daar twijfelt niemand aan. Ik heb weer wat bijgeleerd, oa als een componist een zwarte lijn trekt in zijn partituur, dan mag de pianist die noten naar eigen goeddunken invullen en zo een stempeltje drukken op het werk van een ander, zoals bij het verplichte werk van Kris Defoort. Het was een interessante week en nu is het weer wachten tot volgend jaar om een week klassieke muziek te horen met uitvoerders van de bovenste plank. 

De laatste maand van het schooljaar begint en dus ook de vele schoolfeesten op zaterdag of zondag. Maar er is protest: geen enkele leerkracht of directie wil daarvoor nog zijn vrij weekend opgeven en zal er bekeken worden of dat op een vrijdagnamiddag kan gebeuren. Dan is  er weer protest van de ouders die daarvoor geen vakantiedag willen opofferen om het optreden van hun kroost bij te wonen. En zo zal er het ene na het andere plaatselijke evenement verdwijnen en verliezen er velen de aanraking met de plaatselijke roots. Zoals al die festivals en andere grote nationale feestelijkheden en evenementen, die kermissen in gehuchten, dorpen en gemeenten hebben doen verdwijnen, wegens te weinig belangstelling voor de paardenmolen  en de botsauto's van Guido Belcanto. In mijn jonge jaren was een kermis een bijeenkomst van de familie bij een tante of nonkel van dàt dorp of gehucht. Kozijns en nichtjes die er samen op uit trokken en plezier maakten en de volwassen die ondertussen meestal gezellig zaten te zeveren en de laatste familienieuwtjes uitwisselden bij een biertje, koffie en een zelfgebakken taart. Ook de kinderfeesten die garant stonden voor een familierunie bij uitstek, zoals communie- of lentefeesten, worden ingeruild voor citytrips of korte vakanties met het huisgezin. De gemeenschap van enkele duizende zielen of de samenkomst van dé grote familie, valt uiteen in piepkleine kernen van enkelingen. Dat kwam zomaar in me op door het grote aantal feesten op een ander niveau dan de familie. In Oostende was er 'Oostende voor Anker',  Brugge met zijn 'Heilig Bloedprocessie'. in Blankenberge zijn er de 'havenfeesten' en 'Het Northsea Folk & Shantyfestival' en God weet wat er ook in het binnenland allemaal te bezichtigen valt. Mijn programma is altijd hetzelfde: genieten van mijn hond, huis, tuin, mijn vrienden, wat babbels links en rechts, een goed boek en de zon die schijnt. Tot morgen

De wielerwereld is in shock na het plotse overlijden van Ludo Dierckxsen tijdens een wieleruitstapje voor het goede doel: de 1000 km voor Kom Op Tegen Kanker. De 'man met de breedste glimlach' heeft anderen niet doen lachen met zijn valpartij. Integendeel, hen allemaal verbouwereerd laten staan. Een troost voor Ludo, het plotse einde kwam er door te presteren tijdens zijn geliefde sport.

Het is rustig aangenaam weer, dat vandaag toch een hele hoop mensen heeft doen besluiten een korte vakantie aan zee te nemen. De parkings staan vol en de grootwarenhuizen doen weer gouden zaken, zeker nu het barbecue-weer is. Alle karren waren in bruikleen en ik dacht dat het rustig zou zijn op deze vrijdagmiddag. Niet dus! Een overvolle winkel met discussies wat er het beste smaakt als men buiten alles op de grill wil leggen. Ik heb wel eens gecontroleerd waar ik mijn GAS-boete heb gekregen voor overdreven snelheid: 60 op de kilometriek ipv 50km/u. Ik denk wel dat ik naar de politie zal  stappen omdat er toch een paar feiten zijn die niet kloppen. Of ik daarom de boete niet moet betalen zal wel niet ter discussie komen, maar ik moet als burger ten allen tijde correct zijn en de gedragsdragers ook, zeker als ze iets op papier zetten.

Nadat voetbalclub RSC Anderlecht en het stadje Durbuy* in het bezit kwamen van Marc Coucke, is hij nu begonnen aan het mondaine Knokke in zijn binnenzak te steken. 'La Réserve Resort' is er al, maar zijn samenwerking verlaat even de hôstellerie voor wat zoetigheid in het leven. In Knokke is er "Glacier de la Poste", een ijssalon sinds 1967 met 2 vestigingen in het befaamde 'tu m'as vu' plage'. De uitbreiding naar een tiental vestigingen zit er aan te komen nu Marc deelgenoot is in dit koude lekkernijbedrijf. De uitbreiding zal wel gebeuren met behoud en respect voor het artisanale karakter van de cremerie, het moet ook garant staan voor kwaliteit en de sfeer van het ijssalon moet blijven bestaan. Dat zijn de laatste ontwikkelingen op economisch niveau van de apotheker die zelf heel graag een hoorntje met vanille-ijs lust.

Gisteren was er weer de KEW in Bozar in Brussel. Opnieuw werd Prokofjev ten gehore gebracht, ditmaal door de Chinese Jiaxin Min. Een oordeel vellen doe ik niet, daarvoor ben ik té veel leek en er lopen en zitten kenners genoeg om duidelijk te maken wat goed en slecht was. Wel zag ik dat de pianiste in een bubbel leefde tijdens haar pianospel want eens dat ze haar laatste noot had gespeeld, zag ik dat ze even niet wist waar ze was en uit haar belevenis moest komen om te beseffen dat ze 'on stage' was. Een mooi moment. Vanavond nog eens Prokofjev  en Brahms. 

Er wordt duchtig in het avondonderwijs geknipt. Geen volwassenondewijs Latijn meer!!!. En ik die hoopte nog eens die belangrijke oude taal te kunnen leren zodat ik zou kunnen verstaan wat al die belangrijke politici te zeggen hebben. Tot morgen

*Het Durbuy  van Coucke bevat: vijfsterrenhotels, vakantieparken, golfbanen, 200 appartementen, en een waterzuiveringsstation

Onze  Lieve Heer Hemelvaart, Rerum Novarum, Plechtige Communiefeesten, Eerste Communikantjes, maar bovenal "De Heilige Bloedprocessie" in Brugge. En die viering in Brugge kan een impossante lijst voorleggen. Niet alleen immaterieel erfgoed, goedgekeurd door de UNESCO in 2009, maar al meer dan 700 jaar (sinds 1304) volgens officiële aktes en oorkondes, een processie die door Brugge trekt met het Heilige Bloed, bewaard in een koker in de Bloedkapel. De gegevens voor deze processie anno 2025 zijn indrukwekkend: 1800 figuranten, 250 medewerkers, 200 dieren, 10 praalwagens. Dat alles laat zich bewonderen door 45-50.000 bezoekers, verspreid over het hele parcours. Ik bekijk dit spektakel dus het liefste thuis, ver weg van de massa en het lawaai. Maar heel de processie is een herdenking van het feit dat Diederik van den Elzas (ca 1100-1168), als geschenk na de 2e kruistocht, het Heilig Bloed meekreeg naar zijn thuisbasis en er een kapel liet voor bouwen in zijn kasteel. Is het bloed 'echt'? Er wordt gezegd dat de 'kelk' van het Laatste Avondmaal van Jezus en zijn discipelen, door Pontius Pilatus Romeins bestuurder uit de 1e eeuw na Christus, aan Jozef van Arimathea is gegeven. Deze man, stond onderaan het kruis met die kelk, toen een soldaat Jezus in zijn zijde stak om te zien of hij overleden was. Jozef heeft het bloed van Christus in zijn 'kelk' opgevangen. Deze man werd door de 4 evangelisten vernoemd, als degene die Jezus van het kruis nam en in zijn graf legde. Einde verhaal over de processie waar het zeer belangrijk voor is dat het droog weer is (omwille van de prachtige gewaden) en er niet al té veel wind is. Er is dus volop cultuur te snuiven en te proeven deze week. Eens een oplaadbeurt voor onze godsdienstige geschiedenis die nauw samenhangt met het 'verhaal van Vlaanderen' maar ook een kennismaking met een klassieke muzikaal verhaal. De piano leent er zich uitstekend toe. Tijdens zo'n gerenomeerd concours zoals dat van Koningin Elisabeth, hoort men toch dikwijls de lange composities die ik thuis zelden zal beluisteren. Mozart, Beethoven, Tsjaikovski, duren geen uren wat wel het geval is met Rachmaninov, Prokofiev.... die zelfs 2x op een avond te beluisteren waren. Dan gaat bij mij de geluidsknop op een lager nummer staan en kijk ik meer  dan luisteren naar de houding, mimiek, de handen en de blikken naar de dirigent en orkest. Vanavond nog eens een Sergey beluisteren maar ook Robert Schumann (1810-1856). Dat is niet dezelfde van 'het Schumannplein'in Brussel, noch die van het politiek-economische  'Schumannplan' maar wel de componist die met zijn echtgenote-pianiste Clara, overal welgekomen was tot hallucinaties en depressies hem ontoerekeningsvatbaar maakten en men hem in een gesloten instelling installeerde. Dat is het voor vandaag. De literatuur zal ook niet ontbreken vandaag niettegenstaande er geen gazet te bespeuren valt. Ik heb genoeg boeken binnen handbereik. Tot morgen

Het zal moeilijk zijn om deze week iedere dag zo fris als een hoentje de eerste uren van de dag door te komen. Ik ben in de ban van de muziekwedstrijd, zelfs 2x naar dezelfde muziek te luisteren, deert me niet. Eerlijk waar, het is prachtige muziek en op een hoogstaand niveau gebracht. Meer zelfs, iedereen in de zaal hoopt en ik ook, dat onze Belgische muziekvirtuoos, grandioos deze wedstrijd wint. Hij was een stuk beter dan zijn concurrente met hetzelfde programma. Een staande ovatie was zijn cadeau van het publiek in de zaal. Het zijn niets meer of minder ook atleten te noemen, die een topprestatie van het moment moeten geven. Hoeveel uren studie kruipt er niet in het van buiten leren en spelen van het aartsmoeilijke concerto van Sergei Rachmaninov? En dat is natuurlijk niet het enige werk dat de pianisten moeten kunnen spelen in deze wedstrijd. In de halve finale speelde Valère een pianoconcerto van Mozart en in de finale ook nog een nieuw werk. Ik geniet van deze avonden vol met muziek en toelichting van de experten maar dat komt mijn slaap niet ten goede. Uren wakker liggen en dan een paar uurtjes wegsoezen en dat is het dan. 's Middags heb ik wel een behoorlijke siësta nodig om de pianisten van  deze avond weer te horen en bezig te zien op de toetsen. Het is ongeloofelijk hoe vingervlug (ditmaal in zeer goede betekenis) de vingers en handen over de toetsen zweven en aanslaan als het nodig is. Gelukkig is er tenminste 1x per jaar een week dat ik voor de beeldbuis ben gekluisterd om fantastische dingen te horen en te zien. Er is  heel veel wind buiten, maar droog en dat kan ik benutten om de slapertjes uit mijn ogen te laten waaien. Het is ook de 'Internationale Dag van de Hamburger' en het zou niet slecht zijn, mijn extra caloriën vandaag te halen uit een 'Bicky Burger'. Tot morgen