Archief

De plechtige muziekweek is weer van start gegaan. Dat heeft wel wat gevolgen in de zin van later opblijven, tot de laatste noot is gespeeld en het laatste woord is gezegd. Dan is het meestal 23u30. Maar het is de enige manier om de klassieke muziek en de uitvoerders daarvan te leren begrijpen. Eigenlijk ben ik altijd wat jaloers op die muzikanten, al is 'jaloers zijn' niet het juiste woord. Ik zou graag dàt talent willen bezitten van uitvoerster en interpretatrice van de prachtige stukken muziek dat eeuwen geleden op papier werd gezet. Als ik die vingertjes over de toetsen zie glijden zou ik willen, dat zelfs voor mijn dagelijkse bezigheden, mijn vingers even soepel waren als de pianisten ze gebruiken voor concerto's van een uur of langer te spelen. En vanavond is er dan, na 18 jaar, weer een Belg in de finaleweek, Valère Burnon een jongeman uit Marche-en-Famenne. Ik zal pas na 21u beginnen kijken want 2x dezelfde muziekstukken, is zelfs voor een liefhebster van klassieke muziek, té veel van het goede. Het verplichte nieuwe stuk is een meevaller: "Music for the Heart" van de Belgische componist Kris Defoort. De titel van zijn concerto haalt hij uit zijn eigen leven. Een 7tal jaren geleden kreeg hij 3 hartoperaties en recent weer een hartoperatie. Als jazz-pianist en componist opteert hij voor de noten van de hartslag, eenvoudige noten. Daarbij is er op de partituur een grillige zwarte lijn te zien, naast de noten voor het orkest, die de finalist naar eigen inzicht mag invullen. Dat zal telkens een vraagteken zijn en kan mee- of tegenvallen. In ieder geval was het bij de 1e kandidaat, Yuko Yoshimi,  een mooi intermezzo. Alhoewel, de dirigent Kazushi Ono, een alom gerespecteerd en goed dirigent zou zijn en muziekdirecteur is van het 'Brussels Philharmonic Orkest' kwam hij mij weinig bevlogen over. Geen connectie met de finalist enkel met orkest, en in een pitalere of rokjas die een maat té groot was. Enfin, ik kijk gespannen uit naar de prestatie van onze compatriot. Ook naar de kledij van ons Mattileke die iedere avond, in een ander tenue, zal aanwezig zijn al of niet vergezeld van echtgenoot of kinderen. En over talenten gesproken, er zijn nog wel wat talenten waarover ik graag zou beschikt hebben, maar die vergeten zijn me te geven: zingen, echte schrijfster, schilderen, knutselaar, en nog zovele dingen meer. Laat me zeggen dat ik ondertussen wel kan genieten van de gaven van anderen, zoals de schrijvers en schrijfsters die me dit jaar al veel plezier hebben gegeven, en deze week van de prachtige muziek die ze voor me spelen. Tot morgen

Deze keer heb ik het zeker en vast juist als ik de in de titel zet: maandag week 22. Doordat mijn dagen veelal hetzelfde zijn vergis ik me af en toe al eens van dag. Ik zou voor mijn part iedere dag een zondag kunnen noemen, want ik heb iedere dag hetzelfde ritme. Waaraan merk ik dat het een andere dag is? Aan kleinigheden in de omgeving zoals, als het donderdag is komt de poetshulp, op vrijdag komen meestal de vrienden, op zondag steekt de 'Zondagskrant' in de brievenbus en op zondagavond zie ik iedereen de vuilbakken buiten zetten. Dat doe ik dan ook maar voor de vroege ophaaldienst op maandag morgen. Zo rijg ik de dagen als kralen aaneen, met af en toe een andere bezigheid. Zoals vandaag, ga ik nog eens proberen mijn 70€ te pinnen nodig om onder alle omstandigheden 3 dagen te kunnen overbruggen, als alles van electronica uitvalt.  In ieder geval geld gaan zoeken, het zou leuk zijn moest ik dat zomaar langs de straatkant vinden, maar de realiteit is dat het bedrag van mijn rekening zal gaan. Wat staat er vandaag nog op mijn programma? Een wandelingske. Omdat het vrij winderig weer is moet  ik afwachten of ik op het strand of de dijk kan rondlopen en anders is het eens kijken naar de boetieks en links en rechts een klapke doen. Natuurlijk vergezelt mijn dierbare vriend mij op die uitstap. Hij is verzot op  het strandzand en zeewater. Deze week zal ook de tuinman langs komen om het grove snoeiwerk te doen, want de hagen barsten weer uit hun voegen. Dat is geen werk meer voor mij, mijn werk in de tuin beperkt zich tot want onkruid uit trekken en misschien dat ik toch nog wat zomerbloeiers ga zetten nu er toch een regenbuitje geweest is. Rijkelijk laat op het jaar moet ik zeggen, maar de droge maanden hebben me ervan weerhouden de dorstige bloemekes in mijn bloempotten te planten of in de border. Nu ga ik mijn windvrije jack aantrekken en op stap met de hond. Tot morgen

Goeie middag allemaal. Smakelijk eten als er een zondags gerechtje op het menu staat. De oerdegelijke Vlaamse en Belgische keuken wordt hier enkel nog bereid als mijn nageslacht op bezoek is. Die willen mama's, soms tijdrovende gerechten, hier eten. Thuis hebben ze daar geen tijd meer voor door allerlei activiteiten die voorrang hebben op de klassieke keuken. Voor mij is het nu gewoon een boterham met wat beleg, kaas of paardengerookt. Na een dagje nattigheid schijnt nu weeral volop de zon die wel vergezelt is  van een ferme en stevige westenwind. Uitwaaien aan zee, noemt men dat. Er is deze week niet zo heel veel gebeurd op wereldvlak of hier te lande. Dus ga ik maar op  de 'gossip' toer. Dat was er voldoende met de veschijning van Kim Kardashian op een proces dat gevoerd werd in Parijs voor haar 8 overvallers in 2016, en waarbij Kim niet alleen een ernstig trauma opliep maar ook verlost werd van haar juwelen ter waarde van 6 miljoen euro. Natuurlijk kwam ze niet alleen, ze had morele ondersteuning nodig van 'momager' Kris Jenner. Waarschijnlijk vergezelde ze haar dochter om meteen de wereld haar nieuwe gezicht te tonen. En wat voor één. Een bijna 70 jarige die een even strakke huid vertoonde als een 'middle-aged' women van 40 en voor haar dochter niet moest onderdoen qua jeugdig uitzicht. Daarbij ook nog eens een nieuw kapsel, plat op haar hoofd geplakt om het rimpeloze snoetje te tonen. De ingreep noemt 'deep plane facelift' en alleen te betalen door the rich and famous. Men neemt alle oorzaken van rimpelvorming weg, ook het diepe vetweefsel. Deze facelift garandeert een goed uitzicht gedurende 10-15 jaar. Ik veronderstel dat er een soort scalp gebeurt van de aangezichtshuid om dat allemaal te bewerkstelligen. Niet alleen heeft the realtyshow de 'momager'geïntroduceerd. Ook de ontelbare meisjes en vrouwen die in navolging van de weelderige billen van Kim, Kloe, Kourtney en Kendall, een 'brazilian butt lift' laten uitvoeren. Een cosmetische ingreep die 'vet' uit andere lichaamsdelen wegzuigt en vervolgens naar de billen transporteert om ze voller en ronder te maken. De soap is een wereldwijd succes dat aantoont dat vrouwen hun mannetje kunnen staan en zeer zakelijk aangelegd zijn, dat ze enigszins tevreden zijn met hun figuur en dieëten niet vernoemen. Alleen de inloopkleerkasten met winkelallures, spreekt tot de verbeelding van menig vrouwmens. Ik denk dat Maxima daar een voorbeeldje aan neemt, zij het dan met meer koninginne-achtige outfits, dwz, minder bloot en meer Europees getint van kleur en snit. Tot morgen

Er is regen, zachte regen, miezerige regen, eigenlijk het juiste formaat van druppels water om zachtjes in de grond te kunnen dringen. Na maanden van droogte is dat wel belangrijk dat de regen de kans krijgt om door de aarde te kunnen opgenomen worden, want met buien en grote parels van druppels zou het zand maar ook het vocht zomaar kunnen wegspoelen en geen dorstlesser voor de planten zijn. Zo'n regendag zou vandaag wel eens een ganse dag mogen blijven duren dan is de grootste dorst weer eens gelest. Ondertussen lees ik dan maar verder in het spannende verhaal van de IJslandse schrijfster Yrsa Sigurdartottir, "Ik zie je". Nog 60 blz te gaan en ik kan weer aan een ander boek beginnen. Van dezelfde schrijfster, ze heeft er genoeg geschreven. Dan zal het tijd zijn om de spelletjes in de krant op te lossen en nog een paar verhalen te lezen in de gazet. En als dat allemaal gedaan is zal de zon weer eens tussen de wolken piepen en ons van de nodige warmte voorzien. Ik was en ben een grote fan van Tina Turner (1939-2023), en ik wil haar best nog eens gedenken op haar overlijdensdag, 24 mei, met haar eigen lied te besluisteren: "Simply The Best". Voor de rest heb ik weinig te vertellen vandaag er is dan ook niks speciaals te vermelden noch een belangerijke gebeurtenis heeft er plaatsgevonden. Tot morgen

Gisteren heb ik welgeteld 3 druppels hemelwater zien neerkomen. Maar zoals het spreekwoord zegt "wie het kleine niet geerd is het grote niet weerd" zal ik maar tvereden zijn met die spatjes. Het is natuurlijk plezant dat ik geen modderpoten binnenkrijg maar het zand dat in Raziel zij krullekes kruipt, vergt evenvvel werk om het uit het huis te krijgen dan modder opruimen. We hebben wel al wat rare maanden achter de rug, eerst veel grijs, dan veel zon, weinig en veel wind, zachte en koude temperaturen, met één constante: geen regen. Dat heeft er tot hiertoe wel voor gezorgd dat ik veel buiten gezeten heb en heel wat boeken met mijn ogen verslonden heb. Ik vind buiten lezen heel aangenaam en daarvoor is die e-reader, voor mij een godsgeschenk. Beter dan al die praatschows en die reizen en wedervaren van de BV's, dat ik echt wel beu ben. 's Avonds is het dikwijls zappen omdat ik wel niet vóór 22u30 in mijn bed kan gaan, want de hond moet een hele nacht 'droog' kunnen binnen blijven. Ik heb al heel leuke programma's op die manier ondekt, zoals "Drag SOS' op Out-tv. Omdat ik geen enkel programma echt schuw om er eens kennis mee te maken, zegde mijn kleinzoon, dat ik ook maar eens naar "The Real Housewives of Antwerp" moest kijken. Een afkooksel van "Reals Housewives of Beverly Hills" "Real Housewives of Amsterdam" of "The Wags"....en dus 3 minuten bekeken en dan was het voor mij onmogelijk er nog meer tijd aan te besteden. Vandaag was er evenwel een ganse pagina aan één van 'the wives' besteed. Het was niets biezonders maar ze heeft me wel een nieuw verrassend woord geleerd: Plork = prachtig lijf en ontzettend rot karakter!!!! De dames hebben dus een uitgebreide woordenschat en weten de Vlaams-Antwerpse taal goed te gebruiken. Maar ik zit me suf te zoeken naar de persoon voor wie ik dit woord zou kunnen gebruiken. Prachtige lijven lopen er in medialandschap en in de rest van de wereld zeker rond. Ook mensen met een rot karakter zien we af en toe wel eens verschijnen. Maar voor de combinatie van die woorden in een 'wife' te vinden, moet men toch blijkbaar in de Jet Set van Antwerpen zijn. Dat neemt niet weg dat ik 'plork' een prachtig woord vind en het graag zelf had ontdekt.

Tot zover het verslag van vrijdagmorgen. Een westenwind zorgde er wel voor dat mijn krullende haren geen lang leven beschoren zijn. Maar ik vind het niet erg om met wapperende haren naar de bankautomaat te gaan om mijn 70€ af te halen. Helaas, buiten werking! Hopelijk valt de electonica niet in pan. Tot morgen

Mijn donderdag ziet er deze week enigszins anders uit dan gewoonlijk. De poetshulp is ziek. Het verbaasd me niet want ze heeft ook een zwaar huishouden naast haar werkzaamheden buitenshuis. Na haar bericht liep ik eerst zowat doelloos in huis rond. Toen dacht ik, ja, waarom ook eens niet het huis het huis laten en eens wat 'verloren' zangers en hun muziek beluisteren. Ik hou van de kleinkunstmuziek en daar zijn jammer genoeg veel zangers bij die geen lang leven beschoren waren. Het was zelfs grasduinen in de archieven, want sommigen van hen hadden mooie songs die al bijna compleet vergeten zijn. Ik wil dus even een jong gestorven kleinkunstenaar in herinnering brengen: Jan Puimège (1955-1982). "Marijke" is blijkbaar een heel populair meisje bij de zangers. Denk maar aan al die zangers die haar bezongen hebben: Sam Gooris, Rob De Nijs, Peter Koelewijn....maar ook een mooi lied van Jan. Een ander lied is "Standbeeld" en vooral "De vrienden van het laatste glas". De zanger had nog heel veel liedjes in zijn schuif liggen bij zijn overlijden (hartaanval in bad). Verschillende artiesten brachten postuum zijn liedjes op vinyl uit: "Jan Puimège" in 1983. Zangers van toen: Zjef Vanuytsel, Will Ferdy, Wim De Craene, Ed Kooyman....Bij al die liedjes blijf ik dan wat mijmeren en probeer me de omstandigheden te herinneren waar ik het lied voor het eerst hoorde en later meezong. Vooral dat van het 'laatste glas'.

Mr  Orange was gisteren weer zijn eigenste zelve toen hij het bezoekend staatshoofd uit Zuid-Afrika schoffeerde met, voor jan-en-alleman, zonder overleg , zonder controle op echtheid of fake, foto's en video's voorlegde van 'een genocide' die in zijn land zouden plaatsvinden bij de 'blanke Zuid-Afrikaan' of 'de Boere'. Elon Musk was in dit geval zijn adviseur, van geboorte een Zuid-Afrikaan, die niet met zijn bedrijf is toegelaten in zijn geboorteland omwille van 'niet naleven van de voorwaarden en wetten' om een bedrijf te hebben in dat land. Ik  denk dat die beschuldiging een economisch geurtje heeft van de sponsor van de Trump-regering. Iedereen heeft zeker zijn twijfels over die beschuldiging en ik kan ook niet uitmaken of het 'ware feiten' zijn, ik geraak niet 'terplaatse' om met mijn eigen ogen te aanschouwen. 

Het is wat  minder weer vandaag, wat grijzer, wat frisser. Hopelijk valt uit de vele wolken ook eens wat regen. De plantjes zouden dankbaar zijn om vandaag eens geen kalkwater te krijgen. Tot morgen

Aan de KUL is er heugelijk nieuws: bij de viering van het 600 jarige bestaan van onze Alma Mater, is er eindelijk een 'rectrice' gekozen. Men moet niet 'eindelijk' zeggen want er heeft zich in al die jaren geen vrouwelijke kandidate gepresenteerd. En laat het wel wezen, het zou onmogelijk geweest zijn om zich als vrouw deze job te ambiëren in de voorbije 575  jaren. Zoals bij alle bestuursfuncties, in bedrijven en bij particulieren, is het sinds 2000 gewoon dat een vrouw ook kan kandideren voor een topfunctie. Stilletjes komt er een 50/50 balans bij het leiden van een belangrijke organisatie. Alleen de politiek hinkt serieus achterop. Behalve Sophie Wilmès, die in volle crisistijd ons land mocht lijden en leiden voor enkele maanden, is er van een vrouwelijke premier of is het première?, nog nooit sprake geweest. Onze mannen zijn nog niet rijp genoeg om een opperbestuursrol aan de vrouwen te geven. 

Dan over geldzaken. Nu dat iedereen zich de gewoonte heeft eigen gemaakt om zelfs een brood met de bankkaart aan te schaffen, de cashpunten uit het straatbeeld verdwijnen, zelfs de bankkantoren, wil men in Nederland de mensen aanmoedigen om op z'n minst 70€ aan munten of briefjes op zak te hebben. Dikwijls genoeg vallen de betaalterminals uit, zijn de geldautomaten leeg, is er van internet geen sprake enz....De Hollandse mens berekende dat met 70 euro op zak, men als moderne wereldburger een 3-tal dagen kan overbruggen zoals om dringende rekeningen te betalen, medicatie en levensmiddelen. Ik zou zeggen, niet slecht gezien en we gaan met z'n allen weer wat rinkelende muntjes op zak hebben. Meer met muntstukken en briefjes betalen is ook beter voor een consumentengedrag. Betalen met cash is een zichtbaarder spendering van geld dan met een kaart te betalen. Vooral voor de jongeren, die de festivals weer zien aankomen en op voorhand al die peperdure tickets willen kopen, zou een dergelijk systeem hen met de neus op de dure feiten drukken zoals voor Werchter waar een vierdaags ticket al meer dan 300€  kost om op een zompige weide, in de blakende zon, met decibels die gehoorschade toebrengen te zitten, te liggen of te staan. Dorst mag je dan nog niet hebben want een pintje kost al bijna 4€. Ik heb nooit festivalitis gehad, dat is een koorts die me gelukkig is gespaard gebleven. 

Misschien, als we wat geluk hebben, zal er een druppeltje hemelwater naar beneden komen. Het  moet dan ook weer niet worden zoals in het zuiden van Frankrijk met aardverschuivingen en modderstromen. Uiteindelijk denk ik dat we maar best tevreden zijn met wat Ons Heer hierboven beslist. Dat is droog weer, met regelmatig zon en aangename temperaturen om te leven. Tot morgen

Hallo goede morgen, hier ben ik dan weer met mijn dagelijkse portie 'schrijverij'. Een onmisbare bezigheid is dat geworden, een blog op het internet sturen en hopen dat er veel mensen het lezen en er plezier aan hebben. Ontspanning en tegelijkertijd met de actualiteit bezig zijn maar ook met mijn woordenschat en vervoegingen van werkwoorden. Dat laatste blijft, zeker de 'd-t', een heikel punt. Hoe goed ik de vervoegingsregels ook ken, ze toepassen is andere koek. En van koek gesproken....ja, ik heb gisteren een hele voorraad meegebracht van lekkere koekjes om bij de namiddagkoffie te smullen. De carré-confiture ook want dat zag er het enige koekje uit met een wat zuurdere smaak. Ik hoor jullie al zeggen, dit en dat is er ook, maar ik kijk vnl naar de thuismerken en daar is dan net iets minder keus maar wel voordeliger. Ik heb dan wel een zak 'zuurtjes' van Haribo meegebracht ter compensatie na een zoet koekje. Het was wel heel druk in het grootwarenhuis op een maandagmiddag. Gelukkig was er alles wat ik wilde hebben want bepaalde schabben waren leeg voor de promaties van deze week aan te vullen. Toen ik thuis kwam lag de folder van de reklames op mij te wachten en gelukkig was er niks bij dat ik aan een 'gewone' prijs gekocht had. Maar als éénpersoonshuishouden is het moeilijk om daar rekening mee te houden. Meestal gaat het om 2 kopen en 1 gratis. Ik ben niet dikwijls gediend met dergelijke voordelige aanbiedingen, zeker niet als het om verse producten gaat die onmogelijk in te vriezen zijn zoals 'sla'. 

De 2 grote meneren van de wereld, hebben een telefonisch geprek gehad van net geen 2 uur. Ik heb ook dikwijls dergelijke gesprekken die in tijdsduur overeenkomen met hetgeen de 2 heren presteerden. Ik denk dat het meer een show was dan een echt gesprek want ieder woordje moet nog eens vertaald worden tussenin want noch de Rus noch de Amerikaan spreekt de taal van de andere. Maar wat Mr Orange heeft laten doen aan zijn uiterlijke, weet ik niet. Zijn haar kroezelt op een ongezonde manier, zijn ogen zijn ook weer verder omhoog getrokken zonder enige uitdrukking te geven. Waarschijnlijk is hij bij een cosmetisch chirurg gepasseerd om een jeugdig uiterlijk te forceren dat nooit meer jong zal blijken te zijn. Dan heb ik wel respect voor een voormalige frivole pin-upgirl, ondeugende stoeipoes, sekssymbool van de jaren '50, wiens initialen voldoende zijn om te weten over wie het gaat: BB, Brigitte Bardot. Zij vertikt het om enige ingreep op haar lichaam te laten doen dat geen medische noodzaak heeft. Sinds haar filmcarriere stopte, is ze een voorvechtster voor de dierenrechten en heeft daar vanwege GAIA een Lifetime Achievement Award gekregen met de reden: ' en God...schiep de voorvechtster voor de dierenrechten' naar analogie naar haar eerste film "Et Dieu....créa la femme". Waarschijnlijk zal Brigitte wel het liedje van Cher zingen "If I could go back in time". Soms wil ik dat ook wel  eens doen. Tot morgen

Er is weer het vooruitzicht van een stralende leesweek. De voorspellingen zijn zo gunstig dat ik me verheug om mijn leven deze week, door te brengen op mijn bankje, met een boekje, in een hoekje en een parasol boven mijn hoofdje. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een zalige lente is. Wel is voorzichtigheid geboden met gebruik van kraantjeswater en ik ben blij met mijn besluit geen zomerbloeiers aan te schaffen. Er zijn vaste planten genoeg in mijn tuin die nog moeten bloeien zoals de azalea's en hortensia's. Hier en daar verschijnt in een bloempot toch nog het begin van een overgebleven geranium en voor de rest staan er wilde geraniums genoeg in de tuin die ook hun bloemeke in het zakje doen. Ik kan niet anders zeggen dan dat er een tevreden 'meisje van 1948' aan het tokkelen is op haar pc.

De kranten staan vol over Eurovisiesongfestival, en over het protest dat geuit is over de puntentelling. Vooral Spanje wil inzicht krijgen in de telling en resultaat van de televotingstemmen en de VRT sluit zich daar bij aan. 'JJ' heeft gewonnen met zijn 'contratenorstem'. Hel, schel en bel, ik vind het niet mooi. Maar ik ben dan ook geen specialist van het 'lichte lied'. Ik zal maar zeggen, volgend jaar anderen en beteren. Dan is Wenen het decor voor het showtoneel. Wat vroeg er nog aandacht in de kranten? De eindsprint om voetbalkampioen te worden in ons land, Alderweireld die stopt en KDB die verkast naar een andere ploeg. En eindelijk de langverwachte winst voor Wout in de pseudo 'Strade Bianche' van de Giro.

En zo is week 21 van het nieuwe jaar van start gegaan. Het is tijd om wat mondvoorraad in te slaan, vooral dan 'koekjes'. Ik zit op een handvol exemplaren na op droog zaad. Ik moet wel de koekjesafdeling eens grondig gaan bekijken wat er zoal allemaal is aan smaken. Het is al warm genoeg om een 'fris' koekje mee te brengen zoals een 'carré confituurke'. Ik wil ook zien of er buiten de abricotsmaak er ook wat anders te bikkelen valt. Voor ijscreme vind ik het nog wat té vroeg om in te slaan, dat is meer een lekkernij voor op het einde van de zomer. Ik moet ook eens bekijken welke bereide schotels er voorhanden zijn. Vorige week bracht ik 'perzik en tonijn' mee, heel lekker! En dat is een hoofdgerecht en dessert bijeen!. Ik weet ook wel dat dergelijk gerechtje gemakkelijk zelf te bereiden is maar dan moet ik ook weer salade, wortelen, aardappelen enz meebrengen om hetzelfde reslutaat te hebben en daar dan de helft van in de vuilbak te kieperen. Dat is voor mij geen optie meer. Liever iets geprepareerd meebrengen dan met verlepte sla te blijven zitten. Bon, chers amis et amies, dat was het eerste blogje van deze week. Tot morgen

Alle plechtige installaties van hoogwaardigheidsbekleders volg ik life op tv. Meestal is het de VRT die de plechtigheden uitzend. De nationale zender staat garant voor een picobello weergave van de plechtigheden met kundige commentaar van specialisten terzake. Groot was mijn verbazing dat om 10u15 niets te zien was op de zender i.v.m met de installatie van Robert Prevost tot Paus Leo XIV. Ik zette de tv af, en begon dan maar met wat andere dingen te doen om mijn tijd te verdrijven. Pas na elven bekeek ik de programma's voor vandaag en zag dat de commerciële zender dit niet-commerciële evenement uitzond. Weg mooie muziek en elegante dames en heren op de 1e rij. Ik zal vanavond wel de beknopte weergave bekijken van de feestelijke intrede van onze nieuwe Paus, als bisschop van Rome en heerser van Vaticaanstad. Mooie klassieke muziek heb ik de laatste dagen voldoende gehoord. Tot grote blijdschap van vele landgenoten is ook Valère Brunon geselecteerd voor de finaleweek van het pianoconcours. Samen met Nikola Meeuwsen (Nederland) hebben de 2 Lagelanders de hegemonie van de Japanners, Chinezen en Russen kunnen doorbreken voor dit aartsmoeilijke concours. Dat op zich is al een hele prestaties en zijn ze sowieso al winnaars te noemen. Dat was dan in tegenstelling met Red Sebastian die niet gered kon worden om deel te nemen aan de finale van Eurovisiesongcontest. Volgens de berichten heeft ene Oostenrijkse 'JJ' dit liedjes festival gewonnen met zijn lied "Wasted Love". De echte naam deze mooie jongen is Johannes Pietsch. Ik zal moeten wachten tot een nieuwsuitzending om dat lied ook eens te horen. Gans de liedejeswedstrijd was zo een lawaaierig en hels gebeuren met lichtshows, dat ik echt heb moeten afhaken van bij het begin wilde ik een rustige nacht hebben en niet de beats en bassen in mijn hoofd blijven horen. Voilà, het zal dan eindelijk eens uitzien  zijn naar een 'good news show'tijdens een nieuwsflash. Dat was mijn zondags tekstje. Afsluiten is met een citaat uit de filosofiescheurkalender: "Al wat gebeurt, van het grootste tot het kleinste, gebeurt noodzakelijk" Maar deze  quote komt van Arthur Schopenhauer (1788-1860) die graag in het Latijn uit de hoek kwam (zoals de meeste politici dat doen, om onverstaanbaar te blijven voor het gewone voetvolk):"Quidquid fit necessario fit". Tot morgen