Archief

Het is al ruim na het middaguur op deze frisse woensdag. Gelukkig is de wind wat geluwd en voelt het niet meer zo guur aan als de laatste dagen. Mijn kleinkind is ook naar zijn eigen nest teruggegaan niet nadat we een heerlijke bicky hebben gegeten. Niet op een bank op de zeedijk, maar binnen de frituur. Hij heeft evengoed gesmaakt. Deze morgen was er dan een kapperbezoek vastgelegd voor mijn hond. Na een paar uur ben ik dan mijn wit geschoren schaap gaan halen. Hij heeft nu de juiste vacht om de warme zwoele dagen tegemoet te gaan. Hij is goed moe, niet alleen van de  scheerbeurt maar evengoed van het bezoek van de voorbije dagen. Ik trouwens ook, want dat is toch altijd wat meer gedoe en geloop als er visite is. Ik heb nog twee drukke dagen in het verschiet, voor de rest van de dag zal ik het wel wat rustiger aan doen. Vandaag is er de grote start van het conclaaf. De kardinalen, allemaal getooid in rode capes en rode baretten, worden na de plechtige mis, opgesloten in de prachtige Sixtijnse Kapel. Het zal een modeshow zijn op kardinaalsniveau. Allemaal in hetzelfde rood, met kledingstukken gemaakt van de beste moiré-zijde of satijn, soms afgewerkt met hermelijn; Op hun hoofd dan een solideo of calottac of bolkap en misschien ook een rode bonnet met rode pluis. Ze hebben zo veel kleren aan met allemaal dure namen: soutane, sjerp, mozetta, stola, superplie, rochet. 133 eerbiedwaardige pastoors, die elkaar nog maar pas ontmoet hebben, moeten nu uitmaken naar wie ze het liefst zouden luisteren en gehoorzamen. Vanavond al de eerste rook uit de speciale schouw. Dat zal waarschijnlijk nog zwarte zijn. Zo zullen we toch weer een paar dagen nieuwsgierig uitkijken naar de rook uit een schouw. 't Is weer eens wat  anders dan de voortdurende oorlogdreigingen in alle hoeken van de wereld. Hier en daar komt er een straaltje zon door de wolken piepen en krijgen we toch nog wat hemelse warmte. Tot morgen

Spannend, spannend, spannend..... vind ik mijn dagblad, gazet of krant in de brievenbus? Met andere woorden is er een 'Het Nieuwsblad' in de bus gestopt? En eindelijk, oef oef oef, ik heb weer lectuur bij mijn ontbijt. Dat is dan het eerste speciale nieuws te melden. Het tweede is dat mijn oudste kid, nog eens wat komt keuvelen bij zijn oma. Natuurlijk zijn er de bijhorende lekkere maaltijden die we gaan nuttigen in een van de vele brasseries die onze kust rijk is. Maar gisteren was het werkelijk tegen de wind optornen om op 'Den Dijk' te geraken, zodanig zelfs dat ik er vandaag stramme en stijve 'musules quadriceps femoris' met andere woorden, de 'vierhoofdige dijspieren', aan over gehouden heb. Straks nog een fameuze bicky burger eten, maar dat zal niet op een buitenbank zijn, wel ergens beschut binnen gaan zitten. Maar vandaag is het nog een speciale dag, eigenlijk de belangrijkste, want mijn beestje, mijn hondje, mijn Raziel, wordt 7 jaar. In mensenjaren omgerekend zou dat 47-49 jaar zijn. Hij heeft zijn jaren van verstand min of meer bereikt en dat voel ik ook wel een beetje aan zijn gedragingen. Het 'wilde' is wat getemperd, het ballenspringen herleid tot een tweetal behalve als hij  publiek heeft, dan kan hij pas stoppen met demonstraties van zijn kunnen, als zijn tong over de grasmat sleept. Enfin, ik hoop van mijn 'compagnon de route' nog jarenlang plezier te hebben.  

Vorige week was het profiteren van een zomers weertje, deze week is het herfstweer op zijn best, weliswaar zonder de bijhorende regen. Kurkdroog is het hier aan zee. Het is al lang geleden dat het hier 'echt' geregend heeft en dat is overal  te zien. Het weerhoud me er ook van om zomerbloemen te gaan kopen om in mijn bloembakken te planten. Als het zo'n droge tijden zijn, wil ik mijn kostbaar kraantjewater niet zomaar verkwisten. Er zijn nu al genoeg planten, rododendrons, hortensia's en  azalea's, die ik al meer dan een week moet besproeien. Dat omdat de bodem uitdroogd is en hun wortels droog staan omdat er geen hemelwater komt. Dat is mijn verhaaltje voor vandaag, ik ga nog wat genieten van de aanwezigheid van mijn oudste kleinzoon. Tot morgen

How do you do? Vragen en zingen Mouth & MacNeal in 1971. Ik antwoord: wisselvallig zoals het weer, want ik ben een beetje slecht gezind. Ter afwisseling van de dagelijkse sleur: geen krant. De bezorging loopt wel in het honderd in dit deel van het land. En  weerom wordt mijn abonnement met een dag verlengd. Daar ben ik nu genen vetten mee en het is echt niet plezant meer. Ik lees niet graag digitaal en zie dus alleen maar de hoofdlijnen om min of meer op de hoogte te blijven. Ik vind wel de filosofische gedachte goed vandaag: "Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?" Een citaat van M Vasalis (1909-1998), dichteres en psychiater. Haar echte naam wil ik jullie niet onthouden want is ook een specialeke: Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans. Toch staan we aan het begin van een belangrijke week: de keuze van het geweten van de wereld. Het conclaaf start vandaag en de 133 kardinalen sluiten zichzelf op in de Sixtijnse Kapel tot er een nieuwe Paus gekozen is. Ik ben wel nieuwsgierig wanneer de 'witte rook' uit de pas geplaatste schouw zal komen en de zin "habemus papa" door de luidsprekers zal galmen. Dichter bij huis is er de start van de belangrijke Koningin Elisabethwedstrijd, dit jaar voor piano. Eigenlijk wel mijn favoriete instrument om de klassieke muziek te zien bespelen en te beluisteren. Twee Belgen zitten er in het geselecteerde groepje van 60 muzikanten, iemand uit Leuven en iemand uit Marche-en- Famenne. Hopelijk kan er eentje doorstoten naar de laatste 10 of zelfs eens de wedstrijd winnen, want dat is sinds de oprichting van het concours in 1937 nog nooit gebeurd. Nu zijn we toe aan de 21e editie voor de pianowedstrijd. In de Klara scheurkalender tref ik eindelijkeens een bekende zangeres en een bekend liedje aan: Miriam Makeba, Mama Africa (1932-2008) een Zuid Afrikaanse apartheidsactiviste die met haar song "Pata Pata" wereldberoemd werd. Tot morgen

Wellicht hebben jullie zich afgevraagd waarom de internet-pharmacie me al die, zonder voorschrift te verkrijgen middeltjes, thuis moest brengen. Wel om de heel eenvoudige redenen dat ik niks op voorschrift nodig had en dat het prijsverschil voor die vrij te kopen middelen, toch wel groot is. Bestellen is vrij gemakkelijk en de levering nog meer. Maar jullie moeten weten dat ik voor mijn blauwe plekken Hirudoid nodig heb, voor mijn wandelingen en bleinen is 'compeed' handig, 'reflexspray' gebruik ik als ik stijve of stramme spieren heb van de vele(!) arbeid die ik verricht met ongeoefende spieren, de 'Supradyn' gummies gebruik ik, omdat mijn gevarieerde voeding te wensen overlaat. Voor de hond heb ik dan zijn pipetjes nodig die hem behoeden voor teken en vlooien op zijn lijf te krijgen. Voor de rest ben ik gezond van lijf en leden en is een check-up eens 2x per jaar nodig. Heb ik dan iets van echte medicatie om een mankement te verhelpen of op te lossen nodig, is dat een voorschrift voor de apotheek op de hoek. En vandaag ja, zullen de toeristen wel in gestrekte slagorde richting binnenland rijden, want foetsjie de zonnige dagen. Het is hier koud en guur weer met een onaangename noordenwind. Ook af en toe een beetje motregen, maar die is onvoldoende om de grote droogte aan zee, op te lossen. In ieder geval hebben veel mensen kunnen genieten van de warme dagen die er deze week waren. Het is weer naar het 'gewone nieuws' kijken, luisteren en lezen, zoals gewoonte. Meteen wordt de ijdelheid en megalomanie van Trump op, door hemzelf nog eens dik in de verf gezet: een AI foto van hemzelf met de mijter van een Paus op zijn hoofd en gezeten op een troon. Hij ziet zichzelf als meester van de wereld, als leider, als enige slimme en bekwame bestuurder, die zijn invloed wil laten gelden op alle vlakken van het mensdom, dus ook op religieus vlak. Daarvij komt het nu goed uit dat er een conclaaf is in de Katholieke Kerk en pausverkiezingen zijn, bij andere grote religies gebeurt dat in stilte. Nu kan hij ook daar zijn pionnen naar voren schuiven. Nog een doorn in het oog van Mister Orange: ieder land heeft een militaire parade en viert zijn leider op één of andere manier behalve de USA van Trump. Daar moet dus verandering in komen en een militaire parade moet er niet komen op de 'Fourth of July' maar op 'mister best president of the world' verjaardag: op 14 juni. Voer genoeg voor cartoonisten. Tot morgen

Zelfs als je een goed omlijnd plan hebt om de eerste weekenddag door te brengen, kan 1 feitje alles in het honderd doen lopen. De dag begon goed met een zon die scheen en één van de vrienden die me een mok koffie bezorgde terwijl we op de krantenbezorger stonden te wachten. Aangezien de krantenman geen vroege vogel is en hij tijd heeft om tot 10u00 de krant in de bus te steken, was het geen verloren tijd, maar ons weekendpraatje. Tot het 10u werd en er weer geen krant te zien of te bespeuren was. Wederom een melding gemaakt van 'niet bezorgen'. Ik ben niet de enige in de buurt en iedereen stuurt dan telkens een mail naar my mediahuis. Mijn vrienden zijn dan met hun en mijn vaucher naar de krantenwinkel gestapt om onze lectuur op te halen. Ondertussen had ik ook een bericht van Bpost gekregen dat mijn zending (newpharma) vandaag vóór 12u geleverd zou worden. Ik dacht, nu kan ik evengoed buiten blijven zitten, krantje beginnen lezen en wachten tot de levering geleverd wordt. Om 11u45  nieuw bericht, dat de afgifte zou gedaan worden tussen 12u55 en 15u55. Ben dan maar naar binnen gegaan, koffie gezet, een spelleke gedaan en terug naar buiten. Uiteindelijk kwam mijn hirudoidzalf en gel, compeedpleisters, reflexspray, supradyngummies en antivlooien en antiteken pipetjes voor de hond, hier toe om 14u30. Ondertussen was de krantenbezorger, al fluitend rond 14u de kranten in de bussen aan het steken. Nu zat iedereen met een dubbel exemplaar. Gelukkig hebben de vrienden 'De Standaard' en hebben we onze 2e krant aan elkaar bezorgd zodat iedereen wat anders te lezen kreeg en het wachten niet slecht was afgelopen. Dan was het echt tijd om me binnen een beetje te gaan opwarmen want is toch weer terug frisjes geworden. 

Er zijn twee Internationale Dagen die iets speciaals onder de aandacht brengen. Eerst is er de plezante 'Internationale Dag van Naakt Tuinieren'. Jammer genoeg is het nu echt té fris geworden om me daar aan te wagen. Ik ben de laatste jaren nogal een koukleum geworden. Ik heb wel een stevige speklaag gekregen maar mijn velleke eromheen is zoals een sigarettenblaadje, een vloeike of blaaike  geworden, perkamentachtig en flinterdun. Dat maakt dat er gemakkelijk kwetsuren, kleine scheurtjes vast te stellen zijn, als ik tegen een takje loop. De tweede speciale dag is echt wel belangrijk: Internationale Dag van de Persvrijheid. Dat is echt wel nodig dat er voldoende nagekeken wordt of we nog nieuws krijgen dat correct is en niet gefilterd wordt door een president of overheidsinstantie. Door het afschaffen van allerlei controle instanties is het niet ondenkbeeldig dat er een dictator ontstaat die alles aan zijn laars lapt. Hitler is ook een gekozen leider geweest en zaaide dood en vernieling in de wereld door alle vrijheid aan banden te leggen. Journalisten, media moeten in alle onafhankelijkheid en ongestraft, verslag kunnen geven van de gebeurtenissen wereldwijd en niet geconfronteerd worden met censuur en verbod van publicatie of veplicht worden naar de mond te spreken van de baas. Tot morgen

Mijn blog kan dienen om gelukkige momenten te delen. Zoals vandaag, de verjaardag van mijn zoon, 51 lentes jong. Het is mooi  weer en dat is altijd plezant op een feestmoment. Maar mijn blog kan ook soelaas bieden op triestiger momenten. En vandaag liggen blijdschap en verdriet weer eens dicht bij elkaar. Mijn, neef Eddy, leeftijdsgenoot, wordt vandaag begraven. Onze jeugd hebben we gedeeld, veel prachtige, plezante, leuke en fantastische momenten hebben we gekend. Ons 'bobonne' trok met haar 6 kleinkinderen tijdens iedere vakantie naar het 'Zilverstrand'(niet verwarren met het Zilvermeer) in Mol en later naar een natuur/chaletpark met zwemvijver in Schilde. Laat me stellen, dat zijn heengaan wel met verdriet gepaard gaat, maar zijn levenslijdenweg zou niemand willen meemaken. Nu is hij terug herenigd met de enige vrouw die voor hem van belang was, Greet. 

Voor de rest is er vandaag weer eens gevloekt: geen krant!!!. Het is echt niet meer om er bij te lachen. Ik heb wel vauchers maar daar betaal ik niet voor en dan moet ik me verplaatsen. In die drukte heb ik er trouwens geen goesting, om naar de krantenwinkel af te zakken. Mijn abonnement is voor de verandering weer eens met een dag verlengd. Zo word ik weer eens verstoken van het sappige nieuws en beoordeling dat de verslaggevers schrijven, nadat er een nieuw programma vertoond werd, waar ik geen goesting voor heb om naar te kijken. Ook het sportnieuws mankeer ik weer met de uitleg van eenieder die verloren heeft, waarom dat zo maar kon: Brecel, Evenepoel en de voetbalploegen. Ik krijg natuurlijk wel een digitale krant, maar niet het geritsel van bladzijden omslaan en de spellekes met bic in te vullen. Ik zal me echt tevreden moeten stellen met buiten een boek te lezen om mijn leeshonger te stillen. En verder te wachten tot ik om 19u30 de puzzelbladzijde van het Nieuwsblad krijg toegestuurd. Tot morgen

Joepie, hoera, een congé payé dag, een feestdag, een vrije dag, een vakantiedag. Iedereen geniet ervan, alleen al omwille van het stralende zomerweer. Veel optochten en speeches van de socialistische bonzen om de arbeiders een hart onder de riem te steken en te blijven vechten voor hun rechten. En de meerderheid van het volk zal liefst een verlengd weekend nemen en verblijven aan één van de vele Provinciale plassen met accomodatie voor een stranddag of naar de 'Costa Belgica' trekken om te genieten van onze grijze Noordzee. Jammer genoeg zal ze hier wel nooit de kleur, hemelsblauw, van La Méditerranée krijgen, maar het is hier minstens zo plezant en mooi aan onze Belgische Kust en we zijn er thuis. Ik heb gisteren iets té veel buiten gezeten en heb het deze nacht moeten bekopen. De gulzigheid om zonnestralen op mij te laten schijnen kan al eens verkeerd uitdraaien, zelfs als men onder een halve parasol zit. Ik zal wel buiten zitten genieten van mijn boek, maar langs de schaduwkant van het huis, het is daar ook al 20°C. Ik denk dat mijn vit.D peil al goed is aangevuld. Het zal zo'n zalige 'nietsdoen' dag worden. 't Is tenslotte toch de 'dag van de arbeid' om niet te arbeiden en gewoonweg genieten van het leven, samen met mijn hondje. Tot morgen

Geloof het of niet, we zijn al aan dag 120 van 2025 beland!!. Gelukkig krijg ik als gepensioneerde tijd om te ademen omdat ik me voor veel dingen niet meer moet haasten. Maar de tijd gaat toch wel heel erg snel voorbij. Zeker als de zon schijnt van 's morgens tot 's avonds. Eerlijk en heerlijk, dit blijvend hoge drukgebied  is een godsgeschenk  te noemen. Na die lange grijze periode, eens eindeloos van de zon en de blauwe luchten kunnen genieten doet ontzettend deugd. Het is ook nog eens droog, zodat het onkruid met wortel en al, gemakkelijk te verwijderen is uit de gazon. Ik zal vandaag wel mijn parasol moeten klaarzetten, want zonder bescherming van mijn wit koppeke zijn de zonnestralen toch al een beetje hevig te noemen en een zonneslag wil ik echt niet hebben. Ik denk toch dat het al heel lang geleden is dat we van zo'n lange periode van droog weer hebben kunnen genieten. En of ik geniet van buiten mijn dag door te brengen!! Veel andere speciale bijzonderheden heb ik niet te melden. Naar de show van De Pauw ben ik niet gaan kijken en zal er dan ook niet voor naar Antwerpen sjezen. Natuurlijk is het laatste woord ook nog niet geschreven over het woordenspel tussen Ruben en Remco, twee grote ego's. Gisterenavond heb ik niet gekeken naar de docu "Leaving Neverland", maar wel opgenomen. Vanavond is er dan de uitzending over de gruwel van Vietnam vooraleer Noord en Zuid terug herenigd werden. Reeds een halve eeuw geleden is het, dat in Vietnam een gruwelijke oorlog  werd gevoerd, voortvloeiend uit een 'Franse Oorlog' om de kolonisator te verdrijven (Frankrijk) en uiteindelijk gekenmerkt door een oorlog tussen het communisme van Mao en Stalin enerzijds en de vrije wereld onder aanvoering van de USA, anderzijds. Een 'Koude Oorlog' genoemd. Uiteindelijk zette Amerika, Agent Orange en napalm in, een  ontbladeringsmiddel om  de Vietcong uit zijn schuilplaatsen te krijgen. De oorlog woedde van 1/11/1955 tot 30/04/75. Nog altijd zijn er in Vietnam, een wondermooi land, de gevolgen van die chemische oorlogsvoering merkbaar, voelbaar en zichtbaar aan het volk en het land. Vanaf 1968 is het ook de periode die de grote protestsongs leverde, nog altijd gezongen maar de hedendaagse interpretators kennen dikwijls of nauwelijks nog de oorsprong van de songs. "Soldiers who want to be Heroes", Rob McKuen (1933-2015), "Give Peace a Chance" John Lennon (1940-1980), "Universal Soldier" Donovan, "Blowin' in the wind" Bob Dylan en het grote Nederlandstalige protestnummer "Wel te rusten, Mijnheer de President" van Boudewijn de Groot. Tot morgen

Twee filosofie-citaten die vandaag in mijn lodderige ogen springen. 1) geef de vrouw rechten en ze zal de deugden van de man overtreffen. Aldus de voorvechtster van de vrouwenrechten, filosofe, feministe Mary Wollstonecraft (1759-1797). Zij was de moeder van Mary Shelley (1797-1851), auteur van "Frankenstein". 2) "wie een vrouw begrijpt, is geen man". Aldus Wim Balijon (1925-2022) een Nederlandse Indië-veteraan. Mooie zinnen om deze zonnige dag te beginnen. Bij Klara is er niks naar mijn smaak en luister ik liever eens naar dat lang geleden opgenomen lied van Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley: "If I had words". Af en toe eens een gouwe oude uit de muziekdoos halen is niet slecht. En gisteren begon er weer een nieuwe praatshow op één van de commerciële zenders. Ditmaal geen 'tafel' om van menig te verschillen maar aan een 'bar' op een barkruk. Natuurlijk heb ik uit pure nieuwsgierigheid weer gekeken maar even vlug weer naar mijn vertrouwde televisiestek overgeschakeld. Al die gespreksshows zijn geen meerwaarde in mijn leven. "Terzake", "De afspraak", het VRTnws en de krant volstaan om me op de hoogte te houden van het reilen en zeilen in mijn dorp, land en de wereld. Een té veel aan info is ook niet zaligmakend en overgeïnformeerd moet ik nu ook niet zijn. Ik heb nog altijd veel behoefte aan mijn eigen opinie en oordeel over al wat er gebeurt rondom mij en of de wereld om zeep is, zoals Urbanus in zijn bekende liedje zingt:" ...de wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij, helemaal om zeep, het laatste oordeel kan niet ver meer zijn...". 

Ik heb gisteren mijn kussens goedgekeurd. Ze zitten zacht en passen in mijn decor. Ik heb gisteren wel al wat planten moeten water geven, want de droogte blijft wel aanhouden en de planten in volle groei zijn ook dorstig. Het is een stuk warmer dan gisteren, ik kan dus volop van de schaduwplekjes in de tuin genieten. De parasol heb ik ook al klaargezet. Nu mijn middagmaal nuttigen en dan komt er mijn buitenleven er weer aan. Tot morgen

Op het heetste van de dag kom ik liever binnen zitten. Niet dat het al zo warm is, maar ik heb de keuze in de schaduw zitten of in de volle zon. In de schaduw zitten, daar is het nog net iets té fris voor. Maar straks ga ik zeker buiten zitten want ik heb, op algemene aanvraag van mijn bezoekers, wat kussens aangeschaft om op mijn zitbank te leggen, zodat de bips van mij en mijn visiteurs zachtjes kunnen genieten van de zon. Buiten verwachting was het in de winkels redelijk druk. Ik zeg wel 'winkels' want ik heb er een 3-tal gedaan. Voor mijn 'actie' van 'zitten en liggen' ben ik gaan neuzen in de gelijknamige winkel. Het waren wel niet echt de kussen van mijn goesting, maar eens dat je er op zit zie je toch de kleur niet meer of het dessin. Dan was er de Hollandse winkel waar ze goede kwaliteit ondergoed verkopen en vervolgens naar mijn voedingswinkel, zodat ik deze week weer niet van de honger zal omkomen. Mijn 'petekind' komt pas volgende week, in plaats van vandaag. En zo zijn we weeral een nieuwe week begonnen van het nieuwe jaar. Tot hiertoe hebben we van het weer nog niet té veel klagen gehad, veel blauwe luchten, wat windstil, en nog geen grote hitte. Veel nieuws is er voor de rest niet te melden. Tadej Pogacar overheerste de voorjaarsklassiekers, de Paus en zijn goede daden vorige week en weekend en vanaf 7 mei zal de verkiezing van een nieuwe Kerkvorst ook het nieuws beheersen. De iconische foto van Donald Trump met Volodymyr Oleksandrovyts Zelensky, elk op een gewoon stoeltje in de immense ruimte van Sint Pietersbasiliek tegenover elkaar, zal nog vele malen verschijnen op tv en in de nieuwsmagazines. Wonderbaarlijk vind ik wel het citaat van de Chinese wijsgeer, een man met een zéér  vooruitziende blik want Zuhang Zi is geboren 369vC en leefde tot 386vC en schreef neer: "Wee de mens met een machinehart". Ik ga mijn e-reader nemen en mijn kussens uitproberen. Tot morgen