spreuk

5-4-3-2-1-!!!!!!!!!!!!!!!

Dit verhaal op internet gevonden...

Het verhaal

Waarom hebben de mensen van vroeger aan de dertigste, aan het slot van het jaar, de naam gegeven van Oudjaar? En waarom wenst men elkaar dan bij een ontmoeting geluk? Daarachter schuilt een oud verhaal.


Het verhaal gaat dat heel, heel lang geleden de hele wereld overal bewoond werd door giftige slangen en wilde dieren. Dan was er ook nog een monster dat Jaar heette en dat ieder jaar, op de avond van de laatste dag van het jaar, te voorschijn kwam en mensen verslond. Zodra hij zijn bek opende kon hij bij elke inademing talloze mensen verzwelgen. Hoe was dit uit te houden? Zou hij zo niet alle mensen verzwelgen tot er niemand meer over was? De mensen waren radeloos!

Daarom kwamen wat verstandige lieden bijeen om te overleggen: "Zelfs als we naar de hemel vluchten vinden we nog de dood. We moeten een manier bedenken om af te rekenen met dat Jaar!" Maar wie zou met dat Jaar kunnen afrekenen? Iemand die Grote Maker heette zei: "Ik weet wel een manier!" Die Grote Maker was een oude man met wit haar, witte wenkbrauwen en een witte baard.

Grote Maker zocht Jaar op en zei: "Jaar, jij doet niets anders dan mensen vermoorden. Dat gaat zo niet langer!" Jaar zag in een oogopslag dat Grote Maker een oude man was die omver geblazen zou worden door het eerste zuchtje wind en hij was helemaal niet onder de indruk. Met een hooghartige glimlach antwoordde hij: "Wie ben je wel dat je je met andermans zaken bemoeit?" Grote Maker zei: "Beschik jij niet over heel grote krachten? Als jij alles kunt verzwelgen, durf jij dan ook de giftige python van de Madangberg te verslinden?"

Waar Jaar de grootste hekel aan had was dat iemand zou zeggen dat hij laf was, en laaiend van woede antwoordde hij: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap verzwolg hij de grote python. Grote Maker zei: "Jaar, op de Qilinberg huist een woeste leeuw, durf je die te verzwelgen?"

Jaar antwoordde: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap verzwolg hij inderdaad die woeste leeuw. Grote Maker zei: "Op de Tijgerkopklif woont een gevaarlijke tijger, durf je die te verzwelgen?"

Jaar antwoordde weer: "Dat kost me geen enkele moeite!" En in één hap was ook de gevaarlijke tijger opgeruimd. Toen ze daarvan hoorden zijn de giftige slangen, de woeste leeuwen en gevaarlijke tijgers uit de bewoonde wereld weggevlucht om hals over kop een schuilplaats te zoeken in de woeste gebergten en oude wouden, en tot op de dag van vandaag wagen ze het niet daaruit te voorschijn te komen.

Grote Maker maakte zo gebruik van de macht van Jaar om af te rekenen met de giftige slangen, woeste leeuwen en gevaarlijke tijgers. Daarna voer hij, op de rug van Jaar gezeten, ten hemel, want Grote Maker was een onsterfelijke.


Bij zijn vertrek gaf Grote Maker de mensen de opdracht om ieder jaar met Oudjaar stroken rood papier aan weerszijden van de huisdeur te plakken om te voorkomen dat Jaar zou ontglippen naar de wereld hier beneden om opnieuw onheil te veroorzaken - want Jaar was voor niets zo bang als voor de kleur rood.

En zo plakte later iedereen op de laatste dag van het jaar rood papier aan de deur en nog weer later gingen ze op die beide stroken rood papier zegenwensen schrijven en dit werden de "gepaarde coupletten". En op Nieuwjaarsdag wenst men elkaar geluk als uiting van dankbaarheid dat men niet door Jaar was verzwolgen. Dit gebruik is overgeleverd van de ene generatie op de andere.

Kerst is maar juist voorbij en we tellen al af naar het Nieuwe Jaar

2007



Oud of nieuw
om ' t even.
Een einde is er niet
en geen begin.
De tijd holt door
van eeuw naar eeuw
en in zijn spoor
sluit God
 - een voetstap 
in de sneeuw -
ons kleine leven in.

                    Luc Verbeke
                    1 januari 1985

KERSTMIS




Laat je woord nooit ondersneeuwen,
vries je droom niet in,
al zijn we slechts een druppel
in de stroom van eeuwen,
dit leven heeft een doel en zin!
Laat een kerstster branden
hoog op een torenspits,
je draagt zijn Licht in eigen handen,
als een kracht, een vuur,een gids!
 EMMY SWERTS

Feesten is geven aan de kleine vlam
een lang verhaal,
geven aan het kleine hart
een breed gewaad.

Feesten is samen eten,
breken in dankbaarheid
brood van herinneringen,
bidden in vertrouwen
om wijn voor morgen.

Feesten is
de pijn vergeten,
bladen keren,
morgen aan gisteren weven,
de vreugde laten leven.
                   Mgr.E.Laridon

..

  



DE LIEFDE GEEFT NIET
OM SCHONE SCHIJN.
ZE DOET ZICH NIET BETER VOOR
DAN ZE WERKELIJK IS.
ZE WEET DAT ALLE SCHIJN
OP EEN ZEEPBEL LIJKT
DIE VLUG UITEENSPAT.
ALLEEN WAT WAAR IS,DUURT.

VALEER DESCHACHT

Onzekerheid kan 't hart beklemmen
wanneer de laatste stappen van het jaar
zich mistig verhullen.
Moet ik geen andere wegen gaan verkennen
die de nieuwe tijd met vreugde kan vervullen?
Zo gaat eenieder toch op zoek naar 't licht
dat aan de grens zijn oorsprong vindt.
Mijn wens voor jou:
een hoopvol vergezicht!

van kerst 2006 naar nieuw 2007

Gedichten van Guido Gezelle

DIEN AVOND EN DIE ROOZE

‘k Heb menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
‘k Heb menig menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zoo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur wanneer ik dicht bij u,
dien avond, neêrgezeten,
u spreken hoorde en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,
- wie zal dit kwaad genezen? -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, oschoon voor u,
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was ‘t een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
‘t en ware ik ‘t al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u
dien avond - en - die rooze!

Guido Gezelle

De magie, de magie
zweefde voorbij
Zacht fluistert ze
luister naar mij

Ik heb een wens
een klein gebaar
Een mooie gedachte
voor elke luisteraar

En als het mag
zal het zo zijn
Dan glimt mijn wens
in maneschijn

Bij de volle maan
worden dromen waar
Dan weet de Wiccan
magie is bijna tastbaar

Dus hier mijn wens
vol met kracht
Ik hoop dat het nieuwe jaar
vrolijk naar je lacht

..

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,
dan worden de wegen wit.
Dan rijden de drie kamelen,
waarop elk een koning zit.
Door een woestijn van eeuwen,
vol boosheid en gevit.
De herders liggen bij nachte,
te waken op het veld.
Bij hun schaapjes met witte vachten,
een engel heeft het hun verteld.
Dat Jezus niet langer kon wachten,
want de wereld moet hersteld.
Wat herders en koningen hopen,
het maakt geen verschil:
'Men kan het geluk niet kopen,
maar voor goede mensen een goede wil'.
Gaat de hemel eenvoudig open,
en dan wordt alles stil.
Alleen wie het kwade begeren,
die mogen niet binnen gaan.
De hemel is daar voor wie leren,
de goedheid te verstaan.
Die de mensen door ons ontberen,
als wij hebben kwaad gedaan.
Door een woestijn van eeuwen,
vol boosheid en gevit.
Rijden de drie kamelen,
waarop elk een koning zit.
Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,
en dan wordt de wereld wit.

 Anton van Duinkerken

..

..

..

BEHANDEL

JE VRIENDEN ALS FAMILIE

EN JE FAMILIE ALS VRIENDEN