Jeanne Van Calck


Zalige herinnering
aan mejuffer
Joanna Van Calck

In Brussel geboren op 17 September 1897
en aldaar door eene wreede dood,aan de liefde
haren moeder ontrukt, op 7 Februari 1906
Wat had ik toch de wereld en
De mensen eens misdaan,
Dat ik zoo een wreede dood,
Och God, heb uitgestaan!
Een' misdaad op mijn onschuld werd
Zoo redeloos bedreven
Dat alle kinderen gruwen en
Dat alle moeders beven.
Beschaamd keert zich het mensdom
Van het vuige monster af,
Dat mij in pijn en schande bracht
En dolf mijn gruwzaam graf.
Maar heb ik in het tranendal
Een bitter lot genoten,
Uit pijn en wee is mij een bron
Van zaligheid ontsproten.
Ik leef nu bij mijn Schepper
Die mijn onschuld zoo bemint,
Dat ik in Hem een moeder en
Een vader wedervind.
Mijn Rechter zal mijn wreker zijn,
Maar ik heb reeds vregeven:
Want beter is het eeuwig
Dan het aardsch vergank' lijk leven.











































Nee, ik ben niet ver,juist aan de andere kant van de weg.