Joanna Van Steenacker


Joanna Van Steenacker
weduwe van Mijnheer
Julianus Vlaeminck
geboren te Steendorp den 9 Juli 1832
en aldaar overleden den 7 April 1894

Joanna Van Steenacker

Joanna Van Steenacker
weduwe van Mijnheer
Julianus Vlaeminck
geboren te Steendorp den 9 Juli 1832
en aldaar overleden den 7 April 1894
gedicht Vaarwel
Vaarwel
Wij blijven je bewonderen om
jouw moed en levensdrang.
Je hebt ons zoveel gegeven.
Niets was teveel.
Wij houden van je zoals je was.
Zo leef je verder in ons hart en gedachten.
Zoveel soorten verdriet,ik noem ze niet.
Maar één ,het afstand doen en scheiden,
en niet het scheiden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.
Vaarwel
Zuster Pancratia Maria (Angelina Gorremans

Zuster Pancratia Maria
(Angelina Gorremans
geboren te Bouchout den 26 Aug. 1835
doet hare H.Beloften te Ranst den 28 April 1856
overleden te Huldenberg den 24 Mei 1890
Gedicht
Alphonsus Joannes Baptista Scheurweghs

Alphonsus Joannes Baptista
Scheurweghs
geboren te Wyneghem den 8 Maart 1862
aldaar overleden den 1 April 1894
gedicht
![]()
We staan niet
altijd stil bij het
woord "samen"
Maar het is een
groot gemis,
als "samen"
uit je leven is.![]()
Ludovicus Van de Vijver

Ludovicus Van de Vijver
geboren te Exaarde den 8 April 1814
aldaar overleden den 15 Januari 1895
gedicht


Desiderius Brondeel

Desiderius Brondeel
echtgenoot van
Regina Verreck
geboren te Hamme den 7 November 1823
overleden te Jemeppe den 16 November 1894
Een man zoekt........
Een man zoekt al dagen naar z'n hoed.
Uiteindelijk is die niet te vinden.
Hij beslist dan maar om zondags naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen.
Tijdens de dienst zou hij dan er vanonder muizen en een van de hoeden nemen die achteraan worden geplaatst.
Die zondag gaat hij naar de kerk en zet zich achteraan. De dienst ging over de 10 geboden.
De man bleef de gehele dienst zitten i.p.v. vroeger door te gaan en na de dienst gaat hij nog even bij mijnheer pastoor. 
"Vader," zegt hij, "ik moet wat bekennen. Ik kwam hier vandaag om een hoed te stelen, maar na jouw preek heb ik beslist dit niet meer te doen, waarvoor dank."
De priester
zei hem: "God zegent u mijn zoon! Was het tijdens m'n uiteenzetting over: "gij zult niet stelen",
dat je het besef kreeg dat je verkeerd zat?"
"Neen," zegt de man, "het was tijdens je preek over overspel.
Toen je daarover begon wist ik weer waar ik m'n
hoed had gelaten."
Dinsdag

Jellina en Roosje danken u!
Al wat sterft zal bloeien
Overleden op 10-8-2007

Tot ons aller groot verdriet kom ik jullie melden dat de trouwe en liefste vriend van mijn kleindochter Jellina is overleden op mijn verjaardag.Haar en ons verdriet is groot!!!
kille regen
Frans Bastiaanse (1868-1947)
uit: Verzamelde gedichten. Deel I: 1890-1913
A.W. Bruna & Zoon's Uitgeversmaatschappij, Utrecht, 1947
gezegde
moeilijke vraag
-Papa,weten vaders altijd meer dan hun zoons?
Twee Olenaars
Twee Olenaars,
Jef en Louis,
staan te liften.
Er stopt een chique Mercedes ![]()
met daarin een blonde schoonheid. 
Zij wil echter slechts één
passagier meenemen.
De Jef gaat mee en de Louis loopt te voet verder.
Na een half uur stopt dezelfde Mercedes
bij de Louis, met achter het stuur de Jef. 
De Jef vertelt zijn verhaal:
"We waren een tijdje aan 't rijden toen die blonde zei:
"Ziede daar da boske? 
Daar rijden we naartoe."
Ze stopte daar, deed haar bloes uit
en gooide die op de grond. Toen deed ze haar BH 
uit en gooide die op haar bloes.
Ze deed haar rok uit,
gooide die bij op den hoop,
en toen deed ze hare string uit en zei:
"Nu moogt ge nemen wat ge maar wilt."
En ik, ik heb de Mercedes genomen." ![]()
"Da's goe gekozen", zei de Louis,
"wat had ge anders met die vrouwe kleren kunnen doen?"


nog een zomergedicht

..Je kleur gebogen in de lijn.
Ik zag je
in die tuin vol bloemen.
Een ranke steel,
je kleur gebogen in de lijn
die ik moest volgen
naar je geurend hart.
Je stond heel expressief te dromen.
Opende in lichten van de zon.
Je bloesemde verleidelijk
in trage zomertinten.
Tijd verschoot zijn uren
in langdurend avondrood.
Ik heb je niet geplukt.
Je oogde teveel schoonheid.
De zachte avondwind
verdroomde onze loomheid
in het wiegen van elkaar.
Ik heb je voor het rusten,
heel teder mogen kussen. 
zomergedicht
..