dagdenkertjes

- 'all we are is dust in the wind...'( ...de chamesin waaide die avond erg sterk. Het woestijnzand prikte in onze ogen, de wind schroeide in onze keel. We beklommen de heuvel, in stilte. De zon, Ra, zonk snel naar de horizon. De westelijke heuvels leken in vuur te staan. Ik opende het doosje waarin het beetje asse geborgen zat van hem die me dit land had leren kennen. De wind blies de asse uit mijn handen, over de heuvels, over het land waar hij zo van hield. We hebben niet geweend, we wisten dat hij hier wilde zijn, voor altijd... )

















