dagdenkertjes

- ... born to be free... -

- ( de kracht van de motor, het padangpadang-geluid en de trillingen op het stuur. De wind komt van rechts ... het westen, denk ik.
Terug op de weg. Op weg naar ergens en naar nergens.
Vanaf nu alleen... De \'point of no return\' is bereikt. Er is geen weg terug.
Die weg die nu voor me ligt is onzeker, ongekend. Hij zal lang zijn, maar ik heb al de tijd ... niks hoeft, niks moet. De weg die zich voor me zal ontplooien moet ik volgen. Waar die heen zal leiden moet ik ontdekken.

De motor helt tegen de wind gestuurd door mijn gevoel. Terug op weg ... na al die maanden. ) -

vervolg van het verhaal over de GSM-masten en looptelefoontjes in Humo in hun antwoordrubriek \'open venster\'. Blijkbaar heeft de reportage zijn effect gehad.
Even op de site gaan zoeken waar hier zendmasten staan ...
Het zijn er maar 3 in de nabije omtrek en op veilige afstand.
Hoop ik.
Ik heb de stekker van de looptelefoon uitgetrokken en zal me een toestel met draad aanschaffen. One never knows...

http://www.humo.be/cps/rde/xchg/humo/hs.xsl/DezeWeek_index_2412.html

en een motor-woman in Tjernobyl :

http://www.angelfire.com/extreme4/kiddofspeed/chapter1.html

(... de mannen gingen eerst. Op verkenning vooraleer wij, vrouwen, de lage tunnel in kropen. Het leek de moeite waard.
Ik draaide me even om voor we op onze knieën de smalle gang inkropen. Ze keken ons na, de ene met twijfels op het gelaat de andere met een glimlach.
Het was er stikdonker, bedompt en er ging een muffe geur.
Ik kroop voorop, camera in aanslag. De grafbewaker achterop, met een zaklamp die betere tijden gekend had. We verbeten onze angst, spraken elkaar moed in, probeerden niet te denken aan wat onder, naast en boven ons kon meekruipen.
Een gemompel in het arabisch deed ons halt houden. Een figuur in djelabai schoof naast ons naar voren en knipte de zaklamp aan.

Wie tierden.

In het schrale licht zagen we een hoofd ... tanden ... nog een hoofd ... vormeloze donkere vodden ...tenen ... Stuk voor stuk, fragment per fragment, telkens de smalle, gelige straal  van de zaklamp  zich verplaatste ...
Ik drukte de knop van de camera in, wist niet meer of die afgesteld was of niet en vluchtte op handen en knieën de tunnel uit.
Gemummificeerde menselijke resten in de hoop op eeuwig leven van de ziel. Nu een zekere bron van inkomsten voor hun verre nazaten ... ) ( foto : de mummies in het graf van nefer-rompet )

Bloemen leven hun laatste blad,
in een zachte nazomer van pijn.

De winter wacht hen en net als ik,
weten ze niet hoe de volgende lente zal zijn.

- Jade is van oudsher als een edel gesteente aanzien in het Verre Oosten hoewel het een mineraal is en geen edelsteen. Jade geeft innerlijke rust en wijsheid (oosterse wijsheid?) Het mineraal zou versterkend werken op nieren, blaas en ogen (goed voor chatters ?). De steen bestaat in diverse kleuren, meestal (varianten van) groen. Geschikt voor mensen die uit balans zijn, die heen en weer geslingerd worden tussen extremen. Jade brengt harmonie en evenwicht. Groen is een kalmerende kleur, niet enkel in kledij en juwelen, maar ook in het interieur. Op plaatsen waar rust, harmonie en sereniteit moet heersen  is de muur- en vloerbekleding het beste een variant van groen. Groen is complementair aan rood. Dat wil zeggen dat de kleuren elkaar aanvullen en versterken. Rood en groen in gelijke delen met elkaar gemengd geven grijs, waarbij de tint, door een tikkel méér van het één of het ander, van groengrijs naar roodgrijs kan gaan.- (foto : halsband van Dyrberg/Kern in jade, swarovski en aventurijn )

- Het is gelukt ! Met veel bloed, zweet en ( figuurlijke) tranen, een hels lawaai, gevloek en zenuwen van J,  het pijnigen van mijn auto-batterij, een goed uur proberen en twijfels over wat nu wel plus of min was.... is het rode monster gestart !
Het leek of het kotak-kotak-kotak-geluid ging blijven duren. Hij wilde wel maar kon niet. (al op gelet dat een motor bij ons mannelijk is en in franssprekend België vrouwelijk?)
Ik had de moed al opgegeven, was al van plan om Touring te bellen : "opslepen dat machien, lukt nooit...." en vroem. Eén seconde... maar toen wisten we dat het zou lukken.
" Waarom rij jij met een Harley ? Had je niet beter een Honda gekocht? ". Tjah...waarom rij ik met een Harley ? Waarom reden E en ik allebei met een Harley ? We hadden gewoon geen antwoord op die vraag.
Of misschien enkel omdat we van de 'easy rider' generatie zijn, dat Harley onze jeugd vertegenwoordigd, dat we opgroeiden met het idee dat 'HD' staat voor 'vrijheid'. Nostalgie zeker?
Duur? Alles is relatief, ook de kostprijs van een Harley Davidson. Ok, bij andere merken heb je méér chroom, méér accesoires, een stoerder uitzicht, bredere banden en méér carrosserie voor dezelfde prijs, klopt. Dat is een keuze die je kan maken. Wij kozen voor ijzer, staal en een beetje chroom, een motor in zijn 'blootje'. Iemand anders kiest voor alluminium en polyester met veel chroom, ' all dressed up'. We zijn allebei beginnen rijden met een Virago 535 en toen klonk het " dat is geen motor dat is een ' velootje '...". En onze Sportsters werden dan weeral te licht bevonden om ''echte' HD's te zijn...
Zo zie je maar...het was ons een zorg en het zal mij een zorg wezen.

Ik hoop maar, dat de 50 km die ik gereden heb, voldoende zijn om het beestje morgen weer aan de praat te krijgen. Want ... de kriebels om de baan op te gaan zijn erg aan het worden ! -