dagdenkertjes

- ... ons huwelijk was als een haven. Elk scheepje koos soms het vrije sop, maar het kon steeds veilig terug thuis komen om dan opnieuw samen uit te varen ... -- ... je kan niet wegvluchten van wat er niet meer is ... -
- ( ... we zaten op het terras van het hotel aan de rand van de oceaan. Blauw, blauw en groen en zand. Tea-time, op zijn 'engels'. De kolonisatie van Sri Lanka was nog niet helemaal vergeten. De flora had ons al overweldigd, de fauna waren we nog aan het ontdekken. De thee met de heerlijke stukken cake kwamen er aan, het water al in onze mond. Ik greep naar mijn part ... en greep in het luchtledige. Een grote zwarte schaduw was, een fractie van een seconde voordien, onder mijn hand door gevlogen. Verbijstering, ongeloof en onze ogen die de schaduw volgden. Een grote raaf begon de english cake rustig te verorberen, veilig hoog in de kruin van een palmboom. We gierden van het lachen en we deelden jouw stuk cake... ) ( de foto : zonsondergang in Negombo - Sri Lanka )

















