Genieten van de zon

Vandaag de zeer indrukwekkende afscheidsdienst in Lommel gekeken.

Gisteren de hele dag het nieuws,via internet, gevolgd, over de vreselijke busramp met de schoolklas. Ik had het kippenvel op mijn lichaam, de hele dag.Wat verschrikkelijk,dat je als ouder zo lang in onzekerheid zit, zo'n doodsangst hebt,om het meest dierbare,dat je hebt, in dit leven.En dan de lood en loodzware taak, om je kindje te moeten identificeren.Hier past alleen diep,heel diep medeleven. Zodoende kwam er weinig terecht,van alle huishoudelijke beslommeringen, ik zat aan de pc geplakt. Maar de handen kunnen wel wapperen,tegelijkertijd,dus ik heb een hart gefrutseld,met kantjes en bandjes. Restjes kant, ooit toebehoord aan een onderjurk(hahaha), nu los getornd en als restje gebruikt ,voor het overtrekken van het wit katoenen hart. Verleden week had ik een oude letterbak gekocht,bij de kringloop, die we wit hebben gemaakt.Het is weer eens wat anders ,op de tafel in de kamer. Tja, knutselen kan enorm verslavend zijn.Mijn ramen beginnen matglas te worden, de tuin gilt om onderhoud,ja wat doe je dan? Juist,rolgrodijn half laten zakken, tuindeur dicht(was toch geen mooi weer) en.knutselen. Maar nu zal ik er aan moeten geloven, beste bloggers,dus na het weekend kom ik weer langs. Groetjes, Sarina

Natuurlijk kon ik niet wachten,om de pop af te maken.

Soms moet een mens creatief zijn.Ik had al een tijdje geleden een nieuwe paspop op stof getekend, uitgeknipt en gespeld,maar toen gebeurde er allerlei dingen,waardoor het ding onafgemaakt op de naaimachine bleef liggen.Ook wist ik niet zo goed, waarop ik het straks kon plaatsen. Maar..........gisteren kreeg Willemina Wortel een idee.Ooit in het grijze verleden, had mijn moeder een Hindeloper beschilderde wc rol houder staan, jullie kennen die dingen vast nog wel, hout, groot,rood/groen,met bloemetjes en zo'n grote knop bovenop. Toen mijn lieve moedertje overleed, heb ik het ding meegenomen en bij ons neergezet. Maar plots bezagen mijn ogen het ding op een geheel andere manier. Hmm..... schuren, een likje verf en dan was het een perfecte houder,voor de kinderpaspop.Ik moest toevallig toch net bij de kringloop zijn en daar hadden ze vast wel een vervanger voor een leuk,zacht prijsje. Ik negeerde de gefronste wenkbrauwen naast me. Ik heb er een gevonden, kleiner, maar acht, het staat in de wc, dus uit het zicht. Maar toen ik wilde afrekeken,viel mijn ook op de vitrinekast, die ze altijd bij de kassa hebben staan.Oei,wat lag daar? Twee hand gekloste kanten visjes,voor 2,50. Nu mogen jullie raden, wat er weldra in mijn mandje lag, Juist! Vanmorgen manlief even lief aangekeken en de eerste laag verf zit op de geërfde wc rolhouder. Het popje heb ik gisteren gemaakt. Natuurlijk is het nog niet af,het moet nog op stok (net als de kippen) Nu heb ik twee heerlijke,lieve,volwassen zonen,waar we apetrots op zijn,maar ja, die droegen helaas geen schattige,petieterige jurkjes. Dus moest ik toch echt even naar het winkelcentrum,om een klein jurkje te scoren.In de textiel super vind je die nog voor een leuk prijsje. Oude ketting gesloopt en vermaakt,bloemenkrans om de nek en hier is het voorlopige resultaat. Ondertussen wordt er op zolder aan de tweede verflaag van de houder gewerkt. Fijne dag!

Onze zoon is vanmorgen weer voor controle naar het ziekenhuis geweest.De roodheid is wat minder,maar de plek groter.Hij moet maandag weer terug komen en in de tussentijd de open wond spoelen(brrrr)

Oudste is gisteren met spoed naar de eerste hulp geweest, de huisarts vertrouwde het niet meer.Daar hebben ze foto's gemaakt, de knie bevroren en er een flinke snee in gemaakt, om het vuil er uit de krijgen.De wond is open gelaten, er zitten gazen in.Zaterdag terug voor controle.

De nieuwe keuken staat voorlopig op "ijs"

Toch nog even de tijd gevonden,om iets te maken. Het huis is een grote puinhoop,want we zijn begonnen te keuken leeg te halen. Wat heeft een mens een rotzooi opgebouwd,in 40 jaar.Pff, er gaat veel weg en nog staan er dozen vol op de logeerkamer. We zijn een ras van verzamelaars, hihi. Maar goed, de helft is gedaan, de ergste helft komt nog:De servies en de glazenkast, tevens de bestekbak.HELLLLUUUPPP Maar daarna is alles weer mooi en nieuw. Ik wens iedereen een fijne nieuwe week toe, veel liefs, Sarina

Lieve blogvrienden,

Nee, niet het eerste meisje van de zangvereniging,maar.......mijn eerste paspopje. Ik moet bekennen,met het schaamrood op de kaken, dat ik best trots op mezelf ben.Vanmorgen ben ik begonnen, om het patroon en het jurkje te tekenen.Toen heb ik het uit bruin/beige stof geknipt en onder de naaimachine door gegooid. Een halve zak fiberfill erin en toen moest er een..................ja, waar haal ik nu toch in vredesnaam een stok vandaan????Als een roofdier,dat wild ruikt,liep ik door de tuin.Maar alle stokken ,die ik tegenkwam, waren ,of half vergaan,of tonkinstokken.Dat schoot niet op. Hee, wat zag mijn oog daar? Ooit een windvaantje, of eigenlijk een wind eend in een plantenbak gezet. De stok daarvan was ook al eens gebroken,deze winter en die stok had ik vervangen, door de stok van een vuurpijl, die tijdens oud en nieuw in de tuin was beland. Vuurwerk afsteken vind ik altijd zo zonde geld,maar nu was ik toch stiekem een beetje blij, dat de buren het wel hadden gedaan.Ik had mijn stok!! Snel naar binnen, stokje onder de kraan en drogen. Even later had ik de stok er in geprikt. Toen moest er natuurlijk nog een jurkje komen.Uit de losse hand een jurk geknipt(let niet op het model) en gestikt. Toen een kantje er langs en the dress was klaar. Maar waas moest ik het geheel nu inzetten.Ha, er stond nog een hele oude bloempot in de schuur en ik had nog een bol kunstbloemen op oase in een andere kast liggen.Een en een is twee en daar staat ze, mijn eigen grietje. Paar oude parelkettinkjes om het dunne nekkie en een lint om de taille. Ik ben er echt blij mee.Aan het model zal , ongetwijfeld, nog veel te verbeteren zijn, maar o, wat ben ik trots, op mijn eerste.

Zo,daar ben ik weer eens een keertje.Heb het zo druk,als een klein baasje, momenteel.

Gisteren ,met mijn lieve schoonzus,naar de huishoudbeurs in de Rai geweest.Het was er uiteraard weer loei en loei druk.Puffend en warm,zochten we ons een weg ,door de menigte. Er waren minder "lifestyle: stands, dit keer.Dat vond ik wel jammer, maar ,helaas, nagels en bedeltjes staan momenteel meer in de belangstelling.Maar de stands,die er stonden, waren zeker de moeite waard. Het is alleen jammer, dat je zo weinig mee kunt nemen, als je de hele dag op zo'n beurs sjouwt en na afloop ook nog een stuk met de trein moet. Misschien wel goed voor de portemonnee,maar het is soms wel frustrerend, haha. Bij een stand, zag ik een prachtige klos liggen, want hout,met kant.Niet oud natuurlijk,maar oud gemaakt.Maar de klos had voor mij toch zoveel aantrekkingskracht,dat het weldra in de tas lag. Op een andere stand ,heb ik mijn eerste Jeanne d'Arc living gekocht. Het water liep in de mond. Al met al ,toch een geslaagde dag en dat ik niet alles ,wat ik wilde , mee kon nemen, hield niet in, dat ik geen leuke idee'tjes op kon doen. Het hoekkastje op de foto, heb ik een tijd geleden, in de kringloop gekocht en het stond nog steeds op zolder, om geschilderd te worden. Nu is het klaar en heb ik het neer gezet.Ik heb er voorlopig mijn oude glaswerk in gedaan,ga nog even op mijn gemak bedenken, wat ik er mee ga doen. Op de andere foto staan mijn eerste paar schoentjes en de ,gisteren gekochte, klos kant. Fijne dag, allemaal, liefs, Sarina

Helaas is er in het ziektebeeld van de kleine chihuahua nog niks verbeterd, het ziet er niet goed uit.Bovendien kreeg ik gisteren te horen,dat er een tante heel slecht ligt.