Ermelinda en Geertrui

Ik zag ze her en der al voorbijkomen, op de knutsel blogjes en ik vond ze enig.Dus wat doe je dan? Je gaat aan de pruts en knutsel.Mopperend, want de naaimachine deed raar, dus dan maar met de hand. Tilda zat ,in onderdelen, regelmatig vast aan mijn rechter wijsvinger.Dan had ik per ongeluk een stukje vel mee genaaid (ik ben linkshandig).Maar in het vuur van het creëren, maakt dat niet uit.Het vullen van de diverse ledematen, viel nog niet mee.Nadat ik de benen, met de stevige dij'tjes had gevuld, leek het wel, of Tilda enorme O benen had.Dus duwen en vouwen en knijpen, tot de beentjes een beetje redelijk waren. Ik had geen "huid"stof, dus een T shirt ,uit de kast van mijn lief gehaald en Tilda er uit geknipt.Moet kunnen, toch???????????????. Ik ga er zeker meer maken,maar eerst even mijn eigen onderdelen laten genezen.Een naald kan soms verdomd scherp zijn.

Gisteren teruggekomen van de week vakantie met de andere zoon en schoondochter.Schitterend weer gehad en erg genoten.Ik heb een nieuwe vriendin, zoals jullie op de foto zien.We konden het zeer goed samen vinden en ik ben stapeldol op haar.Helaas moest ze in het park achterblijven, sniksnik.

Ik ben jullie niet vergeten, hoor.Maar andere dingen vragen nu even aandacht.

Gisteren ben ik mijn mijn lieve schoonzus,naar de Libelle zomerbeurs geweest, op Almere strand.Dat zomer konden ze uiteraard wel weg laten, toen ik naar het station liep, kwam het met bakken de hemel uit.Maar oh, wonder, toen we samenkwamen op station Strand, was het droog,zowaar.

Het is een mandarijnenkistje,die rond de kerst, altijd in de supermarkten staan.Ik heb alles er afgesloopt, het geschilderd en toen bestempeld,beplakt etc. Dus dit is recycle in optima forma. Ik wens jullie allemaal een fijn weekend

Waar blijft het voorjaar??? Even dacht ik,dat het lente was,maar 1 blik naar buiten, doet mij beseffen,dat ik niet heb opgelet, maar dat het inmiddels weer herfst is.Ik moet toch minder gaan knutselen,want het jaar gaat zo wel erg snel, haha. Omdat het van dat akelige weer is, vermaak ik me binnen maar.Geen moeite mee, hoor,integendeel. Afgelopen week heb ik van een kennis oud kant gekregen, waarvoor ik klosjes gemaakt heb.Ook heb ik nog van die piepschuimen bollen liggen, ooit gekocht,maar nog niks mee gedaan.Ik heb een bol omwikkeld met kant en er toen een "toef"op gemaakt,van zelfgemaakte stoffen roosjes.Voorheen werkte ik veel met textiellijm,maar eigenlijk bevalt me het ouderwetse lijmpistool beter.Oke, ik heb wel eens een blaar opgelopen, omdat kant niet erg dik is en de hete lijm dan lekker op de vinger blijft kleven,maar ach,een kniesoor die daar op let.Het enige vervelende aan een lijmpistool, vind ik,zijn de draden,die er altijd vanaf komen.Ben je lekker aan het frutselen, blijk je ineens in een soort spinnenweb te zitten.Links maaien, rechts maaien, om er weer een uitweg uit te zoeken.Na zon middag lijkt het wel, of er meer lijm om je heen zit,als op het geknutselde object.Maar het plakt uitstekend en verkleurd nooit. Ik hoop de komende dagen toch nog een beetje zon te zien, al is het maar voor alle mensen,die willen gaan verkopen op de diverse konginnemarkten.Ik vind het altijd een triest gezicht, al die verkleumde gezichten,speurend naar mensen, die nog iets willen kopen. Vanavond ga ik al rondlopen,samen met mijn oudste zoon, die er ook dol op is.Misschien tikken we nog wat leuks op de kop.De spuitbusjes witte verf staan al klaar!

Zomaar wat impressies Helaas heb ik geen goede camera,maar heb toch mijn best gedaan,om een paar redelijke foto's te plaatsen. Gisteren bezig geweest, om een paar nieuw indelingen en hoekjes te maken.Soms zit je met dingen, die je er eigenlijk niet bij wil hebben,maar die domweg te mooi zijn, om niet neer te zetten. Dat heb ik met het lampetstel.Uit de 19e eeuw,wit met blauw, compleet, op de po na. Ik heb het toch weer,op kammen- en zeepbakje na, een ere plekje gegeven. De planken in mijn hobbykamertje staan vol,met allerlei frutsels, die ik even niet kan gebruiken,maar die te mooi of te leuk zijn ,om weg te doen.Weggooien is ,voor mij, een van de moeilijkste dingen ,om te doen. En niet alle oude dingen , wil of kun je een lik verf geven.Een paar blogjes geleden schreef ik al, over de oude nachtponnen,ik heb er een paar op de foto gezet.Anderen liggen in de kast te wachten, tot ze ook ten toon gesteld kunnen worden.Ik moet maar eens wisselen.Soms is het schipperen met de ruimte,als je een kleinere woning hebt. Maar maakt dat wisselen en opnieuw indelen eigenlijk het verzamelen niet leuker? Je raakt niet snel op dingen uitgekeken, omdat ze wisselen. Vanmiddag kwam er een kennis langs,met een karton vol oude kant.Wat ben ik daar blij mee. Gewoon er naar kijken,geeft me al een fijn gevoel. Dat vind ik nu het leuke van brocante,simpele en kleine,eenvoudige dingen om toveren, tot ware kijk objecten. Toen we op vakantie waren, vond ik na een winderige dag, een klein, puntgaaf ,vogelnestje in het bos. Ik heb het voorzichtig opgepakt en meegenomen. Het ligt nu onder een glazen stolp. Een kunstwerkje uit de natuur, een kleine vogel kraamkamer

Weer terug na een heerlijke week in Duitsland.

Volgende week geen blog.Ik wens iedereen een hele fijne week.Wij gaan er een week tussen uit,dus nu heb ik het druk, om het huis in orde te maken, omdat zoon en schoondochter hier tijdelijk bivakkeren, om voor de beestjes te zorgen en de plantjes.

Niet stil gezeten De afgelopen dagen , heb ik niet stil gezeten(alsof ik dat überhaupt kan,hihi)Het begon zaterdag, we liepen in het centrum en plot gaf ik een gilletje. De paspopjes bij de Xenos waren afgeprijsd,van 34,95 voor 19,95.Nou ik vloog de trap op, om even later, met Mien onder mijn arm,weer af te dalen.Dat laat je toch niet lopen.Kijk, ook ik wil wel zo'n mooie oude pop,maar die zie je niet veel en kosten een vermogen.Maar Mien kan ik ook pimpen!!. Dus thuis Mien uitgetrokken, althans haar standaard en nu is ze 1 meter 71 groot.Manlief keek en keek en opperde heeeeeel voorzichtig,of ik het ding in de kamer ging zetten.Ja natuurlijk ,riep ik uit ,waarop een gepast zwijgen kwam,want tegen zoveel enthousiasme in te gaan, heeft hij al jaren geleden opgegeven. In de loop der jaren heb ik heel wat antieke nachthemdjes opgedoken, de meeste in Italië.Waar ik er hier ,op de Noordermarkt in Amsterdam,meer dan 25 euri voor neer moest tellen,verkocht de tweede hands kledingman in Tavernelle ze voor 1,50.De caravan was aardig vol,dat jaar. De mooiste heb ik Mien aangetrokken,met een superfijn kantje. Maar d'r nekkie was nog wat kaal.Dus gisteren, toen de zon even scheen, heb ik buiten,aan de picknicktafel,met stof en schaar en lijmpistool ,zitten frutselen. Een ketting met katoenen roosjes,dezelfde techniek,als bij het hoedje.Staat haar leuk, vind ik. De dag ervoor had manlief het geschilderde kastje weer in elkaar gezet. Jarenlang heb ik er tegenaan zitten hikken.Het is een heel,heel erg oud kastje.Een stuk,wat al bij mijn ouders stond. Maar het is geen origineel,mijn vader had allerlei onderdelen aan elkaar gemaakt,nadat hij er ,toendertijd, de door houtworm aangetaste stukken,had uitgehaald. Maar ja,het was wel meer dan 150 jaar oud.Toen bedacht ik:waarde heeft het alleen voor ons, geldelijk is het niks waard,wie vindt het later mooi of wil het hebben? Waarschijnlijk niemand, dus wat let me? Het was een klus, jaren lang in de was gezet,maar Lief heeft het voor elkaar gekregen en ik ben er heel blij mee.. Het staat nu weer te pronken.Natuurlijk had het ook een nadeel: De hele kamer moest verhuisd. Dat is mijn kwaal, ik kan soms de lust ,om te veranderen ,niet bedwingen.Ik heb het bescheiden gehouden, slechts een paar dingen.De oven staat immers ook nog in de kamer,na de stilgelegde verbouwing. Ooooh, als die weg is,dannnnnnnnnnnnnn, laat maar,nog even niet aan denken, hihi.

Hele fijne Paasdagen toe.

Omdat de verbouwing van de keuken ,door de knie van oudste, nog wel even op zich zal laten wachten,staat het hele huis nog steeds vol rotzooi en dozen.

Onze jongste zoon werd gisteren 30 jaar en is totaal geen verjaardags vierder.

Even een kort berichtje.We zitten hier nog steeds in de lappenmand.Ik heb het benauwd en hoest me suf, voel me nog niet lekker.Oudste zit nog met zijn knie, dus het gaat hier niet zo.

Zo, de operatie van onze zoon zit er weer op.En volgens de chirurg,geen dag te vroeg.

Voel me hondsberoerd en morgen wordt onze zoon aan zijn knie geopereerd.Dus even een kopie van een stuk,dat ik schreef voor een ander blog. Liefs, Sarina Het wordt me roze voor de ogen Ik heb een probleem, een groot probleem.Ik hou niet van roze. De kleur geeft me kippenvel.Ja, ik beken het beschaamd. En dat is momenteel een rampje, aangezien alles roze lijkt te zijn.In de bladen, op de blogjes, in de winkels.Het enige roze,dat ik nog kan verdragen, is het oudroze,wat een zweem grijs in zich heeft.Oud kant van die kleur,kan me nog wel bekoren,maar dat mierzoete,baby roze, brrrr. Nu kan ik natuurlijk het scherm zwart/wit zetten,maar dat is toch wel al te rigoureus ,dus ik bijt mezelf door de zoete appel heen en wacht op betere tijden, eh.kleuren. Ik hou zelf erg van wit,grijs ,in alle schakeringen, creme,grijs/groen. Groen is trouwens mijn lievelingskleur,maar na het huis jarenlang in allerlei groen tinten te hebben gehad, heb ik de knop omgegooid, ik was het zat. Begon zelf bijna groen uit te slaan, lol Dus toen brak het witte virus uit. Ze zeggen,dat het geen kleur is,maar je hebt er wel ongelofelijk veel schakeringen in.Vroeger dacht ik altijd:saai,deed me erg aan de Bouvrie denken, strak,kil,maar nee, fout fout fout. Er zijn onnoemelijk veel mogelijkheden. En daar geniet ik van, ik struin op alle mooie blogjes rond, doe idee'tjes op en beleef heel veel plezier aan de mooie foto's ,die er geplaatst worden.. Dingen maken is de lust in mijn leven, heerlijk frutselen met kantjes, bandjes, wit katoen, grof linnen,ik kan er geen genoeg van krijgen. Gisteren een "schilderij'tje"gemaakt,met allerlei restjes kant,zelfs een oude onderjurk moest er aan geloven. De tuintafel heb ik vanmorgen vroeg al schoongemaakt,ik ga straks lekker buiten prutsen.Maar nu eerst Truus uitlaten, die zit zowat met gekruiste pootjes.