Herfst

Zomaar wat impressies Helaas heb ik geen goede camera,maar heb toch mijn best gedaan,om een paar redelijke foto's te plaatsen. Gisteren bezig geweest, om een paar nieuw indelingen en hoekjes te maken.Soms zit je met dingen, die je er eigenlijk niet bij wil hebben,maar die domweg te mooi zijn, om niet neer te zetten. Dat heb ik met het lampetstel.Uit de 19e eeuw,wit met blauw, compleet, op de po na. Ik heb het toch weer,op kammen- en zeepbakje na, een ere plekje gegeven. De planken in mijn hobbykamertje staan vol,met allerlei frutsels, die ik even niet kan gebruiken,maar die te mooi of te leuk zijn ,om weg te doen.Weggooien is ,voor mij, een van de moeilijkste dingen ,om te doen. En niet alle oude dingen , wil of kun je een lik verf geven.Een paar blogjes geleden schreef ik al, over de oude nachtponnen,ik heb er een paar op de foto gezet.Anderen liggen in de kast te wachten, tot ze ook ten toon gesteld kunnen worden.Ik moet maar eens wisselen.Soms is het schipperen met de ruimte,als je een kleinere woning hebt. Maar maakt dat wisselen en opnieuw indelen eigenlijk het verzamelen niet leuker? Je raakt niet snel op dingen uitgekeken, omdat ze wisselen. Vanmiddag kwam er een kennis langs,met een karton vol oude kant.Wat ben ik daar blij mee. Gewoon er naar kijken,geeft me al een fijn gevoel. Dat vind ik nu het leuke van brocante,simpele en kleine,eenvoudige dingen om toveren, tot ware kijk objecten. Toen we op vakantie waren, vond ik na een winderige dag, een klein, puntgaaf ,vogelnestje in het bos. Ik heb het voorzichtig opgepakt en meegenomen. Het ligt nu onder een glazen stolp. Een kunstwerkje uit de natuur, een kleine vogel kraamkamer

Weer terug na een heerlijke week in Duitsland.

Volgende week geen blog.Ik wens iedereen een hele fijne week.Wij gaan er een week tussen uit,dus nu heb ik het druk, om het huis in orde te maken, omdat zoon en schoondochter hier tijdelijk bivakkeren, om voor de beestjes te zorgen en de plantjes.

Niet stil gezeten De afgelopen dagen , heb ik niet stil gezeten(alsof ik dat überhaupt kan,hihi)Het begon zaterdag, we liepen in het centrum en plot gaf ik een gilletje. De paspopjes bij de Xenos waren afgeprijsd,van 34,95 voor 19,95.Nou ik vloog de trap op, om even later, met Mien onder mijn arm,weer af te dalen.Dat laat je toch niet lopen.Kijk, ook ik wil wel zo'n mooie oude pop,maar die zie je niet veel en kosten een vermogen.Maar Mien kan ik ook pimpen!!. Dus thuis Mien uitgetrokken, althans haar standaard en nu is ze 1 meter 71 groot.Manlief keek en keek en opperde heeeeeel voorzichtig,of ik het ding in de kamer ging zetten.Ja natuurlijk ,riep ik uit ,waarop een gepast zwijgen kwam,want tegen zoveel enthousiasme in te gaan, heeft hij al jaren geleden opgegeven. In de loop der jaren heb ik heel wat antieke nachthemdjes opgedoken, de meeste in Italië.Waar ik er hier ,op de Noordermarkt in Amsterdam,meer dan 25 euri voor neer moest tellen,verkocht de tweede hands kledingman in Tavernelle ze voor 1,50.De caravan was aardig vol,dat jaar. De mooiste heb ik Mien aangetrokken,met een superfijn kantje. Maar d'r nekkie was nog wat kaal.Dus gisteren, toen de zon even scheen, heb ik buiten,aan de picknicktafel,met stof en schaar en lijmpistool ,zitten frutselen. Een ketting met katoenen roosjes,dezelfde techniek,als bij het hoedje.Staat haar leuk, vind ik. De dag ervoor had manlief het geschilderde kastje weer in elkaar gezet. Jarenlang heb ik er tegenaan zitten hikken.Het is een heel,heel erg oud kastje.Een stuk,wat al bij mijn ouders stond. Maar het is geen origineel,mijn vader had allerlei onderdelen aan elkaar gemaakt,nadat hij er ,toendertijd, de door houtworm aangetaste stukken,had uitgehaald. Maar ja,het was wel meer dan 150 jaar oud.Toen bedacht ik:waarde heeft het alleen voor ons, geldelijk is het niks waard,wie vindt het later mooi of wil het hebben? Waarschijnlijk niemand, dus wat let me? Het was een klus, jaren lang in de was gezet,maar Lief heeft het voor elkaar gekregen en ik ben er heel blij mee.. Het staat nu weer te pronken.Natuurlijk had het ook een nadeel: De hele kamer moest verhuisd. Dat is mijn kwaal, ik kan soms de lust ,om te veranderen ,niet bedwingen.Ik heb het bescheiden gehouden, slechts een paar dingen.De oven staat immers ook nog in de kamer,na de stilgelegde verbouwing. Ooooh, als die weg is,dannnnnnnnnnnnnn, laat maar,nog even niet aan denken, hihi.

Hele fijne Paasdagen toe.

Omdat de verbouwing van de keuken ,door de knie van oudste, nog wel even op zich zal laten wachten,staat het hele huis nog steeds vol rotzooi en dozen.

Onze jongste zoon werd gisteren 30 jaar en is totaal geen verjaardags vierder.

Even een kort berichtje.We zitten hier nog steeds in de lappenmand.Ik heb het benauwd en hoest me suf, voel me nog niet lekker.Oudste zit nog met zijn knie, dus het gaat hier niet zo.

Zo, de operatie van onze zoon zit er weer op.En volgens de chirurg,geen dag te vroeg.

Voel me hondsberoerd en morgen wordt onze zoon aan zijn knie geopereerd.Dus even een kopie van een stuk,dat ik schreef voor een ander blog. Liefs, Sarina Het wordt me roze voor de ogen Ik heb een probleem, een groot probleem.Ik hou niet van roze. De kleur geeft me kippenvel.Ja, ik beken het beschaamd. En dat is momenteel een rampje, aangezien alles roze lijkt te zijn.In de bladen, op de blogjes, in de winkels.Het enige roze,dat ik nog kan verdragen, is het oudroze,wat een zweem grijs in zich heeft.Oud kant van die kleur,kan me nog wel bekoren,maar dat mierzoete,baby roze, brrrr. Nu kan ik natuurlijk het scherm zwart/wit zetten,maar dat is toch wel al te rigoureus ,dus ik bijt mezelf door de zoete appel heen en wacht op betere tijden, eh.kleuren. Ik hou zelf erg van wit,grijs ,in alle schakeringen, creme,grijs/groen. Groen is trouwens mijn lievelingskleur,maar na het huis jarenlang in allerlei groen tinten te hebben gehad, heb ik de knop omgegooid, ik was het zat. Begon zelf bijna groen uit te slaan, lol Dus toen brak het witte virus uit. Ze zeggen,dat het geen kleur is,maar je hebt er wel ongelofelijk veel schakeringen in.Vroeger dacht ik altijd:saai,deed me erg aan de Bouvrie denken, strak,kil,maar nee, fout fout fout. Er zijn onnoemelijk veel mogelijkheden. En daar geniet ik van, ik struin op alle mooie blogjes rond, doe idee'tjes op en beleef heel veel plezier aan de mooie foto's ,die er geplaatst worden.. Dingen maken is de lust in mijn leven, heerlijk frutselen met kantjes, bandjes, wit katoen, grof linnen,ik kan er geen genoeg van krijgen. Gisteren een "schilderij'tje"gemaakt,met allerlei restjes kant,zelfs een oude onderjurk moest er aan geloven. De tuintafel heb ik vanmorgen vroeg al schoongemaakt,ik ga straks lekker buiten prutsen.Maar nu eerst Truus uitlaten, die zit zowat met gekruiste pootjes.

Wat een heerlijk lente weer!.Gisteren steeg de temperatuur tot 18 graden.

Vandaag de zeer indrukwekkende afscheidsdienst in Lommel gekeken.

Gisteren de hele dag het nieuws,via internet, gevolgd, over de vreselijke busramp met de schoolklas. Ik had het kippenvel op mijn lichaam, de hele dag.Wat verschrikkelijk,dat je als ouder zo lang in onzekerheid zit, zo'n doodsangst hebt,om het meest dierbare,dat je hebt, in dit leven.En dan de lood en loodzware taak, om je kindje te moeten identificeren.Hier past alleen diep,heel diep medeleven. Zodoende kwam er weinig terecht,van alle huishoudelijke beslommeringen, ik zat aan de pc geplakt. Maar de handen kunnen wel wapperen,tegelijkertijd,dus ik heb een hart gefrutseld,met kantjes en bandjes. Restjes kant, ooit toebehoord aan een onderjurk(hahaha), nu los getornd en als restje gebruikt ,voor het overtrekken van het wit katoenen hart. Verleden week had ik een oude letterbak gekocht,bij de kringloop, die we wit hebben gemaakt.Het is weer eens wat anders ,op de tafel in de kamer. Tja, knutselen kan enorm verslavend zijn.Mijn ramen beginnen matglas te worden, de tuin gilt om onderhoud,ja wat doe je dan? Juist,rolgrodijn half laten zakken, tuindeur dicht(was toch geen mooi weer) en.knutselen. Maar nu zal ik er aan moeten geloven, beste bloggers,dus na het weekend kom ik weer langs. Groetjes, Sarina

Natuurlijk kon ik niet wachten,om de pop af te maken.

Soms moet een mens creatief zijn.Ik had al een tijdje geleden een nieuwe paspop op stof getekend, uitgeknipt en gespeld,maar toen gebeurde er allerlei dingen,waardoor het ding onafgemaakt op de naaimachine bleef liggen.Ook wist ik niet zo goed, waarop ik het straks kon plaatsen. Maar..........gisteren kreeg Willemina Wortel een idee.Ooit in het grijze verleden, had mijn moeder een Hindeloper beschilderde wc rol houder staan, jullie kennen die dingen vast nog wel, hout, groot,rood/groen,met bloemetjes en zo'n grote knop bovenop. Toen mijn lieve moedertje overleed, heb ik het ding meegenomen en bij ons neergezet. Maar plots bezagen mijn ogen het ding op een geheel andere manier. Hmm..... schuren, een likje verf en dan was het een perfecte houder,voor de kinderpaspop.Ik moest toevallig toch net bij de kringloop zijn en daar hadden ze vast wel een vervanger voor een leuk,zacht prijsje. Ik negeerde de gefronste wenkbrauwen naast me. Ik heb er een gevonden, kleiner, maar acht, het staat in de wc, dus uit het zicht. Maar toen ik wilde afrekeken,viel mijn ook op de vitrinekast, die ze altijd bij de kassa hebben staan.Oei,wat lag daar? Twee hand gekloste kanten visjes,voor 2,50. Nu mogen jullie raden, wat er weldra in mijn mandje lag, Juist! Vanmorgen manlief even lief aangekeken en de eerste laag verf zit op de geërfde wc rolhouder. Het popje heb ik gisteren gemaakt. Natuurlijk is het nog niet af,het moet nog op stok (net als de kippen) Nu heb ik twee heerlijke,lieve,volwassen zonen,waar we apetrots op zijn,maar ja, die droegen helaas geen schattige,petieterige jurkjes. Dus moest ik toch echt even naar het winkelcentrum,om een klein jurkje te scoren.In de textiel super vind je die nog voor een leuk prijsje. Oude ketting gesloopt en vermaakt,bloemenkrans om de nek en hier is het voorlopige resultaat. Ondertussen wordt er op zolder aan de tweede verflaag van de houder gewerkt. Fijne dag!