Zondag 19 november 2006
“ZONDER VERVELING”
Als alle hoop is vervlogen
er al teveel over is gelogen
Je eigenlijk nergens meer op wacht
en je het gevoel hebt dat niemand meer naar je lacht
Weet dan dat ik er voor je zal zijn
in die momenten van je grootste pijn
Niets meer buitensluiten
je mag je weer gewoon uiten
Luisterend oor
als nooit tevoor
Een arm om je schouder
steeds vertrouwder
Ik blijf mezelf aan je geven
omdat ik met je verder wil leven
En alles met je wil delen
zodat we ons nooit meer vervelen


