Berichten van 1 april 2006 tot 30 april 2006

De nacht is donker

De nacht is koud

Maar bedenk altijd

er is iemand die van je houdt

Tijdens vreugde

Tijdens dalen

Zijn liefde voor jou

Zal zeker nooit falen

En sta je er eens goed voor

Geef dan je dank eens aan hem door!!

Soms slaap ik met de maan,
omdat ik het donker haat.
Ik hou zo van de hemel,
als de volle maan er staat.

Want als mijn ogen zijn gesloten,
en de nacht me welterusten kust.
Zeggen de stralen van de maan,
kom met ons mee, wees maar gerust.

We vliegen naar de sterren,
heel ver hier vandaan.
Ik dans de sterren van de hemel,
tot ik moe ben en voldaan.

Een vallende ster is dan heel aardig,
want ik mag op zijn rug.
Hij brengt me zachtjes naar beneden,
en zegt: ik breng je nu terug.

Maar ik laat me vallen op de wolken,
zodat ik nog even dromen kan.
Ze geven me de juiste warmte,
en ik ! ik geniet ervan.

Maar plots is daar de ochtend.
En waar is nu mijn dromen zee?
Ik kijk naar buiten en het regent,
en ik huil heel stilletjes mee.

Zoals het eerste straaltje zonlicht,
als een vogel in zijn vlucht
Zoals de eerste lentebloem,
als de sterren in de lucht.

Zoals een vrolijke regenboog,
gegeven door de zon.
Ik ontdekte al die schoonheid,
toen jou leven eens begon.

Al jou zachte woorden,
gedragen door de wind.
Ik zal ze blijven horen,
want jij bent mijn kind.

Mag deze dag jou dag zijn,
zoals elk jaar jou jaar.
En heb je een keer je dag niet,
sta ik altijd voor je klaar. 

Tijd...
laat zijn sporen na
lijntjes in je gezicht zijn verhard,
de zachtheid is verdwenen
je oogt wat verward.

Verkrapt verstopt je tranen
uit het verleden,
verdiept in de drukte van de
dagelijkse werkzaamheden.

Dromerig....
wat gesloten
vertel je verhaal,
terwijl gedachten naar
duizenden andere dingen afdwaalt.

Vluchtig....
kijk je rond
spreekt met snelle worden,
maar luistert al niet meer
om het antwoord nog te horen.

De zon kleurt mijn huid
gekoeld door de wind,
als vingers die zacht strelen
in een ritme dat mij opwind.

Het speelt met mijn haren
raakt een gevoelige plek,
fluistert onverstaanbare woorden
blaast zuchtjes in mijn nek.

Vlieg mee naar andere oorden
luchtig en bedreven,
op wijde vleugels
tussen hemel en aarde.....heel even.

Hij duwde nog kusjes
waaide toen plots met volle kracht,
en heeft mij met beide benen
weer terug op de grond gebracht.

Wie heeft er nou niet een rugzak,
vol met bagage uit het verleden,
vol wantrouwen en kwetsbaarheid,
die je meedraagt naar 't heden??

Zo'n rugzak gevuld met emoties,
met herinneringen, pijn en leed,
hoewel je ook de mooie dingen,
koesterend in je rugzak deed....

Op een dag kom je zomaar iemand tegen,
die zijn eigen rugzak heeft volgestouwd,
pas als je deze in vertrouwen durft te delen,
weet je zeker, dat je écht van elkaar houdt !!!

Ik voelde je adem
fluisteren
langs m\'n lippen
teder en zacht
Hoorde m\'n eigen zuchten
Toen je tergend langzaam
jouw lippen
naar de mijne bracht...
Strelend, proevende monden
Wijkend, zacht en zoet
Als een ontluikende lotus
Groeide onze eerste kus...

In mijn hart een plaatsje
helemaal voor jou alleen
daar ga ik met mijn gevoelens
dagelijks even heen...

In mijn hoofd een plaatje
vol herinneringen aan jou
hier besef ik in gedachten
hoeveel ik van je hou..

In mijn huis een kaarsje
met je foto en bloemen erbij
je hebt je eigen plekje
zo ben je steeds bij mij.... 

Zal ik ooit nog kunnen houden?
Met hart en ziel, kwetsbaar bloot,
in alle openheid en vol vertrouwen,
zonder dat ik meteen wéér afstoot?

Zal ik me ooit nog durven geven?
Zonder mijn wantrouwen en angst,
instaat zijn om mijn hart te openen,
eerlijkheid duurt immers \'t langst?

Zal ik me ooit nog durven binden?
Mij kunnen overgeven aan \'t geluk,
mijn kwetsbaarheid eindelijk verliezen
of maakt mijn angst dit ook weer stuk?

xxxxxx

Ergens ver, héél diep in mij
Goed weggestopt, er kan niemand bij
Draag ik al m'n geheimen mee
Alleen voor mij privé

Jaren gingen er voorbij
Dacht nooit meer aan 't geheim in mij
De deur was stevig vastgeroest
M'n gevoelens hielden zich
koest

De toegang heb ik angstvallig belet
De deur soms wel op een kier gezet
Nu maak ik echter 'n nieuwe start
Ik geef jou de sleutel van m'n hart !

xxxxx

De schemer is ingetreden,
de mist hangt op het land,
de vogels zijn vertrokken,
het grote bos dat brandt

De zon reeds lang verdwenen,
haar warmte nam ze mee,
de bliksem klieft de wolken,
en hij, hij lacht tevree

Het vuur teert langzaam verder,
neemt steeds meer in zich op,
dat wat er echt nog mooi was,
staat volledig op z\'n kop

De wolken janken zachtjes,
de wind huilt met hen mee,
geen vreugdeklank te horen,
een angstkreet van een ree

Het beekje begint te koken,
verdampt langzaam en verdwijnt,
de bomen kijken gallig,
een diepe wens verschijnt

Gedachten kleuren donker,
gevoelens raken op,
emoties worden somber,
de kou giert door je kop

Geen blaadje zal nog groeien,
geen bloem verliest noch zaad,
er valt niets meer te snoeien,
het lijkt, het is te laat.

Alles lijkt ooit zo verwrongen
In een hoop web, een kluit
Als je het ene hebt bedwongen
Dan komt het ander er weer tussenuit

Dan als je denkt het te verliezen
Komt er een warmte op je neer
Die je zelf nooit had kunnen kiezen
Zo warm, zo goed, zo echt, zo teer

Zo dankbaar voor die warmte stralen
Zo dankbaar voor dat luisterend oor
Ondanks dat je bent aan het dwalen
Voel je, misschien kom ik er door

En is er dan een moment van wanhoop
Waar doel en daad elkaars vijand zijn
Dan voel je weer die echte warmte
En voel je je weer fijn!!! 

Mooie woorden die je tegen me zei
lieve woorden, alleen voor mij
Mooie woorden die je fluisterde
de woorden waar ik naar luisterde
De woorden die je tegen mij sprak
maakte mij vertrouwd en op m\'n gemak
Want ik voel hetzelfde en weet dus wat jij bedoelt
als je zegt dat jij je gelukkig voelt.

Door de toppen van de bomen,
vliegen kleine schimmen van tak naar tak,
ik weet niet of ik hier wel mag komen,
maar ik voel mij zeker niet op mijn gemak.

Het is een ijzingswekkende stilte,
en ik ; ik loop heel zacht,
maar deze kleine schimmen houden van deze kilte,
ze hebben de macht in deze donkere nacht.

Maarergens tussen al die bomen,
staat een spookkasteel met een grote gracht,
maar vele van die vuurrode ogen volgde mij,
het waren die kleine schimmen van de macht.

Ik ben maar weer heel snel weggelopen,
want het was toch midden in de nacht,
die kleine schimmen met hun vuurrode ogen
hielden deze nacht daar weer de wacht.

Mijn wereld werd een warme plaats
waarin ik vrij kan leven
jou vriendschap die ik erg waardeer
heeft mij die warmte gegeven...

Vriendschap is \'n wonderlijk woord
misschien wel \'t mooiste op aarde
vriendschap is een machtig iets
\'n gift van onschatbare waarde...

Soms ontmoet je een mens
bij wie je mag zijn
zoals je bent; onzeker en klein.
Iemand bij wie je veiligheid vindt
en weet, dat je ondanks je fouten
toch word bemind

Soms ontmoet je een mens
met een warmvoelend hart,
daar voel je je geborgen,
in leed en in smart,
zonder te vragen,
wordt je geholpen
jouw zorgen te dragen.

Soms ontmoet je een mens
die jouw warmte vraagt
en wie jij je innigste
liefde toedraagt.
Zo ontstaat een harmonie,
is het goed om te leven,
wat jou geschonken is
mag jij verder geven.

Nooit heb ik zoveel...

om iemand gegeven
nooit heb ik zoveel
voor iemand gevoeld
nu weet ik dan eindelijk
wat men met liefde bedoelt

Nooit heeft iemand

mijn hart zo verwarmd
nooit heeft iemand
me zo erg geboeid
door jou te ontmoeten
ben ik helemaal open gebloeid.

Ze zeggen; als je anders bent, dan hoor je er niet bij
ze doen alsof je niemand bent,je bent niet zoals zij

Ze zeggen; als je anders bent, dan doe je niet normaal,
ze wijzen naar je kleren, en lachen om je taal

Ze zeggen; als je anders bent, dan kun je beter gaan,
als je nooit geboren bent, dat is toch geen bestaan

Maar kijk eens naar de regenboog
zie jij het soms gebeuren
dat van de zeven kleuren, bijvoorbeeld rood of groen
er één niet mee mag doen??

Nee, de één staat naast de ander
en ze zijn zoals je ziet,
steeds verbonden met elkander
kunnen mensen dat dan niet????? 

Handen heb je om te geven
van je eigen overvloed,
en een hart om te vergeven
wat een ander je misdoet.

Ogen heb je om te zoeken,
naar wat mensen nog ontbreekt
en een hart om uit te zeggen,
wat een andere moed inspreekt.

Schouders heb je om te dragen,
zorg en pijn van alleman
en een hart om te aanvaarden,
wat een ander beter kan

Voeten heb je om te lopen,
naar een mens die eenzaam is
en een hart om waar te maken,
dat geen mens een eiland is.

Oren heb je om te horen,
naar de mens die vrede is
en een hart om te geloven,
dat er toch één liefde is....

Een arm om je heen...
Het gevoel van ik ben niet alleen...
Een blik of een gebaar...
Een lief woord, zomaar...
Gesprekken geduldig, begripvol en lief.
Trokken mij uit een dal heel diep,
Jouw stem zo sereen en vol kracht.
Hield mij op dat moment in z\'n macht.
Geen loze woorden
Maar een blues vol mooie akkoorden
Ze beroerde m\'n hart
Jij leidde mij de weg die ik moest gaan
Maar bleef wakend bij mij staan
Door mij die kracht te geven
Kon ik door met mijn leven
Wetend dat jij \"mijn steun en toeverlaat \" bent
Voor mij tot het uiterste gaat
Het altijd er voor mij \"zijn\"
Doet mij goed en voelt zo fijn
Jij bent geen \"valse landing\"
Maar mijn \"ROTS IN DE BRANDING\"

VOOR JOU

Onze vriendschap is iets heel bijzonder
Het tovert de kleinste dingen om tot een wonder.

Wat jij voor mij betekent,kan ik niet echt goed omschrijven,
maar als ik bij je bent,zou ik er voor eeuwig willen blijven.

Knuffelen deed ik vroeger niet,
en nu is dat hetgene waar ik het meeste van geniet.

Dat komt door jou en jou alleen
Heb in heel mijn leven nog nooit iets gezegt dat ik zo hard meen

Onze vriendschap is het mooiste wat er is
Daarom dat ik je vaak zo mis!!!!!

Zo fijn, zo schijnbaar zwak,
wat voel ik mij op mijn gemak.
De warmte neemt mij zwevend op,
een moment van tederheid leeft nu ....volop.

't Genoegen van een rustig zwijgen
doet ons naar elkander neigen.
Dit genadig ogenblik is stil geluk,
nu kan er even......niets meer stuk !!

Een stap nog dichter naar elkaar,
verlangend naderen in die kamer daar
Die tederheid geeft mij een blij verdriet,
vlakbij leeft er weer een toekomst....ik geniet !!

Ogen, die wederzijds genegen kijken,
maar twijfels, om al teveel te laten blijken.
Ogen die eigenlijk vragen naar veel meer,
maar heel even....dan slaan de wimpers neer !!

't Onvertelbare is stil gezegd:
Een gevoel van eeuwigheid terecht
Alles leeft nu verder als een droom,
wij samen....voelen ons nu heerlijk loom

Plots is dan die sfeer doorbroken.
Veel meer....die tederheid heeft lont geroken
van zoveel ander ' talrijk' zaken,
dit heeft niets meer met tederheid te maken.

Zacht sluipt de tijd langs mij,
dan is dit geluk....die tederheid
alweer voorbij!!!!!!

Geluk is als een vogel die overvliegt
Je aanschouwt, hoe die vogel ook weer
uit je vizier raakt

Geluk is niet grijpbaar,
een momentopname
en slechts voor enkele
een \"state of mind\"

Hoe brengt je Geluk in kaart
dat is niet te doen
voor ieder is het anders
van een Miljoen tot Mooi Visioen. 

Vandaag zocht ik de stilte op
in de uithoeken van mijn geest
onvoorbereid ging ik op reis
ik was nog nooit zover geweest

Ik wist niet wat ik vinden zou
want ik wist niet wat ik zocht
maar ik wist dat dit het beste was
dus ondernam ik deze tocht

Het was zo duister in mezelf
nergens was er licht
ik struikelde bij elke stap
dus deed ik mijn ogen dicht

Ik zag gevoelens,waarvan ik wist
dat ik ze te lang heb opgekropt
angsten en emoties
die ik ooit diep had verstopt

Ik huilde soms,maar lachte ook
met schimmen uit een ver verleden
ik herkende ze direkt,jawel
ook al had ik hen zo lang vermeden

Ik wist opeens dat ik gevonden had
waar ik al zo lang op wacht
het is liefde en geborgenheid
in de luwte van de nacht

En nu,soms,als ik wakker wordt
en ik wacht op wat zal komen
dan komt er niks,alleen maar rust
en hervat ik al mijn dromen

Want vandaag zocht ik de stilte op
in de uithoeken van mijn geest
en ik kwam terug,gewoon mezelf
zoals ik nog nooit ben geweest.   

Een gelukkig mens
brengt licht waar het donker is
Hij brengt leven waar het doods is
Hij koestert zijn eigen probleem niet
verwacht niet alles van anderen
 en neemt eigen verantwoordelijkheid

Een gelukkig mens
weet dat het geluk geen lot is
uit de loterij, geen mooie vlinder
die je moet vangen
Hij weet dat het geluk is als een schaduw
die je volgt, als je er niet aan denkt,
als een echo, die antwoordt op de gave van jezelf

Een gelukkig mens
heeft ervaren
dat het geluk uit vele delen bestaat
dat er altijd wel een deeltje te kort is
maar dit vergeet hij om te genieten
van wat hij heeft

Een gelukkig mens
is nooit gevaarlijk
niet haat dragend

Een gelukkig mens 
is er twee waard !!!!!

Een gelukkig mens 
ben jezelf.......!!!!